ΑΝΤΙΔΟΓΜΑΤΙΚΟΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ 
 Η Κόμη της Βερενίκης.Το βιβλίο αυτό, έγραφε το 1990 ο Καθηγητής κύρ. Γιώργος Γραμματικάκης, αφορά σε ένα πείραμα που έγινε πριν από 15 δισεκατομμύρια χρόνια.
Ο επιστήμονας που το σχεδίασε δεν είναι πια τριγύρω για να μας εξηγήσει τι ακριβώς έκανε και τι σκοπό εξυπηρετούσε. Ήταν δε τέτοιες οι συνθήκες και η θερμοκρασία του πειράματος, που καθιστούν ανέφικτη την επανάληψή του στα Γήινα εργαστήρια. Το πείραμα αυτό ήταν η δημιουργία του ίδιου του Σύμπαντος.
Έγραφε από τότε ο Δάσκαλος Γραμματικάκης.
Ήταν το 2009 όταν σε μια διάλεξη στο κέντρο ΓΑΙΑ στη Κηφισιά, έθεσα το εξής ερώτημα στον κύρ. Γραμματικάκη. «Δάσκαλε, μπορεί η Σκέψη και η Βούληση ως Αρχή του Σύμπαντος να συμβάλει στην εύρεση της Ενιαίας Θεωρίας;»
Ο Δάσκαλος απάντησε ότι δεν πιστεύει πως θα βρεθεί απάντηση στο ερώτημα, λησμονώντας, ότι ο φανταστικός επιστήμονάς του, ως ιδιότητα Σκέψη-Βούληση και όχι ως φυσική παρουσία, υπάρχει στο Διηνεκές του Σύμπαντος και ότι είναι η πρώτη αιτία του. Θυμάμαι μόνον ότι το ερώτημα προκάλεσε αίσθηση εκείνη τη βραδιά,  αλλά δεν είχε συνέχεια.
Τις μέρες αυτές για διαφορετικούς λόγους

καταπιάστηκα με το ίδιο ερώτημα και εντελώς τυχαία, έπεσε στα χέρια μου το βιβλίο «Η Κόμη της Βερενίκης» στο οπισθόφυλλο του οποίου διάβασα το προαναφερθέν απόσπασμα και έκανα αρχή του συλλογισμού μου εδώ.
Την επόμενη μέρα ολοκλήρωσης του παρόντος κλήθηκα να απαντήσω στο ερώτημα  της λέξης Ελευθερία και έτσι,  προέκυψε η ερμηνεία του βιώματος αλλά και η έννοια της λέξης Ελευθερία όπως Εγώ την εννοώ και την καταθέτω εδώ.
Υποστηρίζω, ότι το πρώτο βήμα στην πραγματική ελευθερία του ανθρώπου, είναι η απαλλαγεί του από υποσυνείδητα συναισθήματα ενοχών και φόβων.
Δεύτερο βήμα είναι η Ευφυής αντιμετώπιση των δυσκολιών της Ζωής του και τρίτο τελικό βήμα, το ορθό σημείο αναφοράς της ευφυούς νοημοσύνης του Ελεύθερου πλέον ανθρώπου.
Μέσα στα πλαίσια λειτουργίας αυτής της Ελευθερίας που περιέγραψα και επίσης έζησα, καταθέτω το περί Θεού κείμενο που μόλις τελείωσα, πιστεύοντας ότι μπορεί να χρησιμεύσει σ’ αυτούς που ενδιαφέρονται.

