πίσω

ΝΙΚΟΠΟΛΗ

 

Η Νικόπολη (πόλη της νίκης), χτίστηκε κατ’ εντολήν του αυτοκράτορα Αύγουστου Οκταβιανού (ή Οκτάβιου), πρώτου αυτοκράτορα της Ρώμης, για να τιμήσει τους θεούς, κυρίως τον " Άκτιο Απόλλωνα" ή, όπως λένε άλλοι, τον Ποσειδώνα (θεός της θάλασσας) και τον Άρη (θεός του πολέμου) για τη νίκη που του έδωσαν κατά του Μάρκου Αντωνίου και της Κλεοπάτρας στη μεγάλη Ναυμαχία του Ακτίου, το 31 π.Χ.

 

Μετά την Ναυμαχία του Ακτίου κα την αυτοκτονία του Μάρκου Αντωνίου και της ερωμένης του Κλεοπάτρας, τελευταίας βασίλισσας των Πτολεμαίων της Αιγύπτου, επήλθε το τέλος της Ελληνιστικής Εποχής και η αρχή της Ρωμαϊκής περιόδου και φυσικά η πλήρης επικράτηση του Αύγουστου Οκταβιανού. Για να συνοικίσει τη Νικόπολη ο Αυτοκράτωρ Αύγουστος Οκταβιανός, μετέφερε από παντού (προφανώς διά της βίας) κατοίκους παλιών πόλων κατεστραμμένων ή και άλλων που εξακολουθούσαν να υπάρχουν: Αρχαία Εφύρα, Αρχαία Καλυδών, Αμφιλοχικόν `Αργος, Αμβρακία, Ανακτόριον, Κεκροπία, Αλυζία, Όρραον, Κασσώπη, Πανδοσία, Βουχέτιον, από Κόρινθο, αλλά και Ιταλία ακόμα, κλπ.

 

ΜΕΡΟΣ ΑΠΟ ΤΑ ΤΕΙΧΗ  ΤΗΣ ΠΟΛΕΩΣ

Είναι γνωστό ότι ο Ρωμαίος στρατηγός, Αιμίλιος Παύλος – σαν αντίποινα για τις επιθέσεις του Ηπειρώτη Βασιλιά Πύρρου - το 168 πΧ είχε καταστρέψει εβδομήντα πόλεις της Ηπείρου, των οποίων οι κάτοικοι διέφυγαν στα ορεινά ως περιφερόμενοι νομάδες. Απ' όλες λοιπόν τις πόλεις, κατεστραμμένες ή όχι ήρθαν να στεγασθούν στην καινούργια πόλη, στην οποία ο Αύγουστος Οκταβιανός είχε χορηγήσει ένα σωρό προνόμια, φορολογική ατέλεια και ισοπολιτεία με τους Ρωμαίους πολίτες. Η Νικόπολη, άκμασε πολύ σύντομα και σύμφωνα με κάποιες απόψεις ιστορικών έφθασε να έχει πληθυσμό 300.000 κατοίκους, στο έτος 293 μ.Χ., όταν ήταν πρωτεύουσα της Ηπείρου. “Πόλις ευανδρούσα, λαμβάνουσα καθ ημέραν επίδοσιν”, γράφει ο Στράβων αναφερόμενος στην Νικόπολη.

ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ.

