Οι ειδικοί ανακάλυψαν  το  «μητρικό» φυτό  ,αυτού  από το οποίο έκαναν αρώματα την ρωμαϊκή εποχή στις μεσογειακές ακτές της Ιβηρικής. Και μαντέψτε πώς ονομάζεται στην ορολογία της διεθνούς βοτανολογίας … Reseda minoica ….Ρεσέδα η Μινωική…!!!
ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΑΥΤΟ …ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΛΙΓΟΤΕΡΟ…
Ερευνητές του Πανεπιστήμιου της Σεβίλλης  Pablo de Olavide (Οι …Santiago Martín-Bravo * & Pedro Jiménez-Mejías – Pablo de Olavide University, Department of Molecular Biology and Biochemical Engineering, ctra. de Utrera km 1, ES-41013 Seville, Spain  ) περιέγραψαν ένα «νέο» φυτό στην Ιβηρική που στην ανατολική Μεσόγειο, φύεται κύρια κοντά σε θαλάσσιες ακτές. Η σημασία αυτής της ανακάλυψης είναι ότι

η μονάδα αυτή  είναι ο πρόγονος των ειδών των υβριδικών, Reseda odorata, που χρησιμοποιούνται από τους ρωμαϊκούς χρόνους λόγω του  αρώματος  των λουλουδιών της, και των οποίων η ουσία χρησιμοποιήθηκε στην αρχαία βιομηχανία καλλυντικών.

Ένα άρθρο που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Annales Botanici Fenniciπεριγράφει ένα «νέο» είδος ανθοφόρων φυτών στην ανατολική ιβηρική την  Reseda minoica, που προέρχεται από την περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, και πιο συγκεκριμένα από την Κρήτη (Γαύδος, το νοτιότερο νησί της ελληνικής επικράτειες ), τη Κύπρο και τη Νότια Μ. Ασία. «. …ΟΙ ΤΟΠΟΙ ΠΟΥ ΚΥΡΙΑΡΧΟΥΣΑΝ ΟΙ ΜΙΝΩΙΤΕΣ ΔΗΛΑΔΗ…!

Το είδος αυτό ανήκει στο γένος Reseda της οικογένειας Resedaceae,(Λατ.) που σχετίζονται με τα των  σταυρανθών και  που περιλαμβάνει φυτά, όπως το λάχανο, μουστάρδα και ραπανάκι – και φύεται σε ασβεστολιθικά πετρώματα σε περιοχή με χαμηλή βλάστηση κοντά στην ακτή.
Δηλαδή  ενώ γνωρίζουν το  πολύτιμο φυτό στην Ιβηρική από το οποίο κατά την ρωμαϊκή εποχή έφτιαχναν αρώματα ,τώρα βρήκαν τον απόγονο του Μινωικού φυτού,όπου έχει την ονομασία Reseda  minoica , επειδή γνωρίζουμε ότι από αυτό το φυτό  οι Μινωίτες έφτιαχναν αρώματα ,από όπου προήλθε και το υπάρχον της ρωμαϊκής αρωματοποιίας.
Το φυτό ,που έφτιαχναν την ρωμαϊκή εποχή αρώματα, ανήκει στην ίδια φυσικά οικογένεια αλλά δεν ήταν το μινωικό , ήταν απόγονος του .
ΤΩΡΑ ΒΡΗΚΑΝ ΤΟ ΦΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΡΧΙΚΟ .ΤΟ ΜΙΝΩΙΚΌ ΤΟ ΟΠΟΙΟ  ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ…!!
 ΑΥΤΗ ΛΟΙΠΟΝ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΣΠΟΥΔΑΙΑ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΕΝΔΕΙΞΗ ΟΤΙ ΟΙ ΚΡΗΤΟΜΥΚΗΝΑΙΟΙ   ΠΟΥ ΟΠΩΣ ΕΧΟΥΜΕ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙ ΕΦΕΡΑΝ ,ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΑΛΛΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ  ΣΤΟΥΣ ΙΒΗΡΕΣ ΚΑΙ ΦΥΤΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΟΡΙΣΜΕΝΗ ΧΡΗΣΗ ΑΓΝΩΣΤΗ ΕΩΣ ΤΟΤΕ ΣΤΟΥΣ ΙΒΗΡΕΣ ΤΟΥ 1500 π.Χ. ΜΙΑΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΑΝ ΑΠΟ ΟΣΟ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ,ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΤΟΥ ΟΥΤΕ ΟΙ ΦΟΙΝΙΚΕΣ ΟΥΤΕ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΥ ΞΑΝΑΠΗΓΑΝ ΜΕΤΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗ ΜΥΚΗΝΑΙΚΗ ΕΠΟΧΗ ΞΑΝΑ.
ΑΥΤΑ ΤΑ ΦΥΤΑ ΟΝΟΜΑΖΟΝΤΑΙ … Phyteuma … (ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΤΑΙ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΕΞΗ ΦΥΤΕΥΜΑ…) ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΑΠΟ 40 -50 ΕΙΔΗ   ΠΟΥ ΜΟΝΟ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ  ΝΔ ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ ΣΤΑ ΠΑΡΑΛΙΑ ΚΑΙ ΠΟΥ ΑΛΛΟΥ ;… ΜΑ ΦΥΣΙΚΑ ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ…!!!

