Κλέοβις και Βίτων (580 π.Χ.)

Ο Κλέοβις και ο Βίτων ήσαν αδελφοί και άξιοι αθλητές από το Άργος. Μητέρα τους ήταν η Κυδίππη, ιέρεια της θεάς Ήρας, προστάτιδας του Άργους. Έμειναν στη μνήμη της ανθρωπότητας με τον άτυπο θεϊκό άθλο – προσφορά στην Ήρα των δύο παλληκαριών – αθλητών, οι οποίοι επειδή οι λευκές αγελάδες κατά την εορτή της Ήρας καθυστερούσαν να έρθουν από του αγρούς, υποδύθηκαν τα ιερά ζώα της θεάς, ζεύτηκαν το άρμα και οι δύο «αεθλοφόροι» έσυραν το άρμα με την ιέρεια μητέρα τους σαράντα πέντε στάδια – οχτώ χιλιόμετρα – από το Άργος στο ιερό της θεάς, στο Ηραίο.

Σύμπλεγμα Κλέοβι και Βίτωνα – Αρχαιολογικό Μουσείο Δελφών. Δύο μνημειακά αρχαϊκά αγάλματα, από τα πιο γνωστά δείγματα του τύπου του κούρου. Στέκονται παρατακτικά επάνω σε χωριστές πλίνθους, αλλά σε ενιαίο βάθρο, στο οποίο έχει χαραχθεί επιγραφή, που δεν σώζεται ολόκληρη. Οι δύο νέοι απεικονίζονται γυμνοί, προτείνουν το αριστερό πόδι, ενώ
τα χέρια τους είναι σφιγμένα σε γροθιές και ελαφρά λυγισμένα. Από τους περισσότερους μελετητές ταυτίζονται με τον Κλέοβι και το Βίτωνα, δύο νέους από το Άργος, γιους της ιέρειας της Ήρας.

Όλοι καλοτύχιζαν την μήτερα που είχε τέτοιους γιους, τόσο άξιους, ρωμαλέους και δυνατούς,  η Κυδίππη τότε, υπερήφανη για την γενναία πράξη των παιδιών της, προσευχήθηκε στη θεά να χαρίσει στους νέους ό,τι πιο καλό και άριστο μπορεί να προσδοκά ο άνθρωπος στη ζωή του. Μετά από αυτή την ευχή της ιέρειας, οι τρεις τους προσέφεραν τη θυσία, έφαγαν και κοιμήθηκαν μέσα στο ιερό.

Η θεά Ήρα άκουσε τις προσευχές της σεβαστής και ταπεινής μητέρας και χάρισε στους γιους της το πολυτιμότερο δώρο, τον αιώνιο ύπνο. Όταν κοιμήθηκαν, δεν ξύπνησαν, πέρασαν στην απέναντι όχθη της αθανασίας, δίνοντας ένα μάθημα για την ανθρώπινη ευτυχία σ’ όλη την ανθρωπότητα, σύμφωνα με τον ηρωικό τρόπο αντίληψης των αρχαίων Ελλήνων, όπως τον διέσωσε ο Ηρόδοτος (1,31) μέσα από τον ανεκτίμητο διάλογο περί ευτυχίας του Σόλωνα με τον βασιλιά Κροίσο.

