πίσω

H ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΥΠΤΙΚΗ ΤΕΧΝΗ

ΑΡΧΑΪΚΗ ΕΠΟΧΗ

http://api.ning.com/files/2ihsRf-SIupmAse0VhOSzX0WzjjiK7jf**91*nIMZQ2W0qHduf815I9YI0utjqaQKFSxYtrr5HzEH4OeGP3t*vS8YBFNnfP4/DSCidi08600.jpg 

Η αρχή της Αρχαϊκής περιόδου στην ιστορία  της τέχνης της Ελλάδας αρχίζει στα  μισά  του όγδοου αιώνα π.Χ., οπότε και ιδρύθηκε και η δομή της ελληνικής πόλεως, ο πρώτος γνωστός ναός από πέτρα και το  τέλος του το ορίζει η  ημερομηνία της μάχης της Σαλαμίνας το 480 π.Χ., που θεωρείται η αρχή της Κλασικής περιόδου .Η Αρχαϊκή ιστορία της τέχνης χωρίζεται σε τρεις υποπεριόδους:

Πρώϊμη Αρχαϊκή (έως 620 π.Χ.) -Αρχαϊκή (620 - 560 π.Χ.) -Ύστερη Αρχαϊκή (560-480 π.Χ.)

Το βασικό υλικό ήταν το μάρμαρο και ποικιλίες από ασβεστόλιθο. Στην Γλυπτική επίσης χρησιμοποιείται και η τεχνική των χάλκινων χυτών σε κερί, το οποίο θεωρήθηκε ανώτερου βαθμού υλικό από την πέτρα, αλλά δεν είναι πολλά αντικείμενα  αυτά που επέζησαν επειδή έλειωσαν και χρησιμοποίησαν το υλικό σε μεταγενέστερους περιόδους .Υπάρχει επίσης ,άν και ελάχιστα επέζησαν στην τέχνη της γλυπτικής ,αυτή του χρυσελεφάντινου , με την οποία τα μέρη του σώματος ήταν φτιαγμένα από ελεφαντόδοντο, ενώ τα ρούχα, τα μαλλιά και αξεσουάρ από χρυσό διακοσμημένο με πολύτιμους λίθους. Τα υλικά αυτά με τους αιώνες  έχουν χρησιμοποιηθεί για άλλους σκοπούς ή λεηλατήθηκαν. Επίσης χρησιμοποιήθηκε και ένα άλλο υλικό ,η Τερακότα  ο ψημένος πυλός αλλά λόγω της αστάθειας του υλικού αυτού έχουν σωθεί ελάχιστα αγάλματα από τερακότα - ένα παράδειγμα πολύχρωμης εικόνας είναι  « η αρπαγή του Γανυμήδη από τον Δία » του 470 π.Χ.. Στις ημέρες δημιουργίας των αρχαίων γλυπτών, αυτά , αντιμετωπίστηκαν όχι ως αντικείμενα τέχνης, αλλά μάλλον ως αντικείμενα λατρευτικά και αναθηματικά  . Εκτελούνται με βάση το εθιμικό  κύρια της πλούσιας αριστοκρατίας ή από το κράτος ως επιτάφια μνημεία και γλυπτά, ή για τον εξοπλισμό των ιερών ναών αλλά  και στα μαντεία

Στην Γλυπτική, ωστόσο, την εποχή αυτή τα θέματα δεν τα αποτελούν συγκεκριμένα άτομα, ήρωες ή επώνυμοι πολλές φορές,  αλλά η μεταγραφή τους με εκπληκτικές λειτουργίες και έννοιες όπως η  ομορφιά, η ευσέβεια, η τιμή και  η θυσία . Ως εκ τούτου, ακόμη και  τα αγάλματα που τίθενται στους  τάφους , τα αρχαία γλυπτά αντιπροσωπεύουν το νέο, το όμορφο το χαμογελαστό, το ιδανικό στην φιλοσοφία των ανθρώπων .  Οι διαφορές εδώ είναι στην κατάσταση που προκύπτει από το μέγεθος του μνημείου και όχι με τις επίσημες ιδιότητες του .
Η γλυπτική την πρώιμη αρχαϊκή  περίοδο αντανακλάτε κατά κύριο λόγο με μικρά αναθηματικά ειδώλια είναι πολλά χαρακτηριστικά της πρωτόγονης αλλά και προγονικής τέχνης. Μόνο η δημιουργία της ιερής αρχιτεκτονικής με τα την πέτρα έχει δημιουργήσει μνημειακή γλυπτική, η οποία έφτασε σε ένα ώριμο στάδιο και μορφή στα τέλη του έβδομου και του έκτου αιώνα π.Χ.. και άκμασε στα μέσα του έκτου αιώνα π.Χ.. Χαρακτηριστικό της τα γλυπτά αυτής της περιόδου είναι η μορφή του  Κούρου - νέος γυμνός και η  Κόρη  - ντυμένη νεαρή γυναίκα (τον έκτου προς τον πέμπτο  αιώνα π.Χ.  ήταν απαγορευμένο να παρουσιαστεί γυναικείο γυμνό), που παρουσιάζονται σε σχηματικό της Σύμβασης, το οποίο μπορεί να οριστεί κατά ορισμένους ως ένας συνδυασμός των αιγυπτιακών στοιχείων και  της Περσικής επεξεργασίας των λεπτομερειών.(
Σ . Σ. Δεν γνωρίζουμε γιατί υπάρχει η άποψη αυτή σήμερα ,ίσως από ένδυα αντιλήψεων των νεώτερων λαών της Ευρώπης και ορισμένων εκ των επιστημόνων τους που σήμερα μεταφράζουν την ιστορία  με πολιτική σκοπιμότητα ενώ η ιστορική αρχαιολογία έχει αποδείξει ότι οι έλληνες είναι  λαός αυτοδημιούργητος και με αυθεντική δημιουργικότητα. Η άποψη αυτή  βέβαια υπάρχει λόγο του χρονισμού των εποχών ,αλλά οι έλληνες ιστορικά δεν χρειάστηκε να αποδείξουν τίποτε ,είναι λαός προαιώνιος και αυθεντικός διδάξας τις αρχές του στην ανθρωπότητα.) 

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟΙ ΓΛΥΠΤΕΣ
Πολυμήδης του Άργους 600-550
Γενελέος 560
Αντήνορας 540-500

Ενδοίας π.530

Αριστοκλής π.500

 

Για να δείτε κάποιες σελίδες πρέπει να έχετε τον flash player που μπορείτε να βρείτε πατώντας στο εικονίδιο δίπλα.

Πνευματικά δικαιώματα © 2009

 Συντελεστές  και επικοινωνία μαζί μας

       SiteLock