Ο Santiago Martin Bravo, συν-συγγραφέας της μελέτης και ερευνητής στο Βοτανικό τμήμα του Πανεπιστήμιου της Σεβίλλης Pablo de Olavide (UPO) εξηγεί…. Το φυτό που περιλαμβάνονται στο τμήμα Phyteuma του  γένους Reseda, μία ταξινομικά πολύπλοκη ομάδα ως επί το πλείστον περιέχει τοπικά  στενά ενδημικά από τη δυτική ή την ανατολική Μεσόγειο, περιοχές που θεωρούνται και είναι κρίσιμης σημασίας για τη διαφοροποίηση της μεσογειακής χλωρίδας. «Μέχρι τώρα αυτό το φυτό έχει προκαλέσει σύγχυση με συγγενή είδη, όπως R. odorata, R. orientalis και R. balansae,» η έρευνα προσθέτει ότι το  Reseda minoica μπορεί να διακριθεί από αυτά τα άλλα είδη από το χαμηλότερο αριθμό των στημόνων, το μέγεθος του σπόρου και το χρώμα στο πέταλο. 
Σύμφωνα με τον Pedro Jimenez Mejias, τον  άλλο συν-συγγραφέα της μελέτης και ερευνητή στο UPO, …..»η σημασία αυτής της ανακάλυψης είναι ότι η Reseda minoica είναι η μητρική πρόγονος υβριδικών καλλιεργούμενων ειδών ,προέλευσης Reseda odorata, που χρησιμοποιούνται από τους ρωμαϊκούς χρόνους λόγω του  αρώματος  των λουλουδιών της, και των οποίων η ουσία χρησιμοποιήθηκε στην αρχαία βιομηχανία καλλυντικών. 
Η θέση ενός από τα τμήματα της  προέλευσης αυτού του φυτού  (το μητρικό ), παρέχει πληροφορίες σχετικά με τους εξελικτικούς μηχανισμούς που παράγουν τα είδη αυτών και άλλων φυτών  που είναι κατόπιν  χρήσιμα για την ανθρωπότητα ». Επιπλέον, οι επιστήμονες πιστεύουν ότι το φυτό είναι «προς το παρόν σπάνιο», και θα μπορούσαν  να απαιτήσουν  την προστασία του , έτσι ώστε να μην εξαφανιστεί . «Αν συνέβαινε αυτό, θα χαθεί  ένα μέρος των φυτογενετικών πόρων της Μεσογείου, με πιθανή συνέπεια την απώλεια για την ανθρωπότητα όσον αφορά τη χρήση και την ευκαιρία της ύπαρξης του «, σημειώνει ο Jimenez.
 Σε κάθε περίπτωση, δεδομένου ότι το είδος είναι μια πρόσφατη ανακάλυψη, είναι πιθανό ότι βοτανολόγοι από περιοχές όπου αναπτύσσεται το φυτό θα αρχίσουν να ψάξουν και να το  ανακαλύψουν και  σε άλλα μέρη.