πίσω

ΚΑΔΜΟΣ

ΚΑΙ ΟΙ ΗΠΕΙΡΩΤΕΣ ΦΟΙΝΙΚΕΣ

 

 

Ο Κάδμος μαζί με την μητέρα του Τηλέφασσα πρώτα πήγε στην Ρόδο και έκτισε το ιερό του Ποσειδώνα επειδή τον έσωσε από κάποια τρικυμία ( εδώ να σημειώσουμε πως και ο Δαναός όταν έφυγε με τις κόρες του από την Αίγυπτο πρώτα στην Ρόδο σταμάτησε όπου αφιέρωσε ιερό στην Λινδία Αθηνά με την ίδια περίπου υπόσχεση που είχε δώσει και εκείνος περί της σωτηρίας του). Εκεί άφησε και κάποιους Φοίνικες ως φύλακες του ιερού και αφού έκανε αφιερώματα και στην Λινδία Αθηνά έφυγε. Μετά ήρθε στο νησί Καλλίστη (Θάσο) όπου άφησε και αποικία και έκανε άρχοντα αυτής τον Μεμβλίαρο. Αφού λοιπόν συνέχισε την αναζήτηση της αδερφής του χωρίς κανένα απολύτως αποτέλεσμα ήρθε στην Θράκη όπου μάλιστα ήταν και ο τόπος που πέθανε η μητέρα του Τηλέφασσα. Μάλιστα λέγεται πως είναι αυτός που ανακάλυψε και τα χρυσορυχεία του Παγγαίου όρους.

Μην ξέροντας τι πρέπει να κάνει στην συνέχεια πήγε στο Μαντείο των Δελφών να πάρει χρησμό περί του μέλλοντός του. Η Πυθία του είπε πως δεν πρέπει πια να συνεχίζει το ψάξιμο της Ευρώπης γιατί θα είναι άκαρπο. Αυτό που έπρεπε να κάνει ήταν να ακολουθήσει την πρώτη αγελάδα που θα εύρισκε μπροστά του και εκεί που θα σταματούσε εκείνη να ξεκουραστεί, εκεί θα έχτιζε και την πόλη στην οποία έπρεπε να μείνει. Πραγματικά ο Κάδμος περνώντας από την Φωκίδα είδε μια αγελάδα που είχε αποκοπεί από το κοπάδι του Πελάγοντα και αρχίζει να την ακολουθεί. Περνώντας αυτή στην Βοιωτική γη κουρασμένη σταματά και κάθεται κατά γης. Εκεί λοιπόν ο Κάδμος αποφασίζει όπως ο χρησμός του υπέδειξε και χτίζει την ακρόπολη Καδμεία εξ’ αυτού ονομαζόμενη έτσι. 

 ΤΜΗΜΑ ΤΟΥ ΜΥΚΗΝΑΪΚΟΥ ΑΝΑΚΤΟΡΟΥ ΤΗΣ ΘΗΒΑΣ 14ος -13ος ΑΙΩΝΑΣ Π.Χ.

