πίσω

ΜΙΝΩΙΚΟΙ ΟΙΚΙΣΜΟΙ ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ

 

ΤΟΠΟΘΕΣΙΑ ΑΧΛΑΔΙΑ

ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΤΕ ΤΟΝ ΚΕΡΣΟΡΑ ΠΑΝΩ ΣΤΙΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΚΑΙ ΠΑΤΗΣΤΕ ΓΙΑ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΜΕΓΕΘΟΣ

 

 

 

Η ανατολική είσοδος Α, όπως φαίνεται από τα βόρεια

Η οικία στην  Αχλαδιά ανασκάφηκε από τον Νικόλαο Πλάτωνα τη δεκαετία του 1950. Το κτίριο, το οποίο, όπως τόσες πολλές από τις αγροτικές επαύλεις είναι σε μάλλον κακή κατάσταση, καλύπτει έκταση 270 τ.μ. και οι εξωτερικοί τοίχοι ήταν χτισμένη με μεγάλους ασβεστολιθικούς ογκόλιθους. Η κύρια είσοδος βρίσκεται στη μέση της ανατολικής πλευράς του κτιρίου. Μια άλλη είσοδος βρίσκεται στη βορειοανατολική γωνία της περιοχής. Το κεντρικό κτίριο που είναι γνωστό ως το Σώμα Α, όπως τα ερείπια ενός μικρότερου κτιρίου, στα νότια που βρέθηκαν επίσης. Το κτίριο αυτό, που ονομάζεται οικία  B, θεωρείται ότι είναι ένα παράρτημα για να στεγάσει και όχι ένα ανεξάρτητο κτίριο. Μια σημαντική τοιχοδομή χτίστηκε μεταξύ οικίας  Α και το παράρτημα της .

 

 

 

 

 

Προβολή του χώρου  από το Βορρά

Ο σχεδιασμός του κτηρίου είναι παρόμοια με άλλες της νεοανακτορικής εποχής κτίρια της περιοχής. Η κύρια είσοδος οδήγησε σε μια σημαία «διάδρομο» που πιθανώς ασκεπούς. Στα νότια της εισόδου της περιοχής Α, ένα διπλό άνοιγμα οδηγεί  σε ένα μεγάλο τετράγωνο δωμάτιο, (Β).ΟΛευτέρης Πλάτων πιστεύει ότι ένα άλλο διπλό άνοιγμα (dithyron) υπήρχε στο βόρειο τοίχο της εισόδου της περιοχής Α, το άνοιγμα στο δωμάτιό Μ. Αυτό το "έχασε" από τον ανασκαφέα και Λευτέρης Πλάτωνας υποστηρίζει ότι μία από τις δύο δυνατότητες είχε για να εξηγήσει τι συνέβη. Είτε τα πολύθυρα κατασκευάστηκαν στην πρώτη φάση και ένας από αυτά ήταν εντοιχισμένο σε μεταγενέστερη ημερομηνία ή, εναλλακτικά, το τείχος δημιουργήθηκε  σε μεταγενέστερη φάση της ζωής του κτιρίου, αλλά τοιχοποιία από την προηγούμενη φάση διατηρήθηκε στο σημείο.Ο  J. Driessen έχει εκφράσει την άποψη ότι έγινε της μόδας να εγκαθίστανται  πολύθυρα σε ήδη υπάρχοντα κτίρια Νεοανακτορικής και σ’αυτή τη δεύτερη δυνατότητα ήταν σύμφωνες με αυτή την άποψη. Αίθουσα Β έχει πολυθρόνα  στο δυτικό τοίχο του, όπως προκύπτει από τις τρεις κεντρικές .

