Ανακάλυψη της πόλης του Δαφνούντος στη Φθιώτιδα

Τμήματα μιας αρχαίας πόλης – λιμάνι, καθώς και ένα σημαντικό Ασκληπιείο ήρθαν πρόσφατα στο φως, με αφορμή την πραγματοποίηση έργων για την κατασκευή του αυτοκινητοδρόμου Π.Α.Θ.Ε, πάνω από τον όρμο του Αγίου Κωνσταντίνου, στο ανατολικό άκρο των βορειοανατολικών πλαγιών του όρους Κνημίς. Οι ανακαλύψεις στη Φθιώτιδα μπορεί να έγιναν «τυχαία», πραγματοποιήθηκαν όμως με τη βοήθεια των αρχαιολόγων της ΙΔ΄ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων, οι οποίοι συμμετείχαν στις ανασκαφές στη θέση «Ισιώματα».
Από τις ανασκαφές φανερώθηκε ο Δαφνούντας, πόλη και λιμάνι των Φωκέων και των Λοκρών. Η θέση του σημερινού χωριού του Αγίου Κωνσταντίνου πρέπει να ταυτίζεται με τον αρχαίο λιμένα. Πληροφορίες για την αρχαία πόλη μπορεί κανείς να αντλήσει από τα «Γεωγραφικά» του Στράβωνα (63 π.Χ. – 23 μ.Χ.). Η θέση του Δαφνούντος προσδιορίζεται
από τον ιστορικό σε σχέση με την απόσταση του από άλλες πόλεις, ενώ το όνομα του αναφέρεται και έπειτα από την καταστροφή της πόλης από παλιρροϊκό κύμα και από το σεισμό που προκλήθηκε μετά από αυτό.
«Η ταύτιση της θέσης της αρχαίας με τη σημερινή περιοχή, σύμφωνα με τις αναφορές του Στράβωνα και τα περιορισμένα πριν τις ανασκαφές οικοδομικά λείψανα, έγινε από ερευνητές στα μέσα του 19ου και στις αρχές του 20ού αιώνα.», ανέφερε στο Αθηναϊκό και Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, η Προϊσταμένη της ΙΔ΄ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων και της 24ης Εφορείας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων, Μαρία – Φωτεινή Παπακωνσταντίνου.
Το ιερό του Ασκληπιού που ανακαλύφθηκε από τους αρχαιολόγους αποτελεί…
το σημαντικότερο εύρημα, καθώς είναι ένα από τα πληρέστερα διατηρημένα και πιο πρώιμα Ασκληπιεία στον ελλαδικό χώρο. Μαρμάρινα αγαλματίδια, χάλκινα ειδώλια, κοσμήματα, αλλά και χαραγμένα όστρακα αποτελούν τα αντικείμενα που βρέθηκαν στο οικοδομικό συγκρότημα του Ασκληπιείου (στο οποίο εντάσσονται δύο αρχαία κτίρια) και επιβεβαιώνουν την ταυτότητα του. Την υποδομή του Ασκληπιείου συμπληρώνουν, μεταξύ άλλων, ένας μικρός ναός και ένας βωμός, καθώς και βόθροι γεμάτοι με τα υπολείμματα λατρευτικών και θεραπευτικών πράξεων που τελούνταν σε αυτό.

Τα αποτελέσματα της ανασκαφής της ΙΔ΄ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων θα παρουσιαστούν, για πρώτη φορά στο κοινό, στην Ετήσια Συνέλευση του Σουηδικού Ινστιτούτου στην Αθήνα, που θα γίνει την Πέμπτη 29 Μαρτίου 2012, στις 6.00 μ.μ., στο αμφιθέατρο του Μουσείου Ακρόπολης.

ΕΡΤ & online-pressblog.blogspot.com

ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Η σημερινή κωμόπολη του Άγιου Κωνσταντίνου είναι κτισμένη στη θέση όπου βρισκόταν κατά την αρχαιότητα ο Δαφνούντας, τελευταία δυτική πόλη της χώρας των Οπουντίων Λοκρών καταστράφηκε κατά τους φοβερούς σεισμούς του έτους 551 μ.

Ο αρχαίος Δαφνούντας τοποθετείται από τους ιστορικούς στη σημερινή θέση <<ΖΑΜΠΛΙΑΚΑΣ>>, όπου βρίσκεται το γήπεδο ποδόσφαιρου… και ορίζεται μεταξύ των ακρωτηρίων της Βρωμολίμνης και του Κάλαμου. Η πόλη προστατευόταν από μακρά τείχη , ερείπια των οποίων σώζονται στη θέση <<Ισώματα>>.

Κατά τη διάρκεια του Φωκικού πολέμου (352 π.Χ.-346 π.χ.)η πόλη καταλείφθηκε απ τους Φωκείς που την κρατούσαν στην κατοχή τους μέχρι την επικράτηση των Μακεδόνων , όποτε προσαρτήθηκε πάλι στη χωρά των Οπουντίων Λοκρών.

Τη περίοδο αυτή η πόλη <<Δαφνούς >> παρουσίασε τη μεγαλύτερη πρόοδο της γιατί αναδείχτηκε ως το πιο σπουδαίο λιμάνι της περιοχής .Η πρόοδος της πόλης συνεχίστηκε κατά την ελληνιστική και ρωμαϊκή περίοδο, όταν η πόλη άρχισε να κατοικείται απ τους Επικνημίδειους Λοκρούς .

Ο γεωγράφος Στράβωνας αναφέρει ότι η πόλη σημείωσε μεγάλη πρόοδο και στα χρόνια που ακολούθησαν μετά τη Γέννηση του Χριστού. Μας αναφέρει επίσης ότι η πόλη άρχισε να εγκαταλείπεται από τους κατοίκους της μετά τους καταστροφικούς σεισμούς του 551 π.χ., οι όποιοι έπληξαν όλη τη παραλιακή ζώνη του Ευβοϊκού κόλπου .

Στην περίοδο της Τουρκοκρατίας άρχισαν να δημιουργούνται γύρω απ τα ερείπια της αρχαίας πόλης διάφοροι οικισμοί, άλλοι από Επικνημίδειους Λοκρούς και άλλοι από μέτοικους γειτονικών περιοχών.

Σημαντικότεροι από τους οικισμούς αυτούς ήταν του Βορλοβού (γύρω απ το εξωκλήσι της Αγίας Παρασκευής ), της Ευλογιάς (Βλογιάς) και του Νεοχωρίου.

Δ ΑΓ.ΚΩΝ/ΟΥ