31. [1] ὣς δὲ τὰ κατὰ τὸν Τέλλον προετρέψατο ὁ Σόλων τὸν Κροῖσον εἴπας πολλά τε καὶ ὀλβία, ἐπειρώτα τίνα δεύτερον μετ᾽ ἐκεῖνον ἴδοι, δοκέων πάγχυ δευτερεῖα γῶν οἴσεσθαι. ὃ δ᾽ εἶπε «Κλέοβίν τε καὶ Βίτωνα. [2] τούτοισι γὰρ ἐοῦσι γένος Ἀργείοισι βίος τε ἀρκέων ὑπῆν, καὶ πρὸς τούτῳ ῥώμη σώματος τοιήδε· ἀεθλοφόροι τε ἀμφότεροι ὁμοίως ἦσαν, καὶ δὴ καὶ λέγεται ὅδε ὁ λόγος. ἐούσης ὁρτῆς τῇ Ἥρῃ τοῖσι Ἀργείοισι ἔδεε πάντως τὴν μητέρα αὐτῶν ζεύγεϊ κομισθῆναι ἐς τὸ ἱρόν, οἱ δέ σφι βόες ἐκ τοῦ ἀγροῦ οὐ παρεγίνοντο ἐν ὥρῃ· ἐκκληιόμενοι δὲ τῇ ὥρῃ οἱ νεηνίαι ὑποδύντες αὐτοὶ ὑπὸ τὴν ζεύγλην εἷλκον τὴν ἅμαξαν, ἐπὶ τῆς ἁμάξης δέ σφι ὠχέετο ἡ μήτηρ· σταδίους δὲ πέντε καὶ τεσσεράκοντα διακομίσαντες ἀπίκοντο ἐς τὸ ἱρόν.  [3] ταῦτα δέ σφι ποιήσασι καὶ ὀφθεῖσι ὑπὸ τῆς πανηγύριος τελευτὴ τοῦ βίου ἀρίστη ἐπεγένετο, διέδεξέ τε ἐν τούτοισι ὁ θεὸς ὡς ἄμεινον εἴη ἀνθρώπῳ τεθνάναι μᾶλλον ἢ ζώειν. Ἀργεῖοι μὲν γὰρ περιστάντες ἐμακάριζον τῶν νεηνιέων τὴν ῥώμην, αἱ δὲ Ἀργεῖαι τὴν μητέρα αὐτῶν, οἵων τέκνων ἐκύρησε· [4] ἡ δὲ μήτηρ περιχαρής ἐοῦσα τῷ τε ἔργῳ καὶ τῇ φήμῃ, στᾶσα ἀντίον τοῦ ἀγάλματος εὔχετο Κλεόβι τε καὶ Βίτωνι τοῖσι ἑωυτῆς τέκνοισι, οἵ μιν ἐτίμησαν μεγάλως, τὴν θεὸν δοῦναι τὸ ἀνθρώπῳ τυχεῖν ἄριστον ἐστί.  [5] μετὰ ταύτην δὲ τὴν εὐχὴν ὡς ἔθυσάν τε καὶ εὐωχήθησαν, κατακοιμηθέντες ἐν αὐτῷ τῷ ἱρῷ οἱ νεηνίαι οὐκέτι ἀνέστησαν ἀλλ᾽ ἐν τέλεϊ τούτῳ ἔσχοντο. Ἀργεῖοι δὲ σφέων εἰκόνας ποιησάμενοι ἀνέθεσαν ἐς Δελφοὺς ὡς ἀριστῶν γενομένων.»

Οι Αργείοι τίμησαν τα δύο ηρωικά παλληκάρια με αγάλματα στους Δελφούς. Οι κούροι αυτοί ήταν αφιέρωμα των Αργείων στον Απόλλωνα και, σύμφωνα με την επιγραφή,  κατασκευάσθηκαν από τον Αργείο γλύπτη (Πολυ)μήδη. Αποτελούν τυπικό δείγμα της αρχαϊκής γλυπτικής και, ειδικότερα, των αργείτικων εργαστηρίων του 6ου αι. π.Χ. Επίσης σε αργείτικα νομίσματα απεικονίζεται η Κυδίππη επί άρματος, το οποίο σύρουν δύο νέοι.

Κλέοβις και Βίτων, Museo Nazionale Romano, Ρώμη, Ιταλία.

Τέλος, όπως αναφέρει ο Παυσανίας, κοντά στο άγαλμα του Μειλίχιου Δία στην Αγορά του Άργους, υπήρχε λίθινο ανάγλυφο, το οποίο παρίστανε τον Κλέοβη και τον Βίτωνα να σύρουν την άμαξα προς το Ηραίο, με την μητέρα τους καθισμένη επάνω. Αξίζει να σημειωθεί και η μαρτυρία του Παυσανία (ΙΙ 19, 5), σύμφωνα με την οποία είδε εικόνα στο ιερό του Λυκείου Απόλλωνος, στο Άργος, όπου παρουσιαζόταν ο Βίτωνας να φέρει στους ώμους ταύρο, τον οποίο μετέφερε από το Άργος στη Νεμέα, με σκοπό να τον θυσιάσει στο Δία.
Σήμερα ο Κλέοβις και ο Βίτων κατοικούν στο Μουσείο των Δελφών.

ΠΗΓΕΣ
http://argolikivivliothiki.gr/2011/07/05/13097/

Χρήστος Ι. Πιτερός, «Ηραία τα εν Άργει», Καθημερινή, Επτά Ημέρες, Κυριακή 9 Σεπτεμβρίου 2001.

Μάρκελλος Μιτσός, «Αργολική Προσωπογραφία», Εν Αθήναις 1952.
Ιωάννου Κ. Κοφινιώτου, «Ιστορία του Άργους από των Αρχαιοτάτων χρόνων μέχρις ημών » Εν Αθήναις, Τυπογραφείον ο «Παλαμήδης» 1892. Επανέκδοση, Εκδ. Εκ Προοιμίου, Άργος, 2008.
Ιωάννου Ερν. Ζεγκίνη, « Το Άργος δια μέσου των Αιώνων », Αθήνα, ³1996.
Γιάννη Θ. Αποστολόπουλου, «Αργείων Άθλα», Έκδοση Δήμου Άργους, Άργος, 1998.
Οδυσσέας Κουμαδωράκης, «Άργος το πολυδίψιον», Εκδόσεις Εκ Προοιμίου, Άργος, 2007.
Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού.