 

 

 

Αίθουσα Β, δείχνοντας την ενίσχυση για την υπάρχουσα πολύθυρα στο δυτικό τοίχο

Αίθουσα Γ είναι  σχήματος L με πάγκο στο τέλος της νότιας πλευράς, αν και μόνο το τμήμα κατά μήκος του νότιου τοίχου επιζεί ακόμα. Δυτικά αυτού του χώρου επικοινωνεί μαζί της και με το άλλο τα δωμάτια Δ και Ε. Επίσης  φαίνεται να έχει αποθήκες και στην αίθουσα Δ όπως και ένα μικρό διαμέρισμα βρέθηκε στο οποίο  κρατήθηκαν ορισμένα από τα αναπαλαιωμένα αγγεία του σπιτιού. Στο βόρειο δυτική γωνία του κτηρίου είναι τρεις πολύ άσχημα διατηρημένες αίθουσες, Η, Θ και επίσης το Ι. δωμάτιο μπορεί κάλλιστα να έχει ένα μικρό φως και στο δυτικό τμήμα της αίθουσας. Αν υπήρχε ένας δεύτερος όροφος σε αυτό το κτίριο, όπου βρισκόταν η σκάλα; Ο Λευτέρης Πλάτων υποστηρίζει ότι τον μακρύ τοιχίο  παράλληλο προς τη νότιο τοίχο του κτιρίου μπορεί να ήταν για την  υποστήριξη μιας σκάλας χτισμένο έξω από το κεντρικό κτίριο και τρέχει από την ανατολή προς τη δύση. Ωστόσο, αν αυτή ήταν η μοναδική σκάλα, οι κάτοικοι θα έπρεπε να εγκαταλείψουν το κτίριο και να περπατήσουν σε όλη τη διαδρομή γύρω από αυτό για να έχουν πρόσβαση στο κλιμακοστάσιο. Ο Λ. Πλάτων υποστήριξε ότι  ξεκινούσε ως εκ τούτου η δυνατότητα μιας άλλης, εσωτερικής σκάλας. Αυτός τοποθετεί αυτή  την κίνηση από  δυτικά προς τα ανατολικά κατά μήκος του νότιου τοίχου του Μ δωματίου (έχει δε με πολύθυρα συμπληρωθεί) και η απουσία πλάκες στο βόρειο τμήμα της εισόδου A, θα μπορούσε επίσης να εξηγηθεί από την παρουσία της σκάλας. Πρέπει να ειπωθεί, ωστόσο, ότι αυτή η εξήγηση των δύο σκάλες αντιμετωπίστηκε με σκεπτικισμό από τους συναδέλφους αρχαιολόγους.

 

Ο πάγκος στη νότια πλευρά της Γ δωμάτιο

Με βάση αυτή την υπόθεση, η πολύθυρα θα ανήκε στην προηγούμενη φάση του κτιρίου και η αντικατάστασή τους με στερεά τείχη θα είχαν πραγματοποιηθεί αργότερα, προκειμένου να καταστεί ευκολότερο για να φτάσετε στο πρώτο όροφο του κτιρίου. Τέτοιες αλλαγές στις αρχιτεκτονικές ρυθμίσεις του κτιρίου, οι οποίες αντανακλώνται και αλλού, φαίνεται να συνδέονται με σημαντικές μεταβολές στη λειτουργία των διαφόρων δωματίων. Για παράδειγμα, τα μεγάλα πιθάρια, τα μικρά πιθάρια, μαγειρικά σκεύη και τα λίθινα εργαλεία που βρέθηκαν στα δωμάτια B και στην M, Αίθουσα Γ μπορεί κάλλιστα να είναι  μια τραπεζαρία, ενώ τα δωμάτια Δ και Ε λειτούργησαν  ως κουζίνες και για την αποθήκευση των τροφίμων και σκευών. Η Αίθουσα Ε περιείχε περίπου 100 σκάφη για οικιακή χρήση, και τα οποια αρχικά ειχαν τοποθετηθεί στα ράφια. Πολύ λίγα είδη πολυτελείας βρέθηκαν στην Αχλαδιά και μόνο ένα αντικείμενο που θα μπορούσε να σχετίζεται με θρησκευτική χρήση.

