Μία  κεφαλή γλυπτού  της θεάς Αφροδίτης βρέθηκε κατά τη διάρκεια ανασκαφών στο Πλουτώνειον, στην αρχαία πόλη της Ιεράπολης, σύμφωνα με τον Ιταλό επικεφαλή της ομάδας ανασκαφής.
Η κεφαλή της Αφροδίτης  που βρέθηκε κατά τις ανασκαφές στην
αρχαία πόλη της Ιεράπολης. 
«Βρήκαμε ένα γλυπτό του θεού Διονύσου. Το γλυπτό έχει σώμα αλλά όχι το κεφάλι . Για αυτό η κεφαλή της Αφροδίτης είναι κάτι πολύ μοναδικό «, δήλωσε ο Ιταλός επικεφαλής της ομάδας ανασκαφών, καθηγητής Francesco D’Andria.» Του Πανεπιστημίου του Σαλέντο ,Εάν δεν έγινε κατά

την ελληνιστική εποχή …. όμως το Πρόσωπο και τα μαλλιά της δείχνουν την ελληνιστική περίοδο . Έχει τρύπες για σκουλαρίκια (ενώτια) στα αυτιά  » Προηγούμενες  ανακαλύψεις στην πόλη αποκαλύπτουν ότι η Ελληνική Ιαράπολη  θεωρείται ως ιερός τόπος ήδη από τον έκτο αιώνα π.Χ.

 Μαρμάρινα γλυπτά που ανακαλύφθηκαν κατά τις πρόσφατες ανασκαφές μαζί με το γλυπτό της Αφροδίτης έχουν αφαιρεθεί από την αρχαία πόλη και τώρα φυλάσσονται στο  Αρχαιολογικό Μουσείο Ιεράπολης. Οι αρχαιολόγοι έχουν διεξάγει ανασκαφές στην αρχαία πόλη από το 1957.
Η ελληνική ιστορική και αρχαία πόλη Ιεράπολις της Μεγάλης Φρυγίας βρίσκεται στη Μ. Ασία, στη συμβολή των ποταμών Λύκου και Μαιάνδρου και κοντά στη Λαοδίκεια. Είναι κτισμένη σε ύψος 200 μ. στην κορυφή ενός απότομου βράχου που δεσπόζει στην πεδιάδα.
Ήταν γνωστή, ήδη από την αρχαιότητα, για τα περίφημα θερμά νερά της που πάγωναν εύκολα και κατασκεύασαν ένα εξωπραγματικό φυσικό περιβάλλον από ορυκτά δάση (ο Στράβων έγραφε πως μεταβάλλονταν σε πώρον),  πετρωμένους καταρράκτες.
Στην πόλη υπήρχε σπήλαιο, το καλούμενο πλουτώνειον άντρον, απ’ όπου έβγαιναν δηλητηριώδη αέρια και το γεγονός βεβαιώνεται επειδή πέθαιναν τα ζώα που έμπαιναν μέσα σ’ αυτό. Χάρη στα πολλά νερά της ανέπτυξε ακμαία βιομηχανία βαφής μαλλιού και έγινε πασίγνωστη στον αρχαίο κόσμο. Στα τέλη του 2ου αιώνα π.Χ. στην πόλη ίδρυσαν οργανωμένα ιαματικά λουτρά οι βασιλείς της Περγάμου, οι Ατταλίδες προκειμένου να αυξήσουν τα έσοδά της.
 Μέρος από το Πλουτώνιον 
Στην Ιεράπολη βρισκόταν το κέντρο λατρείας της θεάς Κυβέλης αλλά και άλλων θεών ενώ χάρη στον πλούτο της τελούνταν πολλές θρησκευτικές εορτές και Αγώνες όπως : τα Λητώεια για τη Λητώ, τα Πύθια και τα Άκτια για τον Απόλλωνα, τα Χρυσάντινα, κ.ά. Μεταξύ των θεών που λατρεύονταν εκεί θα πρέπει να αναφέρουμε και τον Ήλιο Λαβρηνό.
Περίφημα και μεγάλης αγοραστικής αξίας ήσαν και τα νομίσματα που έκοβε η πόλη ( δείγμα της οικονομικής ευρωστίας της) τα οποία απεικόνιζαν τον Απόλλωνα, τον Διόνυσο, τον Δία, τον Ήλιο, τον Ασκληπιό, Αμαζόνες, την Σελήνη και άλλες παραστάσεις.
Το 1887 Γερμανοί αρχαιολόγοι έφεραν στο φως τα οικοδομήματα της ελληνικής αυτή πόλης όπως: το αρχαίο θέατρο της, λουτρώνες, αψίδες, επιγραφές, το πλουτώνειο άντρο και άλλα κτίσματα του αρχαίου κόσμου αλλά και της χριστιανικής εποχής ( μία μεγάλη Βασιλική και άλλες εκκλησίες).
Στα τουρκικά η Ιεράπολις ονομάζεται Pamukkale ( Φρούριο βάμβακος), επειδή τα πετρώματα της έχουν λευκανθεί από τα αποθέματα των θερμών πηγών.Στον Κατάλογο της Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO είναι από το 1988.


