Ακριβές σχέδιο ανασκαφικών ευρημάτων «κατά χώραν» με ελληνικούς κίονες Ο αρχαιότερος ναός της Ρώμης

Στον αρχαιότερο ναό που έχει βρεθεί μέχρι σήμερα στην πόλη της αρχαίας Ρώμης έχουν βρει μόνο ελληνικά αντικείμενα κατασκευασμένα στον ελληνικό χώρο και όχι επιτόπου ,αλλά και ο ναός έχει  καθαρά ελληνικά χαρακτηριστικά .Η ανασκαφή έχει αρχίσει από το 1930   αλλά όπως λέει και η δημοσίευση της ανασκαφής στην ιστοσελίδα τους, κάνεις δεν αναλαμβάνει να αναλύσει τον ναό και να προσδιορίσει την αρχική του μορφή …!

Ας δούμε τι λέει η επίσημη ιστοσελίδα της ανασκαφής  σήμερα το 2004

( Ο αρχαιολογικός χώρος του S. Omobono έχει θεωρηθεί ότι είναι ζωτικής σημασίας για την αρχαιολογία της 1ης χιλιετίας π.Χ. Ρώμης από την αρχική ανακάλυψή της. Βρίσκεται σε μια εξαιρετικά σημαντική περιοχή της πόλης, το λιμάνι του ποταμού (επίσης γνωστό ως το Forum Boarium).


Σε αυτό το μέρος του αρχαίου κέντρου, τα πρώτα επίπεδα είναι συγκριτικά λιγότερο γνωστά από ό, τι σε άλλα μέρη της πόλης, όπως η Παλατινή ή το Καπιτώλιο. Ενώ το Φόρουμ Boarium διατηρεί μερικά εξαιρετικά δείγματα της αρχαίας αρχιτεκτονικής σε ναούς, όπως και η ιστορία της πριν από τον 2ο αιώνα π.Χ. είναι ελάχιστα κατανοητή και έχει αποτελέσει το αντικείμενο ενός πολύ ενεργού διαλόγου .
Ο χώρος έχει επανειλημμένα ερευνηθεί, αρχής γενομένης από το 1930, αλλά δεν υπάρχει διεξοδική και λεπτομερή επιστημονική μελέτη που να έχει ποτέ διεξαχθεί και να δημοσιευθεί. Οι λόγοι είναι και οφείλονται στην πολυπλοκότητα των ιστορικών και αρχαιολογικών επιπτώσεων των αποδεικτικών στοιχείων, στις οργανωτικές δυσκολίες που προέκυψαν κατά τη διάρκεια της επιτόπιας έρευνας, και, φυσικά, στην έλλειψη της χρηματοδότησης που διατίθεται για μία ανασκαφή και που τα στοιχεία της ανταγωνίζονται για την προσοχή σε ένα πλαίσιο έρευνας στον οποίο οι πόροι είναι προτεραιότητα αυστηρά από την άποψη της ιστορικής σημασίας και του τουριστικού δυναμικού μιας περιοχής….)  Σώμα του Ηρακλή και προτομή της θεάς  Αθηνάς είναι όμως νεώτερης εποχής ευρήματα αφιερώματα του Ταρκινίου Εδώ είναι σαφές ότι πρόκειται για καθαρά ελληνικό ναό και αυτό για την σύγχρονη κατεστημένη αρχαιολογική  Κοινότητα ανατρέπει δεδομένα που κάποιους εμφανώς δεν συμφέρει.

Είναι τα  προκαταρκτικά αποτελέσματα μιας νέας γενικής και επιτόπιας έρευνας του έργου σε μια στροφή του ποταμού Τίβερη (S. Omobono) στην περιοχή του ποταμού όπου ήταν λιμάνι της Ρώμης. Στο σημείο αυτό λοιπόν , μια σειρά εκστρατειών ανασκαφής μεταξύ του 1930 και του 1990 αποκαλύφθηκαν  εν μέρει μια σειρά από μεγάλα κτίρια λατρείας που χρονολογούνται μεταξύ του 6ου αιώνα π.Χ. και 2ου αιώνα μ.Χ..

