ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΤΟΥ ΣΙΚΕΛΙΚΟΥ ΕΣΠΕΡΙΝΟΥ ΣΤΑ 1282 ΚΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΠΟΨΗ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΣΥΜΒΟΛΗΣ ΤΟΥ ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ ΣΤΗΝ ΕΚ∆ΗΛΩΣΗ ΤΟΥ.

Το 1282 το ΠΑΣΧΑ ΕΠΕΦΤΕ ΝΩΡΙΣ, στις 29 Μαρτίου. Όλη τη Μεγάλη Εβδοµάδα το νησί της Σικελίας φαινοµενικά ήταν ήρεµο. Στο λιµάνι της Μεσσήνης ήταν αγκυροβοληµένη µια µεγάλη αρµάδα των Ανζού. Βασιλικοί πράκτορες, δίχως να ενδιαφέρονται για την έχθρα των σκυθρωπών χωρικών, περιόδευαν ανά το νησί και επιτάσσανε όσα αποθέµατα δηµητριακών έβρισκαν και συγκέντρωναν αγέλες βοοειδών και χοίρων για να εξασφαλίσουν τα τρόφιµα της εκστρατείας, καθώς και άλογα για τους ιππότες. Ο βασιλικός Βικάριος και κυβερνήτης του νησιού Χεριβέρτος της Ορλεάνης, ήταν εγκατεστηµένος στη Μεσσήνη, στο φρούριο του Ματεργκριφόν, τον «τρόµο των Ελλήνων», χτισµένο έναν αιώνα πριν, από τον Ριχάρδο τον Λεοντόκαρδο. Στο Παλέρµο, ο δικαστικός εκπρόσωπος Ιωάννης του Σαιν Ρεµύ, ετοίµαζε τη γιορτή στο παλάτι των Νορµανδών Βασιλέων. Κανένας από τους Γάλλους αξιωµατούχους και κανένας από τους στρατιωτικούς που διοικούσαν τα σαράντα δύο φρούρια για τον έλεγχο της ενδοχώρας δεν είχε παρατηρήσει κάτι περισσότερο από τη συνηθισµένη εχθρότητα που τους έδειχναν οι υποτελείς. Μεταξύόµως των Σικελών, οι οποίοι γιόρταζαν την Ανάσταση του Χριστού µε τα παραδοσιακά τους τραγούδια και χορούς στους δρόµους, η ατµόσφαιρα ήταν τεταµένη και εκρηκτική...

Για πιο άνετη ανάγνωση κάντε κλικ στο τέρμα δεξιά τετράγωνο πλαίσιο