 Οι σημερινές απόψεις των αρχαιολόγων είναι διαφορετικές. Συγκλίνουν σε πληθυσμό 60.000-100.000 κατοίκων, όπως προκύπτει από τη μελέτη της χαρτογραφίας του πολεοδομικού σχεδίου της πόλης. Η Νικόπολη πολύ γρήγορα εξελίχθηκε σε πλούσια, πολυάνθρωπη, μεγάλη πόλη και πρωτεύουσα της Ηπείρου, η μεγαλύτερη πόλη όλης ίσως της χερσονήσου του Αίμου. Λόγω της ιστορικής της σημασίας, η Νικόπολη ήταν μια «πόλις αίγλη» για τους Ρωμαίους. Γι αυτό και κατασκεύασαν εκεί σημαντικότατα δημόσια έργα. Ρωμαϊκά τείχη με αμυντικούς πύργους, Βουλευτήριο, Εμπορικά Κτίρια, Αμφιθέατρο, Λουτρά (Θέρμες), Μνημείο Αυγούστου Οκταβιανού με ενσωματωμένα 36 έμβολα πλοίων της Κλεοπάτρας, Θέατρο Αυγούστου Οκταβιανού (2.000 θέσεων), Ρωμαϊκό Στάδιο (10.000 θέσεων), Ρωμαϊκό Ωδείο (800 θέσεων), αλλά το κυριότερο τεχνικό έργο είναι το Ρωμαϊκό υδραγωγείο μήκους 50 Km με το οποίο έφερναν πόσιμο νερό από τις πηγές του Αγίου Γεωργίου - πιό πάνω από τη Φιλιππιάδα - στη Νικόπολη. Για να γίνει αυτό το έργο προφανώς πέρασαν κάποιες δεκαετίας, λέγεται δε ότι εργάσθηκαν δεκάδες χιλιάδες δούλοι. Το αρχικό του τμήμα περιλαμβάνει τοξωτό εναέριο σύστημα μεταφοράς (γέφυρα) για να παρακαμφτεί η χαράδρα Λούρου (επισκέψιμο), στη συνέχεια υπάρχει σκαφτή σήραγγα στο λόφο απέναντι (σώζεται και είναι επισκέψιμη), και το έργο συνεχίζει μέχρι το χωριό Αρχάγγελος όπου υπάρχει επίσης εναέρια τοξωτή γέφυρα μεταφοράς (επισκέψιμο) και στη συνέχεια μέσα από τους λόφους της Νέας Σαμψούντας και του Καναλίου Πρέβεζας το νερό έφτανε στο Νυμφαίον Νικοπόλεως, ένα κομψοτέχνημα Υδραγωγείου – Ναού, που ευτυχώς σώζεται σε καλή κατάσταση σήμερα (επισκέψιμο).

ΝΙΚΟΠΟΛΗ  ΚΑΙ ΜΕΡΟΣ ΤΟΥ ΥΔΡΑΓΩΓΕΙΟΥ

ΜΕΡΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΟΜΗΣΗ ΚΑΙ ΤΑ ΤΕΙΧΗ ΤΗΣ ΠΟΛΕΩΣ

 Κατά την εποίκηση της Νικοπόλεως με ντόπιους Έλληνες, ήρθαν και Ρωμαίοι ευγενείς, που έκτισαν πλούσιες επαύλεις για μόνιμη ή καλοκαιρινή διαμονή, καθώς και πολλοί έμποροι, που μετέβαλαν τη Νικόπολη σε μια από τις μεγάλες εμπορικές σκάλες της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Μια τέτοια θαυμαστή έπαυλις, είναι η «Έπαυλις του Μάνιου Αντωνίνου», με θαυμάσια ψηφιδωτά, τμήματα της οποίας έχουν αναδειχθεί πρόσφατα και είναι επισκέψιμα. Η Αρχαία Νικόπολη είχε τόσο μεγάλη εμπορική κίνηση, ώστε συντηρούσε συγχρόνως τρία λιμάνια, το ένα στο Ιόνιο πέλαγος (λέγεται Κόμαρος, στο σημερινό χωριό Μύτικας) και τα δύο στο μέρος του Αμβρακικού κόλπου (ένα στο Βαθύ Μαργαρώνας και ένα στην παραλία της Πρέβεζας). Ο Οκταβιανός έδωσε εντολή και ανασυστήθηκαν οι παλιοί αθλητικοί αγώνες των Ακαρνάνων, τα Άκτια, στους οποίους οι Ρωμαίοι θέλησαν να προσδώσουν την αίγλη και τη λαμπρότητα των Ολυμπιακών αγώνων. Οι ρωμαίοι μετέφεραν τον χώρο τέλεσης των Ακτίων, από το ιερό του Ακτίου Απόλλωνα (βρίσκεται ημιβυθισμένο στο Ακτιο) στην Νικόπολη, ειδικότερα στην περιοχή ‘’Προάστειον Νικοπόλεως’’, βορείως της Αρχαίας Νικόπολης, εκεί πού βρίσκεται σήμερα η κοινότητα Σμυρτούλας. Πολλές αγωνιστικές επιγραφές προς τιμήν νικητών αγώνων έχουν βρεθεί σε περιοχές του ρωμαϊκού κόσμου. Πέραν των δημοσίων έργων, η Νικόπολη μαζί με την εμπορική της άνθηση και τον αθλητισμό, δημιούργησε και πνευματική κίνηση.

ΜΕΡΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΧΥΡΩΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΕΩΣ

Μετά τους διωγμούς των φιλοσόφων επί αυτοκράτορος Δομητιανού στη Ρώμη (89 μΧ), βρήκε καταφύγιο στη Νικόπολη και ίδρυσε Φιλοσοφική Σχολή, ο μεγάλος στωικός φιλόσοφος Επίκτητος (90μΧ). Μαθητής του Επίκτητου στη Σχολή της Νικόπολης ήταν ο διάσημος ιστορικός Φλάβιος Αρριανός, γνωστός για τα ιστορικά του έργα περί Μεγάλου Αλεξάνδρου. Η Νικόπολη είχε επίσης δικό της νομισματοκοπείο, το οποίο ‘’έκοβε’’ νομίσματα από την εποχή του Αυγούστου έως την εποχή του αυτοκράτορα Γαλληϊνού (253-268 μΧ). Πολλά από αυτά τα νομίσματα σώζονται και θα εκτεθούν στο Νέο Αρχαιολογικό Μουσείο Νικοπόλεως. Αρκετά από αυτά εκτίθενται στο Νομισματικό Μουσείο Αθηνών. Κατά μια άποψη, το έτος 62-63 μ.Χ., από την Νικόπολη άρχισε την περιοδεία εκχριστιανισμού στην Ελλάδα ο Απόστολος Παύλος, ιδρύοντας εκεί ‘’εκκλησίαν Νικοπόλεως’’. Πιθανολογείται ότι αποβιβάσθηκε με πλοίο στο λιμάνι Κόμαρος του Μύτικα, παραλιακού χωριού της Πρέβεζας. Ως ιστορικό γεγονός δεν είναι τεκμηριωμένη η επίσκεψη του Απόστολου Παύλου στη Νικόπολη, υπάρχει απλώς η ένδειξη από χωρίο κάποιας επιστολής του, όπου γράφει επακριβώς: “ Ὅταν πέμψω Ἀρτεμᾶν πρός σε ἢ Τυχικόν, σπούδασον ἐλθεῖν πρός με εἰς Νικόπολιν· ἐκεῖ γὰρ κέκρικα παραχειμάσαι’’. (Επιστολή ‘’Προς Τίτον’’ 3.12). Ανεξάρτητα όμως αν ‘’ξεχειμώνιασε’’ στη Νικόπολη ο Απόστολος Παύλος ή όχι, τελικά η Νικόπολη καθιερώθηκε ως μεγάλο κέντρο του Χριστιανισμού και οι Βυζαντινοί αυτοκράτορες όχι μόνο τη σεβάστηκαν αλλά και την ενίσχυσαν. Στη Νικόπολη γεννήθηκε ο Ελευθέριος, πού έγινε μετέπειτα Πάπας στη Ρώμη (175-189 μ.Χ.) - ένας από τη σειρά των πρώτων Ελλήνων παπών - που αναγνωρίσθηκε και ως Αγιος από τη Δυτική Εκκλησία.

 