Να δούμε όμως λίγο τους κατοίκους εκείνης της περιοχής οι οποίοι πριν το κατακλυσμό του Ωγύγου λέγονταν Εκτήνες και οι οποίοι χάθηκαν με τον κατακλυσμό. Στην συνέχεια ήρθαν οι Άονες και Ύαντες. Από αυτούς οι Ύαντες ήρθαν σε σύγκρουση με τον Κάδμο αλλά νικήθηκαν από αυτόν και έφυγαν. Οι Άονες όμως έμειναν και ενώθηκαν με τον Κάδμο και τους ανθρώπους του. Ο Κάδμος σε ευγνωμοσύνη προς την Αθηνά που τον βοήθησε θέλησε να θυσιάσει την αγελάδα που είχε ακολουθήσει. Έτσι έστειλε δυό ανθρώπους του, τον Δηϊλέοντα και τον Σέριφο, να βρούν νερό. Αυτοί όμως έπεσαν πάνω σε έναν δράκο ο οποίος τους κατασπάραξε. Αυτόν τον Δράκο η θεά Αθηνά είπε στον Κάδμο πως έπρεπε να τον σκοτώσει και στην συνέχεια να σπείρει τα δόντια του. Έτσι έκανε λοιπόν ο Κάδμος και βλέπει από τα δόντια αυτά να φυτρώνουν ένοπλοι άνδρες. Αυτοί ονομάσθηκαν Σπαρτοί. Και ο Κάδμος όπως τον είχε συμβουλέψει η Αθηνά άρχισε να ρίχνει πέτρες ανάμεσά τους ώστε αυτοί νόμισαν πως αυτό γινόταν από τους διπλανούς τους με αποτέλεσμα να αλληλοσκοτωθούν. Πέντε μόνο σώθηκαν από αυτούς, ο Εχίων, ο Ουδαίος, ο Χθόνιος, ο Υπερήνωρ και ο Πέλωρ. Για τον θάνατο των υπολοίπων σπαρτών ο Κάδμος τιμωρήθηκε να υπηρετήσει ποινή ενός ενιαυτού ή αίδιου όπως το αναφέρει ο Απολλόδωρος και ήταν ο χρόνος αυτός ίσος με οκτώ έτη. Μια παρένθεση ακόμη να κάνουμε εδώ για να σημειώσουμε πως η αναφορά του Δράκοντα και η σπορά των δοντιών του αναφέρεται και στην ιστορία του Δευκαλίωνα μετά τον ομώνυμο κατακλυσμό. Και εκεί πάλι είχαν φυτρώσει άνθρωποι, όπως και στην ιστορία του Ιάσωνα κατά την δοκιμασία που του έβαλε ο Αιήτης μετά την πάλη του με τον χάλκινο ταύρο. Τα δόντια μάλιστα εκείνα λέγεται πως ήταν τα μισά από αυτά που είχε ο Κάδμος και ήταν ο Φρίξος που τα έφερε στον βασιλιά Αιήτη. Η παρουσία του δράκοντα στην προϊστορία φαίνεται να έχει την δική της συμβολική αφού και ο Απόλλων παλεύει με τον Πύθωνα για την κατάκτηση των Δελφών. Να συμπληρώσουμε για τους Σπαρτούς επίσης πως οι απόγονοί τους είχαν ένα σημάδι στον ώμο σε σχήμα λόγχης και από αυτό ξεχώριζαν. Μάλιστα μια μεγάλη γενιά Σπαρτών οι Αιγείδες που ήταν και από τις κυριότερες των Θηβών, λέγεται πως καταγόταν και ο μεγάλος Πίνδαρος. Από την γενιά του Σπαρτού Ουδαίου κατάγεται ο μάντης Τειρεσίας.

Ο Εχίων μάλιστα βοήθησε τον Κάδμο να χτίσει την Καδμεία που πήρε και το όνομά του. Εχιονία την έλεγαν πρώτα. Παντρεύτηκε και την κόρη του Κάδμου Αγαυή και γέννησε τον Πενθέα. Τέλος ο Χθόνιος γέννησε τον Νυκτέα, την Νυκτηϊδα και τον Λύκο. Από αυτούς κατάγεται ο Αστακός που είχε τέσσερα παιδιά τον Ίσμαρο, τον Λεάδη, τον Μελάνιππο και τον Αμφίδικο ή Ασπόδικο και όλοι τους ξεχώρισαν με την ανδρεία τους στον πρώτο Θηβαϊκό πόλεμο. Μάλιστα ο τάφος του Ασπόδικου σώζεται κοντά στην Οιδιπόδεια κρήνη.

 

Η ΟΙΔΙΠΟΔΕΙΑ ΚΡΗΝΗ ΕΠΑΝΩ ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΚΑΤΩ  ΣΤΙΣ ΑΡΧΕΣ ΤΟΥ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ΑΙΩΝΑ