ΕΠΑΙΝΟΣ ΘΑΝΑΤΟΥ

Iōannou Stobaiou Anthologion: Ioannis Stobæi Florilegium – Τόμος 3 – 

Ο ΔΕ ΤΖΕΤΖΗΣ ΑΝΑΦΕΡΕΙ

ΕΙΔΑΜΕ ΟΤΙ ΤΟΥΣ ΕΞΥΜΝΕΙ Ο ΣΟΛΩΝ ΚΑΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΝΑΦΟΡΑ ΕΠΙΣΗΣ ΑΠΟ ΑΡΚΕΤΟΥΣ  ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑΣ ΩΣ ΜΙΑ ΥΨΗΛΩΝ ΙΔΑΝΙΚΩΝ ΠΡΑΞΗ… ΜΑΛΙΣΤΑ ΩΣ ΕΠΑΙΝΟΣ ΘΑΝΑΤΟΥ …ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΑΣ  ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ 
…….ερωτήματα που έχουν τεθεί είναι πολλά. Και οι πλέον ειδικοί στην αρχαιοελληνική πλαστική, όπως ο καθηγητής Γεώργιος Δεσπίνης, είναι πολύ επιφυλακτικοί.
ΕΔΩ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥΣ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΤΙΤΛΟ
Κλέοβις και Βίτων (Δελφοί): φαρμακωμένοι από τη μάνα τους
Είναι ο πρώτος που κλήθηκε να τους εξετάσει. Θεωρεί περίεργο και εξαιρετικά ενδιαφέρον το ότι είναι τόσο όμοιοι, όπως λέει. Γιατί δεν υπάρχουν άλλα δίδυμα αρχαϊκά αγάλματα, εκτός από τον Κλέοβι και τον Βίτωνα (Μουσείο Δελφών) με την τραγική ιστορία. (ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΚΟΝΤΡΑΡΟΥ ΚΑΙ Ο ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙ ΟΤΙ Ο ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΑΝΑΦΕΡΕΙ  ….) Τα δύο παλικάρια από το Αργος τα φαρμάκωσε η ίδια η μητέρα τους, η Κυδίππη, ιέρεια της Ηρας, όταν της ανακοίνωσαν ότι φεύγουν από την (ερωτική) αγκαλιά της για να βρουν την τύχη τους σε πυγμαχικους αγώνες στην Αθήνα. Τους ζήτησε ως τελευταία χάρη να ζευτούν στην άμαξά της και να τη μεταφέρουν στο Ηραίο, πράγμα που έκαναν. Ο νέοι κατάκοποι αποκοιμήθηκαν κι η μάνα τούς έσταξε φαρμάκι στα χείλη. Οι Αργείοι σε ανάμνηση έστησαν τα αγάλματά τους στο ιερό των Δελφών.
Τα αδέλφια αυτά έχουν ταυτότητα, κάτι που λείπει από τα δίδυμα κορινθιακά αγάλματα. Πιθανολογείται ότι προέρχονται από την αρχαία Τενέα, μια πόλη που δεν έχει ακόμη ανασκαφικά εντοπιστεί.
ΑΥΤΟ ΣΥΝΕΒΗ ΣΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ… ΔΕΙΤΕ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΟΛΗ ΤΗΝ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ….
Δίδυμοι σε αναζήτηση ταυτότητας
Της Ν. ΚΟΝΤΡΑΡΟΥ-ΡΑΣΣΙΑ  http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=167194
Στο μικροσκόπιο της έρευνας έχουν μπει οι «δίδυμοι» κορινθιακοί Κούροι που κατασχέθηκαν στα χέρια αρχαιοκάπηλων στο χωριό Κλένια (κοντά στο Χιλιομόδι). Τα ερωτήματα που έχουν τεθεί είναι πολλά. Και οι πλέον ειδικοί στην αρχαιοελληνική πλαστική, όπως ο καθηγητής Γεώργιος Δεσπίνης, είναι πολύ επιφυλακτικοί.
Είναι ο πρώτος που κλήθηκε να τους εξετάσει. Θεωρεί περίεργο και εξαιρετικά ενδιαφέρον το ότι είναι τόσο όμοιοι, όπως λέει. Γιατί δεν υπάρχουν άλλα δίδυμα αρχαϊκά αγάλματα, εκτός από τον Κλέοβι και τον Βίτωνα (Μουσείο Δελφών) με την τραγική ιστορία. Τα δύο παλικάρια από το Αργος τα φαρμάκωσε η ίδια η μητέρα τους, η Κυδίππη, ιέρεια της Ηρας, όταν της ανακοίνωσαν ότι φεύγουν από την (ερωτική) αγκαλιά της για να βρουν την τύχη τους σε πυγμαχικους αγώνες στην Αθήνα. Τους ζήτησε ως τελευταία χάρη να ζευτούν στην άμαξά της και να τη μεταφέρουν στο Ηραίο, πράγμα που έκαναν. Ο νέοι κατάκοποι αποκοιμήθηκαν κι η μάνα τούς έσταξε φαρμάκι στα χείλη. Οι Αργείοι σε ανάμνηση έστησαν τα αγάλματά τους στο ιερό των Δελφών. (ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΕΛ.ΔΙ – ΜΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΗ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑΣ ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΑΓΑΛΜΑ ΔΥΟ ΑΤΟΜΑ ΠΟΥ ΣΥΜΜΕΤΕΙΧΑΝ ΣΕ ΟΙΔΙΠΟΔΕΙΟ ΤΡΙΓΩΝΟ ….!!! )