 Το έτος 267μΧ, η Νικόπολη δέχθηκε επιδρομές των Ερούλων. Οι Ερούλοι ήταν αρχαίος λαός, αρχικά κλάδος των Γότθων της νοτιοδυτικής περιοχής της Σκανδιναβίας που αποσπάστηκε αργότερα από τον αρχικό κορμό. Τον 3ο αιώνα μΧ εγκαταστάθηκαν στη Βόρεια Γερμανία. Η επιδρομή τους (267 μ.Χ.) στη Ελλάδα ήταν τρομακτική. Η Αθήνα πυρπολήθηκε ολόκληρη. Μόνο η Ακρόπολη σώθηκε από τον αφανισμό και μεμονωμένα οικοδομήματα, όπως ο ναός του Ηφαίστου (Θησείο), το Ρολόι του Ανδρόνικου Κυρρήστου (Αέρηδες), το Πάνθεον και ελάχιστα άλλα. Η επιδρομή αυτή των Ερούλων συμπίπτει με το τέλος του αρχαίου κόσμου. Ανάλογες λεηλασίες και καταστροφές έκαναν οι Ερούλοι και στην Νικόπολη. Αυτό επιβεβαιώνεται από αρχαιολογικά ευρήματα όπου παρατηρούμε χρήση υλικών διακόσμησης (κιονόκρανα, επιγραφές, κλπ) σαν υλικά επισκευών και ενισχύσεων των τειχών της Νικοπόλεως. Τελικά η Νικόπολη επιβώσε της επιδρομής των Ερούλων και συνέχισε την πορεία της. Τα έτη 285-305 μΧ, ο αυτοκράτορας Διοκλητιανός πραγματοποίησε διοικητική μεταρρύθμιση, με την οποία η Ήπειρος διαιρέθηκε σε δύο επαρχίες, την ‘’Παλαιά Ήπειρο’’ (Epirus Vetus) και τη ‘’Νέα Ήπειρο’’ (Epirus Nova). H ‘’Νικόπολις’’ ορίσθηκε σαν η πρωτεύουσα της ‘’Παλαιάς Ηπείρου’’, η οποία περιλάμβανε την Ήπειρο, την Ακαρνανία, την Κέρκυρα, τη Λευκάδα και την Ιθάκη. Κατά την περίοδο του Μεγάλου Κωνσταντίνου (285μΧ-337μΧ) η Νικόπολη συνέχισε να ακμάζει. Κατά την περίοδο του Αυτοκράτορα Ιουλιανού (361 μΧ-363 μΧ) αναδιοργανώθηκαν τα Άκτια και επισκευάσθηκε το Ρωμαϊκό Υδραγωγείο και άλλα δημόσια οικοδομήματα.

 

ΑΠΟ ΤΟ ΩΔΕΙΟ ΤΗΣ ΠΟΛΕΩΣ

Κατά την παλαιοχριστιανική εποχή (300 μΧ – 400 μΧ), και ιδίως επί αυτοκράτορος Θεοδοσίου Α (379-395μΧ), η Νικόπολη δέχθηκε Βαρβαρικές επιδρομές, περιορίστηκαν οι εμπορικές της δραστηριότητες και οι κάτοικοι στράφηκαν στον αγροτικό τομέα και κατασκεύασαν ένα νέο τείχος (Παλαιοχριστιανικό Τείχος) που περιόρισε χωροταξικά την πόλη ως εμβαδόν. Εξακολούθησε όμως να είναι πρωτεύουσα μιας τεράστιας επαρχίας που ονομάστηκε επί Διοκλητιανού "Παλαιά Ήπειρος". Για την περίοδο αυτή πού ονομάζεται και «μετανάστευση των λαών» οι ιστορικές πηγές είναι ελλιπείς αλλά και συγκεχυμένες. Είναι βέβαιο ότι το έτος 395 μΧ η Νικόπολη κατελήφθη από τους Βησιγότθους υπό τον Αλάριχο Α΄. Οι Βησιγότθοι ήταν ο δυτικός κλάδος του εθνικού κορμού των Γότθων που πήραν αυτό το όνομα, επειδή κατοικούσαν προς τα δυτικά του ποταμού Βορυσθένη (Δνείπερου) για να ξεχωρίζουν από τους Οστρογότθους που κατοικούσαν στα ανατολικά του ποταμού. Το έτος 475 μΧ επί αυτοκράτορος Βυζαντίου Ζήνωνος (δυναστεία Λέοντος) η Νικόπολη κατελήφθη από τους Βανδάλους. Βάνδαλοι (Vandals, από το Vandalusia της Ιβηρικής χερσονήσου) ονομάστηκαν στους πρώτους χριστιανικούς χρόνους διάφορες γερμανικές φυλές και ιδιαίτερα οι Χάστιγκς και οι Σίλιγκς, πού πέραν ων άλλων είχαν την ιδιότητα να καταστρέφουν πολιτιστικά μνημεία.

