πίσω

ΑΚΟΛΟΥΘΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΤΟΥ  ΠΑΥΣΑΝΙΑ ΣΤΗ ΜΑΝΤΙΝΙΚΗ ΓΗ ΤΗΣ ΑΡΚΑΔΙΑΣ

 

Το αντικείμενο που παρουσιάζεται εδώ είναι η Μαντινική χώρα. Πρόκειται για το ανατολικό κομμάτι τηςαρχαίας Αρκαδίας εξεταζόμενο από τοπογραφική κυρίως άποψη. Βασικά σημεία αναφοράς για την

τοπογραφική αυτή προσέγγιση αποτελούν το κείμενο του Παυσανία, το οποίο ακριβώς λειτουργεί ως

περιηγητικός οδηγός, αλλά και τα κατάλοιπα που έχει φέρει στο φως η αρχαιολογική σκαπάνη. 

Η Μαντινική είναι η επαρχία που έχει σαν κέντρο της την πόλη-κράτος Μαντίνεια και βρίσκεται ΒΑ της σημερινής πρωτεύουσας της Αρκαδίας, της Τρίπολης. Μαντινική, δηλαδή, ονομάζεται η επικράτεια της Μαντίνειας, η οποία καταλαμβάνει περίπου το κέντρο της ανατολικής Αρκαδίας. Συγκεκριμένα, η κεντρική κοιλάδα της Μαντινικής είναι το βόρειο μέρος της σημερινής κοιλάδας της Τρίπολης. Συνορεύει στα ανατολικά με την Αργολίδα, στα νότια με την Τεγέα, στα δυτικά με την ευρύτερη περιοχή του Μαινάλου όρους και στα βόρεια με τον Ορχομενό. Η θέση αυτή δεν είναι καθόλου τυχαία καθώς διακρίνεται για τη στρατηγική της σημασία. Η κοιλάδα της Τρίπολης είναι το μεγαλύτερο πλάτωμα της ανατολικής Αρκαδίας με αρκετά εύκολη πρόσβαση από και προς τη Σπάρτη μέσω των Β λόφων της Λακωνικής. Αυτός είναι και ο λόγος που η Σπάρτη σε όλη τη διάρκεια της ιστορίας επεδίωκε να έχει τον έλεγχο της Μαντινικής.

Από ιστορικής άποψης μπορούν να γίνουν ενδιαφέρουσες επισημάνσεις για τη Μαντινική.

 Η σημαντικότερη είναι ότι η πόλη δεν έχει συνεχή "πορεία" από την ίδρυσή της μέχρι την εποχή της επίσκεψης του Παυσανία. Η Μαντίνεια ήταν μέλος της συμμαχίας των Ελλήνων κατά των Περσών αλλά και της Πελοποννησιακής συμμαχίας . Παρά το γεγονός αυτό οι σχέσεις της με τη Σπάρτη ποτέ δεν ήταν ιδιαίτερα καλές.

Στα 421 π.Χ. η Μαντίνεια συνήψε συμμαχία με το Άργος ενάντια στη Σπάρτη , όταν όμως ηττήθηκαν στην ομώνυμη μάχη στα 418 π.Χ., οι Μαντινείς επαναπροσχώρησαν στην πελοποννησιακή συμμαχία και παρέμειναν σ' αυτή μέχρι την ίδρυση του Αρκαδικού Κοινού μετά τη μάχη των Λεύκτρων.

Είναι φανερό ότι η αποστασία της Μαντίνειας από τη Σπάρτη υποβοηθήθηκε από την Αθήνα, καθώς στη διάρκεια του Πελοποννησιακού πολέμου οι Μαντινείς συνεργάζονταν με τους Αθηναίους και είχαν ταχθεί ενάντια στη Σπάρτη. Μάλιστα, ακολούθησαν τους Αθηναίους και στην εκστρατεία τους στη Σικελία (Παυσ. VIII 8, 6).

Ασφαλώς, κάτι τέτοιο δε θα το άφηναν ατιμώρητο οι Σπαρτιάτες κι έτσι στα 385 π.Χ. ο Σπαρτιάτης βασιλιάς Αγησίπολις εισέβαλε στη Μαντινική, κατέστρεψε την πόλη και διασκόρπισε τον πληθυσμό στις κώμες από τις οποίες αυτή είχε προέλθει αρχικά (Παυσ. VIII 8, 7). Το γεγονός αυτό ονομάζεται από τους ιστορικούς διοικισμός της Μαντίνειας (Παυσ. VIII 8, 9).

 Η Μαντινική παρέμεινε σ' αυτήν την κατάσταση για δεκαπέντε περίπου χρόνια, ώσπου στα 370 π. Χ. γίνεται ένας ακόμη συνοικισμός με αποτέλεσμα την επανίδρυση της Μαντίνειας , με την υποστήριξη του Θηβαίου Επαμεινώνδα . Γύρω στα 226 π.Χ. ο Αντίγονος Δώσων μαζί με τους Αχαιούς κατέλαβαν τη Μαντίνεια, για να εκδικηθούν οι δεύτεροι την αποστασία της από την αχαϊκή συμπολιτεία . Οι παλαιοί κάτοικοι εξοντώθηκαν και οι νέοι δέχτηκαν το όνομα Αντιγονεία για την πόλη τους (θεωρώντας οικιστή το βασιλιά της Μακεδονίας Αντίγονο).

 

Μπορείτε να το δείτε και σε πλήρη οθόνη.

 

Για να δείτε κάποιες σελίδες πρέπει να έχετε τον flash player που μπορείτε να βρείτε πατώντας στο εικονίδιο δίπλα.

Πνευματικά δικαιώματα © 2009

 Συντελεστές  και επικοινωνία μαζί μας

       SiteLock