Επειδή το ερώτημα της ύπαρξη ή μη του Θεού είναι σοβαρό και επειδή ο υπάρχον Θεός, Αυτός που εμείς συζητούμε και ερευνούμε δεν μας πείθει εδώ και αιώνες και επειδή συνήθως οι συζητήσεις μας αφορούν τον Εβραιογενή Θεό της Βίβλου.
Και επειδή ο ορθολογισμός μας δεν μπορεί να δεχθεί πλέων όλα τα παραμύθια περί Θεών και ειδικά των καλών και δίκαιων Θεών, σκέφτηκα, ότι κάπου εδώ, στην ιδέα των καλών Θεών υπάρχει μια πανέξυπνη συναισθηματική παγίδα, η οποία έχει συμβάλει σημαντικά στην παγίδευση της ανθρώπινης Νοημοσύνης.
Πως λειτουργεί αυτό;
Η νοημοσύνη και συμπεριφορά όλων των ζωντανών πλασμάτων, λειτουργεί κατά μεγάλο μέρος αντανακλαστικά χωρίς εμείς οι άνθρωποι να έχουμε σαφή γνώση και επίγνωση αυτής της δεδομένης κατάστασης. Η αντανακλαστική λειτουργία είναι ένας πανίσχυρος Νόμος της Φύσης στον οποίο στηρίζεται το σύνολο της Ζωής. Νομίζουμε, ότι επειδή έχουμε ανοικτά μάτια και σκεπτόμαστε, είμαστε συνειδητοί.
Μας έχει υποβληθεί και εμείς έχουμε πιστέψει στα ιδεολογήματα, ότι ο καθαρός Λόγος, ο σκεπτικισμός, ο ορθολογισμός και τα συναφή τους, είναι λειτουργίες που μας αποδεσμεύουν από την κατάσταση του ζώου και μας φέρνουν στην υποτιθέμενη ορθή και αντικειμενική θέση απέναντι στον Κόσμο.
Στο όνομα αυτού του Ορθού Λόγου, έχει κηρυχτεί ένας ανελέητος πόλεμος κατά του Συναισθήματος, το οποίο, κατά την γνώμη των ορθολογιστών, διαστρεβλώνει τον Ορθό Λόγο και την προσπάθεια κατανόησης της όποιας αντικειμενικής αλήθειας.
Ούτε οι ορθολογιστές, ούτε οι μη ορθολογιστές έχουν επίγνωση ότι η έλλογη συμπεριφορά μας ορθή ή ανορθόδοξη, καθορίζεται ολοκληρωτικά από την ποιότητα των συναισθημάτων που πλεονάζουν στον εγκέφαλο ή Νου μας.
Οι ορθολογιστές δεν καταλαβαίνουν ότι ο ορθός τους Λόγος καλύπτεται και από αρνητικά και από θετικά συναισθήματα. Νομίζουν π.χ. ότι η ψυχρή περιγραφεί γεγονότων είναι αντικειμενική και αγνοούν ότι η επιλογή αυτού που θα περιγράψουν εντάσσεται σε συναισθηματική υποβολή και τις περισσότερες φορές αρνητική.
Και τούτη η άγνοια, είναι μέρος της παγίδας στην οποία είμαστε ριγμένοι!
Οι άνθρωποι και ειδικά οι μορφωμένοι, ελάχιστα γνωρίζουν περί συναισθημάτων, διότι δεσμεύονται από απαγορευτικά ταμπού που εντάσσονται σε δεοντολογικούς περιορισμούς των επιστημών τους. Επηρεασμένοι λοιπόν από αυτούς τους περιορισμούς, μάχονται τα θετικά συναισθήματα που μπορούν να ομορφύνουν την ζωή τους, χωρίς να καταλαβαίνουν ότι αυτή η συμπεριφορά αυξάνει τη δυστυχία τους και ότι διέπεται από αρνητικά συναισθήματα.
Υφιστάμεθα δηλαδή εν αγνοία μας, έναν εμφύλιο πόλεμο μέσα στον Νου μας μεταξύ των αρνητικών και θετικών συναισθημάτων, ο οποίος κυριολεκτικά καταστρέφει κάθε ευδαιμονική πνοή της Ζωής μας.

