πίσω

ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΗΝ ΜΥΚΗΝΑΪΚΗ ΕΠΟΧΗ

Από το βάθος της προϊστορίας υπάρχει κατοίκηση στην ελληνική και γενικά στην μεσογειακή περίμετρο με στοιχεία πολιτισμού που χαρτογραφούνται συνέχεια και ανακαλύπτεται σιγά σιγά  στην εποχή μας Την Εποχή του Χαλκού όμως στην περιοχή του Αιγαίου και στην ηπειρωτική Ελλάδα αναπτύχθηκαν τέσσερις ξεχωριστά πολιτισμοί με μεγάλες ομοιότητες και μικρές  διαφορές μεταξύ τους ,  τους ονομάζουμε ως : Ο κυκλαδικός πολιτισμός. Ο πολιτισμός της Τρωάδας και του βορειοανατολικού Αιγαίου. Ο πολιτισμός της Κρήτης (μινωικός πολιτισμός) Ο πολιτισμός της ηπειρωτικής Ελλάδας που εξελίχθηκε αργότερα στον (μυκηναϊκό πολιτισμό).

Η διασπορά των μυκηναϊκών οικιστικών εγκαταστάσεων φανερώνει τον τρόπο με τον οποίο διαμορφώνεται η πολιτική γεωγραφία στο εσωτερικό της ελληνικής  επικράτειας. Τα  ελληνικά κράτη την μυκηναϊκή εποχή ήταν οργανωμένα σε μικρά ανεξάρτητα βασίλεια, τα οποία διοικούνταν από μια ισχυρή διοικητική έδρα. Δε γνωρίζουμε αν τα γεωγραφικά σύνορα έπαιζαν πάντα σημαντικό ρόλο στην άσκηση της πολιτικής εξουσίας.

Η Πύλος ήταν το σημαντικότερο κέντρο και η πρωτεύουσα του βασιλείου της Μεσσηνίας, ενώ αντίθετα στην Αργολίδα σε μία σχετικά μικρή περιοχή υπήρχαν συγχρόνως δύο ισχυρές ακροπόλεις, των Μυκηνών και της Τίρυνθας, οι οποίες -τουλάχιστον κατά το μεγαλύτερο διάστημα της Ύστερης Χαλκοκρατίας- υπήρξαν ανεξάρτητα διοικητικά κέντρα. Ανάμεσα στα μεγάλα και σημαντικά μυκηναϊκά κέντρα υπήρχαν μικρότερες εγκαταστάσεις, η έκταση των οποίων δεν ξεπερνούσε μερικά εκτάρια. 

Μέσα από τα αρχαιολογικά κατάλοιπα διαγράφονται καθαρά οι περιοχές της μυκηναϊκής επικράτειας. Το κέντρο του μυκηναϊκού πολιτισμού ήταν σαφέστατα η Πελοπόννησος, όπου εντοπίστηκαν τα σημαντικότερα μυκηναϊκά κέντρα- οι Μυκήνες, η Τίρυνθα και η Πύλος.

Πολύ σημαντικά κέντρα βρίσκονταν επίσης στη Βοιωτία, στη Θήβα, στο Γλα και στον Ορχομενό, όπου συναντάμε όλα τα χαρακτηριστικά κατάλοιπα του μυκηναϊκού πολιτισμού: τα ανάκτορα, τα μεγάλα τεχνικά έργα, οι οχυρώσεις και οι βασιλικοί τάφοι. Στην Αττική θα πρέπει επίσης να υπήρχαν αρκετές μυκηναϊκές θέσεις, όπως φαίνεται από τα λείψανα της μυκηναϊκής οχύρωσης στην Ακρόπολη των Αθηνών από τους θολωτούς τάφους στο Λαύριο και στο Μενίδι και από το σημαντικό ύστερο μυκηναϊκό νεκροταφείο της Περατής. 

Τα βορειότερα σύνορα της μυκηναϊκής επικράτειας ξεπερνούν  τη Θεσσαλία, όπου εκεί ξεχωρίζει το σημαντικό κέντρο της Ιωλκού. Στους 200 μυκηναϊκούς οικισμούς είναι που έχουν μέχρι σήμερα εντοπισθεί στη Θεσσαλία και δείχνουν πως υπήρχε πλήρης κατοίκηση σε όλη την πεδιάδα. Είναι λοιπόν κάτι πολύ δύσκολο να έχει τέτοια πυκνή κατοίκηση ,η Θεσσαλία και οι Μυκηναΐοι που έχουν περάσει από πολλά μέρη της Ευρώπης να μην έχουν κατοικήσει την Μακεδονία όπως μέχρι τώρα τίθεται. Τον 12ο αι. π.Χ. οι οικισμοί αυτοί εγκαταλείπονται. Η εγκατάλειψη των οικισμών «διεξήχθη ειρηνικά, χωρίς να έχει προηγηθεί καμία ένδειξη για παρέμβαση εξωτερικής απειλής, που να επιβεβαιώνει τη μεταγενέστερη ελληνική παράδοση της δωρικής εισβολής». Η περιοχή της Μακεδονίας φαίνεται ότι ήταν μέσα  από την τροχιά του μυκηναϊκού κόσμου και δεμένη περισσότερο από ορισμένες θεωρήσεις. Τα μυκηναϊκά προϊόντα που έφταναν στα λιμάνια της Χαλκιδικής και της Θάσου φανερώνουν εμπορικές επαφές με τα κέντρα του νότου.

Αν κάνετε διπλό κλικ πάνω σε σελίδα γεμίζει όλο το πλαίσιο και δείχνει πολύ πιο μεγάλο και

ευανάγνωστο, επίσης μπορείτε να το δείτε και σε πλήρη οθόνη.

 

 

Για να δείτε κάποιες σελίδες πρέπει να έχετε τον flash player που μπορείτε να βρείτε πατώντας στο εικονίδιο δίπλα.

Πνευματικά δικαιώματα © 2009

 Συντελεστές  και επικοινωνία μαζί μας

       SiteLock