Τα αδέλφια αυτά έχουν ταυτότητα, κάτι που λείπει από τα δίδυμα κορινθιακά αγάλματα. Πιθανολογείται ότι προέρχονται από την αρχαία Τενέα, μια πόλη που δεν έχει ακόμη ανασκαφικά εντοπιστεί.
Ο Παυσανίας είχε περιγράψει τη θέση της: «Από τον Ακροκόρινθο αν πάρουμε τον ορεινό δρόμο (σ.σ. σήμερα λέγεται Κλεισούρα και οδηγεί στο Αργος) θα βρούμε την Τενεατική Πύλη και το ιερό της Ειλειθυίας. Εξήντα τόσα στάδια απέχει η Τενέα (σ.σ. στη θέση αυτή είναι σήμερα το χωριό Κλένια, νότια του Χιλιομοδίου). Οι κάτοικοί της λένε πως είναι Τρώες, αιχμάλωτοι που έφεραν οι Ελληνες από την Τένεδο και που τους δόθηκε από τον Αγαμέμνονα ο τόπος για να εγκατασταθούν, γι’ αυτό και τιμούν τον Απόλλωνα πιο πολύ από τους άλλους θεούς».
Από την Τενέα γνωρίζαμε ότι προέρχεται ένας και μοναδικός Κούρος. Βρέθηκε το 1846 κοντά στην Κόρινθο και εκτίθεται από το 1854 στη Γλυπτοθήκη του Μονάχου. Είναι σαφώς παλαιότερος από τους νεοαποκαλυφθέντες «δίδυμους» Κορινθιακούς -έχει χρονολογηθεί τέλη 7ου-αρχές 6ου αιώνα π.Χ., ενώ αυτοί περί το 530-520 π.Χ.
Από Τενέα Μόναχο
Ο Κούρος του Μονάχου και οι δύο νέοι κούροι έχουν κοινή προέλευση από την Τενέα -σύμφωνα με τις μέχρι στιγμής εκτιμήσεις- και χαρακτηριστικά. Η ομοιότητά τους είναι εμφανής «στα καμπύλα εξάρματα στο πηγούνι» και το λακκάκι που δημιουργείται, σύμφωνα με τον έφορο Αρχαιοτήτων της περιοχής, Κωνσταντίνο Κίσσα. Εχει αναλάβει τις έρευνες στο χωράφι που υπέδειξαν οι αρχαιοκάπηλοι ως τόπο εύρεσης των αγαλμάτων. Ο ένας είπε ότι βρήκε τα γλυπτά 40 πόντους από το έδαφος. Οι αρχαιολόγοι έσκαψαν βαθύτερα και δεν βρήκαν τίποτα. Μόνον έναν υστεροκλασικό λακκοειδή τάφο, άσχετο με τα αγάλματα. Ο κ. Κίσσας θα ευχόταν να βρει το βάθρο των γλυπτών για να διαπιστώσει αν πρόκειται για ταφικό μνημείο ή ιερό. Δηλαδή, αν πρόκειται για δύο νεκρούς αδελφούς ή για αφιερώματα στο ιερό του Τενεάτη Απόλλωνα.
Ο αν. διευθυντής και τμηματάρχης χώρων της Δ’ Εφορείας Αρχαιοτήτων Αργολίδας, Χρήστος Πιττερός, βλέποντας τις φωτογραφίες των δύο κούρων τους συσχέτισε με τον χάλκινο Κούρο-Απόλλωνα του Πειραιά (500 π.Χ.). Σε υπό δημοσίευση άρθρο του αναθεωρεί όσα ξέραμε γι’ αυτόν. Τον θεωρεί έργο κορινθιακό και όχι αττικό, όπως πίστευαν ο Γ. Δοντάς και η Ολγα Παλαγγιά. Ισχυρίζεται ότι δεν ήταν στημένος σε κάποιον ναό Απόλλωνα στην Αθήνα, αλλά σε ένα εκατόμπεδο ναό του Δηλίου Απόλλωνα στο Δήλεσι της Βοιωτίας. Επίσης υποστηρίζει ότι εκφράζει τον απόηχο της πρώιμης κορινθιακής τέχνης σε μια μεταγενέστερη εποχή.
Εξετάζοντας τα τρία αρχαϊκά αυτά γλυπτά διαπιστώνει πολλές ομοιότητες: μακρόστενο πρόσωπο, τονισμένο πηγούνι και πλάσιμο των μαλλιών. Φέρουν, όπως λέει, παχείς κοχλιωτούς βοστρύχους, όπως και ένα πρώιμο αυτών έργο στο Μουσείο της Κορίνθου -πώρινο τμήμα κεφαλής (ύψους 11,5 εκ.) πιθανότατα σφίγγας που χρονολογείται περί το 575-550 π.Χ. Θεωρεί τα δύο «δίδυμα» αγάλματα ως τον κρίκο που έλειπε στην εξέλιξη της κορινθιακής τέχνης από το 575 π.Χ. (της πώρινης σφίγγας) ώς το 500 π.Χ. (του Κούρου του Πειραιά). Ομοιότητες βρίσκει πως έχει επίσης ο Κούρος του Μονάχου (ύψους 1,53 μ.) με μια μαρμάρινη σφίγγα της ίδιας εποχής, στο Μουσείο της Κορίνθου. Θεωρεί πως αυτά τα γλυπτά μαζί και τα «δίδυμα» έχουν ανάλογο πλάσιμο στη διάπλαση του κορμού αλλά διαφέρουν στην απόδοση των μαλλιών.