 

 

Κατά τι αρχικές εκσκαφές  πίστευαν ότι η βίλα χτίστηκε κατά τη διάρκεια της ΜΜ  ΙΙΙ και καταστράφηκε κατά τη διάρκεια της ΥΜ ΙΑ. Ο Λ. Πλάτων, ωστόσο, υποστηρίζει ότι η ύπαρξη πολύθυρου  και το φως από τα ανοίγματα, ανήκαν στο αρχικό σχέδιο του κτιρίου, σημαίνει ότι θα έχουν κατασκευαστεί κατά τη διάρκεια της ΥΜ Ι Α. Η καταστροφή της βίλας μπορεί με ασφάλεια να χρονολογηθεί στο τέλος της ΥΜ ΙΒ. Όπως και με μια άλλη βίλα κοντά στον Άγιο Γεώργιο, το κτίριο Αχλάδια ήταν μια ανεξάρτητη δομή αλλά δεν είναι απομονωμένη. Ο Νικόλαος Πλάτων εν μέρει έχει ανασκάψει  δύο κτίρια σε μικρή απόσταση ο Οίκος Α. και ο αρχαιολογικός χώρος της Βουλής Α που έχει θέα όλο το κόλπο της Σητείας (βλέπε φωτογραφία παρακάτω) και, συνεπώς, κατά πάσα πιθανότητα για αυτό η δεσπόζουσα θέση του κτιρίου στην περιοχή.


Αίθουσα Γ

Παροχές M


Δωμάτια Η, Θ και Ι από το νότο


Δωμάτια Δ και Ε, που χρησιμοποιούνται για την αποθήκευση των τροφίμων και την προετοιμασία τους.

 

 

ΤΟΠΟΘΕΣΙΑ ΑΜΝΙΣΟΣ

ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΤΕ ΤΟΝ ΚΕΡΣΟΡΑ ΠΑΝΩ ΣΤΙΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΚΑΙ ΠΑΤΗΣΤΕ ΓΙΑ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΜΕΓΕΘΟΣ

 

Η αρχαία Αμνισός. Στην ανατολική βάση του λόφου της Παλιόχωρας Αμνισού- στη Βενετοκρατία- υπήρχε μικρό χωριό με το όνομα Μεσοβούνι- εντοπίστηκε ανασκαφικά μινωικό κτίριο, γνωστό στους αρχαιολόγους ως Έπαυλη των Τοιχογραφιών Αμνισού, με πολύθυρο, θυρωρείο, ιερό δωμάτιο και ανώγειο, με αίθουσα υποδοχής πλακοστρωμένη με σχιστόλιθους και δυο κολόνες στο κέντρο της. Εδώ βρέθηκαν οι περίφημες τοιχογραφίες με τα κρίνα, στο βορινό δηλαδή τοίχο η τοιχογραφία με τα εμπίεστα κρίνα και στο δυτικό η τοιχογραφία με τα κόκκινα ιριδοειδή. Πιστεύεται ότι το κτίριο, που χρονολογείται στη Νεοανακτορική Μινωική Περίοδο (γύρω στα 1600 π.Χ.), ήταν η έπαυλη κάποιου αξιωματούχου του στόλου της Κνωσού, που είχε εδώ το ειδικό λιμάνι της. Όπως και άλλα μινωικά μέγαρα, καταστράφηκε βίαια από φωτιά, όπως διαπιστώνεται από το καμένο κομμάτι της ξύλινης κολόνας που βρέθηκε στη θέση του στο δωμάτιο με τις τοιχογραφίες (του ανωγείου).

Στη δυτική πλευρά του λόφου της Παλιόχωρας εντοπίστηκε -μπροστά από τοίχο με πελεκητούς πωρόλιθους- υπαίθριο ιερό με μεγάλο κυκλικό βωμό, που σχετίζεται με μεταγενέστερη λατρεία του Δία. Από την Αμνισό μπορούμε να επισκεφθούμε το σπήλαιο τηςΕιλειθυίας (σε απόσταση 1 χλμ στα νότια της Αμνισού). Αναφέρεται και στον Όμηρο. Από τους κυριότερους τόπους λατρείας της Ειλειθυίας, αλλά κάποιοι την αποκαλούσαν και Ελεύθια και Ελευθώ , θεάς των τοκετών. Ανακαλύφθηκε στο τέλος του περασμένου αιώνα και στους ντόπιους ήταν γνωστό ως Νεραϊδόσπηλια. Είναι μακρόστενο (μήκος 60 μ. και πλάτος 9-12 μ.) και όπως απέδειξαν οι ανασκαφές (από τους αρχαιολόγους Χατζηδάκη και Μαρινάτο) υπήρξε τόπος λατρείας από τη Νεολιθική Εποχή μέχρι τον 5ο π.Χ. αιώνα. (Στα κεραμικά ευρήματα αντιπροσωπεύονται όλες οι εποχές). Στο κέντρο περίπου του σπηλαίου υπάρχει ορθογώνιος βωμός ή σηκός, γύρω από δυο κυλινδρικούς σταλαγμίτες, που μοιάζουν με ανθρώπινες μορφές.

