Θετικοί επιστήμονες και σχόλες της ρωμιοσύνης

Θετικοί επιστήμονες και σχόλες της ρωμιοσύνης

Λέων ο Μαθηματικός: ο μεγαλύτερος επιστήμονας του Βυζαντίου

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΣΤΑ ΑΙΤΙΑ ΤΟΥ ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΙΟΥ ΤΟΞΟΥ.-

ΕΚΤΕΛΕΣΕ ΠΕΙΡΑΜΑΤΑ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΔΙΑΘΛΑΣΗ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΩΝ ΑΚΤΙΝΩΝ, ΜΕΣΑ ΣΕ ΜΙΑ ΔΙΑΦΑΝΗ ΣΦΑΙΡΑ ΜΕ ΝΕΡΟ- ΕΞΑΚΡΙΒΩΣΕ ΤΟ ΣΦΑΛΜΑ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟ ΤΗΣ ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΥ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΑΡΙΝΗ ΙΣΗΜΕΡΙΑ ΚΑΙ ΒΑΣΕΙ ΑΥΤΟΥ ΚΑΤΑΡΤΙΣΕ ΣΧΕΔΙΟ ΔΙΟΡΘΩΣΗΣ- ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΙΔΡΥΤΕΣ ΤΗΣ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΑΛΓΕΒΡΑΣ- ΤΟ ΕΠΙΣΗΜΟ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟ ΚΩΔΙΚΑ ΤΗΣ ΔΥΣΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΕΠΙΣΗΜΟ ΣΥΓΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΤΟΥ ΠΑΡΙΣΙΟΥ- ΕΠΙΝΟΗΤΗΣ ΤΟΥ "ΕΠΙΜΟΝΙΔΙΟΥ ΦΑΡΜΑΚΟΥ" ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΠΡΟΚΑΛΟΥΣΕ ΤΟΝΩΣΗ ΤΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΚΑΤΑΠΡΑΥΝΣΗ ΤΟΥ ΑΙΣΘΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΠΕΙΝΑΣ.- Ο ΠΡΩΤΟΣ ΠΟΥ ΕΙΣΗΓΑΓΕ ΤΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΑΡΙΘΜΗΤΙΚΗ ΚΑΙ ΑΛΓΕΒΡΑ- ΑΓΙΟΣ ΤΗΣ ΚΑΘΟΛΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, ΑΝ ΚΑΙ ΈΛΛΗΝΑΣ.- ΕΙΝΑΙ Ο ΠΡΩΤΟΣ ΠΟΥ ΧΟΡΗΓΗΣΕ ΣΙΔΗΡΟ ΩΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΦΑΡΜΑΚΟ.- ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΗ ΣΥΝΤΑΓΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ΜΠΥΡΑΣ.- ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΣΕ ΚΟΝΤΑ Σ' ΑΥΤΗΝ ΚΑΙ ΑΣΤΕΡΟΣΚΟΠΕΙΟ" -ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΓΝΩΣΤΗ ΣΕ ΕΜΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΡΙΘΜΗΤΙΚΗ". -…………ΜΕΡΙΚΑ ΑΠΟ ΤΑ ΘΑΥΜΑΤΑ ΠΟΥ ΕΚΑΝΑΝ…!!!

O ΣΕΙΡΗΤΟΣ καλλιεργεί ιδιαίτερα την Γεωμετρία και παρουσιάζεται πρωτότυπος στις αποδείξεις του

Ο ΘΕΩΝ Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΥΣ (330-395μ.Χ) γράφει στην "Μαθηματικήν Σύνταξιν" του Πτολεμαίου και μας δίνει αστρονομικές πληροφορίες για τον Ίππαρχο, καταγράφει και δύο ηλιακές εκλείψεις, τα έτη 365 και 372. Ασχολείται επί πλέον με τη γεωμετρία και Αριθμητική και εκδίδει τα "Στοιχεία του Ευκελίδη"

Ο ΣΥΝΕΣΙΟΣ Επίσκοπος Κυρήνης (370-414)- μαθητής και θαυμαστής της Υπατίας- παρουσίασε επίδοση στην Αστρονομία και Φυσική , κατηγόρησε του αστρολόγους και κατασκεύασε ο ίδιος αστρολάβο.

. Ο ΜΑΡΙΝΟΣ Ο ΝΕΑΠΟΛΙΤΗΣ 5ος-6ος αι. ΚΑΙ………..

Ο ΣΥΜΠΛΙΚΙΟΣ (αρχές 6ου αιώνα) , γράφουν υπόμνημα σε Ευκλείδη και Αριστοτέλη.

Ο ΚΟΣΜΑΣ Ο ΙΝΔΙΚΟΠΛΕΥΣΤΗΣ στα 547 δημοσιεύσει την "Χριστιανική Τοπογραφία". Αυτή περιέχει πολλές ιδέες για την Κοσμογραφία, όμως πολύ απλοϊκές.

Ο ΠΡΟΚΛΟΣ Ο ΛΥΚΙΟΣ (410-485) διακρίνεται στην Αθήνα ως γεωμέτρης και αστρονόμος.

Ο αυτοκράτορας ΙΟΥΛΙΑΝΟΣ ο Αποστάτης(336-363) ασχολήθηκε με την αστρονομία και ήταν υποστηρικτής του ηλιοκεντρικού συστήματος. Στο έργο του : "Εις τον Βασιλέα Ήλιον", γράφει ότι οι πλανήτες περιστρέφονται γύρω από τον ήλιο, "ώσπερ βασιλέα χορεύοντες".

ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΦΙΛΟΠΟΝΟΣ (6ος αιώνας)-μαθητής του Αμμωνίου- και

ΣΤΕΦΑΝΟΣ Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΥΣ. Ο Φιλόπονος υπήρξε υπέροχη φιλοσοφική και πνευματική διάνοια. Βαθύς μελετητής του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη , παρουσίασε πρωτότυπες ιδέες, οι οποίες θεωρούνται ίσως ανώτερες του Κοπέρνικου και Γαλιλαίου. Σημειώνουμε τις ιδέες του για την κίνηση των σωμάτων και τις θεωρίες του για την ορμή και αδράνεια.

Ο αρχιτέκτονας ΙΣΙΔΩΡΟΣ Ο ΜΙΛΗΣΙΟΣ ασχολήθηκε συστηματικά με τα Μαθηματικά, δημοσίευσε πραγμάτεια "περί κατασκευής κοίλων κατόπτρων", επινοεί όργανο με το οποία γράφεται "υπερβολή" και ιδρεύει σχολή Μηχανικών. Σε συνεργασία με τον Ανθέμιο εκ Τράλλεων οικοδομούν τα θαύμα των αιώνων , την Αγία Σοφία.

Ο ΑΝΘΕΜΙΟΣ ασχολήθηκε με την Γεωμετρία και την Οπτική (παραβολικά κάτοπτρα, ιδιότητες παραβολής κλπ.)

Ο ΔΟΜΙΝΙΟΣ ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ, δείχνει κριτική και δημιουργική ικανότητα σε έργα του για την Αριθμητική.

Ο ΕΥΤΟΚΙΟΣ ΕΞ ΑΣΚΑΛΩΝΟΣ. δημοσίευσε σχόλια σε έργα του Αρχιμήδη, πραγματεία στο "κωνικόν του Απολλωνίου" και παρέχει πλήθος αυθεντικών πληροφοριών για μαθηματικά θέματα, όπως π.χ "περί Δηλίου προβλήματος".

Ο Αυτοκράτορας ΗΡΑΚΛΕΙΟΣ (610-641) δημοσίευσε υπόμνημα στον Πτολεμαίο και έργο "περί κατασκευής της σφαίρας του Αράτου"

Ο ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΣ ( πρώτο μισό του 8ου αιώνα) ασχολείται με την Αστρονομία και γενικότερα με την Φύση, και πολεμά την αστρολογία και την μαντική τέχνη.

Ο Πατριάρχης ΦΩΤΙΟΣ (820-891) δικρίνεται γαι τις πλούσιες φιλοσοφικές και μαθηματικές του γνώσεις , έμεινε ονομαστός και από το έργο του "Μυριόβιλβος".

ΛΕΩΝ Ο ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ επί Θεόφιλου ( 829-842) ανοίγει πάλι το πανεπιστήμιο , στο οποίο διακρίνεται ως πρύτανης του Πανεπιστημίου Κωνσταντινούπολης. Εκτός από Φιλοσοφία, διδάσκει το Quatrivium-Αριθμητική , Γεωμετρία, Αστρονομία και Μουσική.