Καταθέτοντας λοιπόν την απάντηση περί Θεού που προσέγγισα, δεν θα ασχοληθώ με τους Γνωστούς Θεούς και αυτό, διότι έχω σχηματίσει την εντελώς δική μου άποψη η οποία με ικανοποιεί απόλυτα και δεύτερο δεν έχω καμία απολύτως ανάγκη να πείσω τον οποιοδήποτε περί της ορθής άποψής μου.
Όσες φορές προσπάθησα, με ρίξανε στα Λιοντάρια.
Αν σε κάποιον αρέσει, ας την υιοθετήσει για τον εαυτό του, για να μην πάθει ότι έπαθα και Εγώ! Αν δεν του αρέσει, υπάρχουν τόσοι και τόσοι Θεοί και Θεές που σίγουρα θα βρει κάποιον της αρεσκείας του, να τον ταΐζει και να τον προσκυνά.
Τι θα γίνουν όλοι αυτοί οι Θεοί του παρελθόντος και οι ακολουθίες τους, Άγιοι, Σεβάσμιοι, Φωτισμένοι, Άγγελοι, Αρχιερείς, Αγιότατοι, Παναγιότατοι, Δάσκαλοι, Γκουρού, Πνεύματα, Παραπνεύματα, γονυκλισίες, ενοχές, Παράδεισοι, Κολάσεις, Διάβολοι, καντηλανάφτες, θεραπευτικά λάδια και θαύματα.
Τι θα γίνει όλος αυτός ο συρφετών των λυσσασμένων σκύλων, που ακόμη και σήμερα συντηρούν τις φωτιές του Μεσαίωνα με διαφορετική μορφή, χωρίς εμάς τους ηλίθιους, τους πιστούς, τους κολίγους και ευνουχισμένους πνευματικά και οργανικά δούλους τους, να τους ταΐζουν και υπηρετούν. Σίγουρα θα πεθάνουν από ασιτία! Ας αφήσουμε όμως την παραφροσύνη και ας πάμε σε πιο ήσυχη κουβέντα.

Επιθυμώ να υπενθυμίσω στον αναγνώστη, ότι αναφέρομαι στον θεό που Εγώ ανακάλυψα και σε κανέναν άλλον, αφού βέβαια μαθήτευσα στους περισσότερους γνωστούς Θεούς, γνωρίζοντας από κοντά και τους υπηρέτες τους.
Ο μίτος της Αριάδνης που με βοήθησε να βγω από τον Λαβύρινθο των άπειρων θεωριών, παθών και ιδεών περί Θεού και Θεών, ήταν, όταν για τρίτη φορά πριν λίγο καιρό ξανάδα το ντοκιμαντέρ Η Μεγάλη Εγκυκλοπαίδεια της Ζωής, του NATIONAL GEOGRAFIC και στο οποίο, μέσω της έρευνας του γονιδιώματος αναζητήθηκε ο κοινός πρόγονος όλων των ζωντανών πλασμάτων της Γης.

Το σκεπτικό ήταν απλό, οι επιστήμονες σκέφτηκαν ότι ο αρχικός πρόγονος της Ζωής, θα πρέπει να έχει κληρονομήσει κάποια από τα γονίδιά του σ’ όλα τα πλάσματα της Γης.

Μετά από τις σχετικές επιστημονικές έρευνες που θαυμάσια περιγράφονται και παρουσιάζονται σ’ αυτό το οκτάωρο Ντοκιμαντέρ, αναγνωρίζεται ότι τα κοινά γονίδια του προγόνου όλων των ζωντανών πλασμάτων του Πλανήτη προέρχονται από τον κοινό σπόγγο ή το θαλάσσιο σφουγγάρι. Ένα από αυτά π.χ. είναι το γονίδιο του κολλαγόνου.
Σκέφτηκα λοιπόν ό,τι, αφού ο Θεός είναι πνεύμα, δεν υπάρχουν κοινά γονίδια να αναζητήσω αλλά κοινές ιδιότητες και μάλιστα πνευματικές, δηλαδή, αφ’ ενός άϋλες και αφ’ ετέρου ενεργές!!
Ποιές είναι λοιπόν οι απολύτως άϋλες αλλά ενεργές  ιδιότητες που όλα τα ζωντανά πλάσματα στο διηνεκές του Σύμπαντος έχουν, ανεξάρτητα των μορφών τους, του τόπου επιβίωσής τους και του χρόνου ζωής των;
Ποιες είναι οι ιδιότητες άνευ των οποίων δεν μπορεί να υπάρξει Ζωή;
Ποιες είναι οι ιδιότητες άνευ των οποίων δεν μπορεί να προκύψει κανένα απολύτως  Έργο, από το Ελάχιστο των Υπερχορδών μέχρι το Μέγιστο του Σύμπαντος;