 

ΝΙΚΟΠΟΛΗ ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΤΕΙΧΗ ΤΗΣ ΝΙΚΟΠΟΛΗΣ ΧΤΙΣΤΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΚΤΑΒΙΟ ΑΥΓΟΥΣΤΟ. ΚΑΤΟΠΙΝ  ΤΟΝ 5ο  Μ.Χ. ΑΙΩΝΑ ΧΤΙΖΟΝΤΑΙ ΝΕΑ, ΠΙΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΑ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΑΝΑΝΕΩΣΕ Ο ΙΟΥΣΤΙΝΙΑΝΟΣ ΤΟ 540 Μ.Χ. ΤΟ ΚΑΣΤΡΟ ΤΗΣ ΝΙΚΟΠΟΛΗΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΙΟ ΑΞΙΟΛΟΓΟ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΒΥΖΑΝΤΙΝΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ ΜΕ ΕΠΙΜΕΛΗΜΕΝΗ ΤΟΙΧΟΔΟΜΙΑ.

 

Το 540 μ.Χ. ο αυτοκράτωρ Ιουστινιανός ενέκρινε και χρηματοδότησε την επισκευή των υπαρχόντων παλαιοχριστιανικών τειχών για προστασία από τις εχθρικές επιδρομές. Αυτά τα τείχη (βυζαντινά) σώζονται σε πολύ καλή κατάσταση, με 35 τετράγωνους, πεντάγωνους, εξάγωνους και κυκλικούς πύργους. Αυτή την περίοδο χτίστηκαν 6 μεγάλες Βασιλικές. Το Επισκοπικό Μέγαρο, η πεντάκλιτη Βασιλική Β του Αλκίσωνος, n τρίκλιτη Βασιλική Α του Δουμετίου (με εξαίρετα ψηφιδωτά)-, η Βασιλική Δ στη θέση Ανάληψη (επίσης με ψηφιδωτά), κλπ, είναι μερικά από τα μνημεία που έχουν αποκαλυφθεί και μαρτυρούν την ακμή της Νικοπόλεως κατά τον 6ο μ.Χ. αιώνα. Το έτος 551 μΧ, επί αυτοκράτορος βυζαντίου Ιουστινιανού, η Νικόπολη δέχθηκε επιδρομή και υπέστη καταστροφές από τους Οστρογότθους, υπό τον Τωτίλα (Totila, βασιλιάς των Οστρογότθων από 541-552 μΧ, έτος θανάτου του). Η πόλη συνέχιζε να επιβιώνει παρά τις διαδοχικές επιδρομές. Τη Νικόπολη κατέστρεψαν το μεσαίωνα (10ος αιώνας) οι Βούλγαροι. Οι κάτοικοι της, όσοι μπόρεσαν να σωθούν, πήραν τα βουνά ως νομάδες και προφανώς δημιούργησαν οικισμούς σε ορεινό περιβάλλον. Ορισμένοι πιθανώς επέστρεψαν και εγκαταστάθηκαν αργότερα σε πρόχειρες καλύβες σέ ένα από τα λιμάνια της. Σεισμοί, επιδρομές, πυρκαγιές, την ερήμωσαν τελικά τον 10ο-11ο αιώνα. Όμως στο ‘’Χρονικόν του Μωρέως’’ το 1292 μΧ αναγράφεται η φράσις «επέζεψαν την Πρέβεζαν, κουρσεύουν τα χωρία» αναφερόμενο προφανώς σε κάποια επιδρομή Γενουατών στην περιοχή. Συνεπώς ήδη είχε δημιουργηθεί οργανωμένη μικρή πόλη το έτος αυτό. Η σημερινή Πρέβεζα

ΨΗΦΙΔΩΤΑ  ΔΑΠΕΔΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΙΚΙΑ ΤΟΥ ΜΑΝΙΟΥ ΑΝΤΩΝΙΟΥ ΜΕ ΓΡΑΦΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