Σημαντικά αρχιτεκτονικά κομμάτια, επιγραφές και εισαγόμενα ελληνικής κατασκευής είδη που βρέθηκαν στο χώρο έχουν προσελκύσει την μεγάλη προσοχή και έχουν κεντρίσει έντονες συζητήσεις, αλλά τα βασικά τα αρχαιολογικά δεδομένα δεν υποβλήθηκαν σε επεξεργασία ή μερικά που δημοσιεύονται πλήρως. Τεράστιες ποσότητες από αρχειακό υλικό (περιοδικά, σχέδια, φωτογραφίες) και των αντικειμένων δεν έχουν ποτέ συσχετιστεί  με τη σταδιακή κατασκευή αλλά και την ερμηνεία του ιερού.

2014 Νέα προσπάθεια για επανεκτίμηση

Ένα νέο έργο αποσκοπεί στην πλήρη επανεξέταση ολόκληρου του σώματος των αποδεικτικών στοιχείων, με τη βοήθεια από νέα υπόθεση με γνώμονα ανασκαφές. Αυτό το νέο έργο  προβαίνει σε απολογισμό της γενικής κατάστασης, κριτικά συγκεντρώνει ένα μεγάλο μέρος των διαθέσιμων στοιχείων και σκιαγραφεί μια νέα ατζέντα για την έρευνα για το έργο. Κρίσιμη αρχειακά έγγραφα, όπως το λεπτομερές σχέδιο του χώρου, παρέχοντας όλες τις απαραίτητες πληροφορίες για να ανοίξει μια νέα φάση της συζήτησης σχετικά με αυτό το συναρπαστικό αρχαιολογικό πλαίσιο.

ανασκαφές του 1937

Ο χώρος από το 1930 και μετά αλλά και με  εκσκαφές του φασιστικού κόμματος του Μουσολίνι ,μέσα της δεκαετίας του ’30 για ανάδειξη της παλιάς ,εν σχέση με την νέα δική του Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία αλλά δυστυχώς   ανακαλύπτουν ότι είναι  ελληνικό!!! Το έργο από τότε έχει την τύχη που αναφέρουμε

Μυθολογικά το ιερό φαίνεται να ήταν αφιερωμένο στην Matuta, και  λόγω της θέσης του  στην αρχαία διάβαση του Τίβερη και ως σημείο συνάντησης  αρχαίων δρόμων  , έπρεπε επίσης να ήταν και  κάτω από την κηδεμονία του Ηρακλή, ο  οποίος  θεωρείται εκεί θεότητα προστάτης της Κτηνοτροφίας και νομαδικής μελισσοκομίας. Το ίδιο ποτάμι Mater Matuta συνδέθηκε μάλλον και με αυτόν.

Σύμφωνα με το μύθο , η Λευκοθέα, θεά Θηβαϊκής καταγωγής   θεά του αφρού των κυμάτων, που βοηθούσε τους ναυτικούς,  είχε έρθει  με τη βοήθεια των Ναϊάδων  με το γιο της Portunus, όπως γνωρίζουμε την ρωμαϊκή ονομασία του , στις όχθες του Τίβερη, και είχε λάβει το όνομα  Mater Matuta. Μια θεότητα ελληνική δηλαδή.

Ο πρώτος ναός ήταν ένα ,σχεδόν τετράγωνο σε  κάτοψη οικοδόμημα , με λασπότουβλα και πλαισιώνεται από μια βεράντα «εν παραστάσι» (που περικλείεται από δύο τοίχους), το οποίο είναι προσβάσιμο από το μέτωπο μέσω μιας σκάλας. Ήταν διακοσμημένο με διακοσμητικά από τερακότα εμπνευσμένο από Κορινθιακό τύπο  αετωματικής μορφής  και έπρεπε να είχαν τοποθετηθεί στο χώρο μορφές επί των πλακιδίων και με δύο αιλουροειδή σχήματα  σιλουέτες από  τα οποία βρέθηκαν μερικά κομμάτια.