Αυτές που Εγώ βρήκα, ως απόλυτα άϋλες και αιώνια υπάρχουσες ιδιότητες, άνευ των οποίων δεν μπορεί να υπάρξει τίποτε και οι οποίες Άρχουν του Σύμπαντος ως Πανταχού Παρούσες και τα Πάντα Πληρούσες,  είναι η Σκέψη και η Βούληση!!
Φορέας δε μέσω του οποίου αυτές οι ιδιότητες εκδηλώνονται στη Ζωή κάθε όντος, είναι Αυτό που οι Αρχαίοι πρόγονοί μας ονόμασαν ΕΓΩ.  Αυτό Σκέπτεται και  Αυτό Βούλεται. «Σε πείσμα όλων των συκοφαντών του ΕΓΩ και των Ελλήνων διαχρονικά». Είναι δυνατόν να υπάρξει ζωντανό πλάσμα χωρίς ΕΓΩ; Όχι βεβαίως!

Στη διαμάχη δε των σοφών, για το αν ο Θεός είναι Αγαθός που μάχεται το Κακό, τον διάβολο δηλαδή με όλο τον στρατό των υποστηρικτών του,  μια διαμάχη που γέμισε βιβλιοθήκες ανοητολογίας και ποταμούς αίματος τον Πλανήτη, έρχεται η δική μου αντικειμενική απάντηση, να αποδείξει ότι η Θεία  Αρχή της Σκέψης και της Βούλησης τρέφει και τον κακό λέοντα και την καλή αντιλόπη, και τη μέρα και τη νύκτα, και τον θεό και τον διάβολο.
Αυτή τη θέση έρχεται να βεβαίωση η Κβαντική Αρχή της συμπληρωματικότητος του Νιλς Μπορ ότι τα  πάντα στο Σύμπαν αποτελούνται από ενότητες αντιθέτων και την οποία Αρχή, οι Αρχαίοι Σοφοί είχαν επισημάνει και παραστήσει με το άσπρο και μαύρο χρώμα στο δάπεδο των Ναών τους και στο σύμβολο του Κινέζικου ΤΑΟ στην Ανατολή.

Ο έντεχνος διαχωρισμός αυτής της ενότητος από το Αβρααμικό Ιερατείο και η κήρυξη πολέμου μεταξύ τους στο όνομα του Δήθεν καλού Θεού, μας οδήγησε στη σημερινή αλλά και αυριανή Κόλαση.
Πως έγινε αυτό; Πολύ απλά, συκοφαντείς το Δένδρο της Ζωής με τους καρπούς του Καλού και του Κακού σε Δένδρο του Κακού, χρεώνεις την δική σου ιδιοτελεί  πράξη διαχωρισμού στη Γυναίκα, το άλλο μισό μας δηλαδή, ενοχοποιείς την ερωτική έκφραση ως υπεύθυνη της αμαρτίας και αυτόματα οι πιστοί αυτής της ανοησίας είναι στην Κόλαση.
Τα φυσικό μας σώμα φίλοι μου είναι το Δένδρο της Ζωής και καρποί του είναι οι αισθήσεις, πόνος ηδονή… Χωρίς αυτή την ενότητα αντιθέτων, κανένα ΕΓΩ δεν μπορεί να αυτοπροσδιορισθεί στον Κόσμο. Όταν οι καλές αισθήσεις πολεμούνε τις κακές, τότε έχουμε έναν εμφύλιο μέσα στον Νου  που μας οδηγεί κατ’ ευθείαν στο ψυχιατρείο, όπου και είμαστε βεβαίως!!
Πως συμβαίνει αυτό;; Πολύ απλά, μέσω της ταύτισης.

