ΠΙΣΩ

Η Ελληνική Επανάσταση οργανώθηκε και εκδηλώθηκε στις αρχές του 19ου αιώνα, περίοδο έντονης πανευρωπαϊκής, κοινωνικής και εθνικής αναταραχής, η οποία ακολούθησε μετά τη Γαλλική Επανάσταση και τους Ναπολεόντειους Πολέμους. Αυτό εξασφάλισε στους επαναστατημένους Ελληνες αυτονόητες συμμαχίες αλλά
και εχθρότητες.

Ο πολυετής αιματηρός αγώνας των Ελλήνων πέρασε από στιγμές απόλυτου θριάμβου σε κατάσταση απόλυτης απελπισίας. Σε ένα τόμο 168 σελίδων καταγράφονται και οι τρεις φάσεις του Αγώνα:

▶ Η περίοδος των επιτυχιών και των ελπίδων (1821-1824) με το Χάνι της Γραβιάς, τη μάχη των Βασιλικών, τις καταλήψεις Καλαμάτας και Τριπολιτσάς, τα Δερβενάκια, το Κεφαλόβρυσο, τη ναυμαχία του Γέροντα.

▶ Η φάση της κάμψης και του ζόφου (1825-1827) με το Μανιάκι, τη Δραμπάλα, τα Τρίκορφα, το Μεσολόγγι και τη μάχη του Αναλάτου.

▶ Η τελική επικράτηση (1827-1829) με το «ατυχές επεισόδιο» του Ναυαρίνου, την απόβαση του Μαιζόν στην Πελοπόννησο, την ανακατάληψη του Μεσολογγίου
και τη μάχη της Πέτρας.

Μέσα από τις σελίδες αναδύονται οι ηγετικές φυσιογνωμίες και οι στρατηγικές ιδιοφυΐες του Κολοκοτρώνη, που «έταζε» φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους, και του απείθαρχου Καραϊσκάκη, που μεταμορφώθηκε στον πιο πιστό στρατιώτη όταν είδε την Επανάσταση να κινδυνεύει να σβήσει. Περιγράφεται, τέλος, η αγνώμων στάση που τήρησε το νεοπαγές κράτος απέναντι στους ήρωες του αγώνα της ανεξαρτησίας.

http://www.e-typos.com