Βορείως της Πρέβεζας, στο 7ο – 8ο Km της επαρχιακής οδού Πρέβεζας - Άρτας, αμφοτεροπλεύρως του δρόμου, σ' ένα καταπράσινο τοπίο έκτασης 9000 στρεμμάτων, απλώνεται ένας απέραντος αρχαιολογικός χώρος ερειπίων, ακριβώς στο πιο στενό σημείο του ισθμού της χερσονήσου της Πρέβεζας.Είναι η Αρχαία Νικόπολη. Στην διεθνή βιβλιογραφία αναφέρεται ως Nicopolis αλλά και ως Nikopolis. Χρειάζεται προσοχή διότι υπάρχουν και αλλού Νικοπόλεις όπως η Νικόπολις της Βουλγαρίας. Το πλάτος του ισθμού της χερσονήσου Πρέβεζας στο σημείο της Αρχαίας Νικόπολης δεν ξεπερνά τα 2.500m. Το Ιόνιο πέλαγος βρίσκεται στο δυτικό μέρος (παραλία Μονολίθι) ενώ στο ανατολικό μέρος είναι το τμήμα εκείνο του Αμβρακικού κόλπου που λέγεται Μάζωμα και είναι ένα είδος λιμνοθάλασσας, που ήταν άλλοτε ιχθυοτροφείο. H περιοχή αυτή έχει χαρακτηρισθεί με νόμο ως «αρχαιολογική ζώνη Α». Ουδεμία δραστηριότητα επιτρέπεται σε αυτή, πέραν των ήπιων επιφανειακών αγροτικών καλλιεργειών. Εδώ βρίσκεται η αρχαία ‘’Νικόπολις’’ (Ancient Nikopolis), ίσως η μεγαλύτερη σε έκταση αρχαία πόλη της Ελλάδας. Στο μέγεθός της τη Νικόπολη συναγωνίζονται ίσως το αρχαίο ‘’Βουθρωτόν’’ στη σημερινή Αλβανία (Butrint) και το αρχαίο ‘’Δίον’’ στο Νομό Πιερίας. Πολλά από τα ερείπια κτίρια της Νικόπολης ήταν εμφανή ακόμα και επί εποχής Αλή Πασά, άλλα ανασκάφηκαν από τον Αλέξανδρο Φιλαδελφέα το 1916, αλλά η πιο συστηματική εργασία ανάδειξης έγινε από την ΙΒ΄ Εφορεία Αρχαιοτήτων (έδρα Ιωάννινα) τα τελευταία 10 χρόνια (1995-2005), υπό την επίβλεψη του καθηγητή Δρ. Κωνσταντίνου Ζάχου.

 

ΜΟΥΣΕΙΟ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΕΥΡΗΜΑΤΑ- ΑΘΗΝΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΟΥ ΩΔΕΙΟΥ ΡΩΜΑΙΚΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ ΤΟΥ 4ου αι. ΤΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΤΟΥ ΠΡΑΞΙΤΕΛΗ.