Από την γενιά του Χθονίου και συγκεκριμένα της κόρης του Νυκτηϊδας γεννήθηκε ο Λάβδακος ιδρυτής του γνωστού, για το μεγάλο δράμα που έπληξε την οικογένεια, οίκου των Λαβδακιδών. Αλλά η σχέση αυτού του οίκου με τις Θήβες είναι συνδεδεμένη και με τον Νυκτέα, αδερφό της Νυκτηϊδας, από την κόρη του οποίου, την Αντιόπη γεννήθηκαν οι Διόσκουροι Ζήθων και Αμφίων. Για αυτούς λοιπόν η αναφορά των αρχαίων συγγραφέων λέει ότι έδιωξαν τον Κάδμο και την γυναίκα του και έκτισαν την Θήβα την οποία ονόμασαν από το όνομα της γυναίκας του Ζήθου Θήβης. Το άξιο περιέργειας και θαυμασμού είναι η αναφορά σχετικά με τον τρόπο που έκτισαν την πόλη. Λέγεται λοιπόν ότι ο Αμφίων ή ακόμη και ο αδερφός του Ζήθος έπαιζαν μουσική και με κάποιο τρόπο οι πέτρες μεταφέρονταν στο σημείο που έπρεπε να στηθούν. Την μουσική ο Αμφίων την έμαθε από τον Ερμή επειδή ήταν ο πρώτος που τον τίμησε χτίζοντας και βωμό προς τιμή του. Αλλά και γιατί ήταν πολύ ευσεβής τον δίδαξε ο Θεός την τέχνη της μουσικής αρμονίας. Αναφέρεται δε και ως ο εφευρέτης της επτάχορδης λύρας και ήταν τόσο υπέροχη η μουσική απόδοση του Αμφίωνα ώστε χαρακτηριστικά λέγεται γι’ αυτόν πως όταν έπαιζε την λύρα ακόμη και τα δένδρα, οι πέτρες αλλά και τα ζώα χόρευαν!!! Έτσι χτίσθηκε η Θήβα!!! 

 

ΟΙ ΣΠΑΡΤΟΙ ΖΗΘΩΝ ΚΑΙ ΑΜΦΙΩΝ

Ο Κάδμος πήρε γυναίκα του την Αρμονία κόρη του Δία και της Ηλέκτρας και προς χάριν της μητέρας της ονόμασε τις πύλες των Θηβών «Ηλεκτρίδες». Στο γάμο τους λέγεται πως κατέβηκαν από τον Όλυμπο όλοι οι Θεοί και παραβρέθηκαν σ’ αυτόν που έγινε στην Καδμεία. Μάλιστα οι Θηβαίοι αργότερα έδειχναν ένα σημείο στην αγορά όπου έλεγαν πως εκεί κάθισαν οι Μούσες που υμνούσαν τον γάμο. Ακόμη υπεδείκνυαν και το σπίτι του Κάδμου, το νυφικό δωμάτιο της Αρμονίας και της κόρης της Σεμέλης και ο τόπος αυτός αποτελούσε Άβατο! Στον γάμο ο Κάδμος χάρισε στην Αρμονία το περίφημο πέπλο και περιδέραιο που είχε πάρει από τον Ήφαιστο.

 

 ΤΜΗΜΑ ΤΟΥ ΜΥΚΗΝΑΪΚΟΥ ΑΝΑΚΤΟΡΟΥ ΤΗΣ ΘΗΒΑΣ 14ος -13ος ΑΙΩΝΑΣ Π.Χ.

 

Άλλοι λένε πως η Ευρώπη η αδερφή του, του τα έδωσε, που τα είχε λάβει εκ του Διός. Τέσσερες κόρες έκανε ο Κάδμος με την Αρμονία και έναν γιό. Την Ινώ την Σεμέλη, την Αγαύη, την Αυτονόη και τον Πολύδωρο. Τραγωδία όμως έπληξε την οικογένεια αφού η Ινώ πνίγηκε, η Αγαυή σκότωσε τον γιό της Πενθέα και η Σεμέλη κατακεραυνώθηκε από τον Δία όταν του ζήτησε μετά από προτροπή της Ήρας να της παρουσιασθεί σε όλο του το μεγαλείο. Τότε ήταν που ο Δίας πήρε από την κοιλιά της φλεγόμενης Σεμέλης το μωρό του που εκείνη κυοφορούσε και το έραψε στον μηρό του. Ήταν ο μετέπειτα γεννηθείς Θεός Διόνυσος!!! Επίσης τον γιό της άλλης του κόρης της Αυτονόης , τον έφαγαν οι σκύλοι. Και αιτία όλων αυτών των κακών ήταν η οργή του Άρη για τον θάνατο του δράκου ή ακόμη η ζήλεια της Ήρας για την Σεμέλη ή και η οργή του Διονύσου που δεν αποδέχονταν την λατρεία του.

