πίσω

Άθλα επί Πατρόκλω. Έπος και αττική εικονογραφία

φιλίας ἀλόχου καὶ ἰφθίμης

ΜYΘΟΙ , ΚΕΙΜΕΝΑ , ΕΙΚΟΝΕΣ     

ΟΜΗΡΙΚΑ ΕΠΗ ΚΑΙ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΕΧΝΗ

Γ. Καββαδίας

Τον Μάιο του 193 1 ο Γάλλος αρχαιολόγος Yves Béquignon έφτασε σε έναν επίπεδο ασβεστολιθικό λόφο περίπου 12 χλμ. βορειοδυτικά των Φαρσάλων προκειμένου να τον εξερευνήσει . Ο λόφος σήμερα ονομάζεται Χτουρί ή Κτουρί, προφανώς παραφθορά της λέξης κτήριο (εννοείται αρχαίο και γενικά παλαιό κτήριο), ή Παλαιόκαστρο.  Έχει ύψος περ.211 μ. και εποπτεύει τον ποταμό Ενιπέα, που ρέει στη βόρεια πλευρά του, καθώς και την πεδιάδα στην οποία διεξήχθη τον Αύγουστο του 48 π.Χ. η κρίσιμη μάχη του ρωμαϊκού εμφυλίου πολέμου, μεταξύ των λεγεώνων του νικητή Ιουλίου Καίσαρα και του Πομπήιου. Στον οχυρωμένο κατά την αρχαιότητα λόφο, που δεν είναι σαφές εάν ταυτίζεται με το πόλισμα Εὐύδριον ή την Παλαιφάρσαλο, η ανθρώπινη παρουσία υπήρξε συνεχής από τη Μεσοελλαδική εποχή (2050-1680  π.Χ.) μέχρι το 198 π.Χ., οπότε λεηλατήθηκε από τον Μακεδόνα βασιλιά Φίλιππο Ε΄. Διέθετε δύο οχυρωματικούς περιβόλους, τον κατώτερο, κυκλώπειας κατασκευής με μεγάλους πολυγωνικούς  λίθους, και τον μικρότερο και ανώτερο από μικρές ακανόνιστες πέτρες. Στα ριζά της δυτικής πλευράς του λόφου υπάρχει μία μικρή μαγούλα, στη βόρεια πλευρά της οποίας βρέθηκαν τα κατάλοιπα ενός ορθογώνιου κτηρίου διαστάσεων 6x14 μ., και θραύσματα δύο μαρμάρινων ανθεμίων, που πιθανολογείται  ότι ανήκουν σε ακρωτήριο ναού.

Οι ανασκαφές διήρκεσαν από την 18η έως την   1η Μαΐου. Μέσα στον ανώτερο περίβολο ο Béquignon αποκάλυψε τα θεμέλια πολλών τοίχων που χρονολογούνται από τη Μεσοελλαδική μέχρι την Ελληνιστική εποχή και ίχνη προϊστορικών και πρωτογεωμετρικών τάφων, χωρίς να μνημονεύει την ύπαρξη αρχαϊκών. Την 2η Μαΐου, στην επίχωση των τοίχων ενός ορθογώνιου  κτηρίου (κτήριο Β), βρήκε τα δεκαέξι όστρακα του δίνου του Σοφίλου, που συγκολλήθηκαν  σε τρία μεγαλύτερα τμήματα, ενώ ένα όστρακο παρέμεινε μεμονωμένο (εικ. 1-2)  .

Ο Béquignon στην πρώτη δημοσίευση του δίνου σημειώνει μία λεπτομέρεια που συνήθως παραβλέπεται,  επειδή, όπως είναι εύλογο, δόθηκε ιδιαίτερο βάρος στην κύρια παράσταση. Στη μία άκρη του περιχειλώματος και στο όστρακο με τις σειρήνες υπάρχουν ίχνη χάλκινων συνδέσμων και οπών4, γεγονός που σημαίνει ότι το πολύτιμο για τον ή τους κατόχους του αγγείο είχε σπάσει κατά την αρχαιότητα και ότι είχε ξαναχρησιμοποιηθεί

Αν κάνετε διπλό κλικ πάνω σε σελίδα γεμίζει όλο το πλαίσιο και δείχνει πολύ πιο μεγάλο και

ευανάγνωστο, επίσης μπορείτε να το δείτε και σε πλήρη οθόνη.

 

Για να δείτε κάποιες σελίδες πρέπει να έχετε τον flash player που μπορείτε να βρείτε πατώντας στο εικονίδιο δίπλα.

Πνευματικά δικαιώματα © 2009

 Συντελεστές  και επικοινωνία μαζί μας

       SiteLock