 

 

ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ.

Αμνισός βρίσκεται 7 περίπου χιλιόμετρα ανατολικά του Ηρακλείου δίπλα στη θάλασσα, στους πρόποδες του λόφου της Παλαιόχωρας Μια μικρή μινωική πόλη υπήρχε στην περιοχή και κοντά υπάρχει το σπήλαιο Ειλειθυίας το οποίο χρησιμοποιήθηκε για τελετές λατρείας κατά τη διάρκεια της Μινωικής εποχής.

Η βίλα, η οποία ανασκάφηκε από τον Μαρινάτο, είναι ευρέως γνωστή ως η Βουλή των Κρίνων, επειδή οι τοίχοι του άνω ορόφου ήταν διακοσμημένοι με τοιχογραφίες με κόκκινα και λευκά κρινάκια. Αυτά είχε πέσει από τον πάνω όροφο κατά τη στιγμή της καταστροφής. Ανάμεσα στα άλλα φυτά απεικονίζονται στις τοιχογραφίες ήταν δυόσμος, ίριδα και πάπυροι.

Η βίλα έχει δέκα δωμάτια και δύο ορόφους Καθώς επίσης και μια πλακόστρωτη αυλή, στα δωμάτια περιλαμβάνεται μια αίθουσα με πολύθυρο, κουζίνα, μπάνιο και ένα ιερό. Χτίστηκε πιθανόν στις αρχές του ΥΜΙΑ και υπήρξαν δύο οικοδομικές φάσεις στην περιοχή. Η τελική καταστροφή, πιθανόν από πυρκαγιά, φαίνεται να έχουν πραγματοποιηθεί εντός της ΙΑ περιόδου LM. Η πρώτη οικοδομική φάση έκλεισε με ζημίες που προκλήθηκαν από τον σεισμό που κατέστησε αναγκαία την ανοικοδόμηση. Το κτίριο της δεύτερης φάσης δεν ήταν τόσο εντυπωσιακό όσο το αρχικό κτίριο. Για παράδειγμα, μπάζα, χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή τοίχους αντί του αρχικού που είχε πελεκητές πέτρες για τοιχοποιία. Μπορεί επίσης να έχει κάποια αλλαγή στη χρήση στα δωμάτια από την αρχική  . Η δεξαμενή καθαρμών μπορεί να έχει πάψει να λειτουργεί γύρω από αυτό το διάστημα. Σχεδόν τίποτα δεν βρέθηκε στο χώρο, όταν έγινε η εκσκαφή.


Πλακόστρωτη κεντρική αίθουσα με το πολύθυρο πίσω


Το πλακόστρωτο κεντρικό δωμάτιο


Η δεξαμενή καθαρμών


Το πολύθυρο με το Μινωικό Μέγαρο πίσω


Μικρά δωμάτια στη νοτιοανατολική γωνία


ο χώρος της αρχικής σκάλας


Η βόρεια δυτική γωνία


Η βίλα φαίνεται από τη δυτική πλευρά

 

 

 

ΤΟΠΟΘΕΣΙΑ ΑΝΕΜΟΣΠΗΛΙΑ

 

ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΤΕ ΤΟΝ ΚΕΡΣΟΡΑ ΠΑΝΩ ΣΤΙΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΚΑΙ ΠΑΤΗΣΤΕ ΓΙΑ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΜΕΓΕΘΟΣ

 

 

Στη θέση Ανεμόσπηλια , σε υψόμετρο 440μ. στη βόρεια πλαγιά του όρους Γιούχτας, βρέθηκε το 1979 από τους Γ. και Ε. Σακελλαράκη ένα τριμερές ιερό της μινωικής Κρήτης, το οποίο αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους αρχαιολογικούς χώρους των Αρχανών. Από το διώροφο αυτό κτίριο της εποχής των πρώτων ανακτόρων (17ο αιώνα π.Χ.), που καταστράφηκε από σεισμό λίγες δεκαετίες αργότερα, έχουν ανασκαφεί μέχρι στιγμής τέσσερις χώροι, ίσως όμως να υπάρχουν και άλλοι βοηθητικοί.