Λύση ο κασμάς
Σε πολλούς κούρους του β’ μισού του 6ου αι. π.Χ. είναι κοινός ο τρόπος καλλιτεχνικής απόδοσης της κόμης με κάποιες επιμέρους διαφοροποιήσεις, τόσο στην Αττική όσο και στον νησιωτικό, βοιωτικό και κορινθιακό χώρο. Για παράδειγμα «η κόμμωση στην πίσω πλευρά της κεφαλής, από τον τράχηλο ώς τον ώμο, αποδίδεται συμπαγής με εγχάρακτες κυματοειδείς γραμμές και αποτελεί το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό των δύο Κούρων της Κορίνθου», λέει ο κ. Πιττερός. Ως εκ τούτου θεωρεί ότι τα δύο «χαρίεντα» και «δίδυμα» αγάλματα είναι εξέλιξη της πώρινης σφίγγας και «απηχούν έναν παλιό θεϊκό πρόγονό τους, ένα χαμένο λατρευτικό άγαλμα Απόλλωνα, από το δεύτερο τέταρτο του 6ου αι. π.Χ. 675-650 π.Χ. Αλλωστε, ο Απόλλωνας λατρευόταν στην Τενέα. Ετσι, το πιθανότερο είναι είτε να αποτελούσαν αναθήματα στο ναό του Απόλλωνα της Τενέας, είτε να απεικόνιζαν δύο αδέλφια και να ήταν στημένα σε κοινό ταφικό μνημείο.
«Την πιο ασφαλή απάντηση σε όλα αυτά θα δώσει, όμως, η ίδια η ανασκαφή», καταλήγει. «Οπως έλεγε ο καθηγητής Νικόλαος Κοντολέων, ο καλύτερος αρχαιολόγος είναι ο κασμάς». *
Της Ν. ΚΟΝΤΡΑΡΟΥ-ΡΑΣΣΙΑ
Τα δύο πόδια των δίδυμων αρχαϊκών Κούρων της Κορίνθου βρέθηκαν το ένα προχθές και το άλλο χθες σε απόσταση λίγων μέτρων μεταξύ τους και σε βάθος 80 πόντων, στο χωράφι που υπέδειξε ο αρχαιοκάπηλος στους αρχαιολόγους της ΛΖ’ Εφορείας αρχαιοτήτων.
Οι δύο μαρμάρινοι Κούροι που κατασχέθηκαν από αρχαιοκάπηλους στις 14 Μαΐου Το εύρημα αυτό δείχνει πλέον τον δρόμο για τη λύση του μυστηρίου σχετικά με την ταυτότητα των δύο αγαλμάτων που είχαν αμπαλαριστεί για να φυγαδευτούν στο εξωτερικό όταν στις 14 Μαΐου βρέθηκαν στα χέρια αρχαιοκάπηλων και κατασχέθηκαν.
Τα δύο δεξιά πόδια των γλυπτών ήταν εμπρός από δύο τάφους του τρίτου τετάρτου του 6ου αιώνα π.Χ., δύο πώρινες σαρκοφάγους. Η μία ήταν συλημένη και η άλλη ασύλητη. Από το αγγείο, μια κύλικα, που συνόδευε τον νεκρό χρονολογήθηκε και ο τάφος. Δεν είναι ακόμη σαφές αν συσχετίζονται τα αγάλματα με τους τάφους καθώς είναι ελαφρώς μεταγενέστερα (530-520 π.Χ.). Το ένα πόδι φέρει και τμήμα της πλίνθου επάνω στην οποία έστεκε ο μεγαλύτερος από τους δύο Κούρους.
Ο προϊστάμενος της ΛΖ’ ΕΠΚΑ Κωνσταντίνος Κίσσας, που έχει αναλάβει από τις 22 Μαΐου το βάρος της ανασκαφικής έρευνας, ήταν χθες πολύ συγκρατημένος. «Εγείρονται πολλά ερωτήματα ως προς την ακριβή θέση των γλυπτών. Θα απαντηθούν μόνο εφόσον ολοκληρωθεί η ανασκαφή», μας είπε. Η εικόνα πάντως που έχει ώς τώρα είναι ενός εκτεταμένου νεκροταφείου, τμήμα του οποίου έχει αποκαλυφθεί στα 150 τ.μ. που έχουν συνολικά ανασκαφεί.
«Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι είναι η θέση που ψάχνουμε, αλλά είναι θέμα προς διερεύνηση αν ήταν κατά χώραν τα γλυπτά, γιατί δεν έχουμε βρει ακόμη τη βάση τους. Μόνο τότε θα μπορούμε να μιλήσουμε για τον γλύπτη που τα φιλοτέχνησε και την ταυτότητά τους. Βρισκόμαστε ακόμη στην αρχή», μας είπε ο κ. Κίσσας.
Η επιφυλακτικότητά του βασίζεται και στο γεγονός ότι βρίσκουν διαταραγμένα στρώματα από παλιά, όταν κατασκευαζόταν εκεί ένα αρδευτικό δίκτυο. «Αν τα αγάλματα ήταν κατά χώραν, ασφαλώς θα ήταν επιτύμβια», υποστηρίζει. Στην αρχαϊκή εποχή συνήθιζαν να στολίζουν τα ταφικά μνημεία με γλυπτά. Τα έβλεπες κατά μήκος των δρόμων, όπως και σήμερα βλέπεις την Κοιμωμένη του Χαλεπά στο Α’ Νεκροταφείο. Ωστόσο, οι δύο Κούροι δεν ήταν πάνω στις σαρκοφάγους, γιατί στις καλυπτήριες πλάκες τους δεν βρέθηκαν ίχνη και γιατί θα ήταν πολύ δύσκολο να τοποθετήσουν πάνω σε μια λάρνακα τόσο βαριά αγάλματα, μας είπε ο κ. Κίσσας.