ΜΟΥΣΕΙΟ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΕΥΡΗΜΑΤΑ-  ΜΕΡΟΣ ΕΓΧΑΡΑΚΤΟΥ ΜΑΡΜΑΡΟΥ

 Όπως είναι γνωστό η Ηπειρος και φυσικά η περιοχή Πρέβεζας, απελευθερώθηκε από τους Οθωμανούς το έτος 1912. Ετσι το έτος 1916 στην ερειπωμένη αρχαία Νικόπολη, άρχισαν ανασκαφές, που έγιναν εκεί από τον αρχαιολόγο Αλέξανδρο Φιλαδελφέα και που αποκάλυψαν τα ερείπια της ρωμαικής εποχής, αλλά και πολλά σπουδαία μνημεία και μωσαϊκά των πρώτων χριστιανικών χρόνων. Σήμερα στον αρχαιολογικό χώρο της Νικόπολης βρίσκεται πλήθος από ερείπια οικιών, δημόσιων οικοδομημάτων και ναών. Στο λεγόμενο «Εν άλσει προάστειο» που βρίσκεται στην κοινότητα Νικόπολης (τ. Σμυρτούλα) με το λόφο της, Βορείως της Πρέβεζας, στο 7ο – 8ο Km της επαρχιακής οδού Πρέβεζας - Άρτας, αμφοτεροπλεύρως του δρόμου, σ' ένα καταπράσινο τοπίο έκτασης 9000 στρεμμάτων, απλώνεται ένας απέραντος αρχαιολογικός υπάρχει το γυμνάσιο, το θέατρο Οκταβιανού (επί της Εθνικής οδού Πρέβεζας Άρτας) που σώζεται και η σκηνή του και 25 σειρές εδωλίων του κοίλου, η αγορά, το στάδιο (στην είσοδο αριστερά της κοινότητας Νικόπολης) και το εντυπωσιακό υδραγωγείο με 4 αγωγούς που έφερνε νερό από τις πηγές του ποταμού Λούρου στον Άγιο Γεώργιο, οι Βόρειες και οι Νότιες Θέρμες. Οι ανασκαφές συνεχίστηκαν από τον αρχαιολόγο Αναστάσιο Ορλάνδο τη δεκαετία του 1960, οπότε έγιναν και πολλές επισκευές και στερεωτικές εργασίες. `Εξω από τα τείχη της Νικοπόλεως υπάρχουν δύο νεκροπόλεις. Η μία (Νότια Νεκρόπολη) βρίσκεται παρά την οδό Πρέβεζας-Αρτας δεξιά στη θέση προς ‘’Ασύρματο’’ και είναι επισκέψιμη (θα δείτε επίγειους κεραμοσκεπείς τάφους) και η δεύτερη (Βόρεια Νεκρόπολη) βρίσκεται δυτικά της ταβέρνας Αρ. Ακρίβη και βόρεια των τειχών. Αυτή η δεύτερη έχει αναδειχθεί τα τελευταία χρόνια από την ΙΒ Εφορεία Αρχαιοτήτων, και επίσης είναι επισκέψιμη. Την τελευταία δεκαετία με τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ενωσης, η ΙΒ Εφορεία Αρχαιοτήτων πραγματοποίησε αρκετές εργασίες στη Νικόπολη, συμπεριλαμβανομένων καθαρισμών, ανασκαφών, συντήρησης και έργων προστασίας. Ετσι αρκετά από τα οικοδομήματα της Νικόπολης είναι σήμερα επισκέψιμα. Εάν υλοποιηθεί το σχέδιο μετατροπής της σε «Αρχαιολογικό Πάρκο Νικόπολης», σε συνδυασμό με τη λειτουργία του ‘’Νέου Αρχαιολογικού Μουσείου Νικοπόλεως’’ με τη βοήθεια του Δ Κοινοτικού Πλαίσιου Στήριξης όπως έχει ανακοινωθεί, η Νικόπολη θα γίνει η μεγαλύτερη επισκέψιμη αρχαία πόλη στην Ελλάδα.

 

ΑΠΟ ΤΗΝ ΝΙΚΟΠΟΛΗ

 

ΓΥΑΛΙΝΗ ΤΕΦΡΟΔΟΧΟΣ                                                                        

ΜΟΥΣΕΙΟ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ- ΕΠΙΤΥΜΒΙΟΣ ΛΕΩΝ    3αι. π.Χ

.                                               ΜΟΥΣΕΙΟ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ ΛΕΩΝ ΤΟΥ ΜΙΧΑΛΙΤΣΙΟΥ

 

ΣΗΜΕΡΑ, σώζονται απομεινάρια από το στάδιο, τα δύο θέατρα, το αμφιθέατρο, το υδραγωγείο, τα τείχη, καθώς και μεγάλος βωμός στο χωριό Μιχαλίτσι. Το υδραγωγείο της Νικόπολης είναι ένα μεγάλο τεχνικό επίτευγμα σε σχέση με τις δυνατότητες της εποχής εκείνης. Στο χώρο της Νικόπολης με τις ανασκαφές αποκαλύφθηκαν ωραιότατα ψηφιδωτά από τα πιο σπουδαία της Ελλάδας.

         συνεχίζεται

 

Για να δείτε κάποιες σελίδες πρέπει να έχετε τον flash player που μπορείτε να βρείτε πατώντας στο εικονίδιο δίπλα.

Πνευματικά δικαιώματα © 2009

 Συντελεστές  και επικοινωνία μαζί μας

       SiteLock