ΜΥΘΟΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΕΛΙΑΣ

Μετά την ανοικοδόµηση της Αθήνας, ο θεός Ποσειδώνας και η θεά Αθηνά  είχαν  λογοµαχία σχετικά  µε την  ονοµασία της πόλης. Βασιλιάς της Αθήνας ήταν ο Κέκροπας. Οι δύο αντίπαλοι ανέβηκαν στο βράχο της Ακρόπολης,  όπου ήρθαν και οι άλλοι δέκα θεοί από τον Όλυµπο για να κάνουν τον δικαστή στη διαφωνία των δύο θεών, ενώ ο Κέκροπας ορίστηκε σαν µάρτυρας. Πρώτος διαγωνίστηκε ο Ποσειδώνας  µε την τρίαινά του έδωσε ένα χτύπηµα στη γη και δηµιουργήθηκε ένα κύµα αλµυρού νερού που σχηµάτισε µια λίµνη αλµυρού νερού, την λεγόµενη Ερεχθηίδα θάλασσα.

Η λογοµαχία Αθηνάς- Ποσειδώνα για την ονοµασία της Αθήνας.

 Η Αθηνά µε την σειρά της δίνει το δώρο της, φυτεύοντας  µια ελιά πάνω στο βράχο γεµάτη καρπούς.
Αφού τελείωσε και η σειρά της Αθηνάς µε την παρουσίαση του δώρου  της,  o  ∆ίας  κήρυξε  το  τέλος  του  αγώνα  και  είπε  στουςυπόλοιπους θεούς να κρίνουν από ποιόν θεό έπρεπε να ονοµαστεί η πόλη ζητώντας και την γνώµη του Κέκροπα. Ο Κέκροπας πάνω από το βράχο κοιτώντας τριγύρω βλέπει παντού θάλασσα από αλµυρό νερό από το οποίο αποτελούνταν και το δώρο του Ποσειδώνα, το δέντρο όµως της Αθηνάς ήταν το πρώτο ελαιόδεντρο στην χώρα και αποτελούσε υπόσχεση για ευηµερία και προστασία.

Η Αθηνά προσφέρει την ελιά στους κατοίκους της Αθήνας

Έτσι, ο Κέκροπας έκρινε πως το δέντρο της Αθηνάς ήταν χρησιµότερο από εκείνο του Ποσειδώνα, και έτσι δόθηκε σε αυτή η κυριαρχία της πόλης και από αυτή πήρε και η πόλη το όνοµά της. Η ελιά της Αθηνάς ονοµαζόταν
Μορία Ελαία και θεωρούνταν ως η πρώτη ήµερη ελιά στην  Αθήνα και σε όλο  τον  κόσµο. Από  αυτή την  ιερή ελιά της Ακρόπολης δηµιουργήθηκαν οι δώδεκα ελιές της Ακαδηµίας και αντιστοιχούσαν στης δώδεκα πύλες της. Από αυτές τις δώδεκα ελιές
δηµιουργήθηκε το ιερό ∆άσος των Αθηνών (Μορίες Ελιές), ακόµα στα  ιερά  της  θεάς  Αθηνάς  υπήρχαν  ιερές  ελιές    και  σε  αρκετά υπήρχαν ελαιώνες ολόκληροι.
 

Ο Μύθος του Αλιρρόθιου

Ο Αλιρρόθιος ήταν γιος του Ποσειδώνα και αποφάσισε µε προτροπή του  πατέρα  του  να  κόψει  τις  ιερές  ελιές  της  Αθηνάς  που  είχαν προέλθει  από  την  πρώτη  ελιά  επειδή  εξαιτίας  της  έχασε  την πατρότητα της Αθήνας. Όταν όµως ο Αλιρρόθιος σήκωσε τον πέλεκη για να κόψει τις ελιές αυτός έπεσε και τον σκότωσε.

Προέλευση της ονοµασίας  Μορίες ελαίες


Η ονοµασία αυτή µπορεί να προήλθε στο ότι οι ελιές αυτές ήταν «εµορηµέναι… ως αποκοπείσαι η πολλαπλασιασθείσαι εκ της πρώτης αρχέγονου ελαίας»Ψιλάκης 1999)


Από  τον  θάνατο  (  µόρο) του  Αλιρρόθιου. (  Σταµατόπουλος2003) 


Από την λέξη µόριο (τµήµα, τεµάχιο) Από την χρήση τµήµατος της ελιάς τηςΑκρόπολης που χρησιμοποίησαν οι άνθρωποι της εποχής για να δημιουργήσουν και άλλα ήµερα δέντρα ελιάς.

Νοµική προστασία των  Μορίων

Υπήρχε ειδική νοµοθεσία των Μορίων όσον αφορά την προστασία τους και κανόνες για την καλλιέργειά τους. Οι ιδιοκτήτες των ιερών δέντρων   σύµφωνα µε τον   Αριστοτέλη ήταν υποχρεωµένοι να τα προστατεύουν να µην καλλιεργούν γύρω από αυτά και να διατηρούν ξύλινο    φράκτη    προστασίας    (σηκός).    Ακόµα   τοποθετήθηκαν «επιγνώστες»  για  τον  έλεγχο  της  καλής  τους  κατάστασης  και  οι ιδιοκτήτες έπρεπε να διατηρούν τους κορµούς από κάποιο δέντρο ανξεραινόταν για ενδεχόµενο αναβλάστησης.