Το υπουργείο υποσχέθηκε να διαθέσει πρόσθετο προσωπικό για να γίνει η έρευνα με ταχείς ρυθμούς. Οσο για το δικαστικό κομμάτι της υπόθεσης, χθες το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο όρισε τα μέλη της εκτιμητικής επιτροπής -Βασίλειος Λαμπρινουδάκης (πρόεδρος), Νικόλαος Σταμπολίδης και Κωνσταντίνος Κίσσας- που θα αποφανθεί για την εμπορική αξία των αγαλμάτων από το ύψος της οποίας θα καθοριστεί αν οι δράστες θα δικαστούν για πλημμέλημα ή κακούργημα.
ΚΑΙ ΕΝΑ ΑΝΑΛΟΓΟ «ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟ» ΜΠΛΟΓΚ ΑΝΑΜΕΤΑΔΙΔΕΙ ΤΗΝ «ΕΙΔΗΣΗ» …
ΤΕΡΡΑ ΚΟΜΠΙΟΥΤΕΡΑΤΑ http://blogs.sch.gr/tgiakoum/archives/7586
ΚΑΙ ΣΕ ΕΝΑ ΑΛΛΟ «ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟ» ΜΠΛΟΓΚ  http://atheofobos2.blogspot.gr/2010/06/blog-post_07.html
Όλοι θα έχετε διαβάσει για τους «δίδυμους» κορινθιακούς Κούρους που κατασχέθηκαν στα χέρια αρχαιοκάπηλων στο χωριό Κλένια (κοντά στο Χιλιομόδι) που ευτυχώς εκ των υστέρων βρέθηκαν και τα δεξιά πόδια τους ώστε να έχουμε μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα των αγαλμάτων.
Το ενδιαφέρον των αρχαιολόγων για αυτούς τους Κούρους είναι μεγάλο γιατί δεν υπάρχουν άλλα δίδυμα αρχαϊκά αγάλματα, εκτός από αυτά του Κλέοβι και του Βίτωνα που υπάρχουν στο Μουσείο Δελφών.(στην κάτω φωτογραφία)
Ο Κλέοβις και ο Βίτων ήσαν οι γιοί της Κυδίππης, ιέρειας της Ήρας στο Άργος.
Σε μία εορτή της θεάς, τα άσπρα βόδια που επρόκειτο να σύρουν τελετουργικά την άμαξά της μητέρας τους ,αργούσαν να έλθουν από την βοσκή, οπότε τα παιδιά της ζεύθηκαν στην άμαξα και την τράβηξαν ολόκληρη τη διαδρομή, 45 στάδια ή 8 περίπου χιλιόμετρα.
Ύστερα τα αδέλφια μαζί με την μητέρα τους προσέφεραν την θυσία τους και έφαγαν και κοιμήθηκαν μέσα στο ιερό.
Όλοι καλοτύχιζαν την Κυδίππη για τους άξιους γιούς της ,και εκείνη συγκινημένη από την αφοσίωσή τους, ζήτησε από την Ήρα «την θεόν δούναι το ανθρώπω τυχείν άριστόν εστι» δηλαδή ,«το καλύτερο δώρο που θα μπορούσε να δώσει ένας θεός σε έναν άνθρωπο».
Τότε η θεά τους σκότωσε, καθώς το καλύτερο δώρο που μπορούσε να τους δώσει ήταν ο θάνατος στην πιο ευτυχισμένη στιγμή.(Άντε μετά να προσεύχεσαι σε θεούς!)
Οι Αργείοι τους έκαμαν «εικόνας» (αγάλματα, που βρέθηκαν στους Δελφούς) «ως ανδρών αρίστων γενομένων».
Τα αγάλματα τα έχει φτιάξει ο γλύπτης Πολυμήδης στους δε αυτοκρατορικούς χρόνους οι Αργείοι το απεικόνιζαν και σε νομίσματα.
Επίσης όπως αναφέρει ο Παυσανίας, κοντά στο άγαλμα του μειλίχιου Δία υπήρχε ανάγλυφο λίθινο με τον Κλέοβι και Βίτωνα που σύρουν προς το Ηραίο την άμαξα με τη μητέρα επάνω.
Όμως εκτός από αυτή την συγκινητική περιγραφή της ιστορίας των γιών της Κυδίππης υπάρχει και μια άλλη εκδοχή όχι και τόσο συγκινητική αλλά σαφώς σκαμπρόζικη .
Αυτή λέει πως τα δύο παλικάρια τα φαρμάκωσε η ίδια η μητέρα τους, η οποία είχε σεξουαλικές σχέσεις μαζί τους, όταν της ανακοίνωσαν ότι φεύγουν από την ερωτική αγκαλιά της για να βρουν την τύχη τους σε πυγμαχικούς αγώνες στην Αθήνα.
Όταν οι νέοι κατάκοποι από το χαμαλίκι αποκοιμήθηκαν, η μάνα τούς έσταξε φαρμάκι στα χείλη και έτσι πέθαναν …      (ΕΛ ΔΙ …!!!! ΔΕΙΤΕ ΜΕ ΤΙ ΤΡΟΠΟ ΑΝΑΓΡΑΦΕΤΑΙ Η «ΑΛΛΗ ΕΚΔΟΧΗ»… ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΚΟ…)
 