Η ταύτιση είναι Νόμος του Κόσμου, κανένα θηλαστικό δεν μπορεί να επιβιώσει εκτός αυτού του Νόμου. Ένα λιοντάρι γίνεται λιοντάρι μέσω της ταύτισης, μια αντιλόπη το ίδιο, ένας Αμερικάνος, ένας Έλληνας, ένας Πόντιος, ένας Αλβανός το ίδιο. Δυστυχώς για τους ανθρώπους, δεν γνωρίζουν πως ακόμα και η ευτυχία και δυστυχία τους είναι επίσης θέμα ταύτισης!!
Όταν η Θεία Αρχή του ΕΓΩ ταυτίζεται με το Καλό, δρα υπέρ του Καλού, όταν ταυτίζεται με το Κακό, δρα υπέρ του Κακού. Το Ανθρώπινο ΕΓΩ είναι απόσπασμα της Σκεπτικής και Βουλητικής Αρχής του Σύμπαντος και σαν τέτοιο δρα υπέρ της Ζωής τρέφοντας τα Πάντα.
Αποκτά την Οντολογική Αυτονομία του μόνον όταν αποταυτισθεί από τους δυο πόλους, ΚΑΛΟ-ΚΑΚΟ που το αυτοπροσδιορίζουν και τότε ανακαλύπτει την πραγματική του φύση, που είναι πέρα από το Καλό και το Κακό και τον Κόσμο της διττότητος…. Τότε, όλα θα εξαρτηθούν από το σημείο αναφοράς της λειτουργίας του και δυστυχώς, αυτή την εποχή, το σημείο αναφοράς των Αυτόνομων Οντοτήτων που κινούν τα νήματα της Ζωής αυτού του πλανήτη, είναι η εξουσιολαγνεία τους.
Και Αυτό είναι μια Ύβρις απέναντι στον Ουρανό!

Προσθέτω κάποια διασωθέντα σπαράγματα Αρχαίας Σοφίας, που με βοήθησαν να φτάσω μέχρι εδώ.
ΩΡΙΓΕΝΗΣ: Ο Θεός και Πατήρ, συνέχον τα Πάντα, φθάνει εις έκαστο των όντων, Μεταδούς Εκάστω από του Ιδίου Είναι. Το αρχικώς ΕΝ καταμερίζεται σε άπειρες υποστάσεις τα ΟΝΤΑ.
Ζένδ Αβέστα: Κάθε ΟΝ έχει τον δικό του σπινθήρα, που είναι μια σκέψη του Αχούρα Μάσδα. Η κατανόηση του Αχούρα Μάσδα, είναι το πρώτο καθήκον του Ανθρώπου.
Ουπανισάντ: Αυτός που κατοικεί μέσα σε όλα τα όντα, αλλά που είναι κάτι άλλο από τα όντα. Αυτός που τον αγνοούν τα όντα, αλλά το σώμα του είναι όλα τα όντα. Αυτός που ελέγχει όλα τα όντα από μέσα. Αυτός είναι η Ψυχή σου, ο εσωτερικός ελεγκτής, ο Αθάνατος.
Καρτέσιος: Εφ’ όσον έχω σαφή έννοια Εμαυτού, ως νοούσης και μη υλικής οντότητος και του σώματός μου ως  υλικού και μη Νοούντος αντικειμένου.             Είμαι βέβαιος, ότι το ΕΓΩ μου, δηλαδή η ψυχή μου, είναι διάφορον του σώματος και ότι δύναται να υπάρξει άνευ του τελευταίου.
Απολλώνιος  ο Τυανεύς: Κανείς δεν πεθαίνει, παρά φαινομενικά, όπως και κανείς δεν γεννιέται παρά φαινομενικά. Όταν η ύπαρξη μεταβάλλεται από πνεύμα σε ύλη, λέμε ότι κάποιος έχει γεννηθεί και όταν μεταβάλλεται από ύλη σε πνεύμα, λέμε ότι έχει φύγει.  Στην πραγματικότητα η Θεϊκή ουσία δε γεννιέται και δεν καταστρέφεται ποτέ.
Στο Μυστικό του Χρυσού Λουλουδιού, Μυστικιστική παράδοση που μεταφέρθηκε στην Κίνα από Νεστοριανούς μοναχούς εξ’ αιτίας των διωγμών του Βυζαντίου γύρω στο 600 μ.χ. ο μεταφραστής του σχετικού βιβλίου Ρίχαρτ Βίλχελμ, ερμηνεύει τη λέξη ΤΑΟ ως Νόημα, συμπληρώνοντας, ότι το Κινέζικο ιδεόγραμμα του ΤΑΟ παρίσταται με την πίσω πλευρά μιας ανθρώπινης κεφαλής και ένα σύμβολο της ρηματικής έννοιας του πηγαίνω.