Η Ανασκαφή αυτή λοιπόν στη θέση Sant’Omobono στο κέντρο της Ρώμης έχει αποδεικτικά στοιχεία της πρώιμης προσπάθειες προκειμένου να μετατρέψουν οι κάτοικοι το τοπίο της πόλης τους

Στην πορεία, έχουν επίσης ανακαλύψει πόσο οι αρχαίοι «Ρωμαίοι» παρενέβησαν για να διαμορφώσουν  το αστικό περιβάλλον τους. Η ανασκαφή υπήρξε ιδιαίτερα δύσκολη , διότι ο ναός βρίσκεται κάτω από τον υδροφόρο ορίζοντα.

Όπως είναι σήμερα ο ανασκαμμένος χώρος

Στους πρόποδες στο  λόφο του Καπιτωλίου, στο κέντρο της Ρώμης, βρίσκεται σήμερα μια  Μεσαιωνική εκκλησία του Sant’Omobono. Σήμερα, ο ποταμός Τίβερης είναι περίπου εκατό μέτρα μακριά.

Αλλά όταν είχε δημιουργηθεί η πόλη, γύρω από τον 6ο αιώνα π.Χ., έρεε κοντά στο σημείο όπου η εκκλησία στέκει σήμερα, όπου μια στροφή του ποταμού δημιουργεί  ένα φυσικό λιμάνι για τα εμπορικά πλοία  …»Και εδώ αποφασίζουν να δημιουργήσουν ένα ναό», λέει Nic Terrenato, ο οποίος διδάσκει κλασική αρχαιολογία στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν και είναι συν-διευθυντής του ανασκαφικού προγράμματος Sant’Omobono . «Σε αυτό το σημείο της Ρώμης η εμπορία και γενικά το εμπόριο  δεν γινόταν εκεί, αλλά ήδη είναι τόσο μακριά όσο η Κύπρος, ο Λίβανος, η Αίγυπτος,» λέει. «Έτσι, χτίζουν αυτό το ναό, ο οποίος πρόκειται να είναι ένα από τα πρώτα πράγματα που οι έμποροι βλέπουν και τους  τραβούσε  στο λιμάνι της Ρώμης.».

Ο κύριος Νίκ όμως δεν αναφέρει τις Ελληνικές αποικίες που είναι ήδη εκεί κοντά και κάνουν οι Έλληνες  εκτεταμένο πια εμπόριο αλλά αναφέρει περιοχές εκτός και μακριά  που τριγυρνούν οι …Φοίνικες…!!!…. καταλαβαίνει ο αναγνώστης περί τίνος «επιστημονικού»  έργου παράγει η συγκεκριμένη αποστολή….!

Η δόμηση της εμπρόσθιας αρχαϊκής εποχής κλίμακας

Ο ναός – τα θεμέλια των οποίων είναι κάτω από την ίσαλο γραμμή – ήταν αφιερωμένος  πιθανότατα στη θεά Τύχη’ Επίσης οι δηλώσεις του κύριου Νικ δεν λένε ότι πρόκειται για καθαρά ελληνικό ναό…!!!

Η αρχαιολογική ομάδα ανακάλυψε μεγάλες ποσότητες αναθημάτων, όπως μικροσκοπικές εκδοχές των αγγείων πόσης και οι σημερινοί  Λογγοβάρδοι Νορμανδοί αλλά και Αμερικάνοι  κ.α αρχαιολόγοι κάτοικοι της Ιταλίας λένε ότι αφιερώθηκαν   όχι από ντόπιους αλλά και από τους ξένους εμπόρους. Και φυσικά αυτά είναι όλα ελληνικά .

«Ακροτήριον» με προτομή της θεάς Αθηνάς με τα αρχαϊκά χαρακτηριστικά στου κορινθιακού τύπου  μορφή της

Φυσικά  απόψεις και διαφορετικές ερμηνείες ,το Ιταλικό και από αλλού ,αρχαιολογικό προσωπικό , υπάρχουν  στα περί του ναού αυτού…αλλά εδώ και περισσότερο από έναν αιώνα στο κέντρο της πρωτεύουσας στην Ρώμη  δεν έχει ακόμα ταυτοποιηθεί ως ρωμαϊκό ….!!! Εάν δεν είναι αυτό εντυπωσιακό τότε τι είναι ; .-

ΑΡΧΑΙΟΓΝΩΜΩΝ για ΕΛΛΗΝΩΝ ΔΙΚΤΥΟ