Στο προθάλαμο του ναού βρέθηκε πλήθος σκευών, 150 περίπου αγγεία διαφόρων σχημάτων ενώ το κεντρικό δωμάτιο ήταν γεμάτο από τα μεγαλύτερα σκεύη του ναού, αγγεία και πιθάρια ενώ στο ανατολικό δωμάτιο, όπου γίνονταν οι αναίμακτες τελετουργίες, υπάρχει πλήθος αντικειμένων καθώς και ένας κτιστός βαθμιδωτός βωμός πάνω στον οποίο ήταν τοποθετημένα όλα τα λατρευτικά σκεύη. Οι αιματηρές θυσίες γίνονταν στο δυτικό δωμάτιο του ναού, το οποίο ήταν και φτωχότερο σε ευρήματα.

Η σημαντικότερη όμως ανακάλυψη που προκύπτει από την ανασκαφή του ναού, είναι η ύπαρξη τεσσάρων ανθρωπίνων σκελετών. Σύμφωνα με τις επιστημονικές έρευνες οι τρεις από αυτούς ( μία εκ των οποίων γυναίκα) σκοτώθηκαν από την πτώση λίθων και ξύλων της στέγης και από ταυτόχρονη πυρκαγιά. Ο τέταρτος όμως νεκρός παρουσιάζει σημαντικές διαφορές καθώς δεν βρέθηκε στο έδαφος αλλά πάνω σε τραπεζοειδή κατασκευή και σε ειδική στάση ενώ πάνω στο σώμα του βρέθηκε ένα μοναδικό χάλκινο όπλο σαν μαχαίρι. Σύμφωνα με την γνώμη ανθρωπολόγων και ιατροδικαστών, ο άνδρας αυτός υπήρξε θύμα ανθρωποθυσίας.

Ασφαλώς η ανθρωποθυσία των Αρχανών είναι μια σπάνια τελετουργία, που έγινε υπό ακραίες συνθήκες,  γι’αυτό ακριβώς το λόγο και δεν ανατρέπει την γνωστή εικόνα της ηρεμίας και της τάξης στη μινωική Κρήτη.

 


 

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
 

Θέα από το Βορρά. Στο μπροστινό μέρος του κτιρίου με τον προθάλαμο. Στα αριστερά είναι ο χώρος για αναίμακτες  θυσίες.  Αιματηρές θυσίες  έλαβαν  χώρα στην αίθουσα προς τα δεξιά.

Ο ναός της Ανεμόσπηλιας βρίσκεται στο βόρειο άκρο του όρους Γιούχτας , με θέα αρόσιμη γη και το σύγχρονο  Ηράκλειο, με ανεμπόδιστη θέα τόσο προς τα ανατολικά και τα δυτικά. Ο χώρος ανασκάφηκε από τους Γ. και Ε. Σακελλαράκη, και λόγω του μικρού μεγέθους της, κατέληξε να είναι μια από τις πιο σημαντικές ανασκαφές που έλαβαν χώρα στην Κρήτη.

Ο ναός είναι ασυνήθιστος για μια μινωική τοποθεσία στο ότι, είναι πιο συμμετρικός και λιγότερο λαβυρινθώδης από τα περισσότερα μινωικά ερείπια. Ο απλός σχεδιασμός του αποτελείται από τρεις ορθογώνιες αίθουσες σε σειρά, και ένα διάδρομο ή προθάλαμο διατρέχει όλο το μήκος από τα τρία δωμάτια στα βόρεια του κτιρίου. Δεν υπάρχει άλλο παράδειγμα ενός τέτοιου κτιρίου από τη Μινωική-Μυκηναϊκή περίοδο.