Και Εγώ λέγω, δεν μπορεί να πηγαίνω χωρίς Σκέψη, Βούληση, Ενόραση, δηλαδή χωρίς ΕΓΩ!!
Ως προς το υπαρξιακό ερώτημα του Ανθρώπου.
Τίποτε δεν ικανοποιούσε την διαισθητική μου ανάγκη ως προς αυτό το ερώτημα, μέχρι την εποχή διατύπωσης της Θεωρία της Γαίας από τον Τζέϊμς Λόβλοκ και την κυκλοφορία του βιβλίου με τον τίτλο ΓΑΙΑ της Ελισάβετ Σαχτούρη.
Θεωρία η οποία υποστηρίζει ότι το οικοσύστημα της Γης είναι ζωντανός οργανισμός, ο οποίος δημιουργεί ζωή για τη ζωή. Θεμέλιο της θεωρίας είναι η επιστημονική αρχή ότι όλοι οι ζωντανοί οργανισμοί, έχουν σταθερή θερμοκρασία.
Και σε σχέση με τους άλλους πλανήτες η Γαία έχει.
Οι λαμπροί αυτοί επιστήμονες, παρά το ότι επαναστατικά προσέγγισαν την αλήθεια, δεν μπόρεσαν να σπάσουν τα δεσμά των δεοντολογικών τους περιορισμών, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι αυτό το πρώτο βήμα διαφοροποίησής τους από τις αγκυλώσεις των ειδικοτήτων τους, δεν ήταν ηρωικό και που σήμερα οδηγεί τις υγιείς εξελίξεις.
Εγώ, σαν ελεύθερος στοχαστής, εκτός κι’ αν απαγορεύεται να σκέφτομαι, χωρίς Ακαδημαϊκές περγαμηνές και αντίστοιχους περιορισμούς, δέχθηκα κατ’ αρχήν την Θεωρία της Γαίας ως ορθή και στη συνέχεια μπήκα στην εξής λογική ακολουθία.
Ποια είναι τα βασικά ένστικτα των ζωντανών οργανισμών, διερωτήθηκα;
Το ένστικτο της αυτοσυντήρησης και το ένστικτο της αναπαραγωγής απάντησα.
Η Γαία απέδειξε πως επιβιώνει εδώ και τέσσερα δισεκατομμύρια χρόνια στο παγωμένο διάστημα κατέληξα, άρα είναι ζωντανή.
Και πως μπορεί το ένστικτο της αναπαραγωγής να ικανοποιηθεί, ξαναρωτήθηκα;
Και τότε σαν φώτιση, οίδα, ότι το ένστικτο της αναπαραγωγής της Γαίας, δεν μπορεί να ικανοποιηθεί παρά μόνον από τον άνθρωπο.
Ο Άνθρωπος είναι το σπέρμα και το D.N.A. της Γαίας, που μπορεί μέσω Αυτού, ο ζωντανός οργανισμός της Γης να διασπείρει την ομορφιά και μεγαλείο της στα πέρατα του Σύμπαντος.
Και ο ρόλος αυτός απαιτεί αυτό το σώμα που έχουμε, αυτόν τον εγκέφαλο και το Αυτεξούσιο του Ουρανού, που ονομάζεται Αυτόνομη Συνειδητότητα.

Αυτές οι θέσεις περί Θεού και Ανθρώπου που ανέπτυξα, απελευθερώνουν τους ανθρώπους από κάθε θρησκευτική ανοησία, δήθεν Δάσκαλο, Φωτισμένο, Σεβάσμιο και Πεφωτισμένο και τοποθετούν τον άνθρωπο στην πραγματική του θέση στον Κόσμο, αυτήν του Συνδημιουργού με ότι Δόξα και ευδαιμονία απορρέει από αυτή.
Αυτή τη Δόξα και ευδαιμονία οικειοποιήθηκε πρόστυχα το Αβρααμικό Ιερατείο, ρίχνοντας εμάς στη δουλεία, για να απολαύσει  το ίδιο τη Δόξα από το Έργο του Ανθρώπου που οδηγεί στα Άστρα.
Διότι φίλοι μου, εμείς οι Άνθρωποι είμαστε οι Οικοδόμοι του Πολιτισμού, εμείς οι Συνδημιουργοί του Κόσμου, εμείς οι Δημιουργοί των επιστημών, εμείς η Ζωή.

ΣΥΓΓΡΑΦΗ
ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΒΑΡΕΛΙΔΗΣ

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *