Το ιππήλατο άρμα, δεν γνωρίζουμε ακριβώς ,αλλά  πιθανώς να εφευρέθηκε στην Εγγύς Ανατολή, έγινε ένα από τα πιο καινοτόμα όπλα στον πόλεμο την Εποχή του Χαλκού. Φαίνεται ότι οι Αχαιοί εγκρίνουν  το άρμα για χρήση σε πόλεμο στα τέλη του 16ου αιώνα π.Χ., όπως βεβαιώνεται σε μερικές ταφόπλακες, καθώς και σε σφραγιδόλιθους και δακτυλίδια Η χρήση του άρματος ήταν πιο πιθανό να διαχέεται στην ελληνική ηπειρωτική χώρα από την Εγγύς Ανατολή μετά την Μέση Εποχή του Χαλκού (περίπου 1950-1550 π.Χ.), ως αποτέλεσμα των πιθανών μεταναστευτικών ροών της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης αν και κάτι τέτοιο είναι υπό συζήτηση διότι μέχρι τώρα το αντίθετο αποδεικνύεται,  αλλά και τις εμπορικές επαφές που είχαν Αχαιοί με τις εν λόγω περιοχές.  Μάλιστα φαίνεται ότι,  ίσως , τα άρματα να έχουν έρθει στην ηπειρωτική χώρα μέσω Κρήτης, αλλά και το αντίστροφο. Δεν έχουμε ενδείξεις για ύπαρξη του  μέχρι τα μέσα του 15ου π.Χ. αιώνα, μέχρι που το άρμα εμφανίζεται στο νησί της Κρήτης, η οποία βεβαιώνεται με εγχάραξη σε σφραγίδα σε  γραμμική Β γραφή. Τα ιππήλατα  άρματα των ελλήνων της εποχής μπορούν να  διαιρεθούν  σε πέντε κυρίως κατηγορίες από τον σχεδιασμό . Μπορούν  να αναγνωριστούν  ως …


 ΕΔΩ