Μία  κεφαλή γλυπτού  της θεάς Αφροδίτης βρέθηκε κατά τη διάρκεια ανασκαφών στο Πλουτώνειον, στην αρχαία πόλη της Ιεράπολης, σύμφωνα με τον Ιταλό επικεφαλή της ομάδας ανασκαφής.
Η κεφαλή της Αφροδίτης  που βρέθηκε κατά τις ανασκαφές στην
αρχαία πόλη της Ιεράπολης. 
«Βρήκαμε ένα γλυπτό του θεού Διονύσου. Το γλυπτό έχει σώμα αλλά όχι το κεφάλι . Για αυτό η κεφαλή της Αφροδίτης είναι κάτι πολύ μοναδικό «, δήλωσε ο Ιταλός επικεφαλής της ομάδας ανασκαφών, καθηγητής Francesco D’Andria.» Του Πανεπιστημίου του Σαλέντο ,Εάν δεν έγινε κατά

την ελληνιστική εποχή …. όμως το Πρόσωπο και τα μαλλιά της δείχνουν την ελληνιστική περίοδο . Έχει τρύπες για σκουλαρίκια (ενώτια) στα αυτιά  » Προηγούμενες  ανακαλύψεις στην πόλη αποκαλύπτουν ότι η Ελληνική Ιαράπολη  θεωρείται ως ιερός τόπος ήδη από τον έκτο αιώνα π.Χ.

 Μαρμάρινα γλυπτά που ανακαλύφθηκαν κατά τις πρόσφατες ανασκαφές μαζί με το γλυπτό της Αφροδίτης έχουν αφαιρεθεί από την αρχαία πόλη και τώρα φυλάσσονται στο  Αρχαιολογικό Μουσείο Ιεράπολης. Οι αρχαιολόγοι έχουν διεξάγει ανασκαφές στην αρχαία πόλη από το 1957.
Η ελληνική ιστορική και αρχαία πόλη Ιεράπολις της Μεγάλης Φρυγίας βρίσκεται στη Μ. Ασία, στη συμβολή των ποταμών Λύκου και Μαιάνδρου και κοντά στη Λαοδίκεια. Είναι κτισμένη σε ύψος 200 μ. στην κορυφή ενός απότομου βράχου που δεσπόζει στην πεδιάδα.
Ήταν γνωστή, ήδη από την αρχαιότητα, για τα περίφημα θερμά νερά της που πάγωναν εύκολα και κατασκεύασαν ένα εξωπραγματικό φυσικό περιβάλλον από ορυκτά δάση (ο Στράβων έγραφε πως μεταβάλλονταν σε πώρον),  πετρωμένους καταρράκτες.
Στην πόλη υπήρχε σπήλαιο, το καλούμενο πλουτώνειον άντρον, απ’ όπου έβγαιναν δηλητηριώδη αέρια και το γεγονός βεβαιώνεται επειδή πέθαιναν τα ζώα που έμπαιναν μέσα σ’ αυτό. Χάρη στα πολλά νερά της ανέπτυξε ακμαία βιομηχανία βαφής μαλλιού και έγινε πασίγνωστη στον αρχαίο κόσμο. Στα τέλη του 2ου αιώνα π.Χ. στην πόλη ίδρυσαν οργανωμένα ιαματικά λουτρά οι βασιλείς της Περγάμου, οι Ατταλίδες προκειμένου να αυξήσουν τα έσοδά της.
 Μέρος από το Πλουτώνιον 
Στην Ιεράπολη βρισκόταν το κέντρο λατρείας της θεάς Κυβέλης αλλά και άλλων θεών ενώ χάρη στον πλούτο της τελούνταν πολλές θρησκευτικές εορτές και Αγώνες όπως : τα Λητώεια για τη Λητώ, τα Πύθια και τα Άκτια για τον Απόλλωνα, τα Χρυσάντινα, κ.ά. Μεταξύ των θεών που λατρεύονταν εκεί θα πρέπει να αναφέρουμε και τον Ήλιο Λαβρηνό.
Περίφημα και μεγάλης αγοραστικής αξίας ήσαν και τα νομίσματα που έκοβε η πόλη ( δείγμα της οικονομικής ευρωστίας της) τα οποία απεικόνιζαν τον Απόλλωνα, τον Διόνυσο, τον Δία, τον Ήλιο, τον Ασκληπιό, Αμαζόνες, την Σελήνη και άλλες παραστάσεις.
Το 1887 Γερμανοί αρχαιολόγοι έφεραν στο φως τα οικοδομήματα της ελληνικής αυτή πόλης όπως: το αρχαίο θέατρο της, λουτρώνες, αψίδες, επιγραφές, το πλουτώνειο άντρο και άλλα κτίσματα του αρχαίου κόσμου αλλά και της χριστιανικής εποχής ( μία μεγάλη Βασιλική και άλλες εκκλησίες).
Στα τουρκικά η Ιεράπολις ονομάζεται Pamukkale ( Φρούριο βάμβακος), επειδή τα πετρώματα της έχουν λευκανθεί από τα αποθέματα των θερμών πηγών.Στον Κατάλογο της Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO είναι από το 1988.