Ο ναός καταστράφηκε στις αρχές του 17ου αιώνα π.Χ., δείγματα της ΜΜ ΙΙ και MM κεραμικής ΙΙΙ Α βρέθηκαν στο ναό. Είναι  σχεδόν βέβαιο ότι καταστράφηκε από σεισμό, μετά τον οποίο οι φανοί που υπήρχαν  στο εσωτερικό του ιερού έγιναν αιτία να καεί ό, τι ήταν εύφλεκτο. Περαιτέρω στοιχεία για έναν σεισμό που έγινε  προέρχονται από το σκελετό ενός άνδρα που βρέθηκε στον προθάλαμο. Κρατούσε ένα βάζο, που πιθανώς περιέχει  αίμα , κάτι που έμοιαζε με εκείνη την τοιχογραφία  που μπορεί  να δει κανείς στη σαρκοφάγο της Αγίας Τριάδας, στην οποία το αίμα ενός ταύρου εν θυσία στάζει. Η θέση του σώματος υποδηλώνει ότι το άτομο που έτρεχε να βγει από το κτίριο όταν αυτό κατέρρευσε και το σκότωσε -αυτόν ή αυτήν.

Θέα από το νότο. Η αίθουσα στην οποία η ανθρώπινη θυσία λέγεται ότι έλαβε χώρα βρίσκεται στα αριστερά.

Ο προθάλαμος ήταν ο τόπος όπου η προετοιμασία τις τελετουργικής πράξης που  θα πραγματοποιείτο. Ανάμεσα στα ευρήματα που ήταν εδώ βρέθηκαν ,αγγεία, πιθάρια, γουδί και γουδοχέρι και τρίποδες κατσαρόλες. στα πιθάρια που υπήρχαν θα αποθηκεύονταν διάφορα τρόφιμα αλλά και υφάσματα.

Η κεντρική αίθουσα ήταν γεμάτη από μεγάλα σκεύη, σχεδόν όλο το πάτωμα ήταν καλυμμένο με αγγεία. Κατά μήκος του νότιου τοίχου υπήρχε ένας πάγκος που μπορεί να έχει  χρησιμοποιηθεί τόσο για συνεδρίαση αλλά  και για τη διάθεσή λατρευτικών αντικείμενων. Το πιο ενδιαφέρον εύρημα εδώ ήταν ένα ζευγάρι από υψηλότερα-σε φυσικό μέγεθος πήλινα πόδια και τέφρα από ένα καμένο ξύλινο αντικείμενο. Αυτά τα στοιχεία δείχνουν ότι υπήρξε αρχικά ένα μεγάλο άγαλμα εδώ. Το σώμα θα ήταν φτιαγμένα από ξύλο και σχισμένο σε δύο μπαστούνια στο πάνω μέρος των ποδιών που καλύπτονταν με πηλό. Το σώμα του αγάλματος πρέπει  ήταν ντυμένοι με κάποιο υλικό και τα πόδια δεν θα ήταν ορατά. Είναι πιθανό ότι το άγαλμα αρχικά ευρισκόμενο σκοπίμως στον πάγκο ακριβώς  δίπλα σε συστάδα των γυμνών βράχων που υπήρχε και ενωνόταν με το  κτήριο, δήλωνε ότι αυτά αποτελούν «ιερή γη".

Η ανατολική αίθουσα ήταν όταν κάποια αναίμακτη τελετή έλαβανε χώρα. Κατά μήκος του νότιου τοίχου υπήρχε ένας βωμός. Τα ευρήματα εδώ ήταν μικρότερα σε μέγεθος σε σχέση με την κεντρική αίθουσα και περιλάμβανε δύο μικρά κουτιά χάλκινα ,παρόμοια στο σχεδιασμό με άλλα που βρέθηκαν στις Μυκήνες και στην Μυκηναϊκή βασιλική ταφή στό θολωτό τάφο Α στο νεκροταφείο Φουρνί κοντά στις Αρχάνες. Μεγάλα κύπελλα υπερείχαν στον βωμό και είναι γνωστό ότι αυτά θα είχαν χρησιμοποιηθεί για την προσφορά των αγροτικών προϊόντων -, καλλιέργειες φρούτων, λαχανικών, κρασιού και λαδιού.