Έτσι λοιπόν, ο Κάδμος, απελπισμένος μη υποφέροντας περισσότερη δυστυχία πήρε την γυναίκα του Αρμονία και έφυγαν πηγαίνοντας στην χώρα της Ιλλυρίας. Εκεί ήδη βρισκόταν η κόρη του Αγαύη η οποία είχε παντρευτεί τον εκεί βασιλιά Λυκοθέρση τον οποίο σκότωσε και έδωσε τον θρόνο στον πατέρα της. Ενώ πίσω στην Καδμεία ο Πολύδωρος παντρεύεται την κόρη του ενός από τους εναπομείναντες Σπαρτούς, του Χθονίου την Νυκτηϊδα και γεννά τον Λάβδακο τον ιδρυτή όπως ήδη προαναφέραμε, του πολύπαθου γένους των Λαβδακιδών με προεξέχοντα αυτόν τον Οιδίποδα!!! Και εδώ να αναφέρουμε πως πάλι βλέπουμε την στενή σχέση των Αργείων-Πελοποννησίων με τον οίκο των Θηβών αφού ο πατέρας του Οιδίποδα Λάϊος είχε έρθει και φιλοξενηθεί για μεγάλο διάστημα από τον Μυκηναίο βασιλιά Πέλοπα.

 

http://www.tenea.gr/cms/images/stories/eidip.png

 

Ο Οιδίπους μπροστά στο παλάτι της Θήβας περιστοιχιζόμενος από τη μητέρα και σύζυγό του Ιοκάστη και τις μικρές κόρες του Αντιγόνη και Ισμήνη, μαθαίνει από ένα γέροντα αγγελιαφόρο το θάνατο του Πολύβου. Σικελικός κρατήρας του τρίτου τετάρτου του 4ου π.Χ. αιώνα, αποσπασματικός. Ιταλία. Συρακούσες. Museo Nazionale Archeologico, 66557.

ΤΜΗΜΑ ΤΟΥ ΜΥΚΗΝΑΪΚΟΥ ΑΝΑΚΤΟΡΟΥ ΤΗΣ ΘΗΒΑΣ 14ος -13ος ΑΙΩΝΑΣ Π.Χ.

  Το δράμα που ακολούθησε τον Οιδίποδα είναι γνωστό και η ταλαιπωρία που υπέστη από την αμαρτία του γάμου με την μητέρα του Ιοκάστη είναι κατά κάποιο τρόπο η αφετηρία της εκστρατείας των Αργείων στην Θήβα πρώτα με τους επτά βασιλείς « Επτά επί Θήβας» και στην συνέχεια με την εκστρατεία των επιγόνων και την κατάληψη των Θηβών.

 

ΠΗΓΗ-ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

 

ΙΣΤΟΤΟΠΟΣ "ΤΟ ΑΡΧΑΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΝΕΥΜΑ"

ΛΙΑ ΒΛΑΧΟΥ –ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΣ

ΠΑΝΟΡΑΜΙΟ- ΚΟΤΣΩΝΑΣ Γ

 

 

A 
Ἐτεοκλῆς  ῥιτιάρις,  μνίας χάριν,  vacat 
5 Νεικ<ῶν> κα´.

B 
Μάρκῳ  τῷ ἰδίῳ μνή-  ἀνδρί, 
  μης χάριν,  5 Ἡραΐς.

Λίθινη πλάκα ακανόνιστου σχήματος, με μικρές αποκρούσεις στην ενεπίγραφη επιφάνεια. Στον λίθο διακρίνονται δύο επιγραφές: το επιτύμβιο του ριτιαρίου Ετεοκλέους (επιγραφή Α) και ένα δεύτερο μεταγενέστερο επιτύμβιο (επιγραφή Β), το οποίο χαράχθηκε προχείρως, αξιοποιώντας τα κενά αλλά και ορισμένα γράμματα της πρώτης επιγραφής, χωρίς να επιχειρηθεί καν η απόξεσή της

 

Ροδόπη, Μαρώνεια, θέση Καμπάνα Προέρχεται από την περιοχή του παλαιοχριστιανικού νεκροταφείου της Μαρωνείας στην θέση Καμπάνα (αγρός Γενισαρέβλη).