Η ΑΝΑΓΡΑΦΟΥΣΑ ΤΗΝ ΕΙΔΗΣΗ «ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ »ΜΟΝΙΜΗ ΣΕ ΘΕΜΑΤΑ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑΣ …ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ (ΟΤΑΝ ΥΠΗΡΧΕ)  ΔΕΝ ΜΑΣ ΠΑΡΑΘΕΤΕΙ ΤΗΝ ΠΗΓΗ ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΤΟΥ ΟΙΔΙΠΟΔΕΙΟΥ ….ΕΤΣΙ ΩΣΤΕ ΝΑ ΚΡΙΝΟΥΜΕ ΓΙΑ  ΕΝΑ ΤΕΤΟΙΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΠΟΙΟΣ ΛΟΓΙΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ ΤΟ ΑΝΑΦΕΡΕΙ
 
ΤΙ ΝΟΗΜΑ ΘΑ ΕΙΧΕ ,ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΤΟΥ ΑΡΓΟΥΣ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΑΓΑΛΜΑΤΑ ΤΑ ΘΥΜΑΤΑ ΕΑΝ ΣΥΝΕΒΗ ΑΥΤΟ , ΜΗΠΩΣ ΕΠΕΙΔΗ ΚΟΥΒΑΛΗΣΑΝ ΤΗΝ ΑΜΑΞΑ ΟΙ ΙΔΙΟΙ …!!! ΕΑΝ ΗΤΑΝ ΕΡΑΣΤΕΣ ΤΟ ΕΚΑΝΑΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ- ΕΡΑΣΤΗ ΟΧΙ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΞΟΥΝ ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ…. ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΜΕΤΑ ΤΟΣΟΥΣ ΑΙΩΝΕΣ ΑΝΑΓΡΑΦΗΚΕ Η ΠΡΑΞΗ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΕΞΥΜΝΗΘΗΚΕ ΩΣ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΠΙΣΤΗΣ ΜΗΤΡΩΑΣ ΚΑΙ ΥΨΗΛΟΥ ΗΘΟΥΣ  ΑΠΟ ΜΕΓΑΛΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥΣ, ΕΚΟΒΑΝ ΚΑΙ ΝΟΜΙΣΜΑΤΑ ΜΕ  ΑΥΤΟΥΣ ΗΤΑΝ ΤΑ ΑΓΑΛΜΑΤΑ ΤΟΥΣ ΣΤΗΜΕΝΑ ΣΤΟΝ ΠΡΟΣΤΑΤΗ  ΘΕΟ ΤΗΣ ΠΟΛΕΩΣ..ΕΠΕΙΔΗ ΤΟΥΣ ΦΑΡΜΑΚΩΣΕ Η ΕΡΑΣΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥΣ…!!!!
 