 

Το δυτικό δωμάτιο

Το δυτικό δωμάτιο είναι, από πολλές απόψεις, το  πιο ενδιαφέρων. Πρώτα απ 'όλα, σε αντίθεση με τις άλλες δύο αίθουσες, η είσοδος δεν είναι στο κέντρο του τοίχου, αλλά προς τα ανατολικά γι' αυτό είναι έξω από την ευθυγράμμιση με την είσοδο στον προθάλαμο. Αυτό το δωμάτιο είχε χρησιμοποιηθεί για τις θυσίες αίματος. Μοναδική στην Κρήτη, τρεις σκελετοί βρέθηκαν σε ένα δωμάτιο. Δύο από αυτούς τους ανθρώπους, έναν άνδρα και μια γυναίκας, δείχνει ότι  σκοτώθηκαν από τον σεισμό και την πυρκαγιά που προέκυψε. Ένας άλλος αρσενικός σκελετός βρέθηκε επίσης στο δωμάτιο. Αυτό το σώμα βρέθηκε ξαπλωμένο στο βωμό. Ένα μαχαίρι στηρίζεται πάνω στο σκελετό. Τα πόδια ήταν δεμένα και έχει υποστηριχθεί ότι ο νεαρός άνδρας είχε θυσιαστεί και το αίμα ήταν αποστραγγισμένο από το σώμα του. Αν ναι, θα μπορούσε κάλλιστα να ήταν το αίμα του αυτό που υπήρχε στο δοχείο που  βρέθηκε  στο προθάλαμο δίπλα με τον άλλο σκελετό. Είναι πολύ πιθανό ότι τα  κανονικά θύματα της θυσίας θα ήταν ταύροι, αλλά στο πρόσωπο της σεισμικής δραστηριότητας, η οποία απείλησε το σύνολο της κοινότητας, μπορεί να έχει θεωρηθεί αναγκαίο να γίνει μια ανθρώπινη θυσία.

  

Η λεπτομερής περιγραφή των ανασκαφών  και οι ανακαλύψεις στην Ανεμόσπηλια μπορούν να βρεθούν στο βιβλίο για τις Αρχάνες από τους  Γ. και E. Σακελλαράκη, που δημοσιεύθηκε από την Εκδοτική Αθηνών, Αθήνα 1991. Ο χώρος είναι περιφραγμένος μέσα και γενικά δεν ανοικτή για το κοινό. Ωστόσο, μια καλή άποψη της περιοχής μπορεί να έχει κανείς από το νότο φράχτη .

 


Ανεμοσπηλιά αναζητούν από SE σε ΒΔ


Η κεντρική αίθουσα από το βορρά


Η κεντρική αίθουσα από το βορρά


Η ανατολική αίθουσα από το βορρά


Η ανατολική αίθουσα από το βορρά


Ο ναός από το βορρά


Η ανατολική αίθουσα από τα νότια


Η κεντρική αίθουσα από τα νότια


Ο χώρος δυτικά από το νότο


Ο προθάλαμος φαίνεται από το νότο

ΤΟΠΟΘΕΣΙΑ ΑΠΟΔΟΥΛΟΥ

 

ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΤΕ ΤΟΝ ΚΕΡΣΟΡΑ ΠΑΝΩ ΣΤΙΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΚΑΙ ΠΑΤΗΣΤΕ ΓΙΑ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΜΕΓΕΘΟΣ

 Εδώ ανακάλυψαν οι αρχαιολόγοι Μινωικούς τάφους που χρονολογούνται από το 1500 ως το 1100 π.Χ. κι ερείπια Μινωικών κτιρίων.

Αυτό το ΜΜ αρχοντικό ΙΙΙ ανασκάφηκε από τον Σπύρο  Μαρινάτο.. Ο χώρος βρίσκεται κάτω από τον Ψηλορείτη κοντά στο χωριό με το ίδιο όνομα, με θέα το Λιβυκό Πέλαγος. Η περιοχή κατοικήθηκε από την Ύστερη Νεολιθική εποχή μέχρι το τέλος της Μινωικής εποχής.

 

ΤΟΠΟΘΕΣΙΑ ΑΓΙΑ ΦΩΤΙΑ

ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΤΕ ΤΟΝ ΚΕΡΣΟΡΑ ΠΑΝΩ ΣΤΙΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΚΑΙ ΠΑΤΗΣΤΕ ΓΙΑ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΜΕΓΕΘΟΣ

 

 

 

Νοτιοδυτική γωνία

Αγία Φωτιά βρίσκεται σε ένα μικρό λόφο κατά μήκος της ακτής, στα ανατολικά της σημερινής πόλης της Σητείας. Η τοποθεσία ήταν αρχικά οχυρωμένη και περιείχε ένα μεγάλο ορθογώνιο κτίριο με μια μεγάλη κεντρική αυλή. Το κτίριο χρονολογείται από το ΙΑ περίοδο MM. Το κτίριο διαθέτει συνολικά 37 δωμάτια ή άλλες περιοχές και το γεγονός ότι αυτές είναι οργανωμένες κατά τέτοιο τρόπο ώστε ομάδες δωμάτια ανοίγουν στο κεντρικό δικαστήριο, αλλά δεν επικοινωνήσετε με άλλες ομάδες δωμάτια προσφέρει τη δυνατότητα ότι η περιοχή κατοικήθηκε από μικρό αριθμό οικογενειών, ίσως συνθέτουν μια φυλή.

 

 

 

 

 

Πιθανός θολωτός τάφος χτίστηκε στα ερείπια 
του κτιρίου ΜΜ ΙΑ

Η θέση του απλού αμέσως πίσω από τον χώρο  δείχνει ότι η χρήση του ήταν συνδεδεμένη με τη γεωργία με κάποιο τρόπο. Φαίνεται να έχει εγκαταλειφθεί κατά τη διάρκεια της ΜΜ Ι Α.

 

 

 

 

 

 

 

Δύο κυκλικές κατασκευές έχουν προστεθεί σε μεταγενέστερη ημερομηνία, πιθανότατα MM ΔΣ, και σε μία περίπτωση φαίνεται να είναι κτισμένο πάνω στα ερείπια του παλαιού κτιρίου, είναι πιθανόν θολωτός τάφος. Σε κάθε περίπτωση η είσοδος στις δομές και στις δύο περιπτώσεις, είναι στα ανατολικά. Ο  Castleden επισημαίνει ότι ενώ τα περισσότερα από τα αμυντικά κτίσματα στους μινωικούς οικισμούς - Πύργου, Φούρνου Κορυφή, είναι  από την Προ-ανακτορική περίοδο, Η Αγία Φωτιά έρχεται αργότερα, στην Παλιά ανακτορική περίοδο.

 

Η  βόρειο δυτική γωνία του κτηρίου

Το γεγονός ότι έχει έναν τοίχο γύρω από την περιοχή και ότι καταστράφηκε λίγο  καιρό μετά την κατασκευή της, θέτει, για τον Castleden το ενδεχόμενο ότι ήταν ένα από μια σειρά παράκτιων στρατιωτικών βάσεων που υπήρχαν στην μινωική Κρήτη. Ένα μεγάλο μινωικό νεκροταφείο με πάνω από 250 τάφους που χρονολογούνται από την Πρωτομινωική Ι, αλλά συνεχίζονται σε χρήση κατά τη διάρκεια της Πρωτομινωικής ΙΙ έχει επίσης ανασκαφεί σε μικρή απόσταση από την Αγία Φωτιά.

 

 

 

 

 


Κουλούρα


Βορειοανατολική γωνία

 
Νοτιοανατολική γωνία

 
Μικρός θολωτός τάφος

 
Μεγάλες θολωτός τάφος με τα υπολείμματα της προηγούμενης κτίσμα μέσα

 
Μεγάλες θολωτός τάφος με τα υπολείμματα του  προηγούμενου κτίσματος μέσα

 
Η αυλή / διάδρομος; μεταξύ Βορρά και Νότου κτίρια

 
Η δυτική είσοδος στην αυλή / διάδρομο

 

ΠΗΓΗ

UK.DIGISERVE

EXPLORECRETE.COM

 

Για να δείτε κάποιες σελίδες πρέπει να έχετε τον flash player που μπορείτε να βρείτε πατώντας στο εικονίδιο δίπλα.

Πνευματικά δικαιώματα © 2009

 Συντελεστές  και επικοινωνία μαζί μας

       SiteLock