 

 

ΠΕΡΙ ΚΑΔΜΟΥ ΚΑΙ ΦΟΙΝΙΚΩΝ

Ο καθηγητής και Ακαδημαϊκός Μ. Σακελλαρίου αντέκρουσε με πειστικά επιχειρήματα αυτές τις απόψεις και υποστήριξε ότι οι Φοίνικες του Κάδμου ήσαν ένα ελληνικό φύλο Παραθέτουμε περιληπτικά στην συνέχεια, τα σπουδαιότερα αυτών των επιχειρημάτων:

«… Το όνομα του Κάδμου δινόταν σε ένα βουνό και σε ένα ποτάμι στα σύνορα της Καρίας με την Λυδία και την Φρυγία, σε έναν βράχο στα παράλια της νότιας Ιλλυρίας και σε έναν παραπόταμο του Θυάμιδος (Καλαμά) στην Ήπειρο. Είναι επίσης γνωστό ότι οι Κρήτες των ιστορικών χρόνων χρησιμοποιούσαν την λέξη κάδμος με τρεις σημασίες: «δόρυ, λόφος, ασπίς» που όλες τους σχετίζονται με την έννοια ύψος. Έτσι μπορούμε να εξηγήσουμε γιατί το όνομα Κάδμος δόθηκε σε βουνά και σε βράχους. Το γιατί δόθηκε και σε ποτάμια προκύπτει από την ετυμολογία της λέξεως που παράγεται από την ίδια ρίζα που υπάρχει και στο ελληνικό ρήμα κέκαδμαι, κέκασμαι «εξέχω, λάμπω». Η έννοια «εξέχω» ταιριάζει με το ύψος ενώ η έννοια «λάμπω» με την αντανάκλαση του φωτός στο νερό…

…το εθνικό Φοίν-ικες έχει θέμα που απαντά στην ελληνική (φοιν-ός = βαθυκόκκινος, φοιν-ίξαι, συνώνυμο με το αιμάξαι = φόνος με αρχική σημασία αίμα) και ένα επίθημα γνωστό από άλλα εθνικά φύλων (Αίθικες, Τέμμικες, Γράϊκες ή Γραικοί, Θράϊκες ή Θράκες). Το όνομα Φοινίκη δινόταν επίσης στην Καρία και το όνομα Φοίνιξ δήλωνε βουνό και οχυρό της ιδίας χώρας, καθώς και ποτάμι της Λυκίας, όπου ποτέ δεν εισχώρησαν Σημίτες Φοίνικες. Επίσης η Φοινίκη της Ηπείρου […πόλις παραθαλασσία και εμπορική της εν Ηπείρω Χαονίας… βρίσκεται έξω από τα όρια εξαπλώσεώς τους. Την ίδια ρίζα έχει και το εθνικό Φοινατοί που έφερε ένα Ηπειρωτικό φύλο. Το όνομα Φοίνικες επομένως δεν γεννήθηκε στα παράλια του Λιβάνου, αλλά δόθηκε από τους Έλληνες στον λαό που κατοικούσε εκεί, επειδή επιδιδόταν στην βαφή υφασμάτων με ένα βαθυκόκκινο χρώμα, το «φοινόν».

Η Φοινίκη του Κάδμου δεν ήταν λοιπόν η χώρα των Σημιτών Φοινίκων, αλλά η Φοινίκη της Ηπείρου, που δεν απέχει πολύ από τον Κάδμο, τον παραπόταμο του Καλαμά (από εκεί κατάγονται οι Φοίνικες της Βοιωτίας). Οι Φοινατοί που αναφέραμε προηγουμένως, θα ήταν πιθανόν απόγονοι των Φοινίκων της Ηπείρου: τα δύο ονόματα διαφέρουν μόνον στα επιθήματα, Φοίν – ικ – ς, Φοιν – ατ – ός.

 

http://4.bp.blogspot.com/_p45f_p1oLmk/S24PaiUpZbI/AAAAAAAAAwM/zVtE06sQ2RI/s320/%CE%A6%CE%9F%CE%99%CE%9D%CE%99%CE%9A%CE%91%CE%99%CE%A9%CE%9D.jpg

Χάλκινο νόμισμα Φοινίκης της Ηπείρου

(επιγραφή: Φοινικαίων-τέλη 3ου αιώνα π.Χ.)

 

Σύμφωνα με τα παραπάνω, αυτοί οι Φοίνικες έπρεπε να θεωρηθούν ελληνικό φύλο. Υπάρχουν όμως δύο αντενδείξεις: α) Όταν οι Έλληνες εισχώρησαν στο εσωτερικό της Καρίας στην διάρκεια των ελληνιστικών χρόνων διαπίστωσαν ότι τα ονόματα Κάδμος και Φοίνιξ χρησιμοποιούνταν ήδη ως ονόματα ποταμών, βουνών και πόλεων, αλλά και στην ίδια την Καρία παλαιότερα (Φοινίκη). Άρα οι ονοματοθέτες αυτών των γεωγραφικών όρων θα ήσαν κάποια άλλα στοιχεία εγκατεστημένα εκεί παλαιότερα και β) Ο Καδμίλος, θεία μορφή των μυστηρίων της Σαμοθράκης, έχει όνομα παραπλήσιο του Κάδμου και το γεγονός αυτό ερμηνεύεται αν λάβουμε υπ’ όψη ότι ταυτιζόταν με τον ιθυφαλλικό Ερμή. Αλλά αυτά τα μυστήρια ήσαν αρχαιότερα από την εκεί εγκατάσταση των Ελλήνων. Για τους λόγους αυτούς θεωρούμε τους Φοίνικες του Κάδμου όχι ελληνικό φύλο, αλλά στοιχείο άλλου ινδοευρωπαϊκού λαού…». (Ι.Ε.Ε. τομ. Α΄ σελ. 361)

Σύμφωνα με τις παραδόσεις, οι Καδμείοι δηλ. οι Φοίνικες του Κάδμου, κατέκτησαν την Βοιωτία, αφού υπέταξαν τους παλαιότατους κατοίκους της περιοχής, σχετικά με τους οποίους όμως υπάρχει ασυμφωνία μεταξύ των αρχαίων πηγών.

Έτσι, ο μεν Εκαταίος υποστηρίζει ότι πρώτοι κάτοικοι της περιοχής υπήρξαν οι Λέλεγες και οι Πελασγοί και στην συνέχεια ήλθαν από την θάλασσα μέσω Αττικής οι Άονες, οι Τέμμικες και οι Ύαντες, τους οποίους νίκησε ο Κάδμος με τους Φοίνικές του, ο δε Ελλάνικος θεωρεί ως πρώτους κατοίκους τον αυτόχθονα Ώγυγο και τους Έκτηνες που ίδρυσαν την Θήβα. Οι Άονες και οι Ύαντες θεωρούνται επίσης αυτόχθονες, που τους υπέταξε ο Κάδμος, ο οποίος ίδρυσε την Καδμεία (την ακρόπολη των Θηβών).

Τέλος ο Στράβων αναφέρει ( Θ΄ ΙΙ.3) ότι την Βοιωτία κατέκτησαν οι Φοίνικες με επικεφαλής τον Κάδμο που οχύρωσε την Καδμεία.

Η σύγχρονη έρευνα έχει προσδιορίσει ότι η μετανάστευση των Καδμείων από την Ήπειρο στην Βοιωτία πρέπει να πραγματοποιήθηκε το ενωρίτερο κατά την μετάβαση από την Μεσοελλαδική στην Υστεροελλαδική Εποχή δηλ. γύρω στο 1600 π.Χ.

 

ΜΕΡΟΣ ΤΩΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ ΑΠΟ κ.Δ. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗ ΕΡΕΥΝΗΤΗ 2010

 

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΕΛΛΗΝΩΝ ΔΙΚΤΥΟ

 

Για να δείτε κάποιες σελίδες πρέπει να έχετε τον flash player που μπορείτε να βρείτε πατώντας στο εικονίδιο δίπλα.

Πνευματικά δικαιώματα © 2009

 Συντελεστές  και επικοινωνία μαζί μας

       SiteLock