ΕΞΑΛΛΟΥ, ΤΙ ΝΟΗΜΑ ΘΑ ΕΙΧΕ ΝΑ ΣΥΝΕΒΗ ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΤΗΣ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑΣ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΕΡΑΣΤΩΝ ΚΑΙ ΝΑ ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ 580 ΠΧ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ .ΤΑ ΑΝΑΛΟΓΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΑΝΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΩΣ ΚΑΤΑΚΡΙΤΕΑ ΒΕΒΑΙΑ ΚΑΙ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΤΑ ΘΥΜΑΤΑΙ… ΚΑΙ ΑΝΑ ΤΟΥΣ ΑΙΩΝΕΣ ,ΕΑΝ ΣΥΝΕΒΗ ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΝΑΦΕΡΕΙ Η «ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ» ,ΘΑ ΥΠΗΡΧΑΝ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ ΚΑΙ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΑΝΤΙΘΕΤΟ ;
 
ΘΑ ΕΙΧΕ ΚΑΝΕΝΑ ΝΟΗΜΑ Η ΠΑΙΔΟΚΤΟΝΟΣ ΜΗΤΕΡΑ ΚΑΙ ΕΡΑΣΤΗΣ  ΚΑΙ   ΑΥΤΗ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ ΩΣΤΕ ΝΑ ΑΝΑΓΡΑΦΕΤΑΙ ΣΗΜΕΡΑ; 
ΠΙΟ ΑΛΛΟ ΝΟΗΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΝΑ ΥΠΟΒΙΒΑΣΕΙ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ  ΝΑ  ΠΤΟΗΣΕΙ ΤΟ ΗΘΟΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΝΑ  ΚΑΤΑΡΡΑΚΩΣΕΙ  ΤΑ ΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΗ ΣΚΕΨΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ; ΝΑ ΒΡΩΜΗΣΕΙ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΧΑΣΟΥΝ ΤΗΝ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΠΡΟΣ ΑΥΤΗΝ ΠΟΥ ΤΕΛΙΚΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΕΜΕΙΝΕ ΠΑΡ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ ΑΠΟ ΟΜΟΙΟΥΣ  ΠΟΥ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΝΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ ΑΠΡΟΣΚΟΠΤΑ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΑΠΟ ΜΟΝΑΔΕΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΑΠΟ  ΟΛΟΚΛΗΡΑ ΚΡΑΤΗ… ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΦΙΛΙΑ ΚΡΑΤΗ …..
ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΟΤΙ ΒΑΖΟΥΜΕ «ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥΣ» ΝΑ ΛΕΝΕ 99 ΑΛΗΘΕΙΕΣ ….ΑΛΛΑ ΕΝΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΚΑΙ ΚΑΙΡΙΟ ΨΕΜΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΛΙΟ… ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ….
ΕΛΛΗΝΩΝ ΔΙΚΤΥΟ

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *