πίσω

ΠΟΛΥΤΡΗΡΩΝ ΘΙΣΒΗ ΒΟΙΩΤΩΝ

 

http://api.ning.com/files/0JKyE7LTGG0oTWvaxs-2dMNdKW5AFMDliUgtiPj7ex6zivVmSZXkz0hqHgclQ1-X*4KEypNlu207djoAYc4eXVNouzr2JD1t/DSC....dp......03107.jpg

 

 Η αρχαία Θίσβη βρίσκεται στους νότιους πρόποδες του Ελικώνα πλησίον του σημερινού ομώνυμου χωριού (παλαιότερα Κακόσι). Εκτείνεται ανάμεσα στο λόφο του Παλαιόκαστρου στα βόρεια και στην άκρη της πεδιάδας που ορίζεται στα νότια από τον Ελικώνα και καλείται Νεόκαστρο. Στον Όμηρο αναφέρεται ως «πολυτρήρων Θίσβη», επειδή στα βράχια της φώλιαζαν πολλά περιστέρια. Στην κλασική εποχή εως το 338 π.Χ. ανήκε στη χωρική περιφέρεια της Θεσπικής. Στην κρίσιμη σύρραξη του Γ΄ Μακεδονικού πολέμου η πόλη τάχθηκε στο πλευρό των Μακεδόνων, ωστόσο αναγκάστηκε μα ανοίξει τις πόρτες της στον Φλαμινίνο στα 170 π.Χ. Τείχος ακανόνιστης πολυγωνικής τοιχοποιίας περιθέει το βορειοδυτικό τμήμα της ακρόπολης ( Παλαιόκαστρο). Αντίθετα, το ανατολικό τμήμα του τείχους της κάτω πόλης και οι προμαχώνες του Νεόκαστρου, είναι κτισμένα κατά το ισόδομο σύστημα του 4ου αι. π.Χ. Η οχυρωμένη ακρόπολη της αρχαίας Θίσβης στο λόφο Παλαιόκαστρο στα ΒΔ του χωριού και το Ν-ΝΑ τμήμα του οχυρωματικού τείχους της κάτω πόλεως στο λόφο του Νεόκαστρου στα Ν-ΝΑ του χωριού.

Στο τείχος της κάτω πόλης διατηρείται πύλη προστατευόμενη από τετράγωνο πύργο. Η οχύρωση χρονολογείται στον 4ο αι. π.Χ. Από την αρχαία πόλη προέρχονται εκατοντάδες ανάγλυφα και επιγραφές από τον 5ο αι. π.Χ εως τον 3ο αι. π.Χ. ενώ ο Παυσανίας αναφέρει πως στην περιοχή υπήρχε ιερό του Ηρακλή και γιορτή προς τιμήν του ήρωα, τα Ηράκλεια.

  

ΒΟΙΩΤΙΚΟΣ ΧΑΡΤΗΣ ΑΡΧΑΙΩΝ ΠΟΛΕΩΝ

Εάν ο ποιητικός λόγος βάπτισε γραπτώς τη Θίσβη, η προηγούμενη ιστορία της, από τη μυκηναϊκή εποχή μας αποκαλύφθηκε πρώτα μέσα ατό τα ευρήματα και κυρίως τα καλλιτεχνικά της τότε εποχής. Αυτά και ότι άλλο άρχισε να έρχεται στη Επιφάνεια, από τα μέσα του 19ου αιώνα, εντός και εκτός των ερειπίων του οχυρωτικού περιβόλου, θα αποτελέσουν την κύρια πηγή πληροφόρησης, για το σύνολο της αρχαίας διαχρονικής της πορείας, από το 1500 π.χ. έως και το τέλος της Ρωμαϊκής Εποχής. Ο χαρακτήρας των ευρημάτων ρίχνει φυσικά κάθε φορά φως σε πλευρές του κοινωνικού και πολιτιστικού της βίου.

 

ΘΕΣΠΙΕΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑ Η ΘΙΣΒΗ ΔΕΞΙΑ ΚΑΙ ΜΑΚΡΥΤΕΡΑ ΔΕΞΙΑ Ο ΚΟΡΙΝΘΙΑΚΟΣ

 



Η ιστορική Γραμματεία των Κλασικών χρόνων , αρχής γενομένης από τις αρχές του 4ου αι. πχ, λίγο θα ασχοληθεί με τη Θίσβη. Αντίθετα τα επιγραφικά δεδομένα που γίνονται πολυπληθέστερα κατά τον 3ο αι. π.χ. και μετά, φωτίζουν σημαντικές πλευρές του όλου ιστορικό-κοινωνικού της βίου. Στη συνέχεια, τα κείμενα των αρχαίων γεωγράφων και ιδιαίτερα του Στράβωνα (58 π.Χ. περίπου - 21 ή 25 μ.Χ.) και του Παυσανία (δεύτερο μισό του 2ου αι. μΧ.), θα αποτελέσουν την πρώτη προσπελάσιμη πηγή για τους σύγχρονους περιηγητές και γεωγράφους που αναζητούν να αναγνωρίσουν τη θέση γενικά τον αρχαιοελληνικών πόλεων. Παραθέτουμε από εδώ την παρατήρηση του Παυσανία για τη γεωγραφική θέση της Θίσβης καθώς και για ένα από τα βασικότερα στοιχεία τικ πολιτισμικής της ταυτότητας. Στην παρατήρηση αυτή θα αναφερθεί το σύνολο σχεδόν των σύγχρονων γεωγράφων και λοιπών μελετητών, αρχής γενομένης από τα κείμενα της περιηγητικής .

"Πλέοντος κανείς από την Κρεύσι όχι προς τ΄ανοιχτά, αλλά κατά μήκος των ακτών της Βοιωτίας, έχει στα δεξιά μια πόλη Θίσβη. Κοντά στη θάλασσα πρωία είναι ένα βουνό, μετά το οποίο πεδιάδα και άλλο βουνό κατόπιν, στα ριζά του οποίου είναι η Θίσβη. Υπάρχει αυτού ιερό του Ηρακλή με άγαλμα μαρμάρινο που τον παριστάνει όρθιο έχουν και γιορτή Ηράκλεια... Η Θίσβη λένε πως ήταν μια νύμφη του τόπου, από την οποία η πόλη πήρε το όνομα της"

 



 

 

Σημαντική θέση στην περιηγητική ιστορία της περιοχής κατέχει το ταξίδι του άγγλου αξιωματικού αρχαιολόγου και γεωγράφου, του Ουίλιαμ Ληκ το Φεβρουάριο του 1805, όπου θα αναγνωρίσει την αρχαία Θίσβη, θα παράσχει πληροφορίες για τα ερείπια της, καταγράφοντας συνάμα ένα αριθμό επιγραφών που επιφανειακά ήταν διαθέσιμες. Στη συνέχεια, κατά τη δεύτερη και τρίτη δεκαετία του 19ου αιώνα, γνωστά ονόματα της περιηγητικής Ιστορίας θα περάσουν από την ελικώνια περιοχή και από τη Θίσβη όπως, ο Ε. Dodwell! (1819), ο Που-κεβίλ (1826) και άλλοι.

 

ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΚΟΡΙΝΘΙΑΚΟ ΔΕΞΙΑ Ο ΧΩΡΟΣ ΤΗΣ ΘΙΣΒΗΣ


Στα μέσα του 19ου αιώνα έχει προχωρήσει το έργο της Ελληνικής Αρχαιολογικής Εταιρείας -ιδρυμένης το 1837-σχετικά κυρίως με τη συλλογή και καταγραφή αρχαίων επιγραφών. Παράλληλα, από τα μέσα του ίδιου αιώνα θα επισκεφτούν τη Θίσβη και μέλη του παλαιότερου ιδρύματος αρχαιολογικής έρευνας αλλοδαπών στην Ελλάδα, της Γαλλικής Σχολής Αθηνών, ιδρυμένης το 1846. Αργότερα, από τη δεκαετία ιδιαίτερα του 1880, θα αναζητήσουν στη Θίσβη αρχαιολογικά ευρήματα κιχι μέλη των άλλων τότε ιδρυμένων εδώ αλλοδαπών σχετικών Ινστιτούτων και Σχολών.
Για να πάρουμε μια ιδέα του έργον που επιτελέστηκε σημειώνουμε ότι ήδη από το 1856 ο Κ. Πιττάκης - ο Γενι­κός, τότε, Έφορος αρχαιοτήτων - δημοσίευσε στην Αρχαιολογική Εφημερίδα (φυλ. 44,1856) περί τις είκοσι επιγραφές από τη Θίσβη - οι τρεις από τις οποίες εμφανίζονται με τόπο εύρεσης τη Δόμβραινα- και τρία επιπλέον επιτύμβια ανάγλυψα Ενώ το 1882 στο Γοφα* των βοιωτικών επιγραφών περιλαμβάνονται 145 θισβιακές, οι μέχρι τότε γνωστές.

 

http://api.ning.com/files/cVw8KwMOoOkrT76bikYt1vydhrMILj3VOOx*xgWYNJtlFwiRswL-XXXwyrbPTsP5ktEOJ-aoIpg126cLTFBlNd6TGiRadOyG/DSC0.dp....3082.jpg



Ο πυρετός ανεύρεσης υπό ελληνικής πλευράς τεκμηρίων που να πιστοποιούν της αρχαιοελληνική ταυτότητα εί­ναι έκδηλος. Να υπογραμμίσουμε ότι μέσα στο γενικό κλάμα ευφορίας αυτής της αναζήτησης όλοι οι τότε Δήμοι της Βοιωτίας, συμπεριλαμβανομένης και τις Θίσβης, ήταν μέλη της Αρχαιολογικής Εταιρείας. Και όχι μόνον. Μέλη της επίσης ήταν οι ιερές μονές της περιοχές Όσιος Σεραφείμ, οι Άγιοι Ταξιάρχες και η μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου (Μακαριώτισσας). Όπως δε διαπιστώνουμε από "τα πρακτικά της εν Αθήναις Αρχαιολογικής Εταιρείας" (1880: 40 - 4), τόσο ο Δήμος Θίσβης όσο και οι δύο τελευταίες ιερές μονές, υπήρξαν γενναιόδωρα μέλη αυτής.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1880 ο Blondel, μέλος της Γαλλικής Αρχαιολογικής Σχολής Αθηνών θα ανακοινώσει την εύρεση στη Θίσβη (χωρίς ποτέ να ανακοινωθεί το ακριβές σημείο της ανακάλυψης) μαρμάρινων πλακών με τα συγκλητικά ψηφίσματα του 170 π.χ.. της χρονιάς της υποταγής της Θίσβης στη ρωμαϊκή κυριαρχία. Η εύρεση των κειμένων αυτών της Συγκλήτου της Ρώμης θεωρήθηκε το μεγαλύτερο και σημαντικότερο γεγονός τον επιγραφικών χρονικών της εποχής αυτής σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Μεγάλα έτσι ονόματα της αρχαιολογικής επιστήμης και της ιστορίας.

Το 1889 -από 18 έως 21 Μαρτίου- έγινε η πρώτη και η τελευταία ουσιαστικά συστηματική, κατά κάποιον τρόπο, ανασκαφή στη Θίσβη, από τον J.C. Rolf της Αμερικανικής Σχολής Αθηνών. Στην πραγματικότητα επρόκειτο για μια παρένθεση των συστηματικών ανασκαφών που η εν λόγω Σχολή πραγματοποιούσε εκείνη την εποχή στην Ανθη-δονα και στη συνέχεια στις Πλαταιές. Με δεκαεπτά εργάτες στην αρχή και στη συνέχεια με είκοσι, υπό την καθοδήγηση του J.C Rolf, έγινε ανασκαφή στα ερείπια τριών εκκλησιών: του Οσίου Λουκά, της Αγίας Κυριακής και της Αγίας Τριάδας. Από τις δεκαεπτά επιγραφές που καταγράφηκαν οι τέσσερις -σε μεγαλύτερο μέγεθος- ήταν εντοιχισμένες στους τοίχους της Αγίας Τριάδας και αφορούσαν αγροτικούς νόμους της Ρωμαϊκής Εποχής

 

 

http://api.ning.com/files/0m3MHwH17wDAu3BIC7SxXTR8DuVVWbRmAdQ7RLjsOQa1uxK0hwX6FAt6trK*JhD-IcvilqxYg5S6AoS4XZBTiPWVtqluVeGm/DSC0...dp....3086.jpg

 

http://api.ning.com/files/623mX4uDvsrtX-URyR*zsdaWBwknRlUvMAi9mflTBs*X659ggCqvYUUoAJfhmv*F164V9pY8ZvK6H0z9mvnTGntIlAcGUrwr/DSC0....dp..3089.jpg

  

http://api.ning.com/files/Ez6AXafo7drbfG4MOtj1fF36IGHlweqO-dHCgoHaGjbrHmMYGap9fwq*L3uUou6WighEFnR4MLDstVcNO8MzxEgghxE3D*EC/DSCthisvi_80101.jpg

ΤΑΦΙΚΟΙ  ΧΩΡΟΙ ΣΤΗΝ ΘΙΣΒΗ

http://api.ning.com/files/0JKyE7LTGG2OC2WKO3Wxc7QqNDuqx9-CgJMpKg9A1NTXpNQz27RCwqN1t41z6kGihAdaTlXL*Ro0xy97dgpZv3YK5KSejdAN/DSC...dp.....03104.jpg

 

 

ΠΗΓΕΣ- ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

ΈΦΗ ΚΟΥΡΟΥΝΗ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

ΔΗΜΟΣ ΘΙΣΒΗΣ

ΗΔΥΦΩΣ

ΠΑΝΟΡΑΜΙΟ

  

 

Για να δείτε κάποιες σελίδες πρέπει να έχετε τον flash player που μπορείτε να βρείτε πατώντας στο εικονίδιο δίπλα.

Πνευματικά δικαιώματα © 2009

 Συντελεστές  και επικοινωνία μαζί μας

       SiteLock