Καθηγητής της Αστρονομίας ήταν ο ΘΕΟΔΗΓΙΟΣ

Της Γεωμετρίας καθηγητής υπήρξε ο ΘΕΟΔΩΡΟΣ

Επί Λέοντος σημειώθηκε αναγέννηση των μαθηματικών σπουδών. Ο Λέοντας απέκτησε μεγάλη φήμη , εργάστηκε για να συλλέξουν και να εκδοθούν τα έργα του Αρχιμήδη , και από αυτή τη δημοσίευση περιήλθαν στα χέρια των νεώτερων. Τότε εξεδόθησαν και τα αστρονομικά έργα του Πτολεμαίου.

Ο ΜΙΧΑΗΛ ΨΕΛΛΟΣ (1018-1096) θεωρείται ο "ύπατος των φιλοσόφων και η "ψυχή του Πανεπιστημίου". Σπούδασε στην Αθήνα και ασχολήθηκε με κάθε είδους γνώση.

Ο ΘΕΟΔΩΡΟΣ πρόδρομος (12ος αιώνας) ασχολείται με τα Μαθηματικά και την Αστρονομία.

Ο Ιωάννης Τζέτζες( 1110-1180) γράφει αστρονομικά

Ο Αυτοκράτορας ΜΑΝΟΥΗΛ ΚΟΜΝΗΝΟΣ (1141-1180) ευνοεί τις αστρονομικές σπουδές βοηθάει όμως και την αστρολογία. Απόδειξη σ' αυτό αποτελεί και το ότι ο Ιωάννης Καματερός συνέταξε εκτενές αστρολογικό ποίημα απευθυνόμενος στον Αυτοκράτορα.

ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΒΛΕΜΜΙΔΗΣ (1197-1272) κατά τον Brehier υπήρξε "ο διασημότερος σοφός ης εποχής". Έγραψε έργο Επίτομης Φυσικής, αξιόλογο για την σαφήνεια , ακριβολογία και συστηματικότητα του. Σε 31 κεφάλαιο αναπτύσσει θέματα γενικής Φυσικής , Μαθηματικών , Αστρονομίας, και Μετεωρολογίας. Άφησε ανέκδοτο το έργο"περί Ουρανού και Γής, Ήλιου, Σελίνης , Χρόνου και Ημερών". Επίσης απεύθυνε αστρονομικά ποιήματα προς τον Βασιλιά Βατάτζη(1241). Εκτιμούσε ιδιαίτερα τον Πλάτωνα.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΧΥΜΕΡΗΣ(1242-1310) κατά τον krumbacher είναι ο "αξιολογότατος αντιπρόσωπος της συγγραφικής πολυμερίας" κατά τον 13ο αιώνα. Στην δίτομη ιστορία του δίνει πολλές φυσιογνωστικές πληροφορίες, και περισσότερο και αξιόλογο είναι το έργο του :"Quatrinium de Greorges Pachymerew, Roma 1940 , σ.CI+457", το οποίο είναι πρωτοποριακό έργο για την εποχή του. Ο ίδιος ασχολήθηκε και με τον Διόφαντο και έλυσε προβλήματα εξισώσεων β΄βαθμού.

ΜΑΞΙΜΟΣ ΠΛΑΝΟΥΔΗΣ (1260-1332) διακρίθηκε ως Μαθηματικός. Έγραψε έργο με τον τίτλο: Ψηφοφορία κατ' Ινδούς, η λεγόμενη μεγάλη (1303), και με αυτή εισάγει στο Βυζάντιο για πρώτη φορά τα αραβικά αριθμητικά ψηφία.

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΜΕΤΟΧΙΤΗΣ (1260-1332) υπήρξε εξαιρετική επιστημονική προσωπικότητα και ο μεγαλύτερος πρόδρομος της ανθρωπιστικής Αναγέννησης του 15ου αιώνα , και ακόμη θεωρείται ως πρόδρομος της Αναγέννησης των αστρονομικών σπουδών στο Βυζάντιο. Και κατά τον Η.Beck είναι η κυριότερη αντιπροσωπευτική μορφή του κοσμοειδώλου του 15ου αιώνα.

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΜΕΛΙΤΗΝΙΩΤΗΣ(1361) υπήρξε μετά τον Γρηγορά ο μεγαλύτερος αστρονόμος του Βυζαντίου και χρημάτισε πρύτανης της Πατριαρχικής Σχολής γύρω στα (1360-1388).Το έργο του "Αστρονομική Τρίβιβλος" (1361)είναι κλασσικό. Στους δύο τόμους χρησιμοποιεί από το πρωτότυπο τις εργασίες προ παντός του Πτολεμαίου, αλλά και των Πάππου , Θέωνος και Φιλοπόνου.

ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΓΡΗΓΟΡΑΣ(1295-1356), υπήρξε εξαιρετική μορφή του Βυζαντίου. Με όλη την επιστημονική και πολύπλευρη δράση αναδείχθηκε μεγάλη αστρονομική φυσιογνωμία, πρωτοποριακή για την εποχή του. Υπολόγισε όλες τις εκλείψεις του Ήλιου της τελευταίας χιλιετίας και προέβλεψε πολλές ηλιακές και σεληνιακές. Κατασκεύασε πρωτότυπο αστρολάβο και μελέτησε το ζήτημα του ημερολογίου και του καθορισμού της εορτής του Πάσχα.

ΙΣΑΑΚ ΑΡΓΥΡΟΣ ήταν μαθητής του Γρηγορά, μαθηματικός , αστρονόμος και θεολόγος. Συνέχισε τους αγώνες του δασκάλου του για την διόρθωση του Πασχάλιου. Το σχέδιο μεταρρύθμισης του Ημερολογίου το υπέβαλε προηγουμένως σε επιτροπή εκπροσώπων της Εκκλησίας, οι οποίοι και το παίνεψαν και διατύπωσαν τη γνώμη να εισαχθεί σε κοινή χρήση. Δυστυχώς όμως η αλλάγη δεν έγινε το 1324, αλλά το 1587, από τον Πάπα Γρηγόριο τον 13ο. Αν γινόταν τότε , θα ονομαζόταν ίσως πάλι Γρηγοριανό Ημερολόγιο , αλλά προς τιμή του Νικηφόρου Γρηγορά.

ΩΣ ΑΣΤΡΟΝΟΜΟΙ ΔΙΕΠΡΕΨΑΝ ΣΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΟΥΝΤΑ Ο ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΧΙΟΝΙΑΔΗΣ, Ο ΜΑΝΟΥΗΛ , Ο Κ. ΛΟΥΚΙΤΗΣ ΚΑΙ Ο Γ. ΧΡΥΣΟΚΟΚΚΗΣ(ΓΥΡΩ ΣΤΑ 1335-1336). ΑΚΟΜΗ ΣΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ ΕΧΟΥΜΕ ΤΟΝ Γ. ΑΚΡΟΠΟΛΙΤΗ(1220-1282), ΤΟΝ Μ. ΜΟΣΧΟΠΟΥΛΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΝΙΚ. ΡΑΒΔΑΝ, Ο ΟΠΟΙΟΣ ΓΥΡΩ ΣΤΑ 1341 ΕΓΡΑΨΕ ΔΥΟ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΕΣ ΠΡΑΓΜΑΤΕΙΕΣ , Η ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ , ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΝ M. CANTOR, "ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΓΝΩΣΤΗ ΣΕ ΕΜΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΡΙΘΜΗΤΙΚΗ".

Ο ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΑΒΑΣΙΛΑΣ, ΑΚΟΛΟΥΘΩΝΤΑΣ ΤΟΝ ΓΡΗΓΟΡΑ, ΓΡΑΦΕΙ ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΣΤΗΝ "ΣΥΝΤΑΞΗ" ΤΟΥ ΠΤΟΛΕΜΑΙΟΥ , ΚΑΙ ΟΠΩΣ ΣΗΜΕΙΩΝΕΙ Ο CANTOR, ΜΕ ΑΥΤΟ ΝΑ ΑΡΧΙΖΕΙ ΜΙΑ ΝΕΑ ΓΕΝΙΑ, "Η ΟΠΟΙΑ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΖΕΙ ΤΗΝ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ ΤΗΣ ΚΛΑΣΣΙΚΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ"

ΜΕ ΣΠΟΥΔΑΙΟΙ ΤΡΟΠΟ ΣΥΝΕΒΑΛΑΝ ΠΡΟΣ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ ΚΑΙ ΟΙ

ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΕΣ Γ.ΣΧΟΛΑΡΙΟΣ ( ΜΕΣΟ ΤΟΥ 15ΟΥ ΑΙΩΝΑ) ΚΑΙ

Ο Γ. ΓΕΜΙΣΤΟΣ Η ΠΛΗΘΩΝ (1355-1452)Ο Γεμιστός έγραψε πραγματεία για το ημερολόγιο στην οποία προτείνει την εισαγωγή ενός σεληνοηλιακού ημερολογίου. Πίστευε στην σφαιρικότητα της Γής, συνέβαλε πολύ στην διάδοση των έργων του Στράβωνα στη Δύση , τα οποία πριν του 15ου αιώνα ήταν παντελώς άγνωστα. Έτσι επί πλέον ενέπνευσε στον ηγεμόνα Κοσμά να ιδρύσει Πλατωνική Ακαδημία στην Φλωρεντία της Ιταλίας.

ΣΧΟΛΕΣ ΤΟΥ ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ

ΜΕΡΙΚΕΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΝΩΤΕΡΕΣ ΚΑΙ ΑΝΩΤΑΤΕΣ ΣΧΟΛΕΣ ΕΠΙ ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ

1. ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ 5ΟΣ - 15ΟΣ ΑΙΩΝΑΣ

ΑΚΜΑΣΕ ΑΠΟ ΤΟΝ 10-13Ο ΑΙΩΝΑ. ΤΟΤΕ ΟΙ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ ΟΝΟΜΑΖΟΝΤΑΝ "ΦΙΛΟΣΟΦΟΙ" ΚΑΙ "ΜΑΪΣΤΡΟΙ" ΚΑΙ ΟΙ ΕΔΡΕΣ "ΘΡΟΝΟΙ". ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΕ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΠΤΩΣΗ. ΠΕΡΙΕΛΑΜΒΑΝΕ ΑΙΘΟΥΣΕΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΟΛΥΤΕΛΕΙΣ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΕΣ.

2. ΣΧΟΛΗ ΤΗΣ ΝΙΚΑΙΑΣ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΕ ΣΤΗΝ ΝΙΚΑΙΑ ΑΠΟ ΤΟ 1204 ΕΩΣ ΤΟ 1261.

3. ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗ ΑΚΑΔΗΜΙΑ. ΙΔΡΥΘΗΚΕ ΤΟΝ 13Ο ΑΙΩΝΑ.

4. ΣΧΟΛΗ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ. ΙΔΡΥΘΗΚΕ ΤΟ 1330

5. ΣΧΟΛΗ ΤΟΥ ΜΥΣΤΡΑ. ΙΔΡΥΘΗΚΕ ΤΟ 1390

6. ΣΧΟΛΗ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΤΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ, ΙΔΡΥΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΩΑΝΝΗ ΒΑΤΑΤΖΗ ΚΑΙ ΜΕ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΟΝ ΝΙΚΗΦΟΡΟ ΒΛΕΜΜΥΔΗ.

7. ΣΧΟΛΗ ΤΟΥ ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ ΓΡΗΓΟΡΑ, ΣΤΗΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ.

8. ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΤΩΝ ΘΕΤΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΟΥΝΤΑΣ. ΓΝΩΡΙΣΕ ΜΕΓΑΛΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΠΙ ΜΕΓΑΛΟΚΟΜΝΗΝΩΝ. ΚΑΛΛΙΕΡΓΗΘΗΚΑΝ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ 1204-1461 ΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΚΑΙ Η ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΑ. ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΝ Δ. ΚΩΤΣΑΚΗ ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ " ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΙ ΤΟΥ ΓΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΑ" Α9ΗΝΑ 1983, " ΚΑΤΑ ΠΑΣΑ ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΑ, ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΣΕ ΚΟΝΤΑ Σ' ΑΥΤΗΝ ΚΑΙ ΑΣΤΕΡΟΣΚΟΠΕΙΟ" Ο Σ. ΠΛΑΚΙΔΗΣ ΓΡΑΦΕΙ ΟΤΙ ΕΙΧΑΝ ΑΝΑΠΤΥΧΘΕΙ ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ ΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΚΑΙ ΚΥΡΙΩΣ Η ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΑ ΩΣΤΕ ΠΟΛΛΟΙ ΠΟΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΥΣΑΝ ΓΙ' ΑΥΤΗΝ ΕΦΕΥΓΑΝ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΓΙΑ ΝΑ ΣΠΟΥΔΑΣΟΥΝ ΣΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΟΥΝΤΑ.

9. ΣΧΟΛΗ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ. ΙΔΡΥΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΝΙΚΗΦΟΡΟ ΒΛΕΜΜΥΔΗ ΤΟΝ 13Ο ΑΙΩΝΑ.

10. ΣΧΟΛΗ ΤΗΣ ΚΑΙΣΑΡΕΙΑΣ

11. ΣΧΟΛΗ ΤΗΣ ΕΦΕΣΟΥ

^{Ο
ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΜΕ 101 ΘΕΤΙΚΟΥΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΕΠΙ ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ}

1. ΖΩΣΙΜΟΣ 4ΟΣ-5ΟΣ ΑΙ.

ΈΛΛΗΝΑΣ ΑΛΧΗΜΙΣΤΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΝΟΠΟΛΗ ΤΗΣ ΑΙΓΥΠΤΟΥ. ΑΥΤΟΣ ΠΡΩΤΟΣ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΕ ΤΗΝ ΛΕΞΗ "ΧΗΜΕΙΑ" ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΕΧΝΗ ΤΗΣ ΜΑΥΡΗΣ ΓΗΣ ΤΗΣ ΑΙΓΥΠΤΟΥ ΠΟΥ ΟΝΟΜΑΖΕΤΑΙ "ΧΕΜ".ΈΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΕΡΓΑ ΤΟΥ "ΠΕΡΙ ΖΥΘΩΝ ΠΟΙΗΣΕΩΣ" ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΗ ΣΥΝΤΑΓΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ΜΠΥΡΑΣ.

2.ΠΕΛΑΓΙΟΣ 4ΟΣ-5ΟΣ ΑΙ.

ΑΛΧΗΜΙΣΤΗΣ

3. ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ 4ΟΣ-5ΟΣ ΑΙ,

ΑΛΧΗΜΙΣΤΗΣ

4.ΜΑΡΙΑ Η ΙΟΥΔΑΙΑ 4ΟΣ-5ΟΣ ΑΙ.

ΑΛΧΗΜΙΣΤΡΙΑ, ΜΑΘΗΤΡΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΥ

5.ΑΣΤΕΡΙΟΣ Ο ΑΜΑΣΙΕΥΣ 5ΟΣ ΑΙ.

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΜΕ ΣΠΟΥΔΕΣ ΣΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΑ.

6. ΙΑΚΩΒΟΣ 5ΟΣ ΑΙ.

ΙΑΤΡΟΣ, ΦΑΡΜΑΚΟΛΟΓΟΣ ΚΑΙ ΒΟΤΑΝΟΛΟΓΟΣ

7.ΠΡΟΚΛΟΣ Ο ΒΥΖΑΝΤΙΟΣ 5ΟΣ-6ΟΣ ΑΙ.

ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ

8. ΑΕΤΙΟΣ 5ΟΣ-6ΟΣ ΑΙ.

ΙΑΤΡΟΣ, ΦΑΡΜΑΚΟΛΟΓΟΣ ΚΑΙ ΒΟΤΑΝΟΛΟΓΟΣ

9.ΑΜΜΩΝΙΟΣ 5ΟΣ-6ΟΣ ΑΙ.

ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ, ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΑΣΤΡΟΝΟΜΟΣ

10.ΕΡΜΙΑΣ Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΥΣ 5ΟΣ-6ΟΣ ΑΙ.

ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ ΚΑΙ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ

11.ΑΣΚΛΗΠΙΟΔΩΡΟΣ Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΥΣ 5ΟΣ-6ΟΣ ΑΙ.

ΙΑΤΡΟΣ.ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΝΕΟΠΛΑΤΩΝΙΚΟΣ ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ

12.ΔΙΔΥΜΟΣ 5ΟΣ-6ΟΣ

ΓΕΩΠΟΝΟΣ

ΤΟ ΦΟΡΟΥΜ ΤΟΥ ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ

13. ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΛΥΔΟΣ 490-565

ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ, ΝΟΜΙΚΟΣ ΚΑΙ ΑΣΤΡΟΝΟΜΟΣ

ΑΠΟ ΤΗΝ ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑ.

14.ΙΟΥΛΙΑΝΟΣ Ο ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΑΣ 5ΟΣ-6ΟΣ ΑΙ.

ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ ΚΑΙ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΑΣ. ΓΝΩΣΤΟΣ ΑΠΟ ΕΝΑΝ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟ ΑΝΤΛΗΣΗΣ ΝΕΡΟΥ ΤΟΝ ΟΠΟΙΟΝ ΕΦΕΥΡΕ.

15.ΜΑΡΙΝΟΣ Ο ΝΕΑΠΟΛΙΤΗΣ 5ΟΣ-6ΟΣ ΑΙ.

ΝΕΟΠΛΑΤΩΝΙΚΟΣ ΚΑΙ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ. ΔΙΑΔΟΧΟΣ ΤΟΥ ΠΡΟΚΛΟΥ ΣΤΗΝ ΑΚΑΔΗΜΙΑ.

16. ΣΙΜΠΛΙΚΙΟΣ 5ΟΣ-6ΟΣ ΑΙ.

ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ ΚΑΙ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ

ΔΙΔΑΞΕ ΣΤΗΝ ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΜΕΧΡΙ ΠΟΥ ΕΚΛΕΙΣΕ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΗΣ ΠΗΓΕ ΣΤΗΝ ΠΕΡΣΙΑ ΓΙΑ 5 ΧΡΟΝΙΑ, ΟΠΟΥ ΔΙΔΑΞΕ. ΕΠΕΣΤΡΕΨΕ ΟΜΩΣ ΚΑΙ ΔΙΔΑΞΕ ΣΤΗΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ.

17.ΑΣΚΛΗΠΙΟΣ Ο ΤΡΑΛΛΕΙΑΝΟΣ 6ΟΣ ΑΙ.

ΝΕΟΠΛΑΤΩΝΙΚΟΣ ΚΑΙ ΓΕΩΜΕΤΡΗΣ

18. ΑΝΘΕΜΙΟΣ Ο ΤΡΑΛΛΕΙΑΝΟΣ 6ΟΣ ΑΙ.

ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΑΣ (ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ) ΚΑΙ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

19.ΗΛΙΟΔΩΡΟΣ Ο ΝΕΟΠΛΑΤΩΝΙΚΟΣ 6ΟΣ ΑΙ.

ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ,ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΑΣΤΡΟΝΟΜΟΣ

20.ΙΣΙΔΩΡΟΣ Ο ΜΙΛΗΣΙΟΣ 6ΟΣ ΑΙ.

ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΑΣ ΚΑΙ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ.

ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΕ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ.

ΊΔΡΥΣΕ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΣΧΟΛΗ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΚΑΙ ΥΠΗΡΞΕ ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΤΟΥΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΗΣ ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ ΑΘΗΝΩΝ ΤΟΥ ΔΑΜΑΣΚΙΟΥ.

21.ΙΣΙΔΩΡΟΣ Ο ΜΙΛΗΣΙΟΣ Ο ΝΕΩΤΕΡΟΣ 6ΟΣ ΑΙ.

ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΑΣ ΚΑΙ ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ. ΑΝΙΨΙΟΣ ΤΟΥ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟΥ.

ΑΝΟΙΚΟΔΟΜΗΣΕ ΤΟΝ ΤΡΟΥΛΟ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ ΟΤΑΝ ΕΠΕΣΕ ΛΟΓΩ ΣΕΙΣΜΟΥ ΤΟ 558.

22.ΔΑΜΑΣΚΙΟΣ 6ΟΣ ΑΙ.

ΈΛΛΗΝΑΣ ΝΕΟΠΛΑΤΩΝΙΚΟΣ ΚΑΙ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ, ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΑΜΑΣΚΟ. ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΤΗΣ ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ.

23.ΕΥΤΟΚΙΟΣ 6ΟΣ ΑΙ.

ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ

24.ΗΡΩΝ 6ΟΣ ΑΙ.

ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ

25.ΙΕΡΟΚΛΗΣ 6ΟΣ ΑΙ.

ΓΕΩΓΡΑΦΟΣ

26. ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΦΙΛΟΠΟΝΟΣ 6ΟΣ ΑΙ.

ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ, ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΑΣΤΡΟΝΟΜΟΣ

ΜΕΓΑΛΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΝΟΙΑ ΤΟΥ ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ.

ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΑΣΚΗΣΕ ΜΕΓΑΛΗ ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΣΤΙΣ ΦΥΣΙΚΕΣ ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ ΤΟΥ ΜΕΣΑΙΩΝΑ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΩΝ ΝΕΟΤΕΡΩΝ ΧΡΟΝΩΝ.

27.ΚΑΙΣΑΡΙΟΣ 6^ΟΣ ΓΕΩΓΡΑΦΟΣ

28.ΚΟΣΜΑΣ Ο ΙΝΔΙΚΟΠΛΕΥΣΤΗΣ 6^ΟΣ ΓΕΩΓΡΑΦΟΣ ΚΑΙ ΤΟΠΟΓΡΑΦΟΣ

29. ΛΕΟΝΤΙΟΣ 6ΟΣ ΑΙ.

ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ, ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ ΚΑΙ ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ

30.ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ Ο ΜΙΚΡΟΣ 6ΟΣ ΑΙ.

ΑΣΤΡΟΝΟΜΟΣ

31. ΟΛΥΜΠΙΟΔΩΡΟΣ 6ΟΣ ΑΙ.

ΝΕΟΠΛΑΤΩΝΙΚΟΣ ΚΑΙ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ

32 ΠΡΟΚΛΟΣ Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ 6ΟΣ ΑΙ.

ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΑΣΤΡΟΝΟΜΟΣ

33. ΡΗΤΟΡΙΟΣ Ο ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΣ 6ΟΣ ΑΙ.

ΑΣΤΡΟΝΟΜΟΣ.

34. ΣΤΕΦΑΝΟΣ Ο ΒΥΖΑΝΤΙΟΣ 6ΟΣ ΑΙ.

ΓΕΩΓΡΑΦΟΣ

35. ΣΩΤΗΡΙΧΟΣ 6ΟΣ ΑΙ.

ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ

36.ΒΑΣΣΙΟΣ ΚΑΣΣΙΑΝΟΣ 6ΟΣ-7ΟΣ ΑΙ.

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΓΕΩΠΟΝΙΚΩΝ ΚΑΙ ΦΥΣΙΟΓΝΩΣΤΙΚΩΝ ΕΡΓΩΝ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ "ΓΕΩΠΟΝΙΚΑ" ΘΕΩΡΕΙΤΑΙ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΤΗΣ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗΣ ΦΥΣΙΟΓΝΩΜΙΑΣ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΙΤΑΙ ΑΠΟ 26 ΒΙΒΛΙΑ.

37.ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ Ο ΤΡΑΛΛΕΙΑΝΟΣ 525-605

ΙΑΤΡΟΣ, ΦΑΡΜΑΚΟΛΟΓΟΣ ΚΑΙ ΒΟΤΑΝΟΛΟΓΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΡΩΤΟΣ ΠΟΥ ΧΟΡΗΓΗΣΕ ΣΙΔΗΡΟ ΩΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΦΑΡΜΑΚΟ.

38.ΤΙΜΟΘΕΟΣ Ο ΓΑΖΑΙΟΣ 6ΟΣ-7ΟΣ ΑΙ.

ΖΩΟΛΟΓΟΣ, ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟΣ

39.ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ο ΚΥΠΡΙΟΣ 6ΟΣ-7ΟΣ ΑΙ.

ΓΕΩΓΡΑΦΟΣ

40. ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗΣ 6ΟΣ-7ΟΣ ΑΙ.

ΖΩΟΛΟΓΟΣ

41. ΠΙΣΙΔΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ 6ΟΣ-7ΟΣ ΑΙ.

ΑΣΤΡΟΝΟΜΟΣ, ΖΩΟΛΟΓΟΣ, ΒΟΤΑΝΟΛΟΓΟΣ

ΠΙΣΤΕΥΕ ΣΤΗΝ ΣΦΑΙΡΙΚΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΓΗΣ.

42. ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΣ 7ΟΣ ΑΙ.

ΈΛΛΗΝΑΣ ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΗΛΙΟΥΠΟΛΗ ΤΗΣ ΣΥΡΙΑΣ

ΕΦΕΥΡΕΤΗΣ ΤΟΥ "ΥΓΡΟΥ ΠΥΡΟΣ"

43. ΘΕΟΔΩΡΟΣ Ο ΚΑΝΤΕΡΒΟΥΡΙΑΣ 602-690

ΈΛΛΗΝΑΣ ΚΑΙ ΠΡΩΤΟΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ CATERBURY, ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΑΡΣΟ ΤΗΣ ΚΙΛΙΚΙΑΣ.

ΣΠΟΥΔΑΣΕ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ, ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΚΑΙ ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΑ ΣΤΗΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ.

ΕΙΝΑΙ Ο ΠΡΩΤΟΣ ΠΟΥ ΙΔΡΥΣΕ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΕΣ ΚΑΙ ΣΧΟΛΕΙΑ ΣΤΗΝ ΑΓΓΛΙΑ, ΦΡΟΝΤΙΖΟΝΤΑΣ

ΝΑ ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΑΙ ΕΚΕΙ Η ΑΡΙΘΜΗΤΙΚΗ ΚΑΙ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ. ΘΕΩΡΕΙΤΑΙ Ο ΙΔΡΥΤΗΣ ΤΗΣ

ΑΓΓΛΟΣΑΞΟΝΙΚΗΣ ΦΙΛΟΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ Ο ΙΔΡΥΤΗΣ ΤΩΝ ΠΡΩΤΩΝ ΜΕΓΑΛΟΠΡΕΠΩΝ ΝΑΩΝ ΤΗΣ ΕΥΡΥΤΕΡΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΤΟΥ ΛΟΝΔΙΝΟΥ. ΕΙΝΑΙ ΑΓΙΟΣ ΤΗΣ ΚΑΘΟΛΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, ΑΝ ΚΑΙ ΈΛΛΗΝΑΣ.

44.ΘΕΟΔΩΡΟΣ Ο ΠΡΩΤΟΣΠΑΘΑΡΙΟΣ 610-642

ΙΑΤΡΟΣ ΚΑΙ ΦΑΡΜΑΚΟΛΟΓΟΣ ΕΓΡΑΨΕ ΕΡΓΟ ΜΕ ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΦΑΡΜΑΚΩΝ

45. ΠΑΥΛΟΣ Ο ΑΙΓΙΝΗΤΗΣ 7ΟΣ ΑΙ.

ΙΑΤΡΟΣ, ΦΑΡΜΑΚΟΛΟΓΟΣ, ΖΩΟΛΟΓΟΣ, ΦΥΤΟΛΟΓΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΙΓΙΝΑ

46. ΣΤΕΦΑΝΟΣ Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΥΣ 7ΟΣ ΑΙ.

ΑΣΤΡΟΝΟΜΟΣ ΚΑΙ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ, ΦΑΡΜΑΚΟΛΟΓΟΣ

47. ΣΙΜΟΚΑΤΤΟΣ ΘΕΟΦΥΛΑΚΤΟΣ 7ΟΣ ΑΙ.

ΓΕΩΠΟΝΟΣ

48. ΘΕΟΦΙΛΟΣ Ο ΕΔΕΣΣΗΝΟΣ 695-785

ΑΣΤΡΟΝΟΜΟΣ ΚΑΙ ΛΟΓΙΟΣ. ΜΕΤΕΦΡΑΣΕ ΤΟΝ ΌΜΗΡΟ ΣΤΑ ΑΡΑΒΙΚΑ

49. ΑΡΕΘΑΣ 9ΟΣ ΑΙ.

ΜΑΘΗΤΗΣ ΤΟΥ ΛΕΟΝΤΟΣ ΤΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΥ

50. ΘΕΟΔΗΓΙΟΣ 9ΟΣ ΑΙ.

ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΩΝ

ΣΤΗ ΣΧΟΛΗ ΤΗΣ ΜΑΓΝΑΥΡΑΣ ΚΑΙ ΛΟΓΙΟΣ.

51. ΘΕΟΔΩΡΟΣ Ο ΓΕΩΜΕΤΡΗΣ 9ΟΣ ΑΙ.

ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΓΕΩΜΕΤΡΙΑΣ ΣΤΗ ΣΧΟΛΗ ΤΗΣ ΜΑΓΝΑΥΡΑΣ

52. ΛΕΩΝ Ο ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ 9ΟΣ ΑΙ.

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΘΕΣΣΑΛΙΑ, ΣΠΟΥΔΑΣΕ ΣΤΗΝ ΆΝΔΡΟ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ.

ΈΝΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΥΣ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΥΣ, ΕΙΝΑΙ Ο ΠΡΩΤΟΣ ΠΟΥ ΕΙΣΗΓΑΓΕ ΤΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΑΡΙΘΜΗΤΙΚΗ ΚΑΙ ΑΛΓΕΒΡΑ. ΓΕΩΜΕΤΡΗΣ, ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ, ΑΣΤΡΟΝΟΜΟΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ. ΠΡΥΤΑΝΗΣ ΤΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΤΗΣ ΜΑΓΝΑΥΡΑΣ ΔΙΔΑΞΕ Σ' ΑΥΤΗ ΤΕΤΡΑΚΤΥ (ΓΕΩΜΕΤΡΙΑ, ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΑ, ΑΡΙΘΜΗΤΙΚΗ ΚΑΙ ΜΟΥΣΙΚΗ)

ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΕ ΤΟΝ ΠΡΩΤΟ ΟΠΤΙΚΟ ΤΗΛΕΓΡΑΦΟ ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ Ο ΟΠΟΙΟΣ

ΤΟΠΟΘΕΤΗΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΤΑΡΣΟ ΤΗΣ ΚΙΛΙΚΙΑΣ. ΔΙΕΣΩΣΕ ΠΟΛΛΑ ΑΡΧΑΙΑ ΚΕΙΜΕΝΑ.

53.ΦΩΤΙΟΣ Ο Α' 820-891

ΘΕΟΛΟΓΟΣ,ΝΟΜΙΚΟΣ,ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ,ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ,ΓΕΩΓΡΑΦΟΣ,ΑΣΤΡΟΝΟΜΟΣ,ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ

ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΚΩΝ/ΠΟΛΕΩΣ

54. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Ο ΣΙΚΕΛΟΣ 9ΟΣ-10ΟΣ ΑΙ.

ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ.

55. ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ 10ΟΣ ΑΙ.

ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΑΣ ΣΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΤΗΣ ΜΑΓΝΑΥΡΑΣ

ΕΠΙΝΟΗΣΕ ΕΝΑΝ ΒΕΛΤΙΩΜΕΝΟ ΤΥΠΟ ΑΣΤΡΟΛΑΒΟΥΤΟΝ ΟΠΟΙΟΝ ΟΝΟΜΑΣΕ "ΚΟΣΜΗΜΑ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΝ". ΘΕΩΡΕΙΤΑΙ Ο ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ ΤΩΝ ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΚΩΝ ΠΑΡΑΔΟΧΩΝ ΤΟΥ 14ΟΥ-15ΟΥ ΑΙ.

56. ΗΡΩΝ Ο ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΣ 10ΟΣ ΑΙ.

ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ, ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΑΣ ΚΑΙ ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ

ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΩΣ Ο ΕΠΙΝΟΗΤΗΣ ΤΟΥ "ΕΠΙΜΟΝΙΔΙΟΥ ΦΑΡΜΑΚΟΥ" ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΠΡΟΚΑΛΟΥΣΕ ΤΟΝΩΣΗ ΤΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΚΑΤΑΠΡΑΥΝΣΗ ΤΟΥ ΑΙΣΘΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΠΕΙΝΑΣ.

57.ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ 10ΟΣ ΑΙ

ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΓΕΩΜΕΤΡΙΑΣ ΣΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΜΑΓΝΑΥΡΑΣ

58.ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΖΕΒΕΛΗΝΟΣ 11ΟΣ ΑΙ

ΑΣΤΡΟΝΟΜΟΣ

59.ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΙΤΑΛΟΣ 11ΟΣ ΑΙ.

ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ, ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ

60.ΣΥΜΕΩΝ ΣΗΘΗΣ 11ΟΣ ΑΙ.

ΑΣΤΡΟΝΟΜΟΣ, ΒΟΤΑΝΟΛΟΓΟΣ ΚΑΙ ΙΑΤΡΟΣ

61.ΜΙΧΑΗΛ ΨΕΛΛΟΣ 1018 - 1096

ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ, ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ, ΑΣΤΡΟΝΟΜΟΣ, ΦΥΣΙΚΟΣ, ΝΟΜΙΚΟΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ

ΠΡΥΤΑΝΗΣ ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ

ΣΠΟΥΔΑΣΕ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ.

62. ΜΑΡΚΟΣ Ο ΈΛΛΗΝ 11ΟΣ ΑΙ.

ΛΟΓΙΟΣ ΚΑΙ ΑΣΤΡΟΝΟΜΟΣ

63. ΜΙΧΑΗΛ Ο ΕΦΕΣΙΟΣ 11ΟΣ ΑΙ.

ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΚΩΝ/ΠΟΛΗΣ

64. ΙΕΡΟΦΙΛΟΣ Ο ΣΟΦΙΣΤΗΣ 12ΟΣ ΑΙ.

ΔΙΑΙΤΟΛΟΓΟΣ, ΦΑΡΜΑΚΟΛΟΓΟΣ

65. ΝΕΟΦΥΤΟΣ Ο ΜΟΝΑΧΟΣ 12ΟΣ ΑΙ.

ΕΙΣΗΓΗΤΗΣ ΤΩΝ "ΙΝΔΙΚΩΝ ΑΡΙΘΜΩΝ" ΣΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ

66.ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ Ο ΜΟΝΑΧΟΣ 12ΟΣ ΑΙ.

ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ, ΑΣΤΡΟΝΟΜΟΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΜΟΝΑΧΟΣ ΕΡΗΜΙΤΗΣ

ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΤΟΥ ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ ΒΛΕΜΜΥΔΗ

67.ΜΙΧΑΗΛ Ο ΙΤΑΛΙΚΟΣ 12ΟΣ

ΑΣΧΟΛΗΘΗΚΕ ΚΑΙ ΜΕ ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΑ.

68. ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΒΛΕΜΜΥΔΗΣ 1197-1272

ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ. ΑΣΤΡΟΝΟΜΟΣ, ΓΕΩΓΡΑΦΟΣ, ΙΑΤΡΟΣ, ΘΕΟΛΟΓΟΣ

Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΜΟΡΦΗ ΤΟΥ 13ΟΥ ΑΙΩΝΑ ΣΠΟΥΔΑΣΕ ΣΤΗΝ ΝΙΚΑΙΑ 4 ΧΡΟΝΙΑ ΚΛΑΣΣΙΚΕΣ ΣΠΟΥΔΕΣ ΚΑΙ ΙΑΤΡΙΚΗ ΣΤΗΝ ΣΜΥΡΝΗ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΑΡΙΘΜΗΤΙΚΗΣ, ΓΕΩΜΕΤΡΙΑΣ ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΟΠΤΙΚΗΣ ΣΤΗ ΣΚΑΜΑΝΔΡΟ ΤΗΣ

ΤΡΩΑΔΑΣ. ΈΓΡΑΨΕ ΠΟΛΛΑ ΦΥΣΙΚΟΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ.

69. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΑΚΡΟΠΟΛΙΤΗΣ 1220 - 1282

ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ, ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ, ΑΣΤΡΟΝΟΜΟΣ

ΙΔΡΥΣΕ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΝΑ ΔΙΑΣΩΖΟΝΤΑΙ

ΚΕΙΜΕΝΑ ΚΑΙ ΕΡΓΑ ΠΡΟΓΕΝΕΣΤΕΡΩΝ ΚΑΙ ΑΡΧΑΙΩΝ

70. ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΜΥΡΕΨΟΣ 1222 - 1255

ΙΑΤΡΟΣ, ΒΟΤΑΝΟΛΟΓΟΣ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ "ΔΥΝΑΜΕΡΟΝ" ΠΟΥ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕΙ 2656 ΙΑΤΡΙΚΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ

ΑΥΤΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΕ ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΤΟΝ 15Ο ΑΙΩΝΑ ΤΟ ΕΠΙΣΗΜΟ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟ ΚΩΔΙΚΑ ΤΗΣ ΔΥΣΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΕΠΙΣΗΜΟ ΣΥΓΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΤΟΥ ΠΑΡΙΣΙΟΥ.

71. ΜΑΝΟΥΗΛ ΟΛΟΒΟΛΟΣ 1240 - 1290

ΑΣΤΡΟΝΟΜΟΣ ΚΑΙ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ

72. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΧΥΜΕΡΗΣ 1242 - 1310

ΜΕΓΑΣ ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ, ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ, ΑΣΤΡΟΝΟΜΟΣ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ

ΑΣΧΟΛΗΘΗΚΕ ΜΕ ΤΟΝ ΔΙΟΦΑΝΤΟ. ΘΕΩΡΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΡΩΤΟΥΣ ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΥΣ ΠΟΥ ΑΣΧΟΛΗΘΗΚΑΝ ΜΕ ΤΑ ΓΡΑΜΜΙΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ. ΈΓΡΑΨΕ ΤΗΝ ΤΕΤΡΑΒΙΒΛΟ (QUADRIVIUM)

73.ΜΑΧΙΜΟΣ ΠΛΑΝΟΥΔΗΣ 1255 - 1310

ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ, ΑΣΤΡΟΝΟΜΟΣ, ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΟΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ

74. ΜΑΝΟΥΗΛ ΒΡΥΕΝΝΙΟΣ 14ΟΣ ΑΙ.

ΑΣΤΡΟΝΟΜΟΣ, ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ, ΘΕΩΡΗΤΙΚΟΣ ΜΟΥΣΙΚΟΣ

75. ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΜΕΤΟΧΙΤΗΣ 1260 - 1332

ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΗΣ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗΣ ΤΟΥ 15ΟΥ ΑΙΩΝΑ.

ΜΕΓΑΛΗ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΜΟΡΦΗ ΤΟΥ ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ.

ΑΣΤΡΟΝΟΜΟΣ, ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ, ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΜΕΤΟΧΙΤΗΣ (ΤΕΛΗ 13ΟΥ ΑΙΩΝΑ) "... ΣΕ ΜΑΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΓΛΩΣΣΑ ΜΕ ΚΕΙΝΟΥΣ (ΤΟΥΣ ΑΡΧΑΙΟΥΣ ΈΛΛΗΝΕΣ) ΚΑΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΔΙΑΔΟΧΟΙ ΤΟΥΣ.."

76 ΜΑΝΟΥΗΛ ΦΙΛΗΣ 1275 - 1345

ΒΟΤΑΝΟΛΟΓΟΣ, ΖΩΟΛΟΓΟΣ

77.ΒΑΡΛΑΑΜ Ο ΚΑΛΑΒΡΟΣ 1290 - 1348

ΈΛΛΗΝΑΣ ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ, ΑΣΤΡΟΝΟΜΟΣ, ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ

ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΤΟΥ ΠΕΤΡΑΡΧΗ ΚΑΙ ΤΟΥ ΒΟΚΚΑΚΙΟΥ.

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΒΟΚΚΑΚΙΟΣ ΣΕ ΕΝΑ ΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΒΑΡΛΑΑΜ

"..,ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΟΥΣ ΈΛΛΗΝΕΣ ΑΛΛΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΕ ΤΟΣΗ ΑΛΗΘΗ ΣΟΦΙΑ ΚΑΙ ΤΟΣΕΣ ΑΜΕΤΡΗΤΕΣ ΓΝΩΣΕΙΣ" ΘΕΩΡΕΙΤΑΙ ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗΣ.

Ο ΣΤΗΒΕΝ ΡΑΝΣΙΜΑΝ ("Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ" ΣΕΛ.82) ΤΟΝ ΘΕΩΡΕΙ ΩΣ ΕΝΑΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΙΔΡΥΤΕΣ ΤΗΣ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΑΛΓΕΒΡΑΣ. ΊΔΡΥΣΕ ΣΧΟΛΗ ΣΤΗΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΑΝ Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ, Η ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ.

78. ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΓΡΗΓΟΡΑΣ, ΑΠΟ ΤΗΝ ΗΡΑΚΛΕΙΑ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ 1295 - 1359

ΜΕΓΑΛΟΣ ΣΟΦΟΣ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΤΩΝ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΩΝ. ΑΣΤΡΟΝΟΜΟΣ ΚΑΙ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΠΛΑΤΩΝΙΚΟΣ ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ. ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΕΠΙΣΤΑΜΕΝΩΣ ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΑΘΟΡΙΣΜΟ ΤΗΣ ΕΟΡΤΗΣ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ. ΕΞΑΚΡΙΒΩΣΕ ΤΟ ΣΦΑΛΜΑ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟ ΤΗΣ ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΥ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΑΡΙΝΗ ΙΣΗΜΕΡΙΑ ΚΑΙ ΒΑΣΕΙ ΑΥΤΟΥ ΚΑΤΑΡΤΙΣΕ ΣΧΕΔΙΟ ΔΙΟΡΘΩΣΗΣ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑΛΙΟΥ. ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΟ ΥΠΕΒΑΛΛΕ ΠΡΟΣ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΣΕ ΟΜΑΔΑ ΣΟΦΩΝ ΤΗΝ "ΛΟΓΙΚΗΝ ΠΑΝΗΓΥΡΙΝ" ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ ΑΝΔΡΟΝΙΚΟ Β' ΤΟ 1324. ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΕΓΚΡΙΘΗΚΕ, ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΓΙΝΕΙ ΣΥΓΧΥΣΗ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΑΜΑΘΩΝ ΚΑΙ ΠΡΟΚΑΛΕΣΕΙ ΔΙΧΑΣΜΟ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ, ΔΕΝ ΠΡΟΕΒΗ ΣΤΗΝ ΔΙΟΡΘΩΣΗ. ΈΤΣΙ Η ΑΛΛΑΓΗ ΤΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ ΤΟ 1324,ΑΛΛΑ ΤΟ 1578 ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΠΑ ΓΡΗΓΟΡΙΟ ΤΟΝ 13Ο ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΥΣΗ.

79. ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΧΙΟΝΙΑΔΗΣ 13ΟΣ-14ΟΣ ΑΙ.

ΑΣΤΡΟΝΟΜΟΣ ΚΑΙ ΙΑΤΡΟΣ ΣΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΟΥΝΤΑ. ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΑΣ ΣΤΗΝ ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΘΕΤΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΤΡΑΠΕΖΟΥΝΤΑΣ.

80. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΛΥΚΙΤΗΣ 13ΟΣ - 14ΟΣ ΑΙ.

ΑΣΤΡΟΝΟΜΟΣ. ΔΙΔΑΞΕ ΣΤΗΝ ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΤΡΑΠΕΖΟΥΝΤΑΣ.

ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΚΑΙ ΑΣΧΟΛΗΘΗΚΕ ΚΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΟΠΤΙΚΗ.

81. ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΕΔΙΑΣΙΜΟΣ 13ΟΣ-14ΟΣ ΑΙ.

ΠΡΥΤΑΝΗΣ ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΚΩΝ/ΠΟΛΕΩΣ.

ΕΓΡΑΨΕ ΕΡΓΑ ΜΕ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟ / ΓΕΩΔΑΙΤΙΚΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ.

82. ΙΩΑΝΝΗΣ ΑΒΡΑΜΙΟΣ 14ΟΣ ΑΙ.

ΑΣΤΡΟΝΟΜΟΣ, ΙΑΤΡΟΣ

83. ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ Ο ΗΛΕΙΟΣ 14ΟΣ ΑΙ.

ΑΣΤΡΟΝΟΜΟΣ

84. ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΜΕΛΙΤΗΝΙΩΤΗΣ 1310 - 1389

Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΙΣΩΣ ΑΣΤΡΟΝΟΜΟΣ ΤΟΥ ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΓΡΗΓΟΡΑ.

85.ΙΣΑΑΚ ΆΡΓΥΡΟΣ 1310 - 1372

ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ, ΑΣΤΡΟΝΟΜΟΣ.

86. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΥΔΩΝΗΣ 1324 - 1398

ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ, ΘΕΟΛΟΓΟΣ ΚΑΙ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ

ΜΕΤΑΛΑΜΠΑΔΕΥΣΕ ΣΤΗΝ ΔΥΣΗ ΠΟΛΥΤΙΜΕΣ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΕΣ ΓΝΩΣΕΙΣ.

87.ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΡΑΒΔΑΣ 14ΟΣ ΑΙ.

ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΜΥΡΝΗ

88. ΜΑΝΟΥΗΛ ΜΟΣΧΟΠΟΥΛΟΣ 14ΟΣ ΑΙ.

ΛΟΓΙΟΣ ΚΑΙ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ

89. ΜΙΧΑΗΛ ΒΑΛΣΑΜΩΝ 14ΟΣ ΑΙ.

ΙΕΡΩΜΕΝΟΣ. ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ ΚΑΙ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ

90. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΕΩΜΕΤΡΗΣ 14ΟΣ ΑΙ.

ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ

91, ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Ο ΠΕΠΑΓΩΜΕΝΟΣ 14ΟΣ ΑΙ.

ΖΩΟΛΟΓΟΣ, ΠΤΗΝΟΛΟΓΟΣ, ΦΑΡΜΑΚΟΛΟΓΟΣ ΚΑΙ ΙΑΤΡΟΣ

92.ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΤΡΑΡΗΣ 14ΟΣ ΑΙ.

ΈΖΗΣΕ ΣΤΗΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, ΚΩΜΩΔΙΟΓΡΑΦΟΣ ΚΑΙ ΑΣΤΡΟΝΟΜΟΣ

93.ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΑΒΑΣΙΛΑΣ 14ΟΣ ΑΙ.

ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ. ΑΣΤΡΟΝΟΜΟΣ ΚΑΙ ΘΕΟΛΟΓΟΣ

ΣΕ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΕΔΩΣΕ ΜΙΑ ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΣΤΑ ΑΙΤΙΑ ΤΟΥ ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΙΟΥ ΤΟΞΟΥ.

ΕΚΤΕΛΕΣΕ ΠΕΙΡΑΜΑΤΑ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΔΙΑΘΛΑΣΗ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΩΝ ΑΚΤΙΝΩΝ, ΜΕΣΑ ΣΕ ΜΙΑ ΔΙΑΦΑΝΗ ΣΦΑΙΡΑ ΜΕ ΝΕΡΟ. ΣΤΙΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΤΟΥ ΚΑΒΑΣΙΛΑ ΣΤΗΡΙΧΤΗΚΑΝ ΟΙ ΔΥΤΙΚΟΙ ΓΙΑ ΝΑ ΕΞΗΓΗΣΟΥΝ ΤΟ ΟΥΡΑΝΙΟ ΤΟΞΟ. ΤΟ 1611 Ο ΜΑΡΞ ΑΝΤΩΝΙΟ ΝΤΕ ΝΤΟΜΙΝΙΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕ ΜΙΑ ΕΞΗΓΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΟΥΡΑΝΙΟ ΤΟΞΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΔΙΑΦΕΡΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΞΗΓΗΣΗ ΤΟΥ ΚΑΒΑΣΙΛΑ 3 ΑΙΩΝΕΣ ΠΡΙΝ.

94. ΑΝΔΡΕΑΣ ΛΙΒΑΔΗΝΟΣ 14ΟΣ ΑΙ.

ΑΣΤΡΟΝΟΜΟΣ, ΓΕΩΓΡΑΦΟΣ

95. ΜΑΝΟΥΗΛ Ο ΤΡΑΠΕΖΟΥΝΤΙΟΣ 14ΟΣ ΑΙ.

ΚΛΗΡΙΚΟΣ, ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΑΣΤΡΟΝΟΜΟΣ

ΔΙΔΑΞΕ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΣΤΗΝ ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΘΕΤΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΤΡΑΠΕΖΟΥΝΤΑΣ. ΘΕΩΡΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΠΟΛΛΟΥΣ ΟΤΙ ΙΔΡΥΣΕ ΑΣΤΕΡΟΣΚΟΠΕΙΟ ΣΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΟΥΝΤΑ. ΕΠΙ ΕΠΟΧΗΣ ΤΟΥ ΑΝΑΠΤΥΧΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΑΚΑΔΗΜΙΑ Η ΤΡΙΓΩΝΟΜΕΤΡΙΑ.

96. ΝΕΟΦΥΤΟΣ ΠΡΟΔΡΟΜΗΝΟΣ 14ΟΣ ΑΙ.

ΒΟΤΑΝΟΛΟΓΟΣ

97.ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΧΡΥΣΟΚΟΚΚΗΣ 14ΟΣ ΑΙ.

ΑΣΤΡΟΝΟΜΟΣ. ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΓΕΩΓΡΑΦΟΣ

ΔΙΔΑΞΕ ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΑ ΣΤΗΝ ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΤΡΑΠΕΖΟΥΝΤΑΣ.

98.ΜΑΝΟΥΗΛ ΧΡΥΣΟΛΩΡΑΣ 14ΟΣ-15ΟΣ ΑΙ.

ΑΣΤΡΟΝΟΜΟΣ, ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ

99. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΕΜΙΣΤΟΣ (ΠΛΗΘΩΝ) 1355 - 1452

ΜΕΓΑΛΟΣ ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΣ ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ, ΑΣΤΡΟΝΟΜΟΣ ΚΑΙ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ

ΓΝΩΣΤΟ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ

100. ΙΩΑΝΝΗΣ ΧΟΡΤΑΣΜΕΝΟΣ 1370 - 1437

ΑΣΤΡΟΝΟΜΟΣ, ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΓΕΩΓΡΑΦΟΣ

101. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΑΜΙΡΟΥΤΣΗΣ 15ΟΣ ΑΙ.

ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΑΣΤΡΟΝΟΜΟΣ

ΜΕΓΑΣ ΛΟΓΟΘΕΤΗΣ ΤΟΥ ΔΑΒΙΔ ΚΟΜΝΗΝΟΥ ΤΟΝ ΟΠΟΙΟΝ ΠΡΟΔΩΣΕ ΚΑΤΑ ΠΟΛΛΟΥΣ ΚΑΙ "ΤΙΜΗΘΗΚΕ" ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΕΧΜΕΤ ΤΟΝ ΤΟΥΡΚΟ.

Λέων ο Μαθηματικός: ο μεγαλύτερος επιστήμονας του Βυζαντίου

Ο μεγάλος Βυζαντινός λόγιος και «πρύτανης» του Πανδιδακτηρίου της Κωνσταντινουπόλεως Λέων, ήταν γνωστός στην εποχή του ως Λέων ο φιλόσοφος ή μαθηματικός. Γεννήθηκε κάπου στη Θεσσαλία, γύρω στο 790 μ.Χ. Τη στοιχειώδη εκπαίδευση την έλαβε στην Άνδρο, όπου και πέρασε τα παιδικά του χρόνια. Κατόπιν, σπούδασε γραμματική στην Κωνσταντινούπολη, καθώς και φιλοσοφία. Η μεγάλη του αγάπη όμως ήταν οι θετικές επιστήμες. Γι’ αυτό ξαναγύρισε στην Άνδρο και, υπό την καθοδήγηση κάποιου σοφού δασκάλου – μοναχού, άρχισε την αναζήτηση σπάνιων χειρογράφων μαθηματικών και αστρονομίας.

Ένας χρονογράφος της εποχής αναφέρει τα εξής για τη δίψα του Λέοντος για γνώση: «Ενώ τον θαύμαζαν πολλοί για τη σοφία του και τον τρόπο κατά τον οποίο έφθασε στο ύψιστο σημείο όλων των επιστημών, λέγεται ότι είπε (ο Λέων) σε κάποιο φίλο του, πως τη γραμματική και την ποιητική την έμαθε όταν έμενε στην Κωνσταντινούπολη, τη δε ρητορική και τη (φυσική) φιλοσοφία και τη γνώση των αριθμών, την απέκτησε όταν ήρθε στην Άνδρο. Διότι εκεί, αφού συνάντησε κάποιον σοφό άνθρωπο και διδάχθηκε απ’ αυτόν κάποιες θεμελιώδεις γνώσεις, επειδή η ποσότητα της γνώσης που βρήκε δεν τον ικανοποίησε, άρχισε να τριγυρίζει στα μοναστήρια και ερευνούσε τα βιβλία που υπήρχαν και προσπαθούσε να τα αποκτήσει. Ανέβαινε κατόπιν στις κορυφές των βουνών και, με μεγάλη προσοχή, αφού εμβάθυνε στη μελέτη των βιβλίων, ανυψωνόταν κατ’ αυτόν τον τρόπο στο ύψος της γνώσης. Όταν χόρτασε πλέον να μαθαίνει, επέστρεψε στη Βασιλεύουσα και άρχισε να σπέρνει τα σπέρματα των επιστημών στη σκέψη όσων επιθυμούσαν». Από το παραπάνω απόσπασμα συμπεραίνεται αβίαστα, πέρα από τη μεγάλη μόρφωση του Λέοντος και το ότι πολλές μονές, ακόμη και απομακρυσμένων από την πρωτεύουσα περιοχών, φύλασσαν σπάνια επιστημονικά συγγράμματα στις βιβλιοθήκες τους και γίνονταν πόλοι έλξης και σημεία συνάντησης διαφόρων μορφωμένων Ελλήνων, κληρικών και λαϊκών.

Μετά την επιστροφή του στην Πόλη το 835, ο λέων εργάστηκε ως ιδιωτικός δάσκαλος, «μαϊστωρ» των θετικών επιστημών. Ζούσε μία πολύ ταπεινή και φτωχική ζωή μέχρι τη γνωριμία του με τον τότε εικονομάχο αυτοκράτορα Θεόφιλο (829 – 843 μ.Χ.). Ο Λέων, αν και φημισμένος στους κύκλους των λογίων της πρωτεύουσας, έγινε διάσημος χάρη σε τυχαίο περιστατικό. Ένας μαθητής του που ακολούθησε στρατιωτική σταδιοδρομία, σε συμπλοκή με Άραβες στρατιώτες, αιχμαλωτίστηκε και οδηγήθηκε στις φυλακές της Βαγδάτης, της τότε περίφημης πρωτεύουσας του πανίσχυρου Χαλιφάτου των Αββασιδών. Εκεί κατόρθωσε να γίνει δεκτός από τον φιλομαθή χαλίφη Αλ – Μαμούν (ανιψιό του γνωστού χαλίφη Χαρούν - αλ – Ρασίντ, πρωταγωνιστή στη συλλογή παραμυθιών «Χίλιες και μία νύχτες»). Ο χαλίφης εντυπωσιάστηκε από τις μαθηματικές γνώσεις του νεαρού Έλληνα που αποστόμωσε τους Άραβες μαθηματικούς. Αφού ελευθέρωσε αμέσως το νεαρό στρατιώτη και τον έκανε καθηγητή στο πανεπιστήμιο των ανακτόρων της Βαγδάτης, ζήτησε πληροφορίες για το επιστημονικό επίπεδο των Βυζαντινών. Ο Έλληνας, αφού τον διαβεβαίωσε ότι στη Ρωμανία υπήρχαν χιλιάδες νέοι που ασχολούνταν με τις επιστήμες (ενδεικτικό του γεγονότος ότι η γνώση στο Βυζάντιο ήταν προσιτή σε έναν αρκετά μεγάλο αριθμό λαϊκών που το επιθυμούσαν άσχετα από την κοινωνική τους θέση ή την οικονομική τους κατάσταση, πράγμα αδιανόητο ακόμα στη Δύση), του μίλησε για το Λέοντα. Τότε ο Αλ – Μαμούν εντυπωσιασμένος, στέλνει με το νεαρό μαθηματικό μία επιστολή στο Λέοντα θέτοντάς του διάφορα μαθηματικά προβλήματα. Ο Λέων τα επιλύει χωρίς δυσκολία. Κατενθουσιασμένος τότε ο χαλίφης στέλνει δύο ακόμα επιστολές, μία στο Λέοντα ζητώντας του να έρθει να διδάξει στη Βαγδάτη και μία στο Θεόφιλο ζητώντας του να επιτρέψει να έρθει ο σοφός δάσκαλος στο Χαλιφάτο, τάζοντας 2.000 λίτρες χρυσού και αιώνια ειρήνη! Και καταλήγει με τα εξής : «Αν γίνει αυτό (δηλαδή η αποστολή του Λέοντα στη Βαγδάτη), όλο το γένος των Σαρακηνών θα υποκλιθεί μπροστά σου και πλούτου θα αξιωθείς τόσου, όσον δεν είδαν μάτια ανθρώπου!». Ο Θεόφιλος, όμως, αρνήθηκε.

Από τότε ξεκινά για το Λέοντα μία λαμπρή σταδιοδρομία. Ο Θεόφιλος τον χρηματοδοτεί και του παραχωρεί το ναό των Αγίων Σαράντα μαρτύρων για να διδάσκει. Οι διαλέξεις του παραδίδονταν δωρεάν. Το 840 μ.Χ., κατόπιν ταχείας, αντικανονικής ανάβασης στις βαθμίδες της ιεροσύνης, ο Λέων χειροτονείται μητροπολίτης Θεσσαλονίκης. Γρήγορα, όμως, καθαιρείται, ως εικονομάχος επίσκοπος από τη θρόνο του το 843 μετά την οριστική αναστήλωση των εικόνων και επιστρέφει στην Βασιλεύουσα. Εκεί, με την αμέριστη συμπαράσταση της αυτοκράτειρας αγίας Θεοδώρας (η οποία ήταν που τον καθαίρεσε από τον επισκοπικό θρόνο της Θεσσαλονίκης), του γιου της αυτοκράτορα Μιχαήλ ΄Γ (του Μέθυσου) και του Καίσαρα (πρωθυπουργού) Βάρδα, ανασυγκροτεί το «Πανδιδακτήριον» της Μαγναύρας και το 855 μ.Χ. αναγορεύεται σε «Ύπατο των φιλοσόφων», δηλαδή σε ένα είδος πρύτανη. Στο νέο κρατικό «παιδευτήριον της σοφίας» συρρέουν χιλιάδες φοιτητές δωρεάν και παρακολουθούν τα μαθήματα που παραδίδει ο Λέων (μαθηματικά – άλγεβρα και γεωμετρία – αστρονομία και μουσική), η «τετρακτίς» των Βυζαντινών και εν συνεχεία το “quadrivium” των Δυτικών). Μαθητές του ήταν μεγάλα ονόματα της «Μακεδονικής Αναγέννησης» (867 – 1081), όπως ο Μέγας Φώτιος. Ο Αρέθας Πατρών, οι Κύριλλος και Μεθόδιος, ο αστρονόμος Θεοδήγιος που τον διαδέχθηκε στην «πρυτανεία» κ.α.).

Το έργο του Λέοντος ως μαθηματικού – αστρονόμου αλλά και μηχανικού ήταν πολυτιμότατο. Πρώτος παγκοσμίως εισήγαγε τα γράμματα αντί των αριθμών τόσο στη θεωρητική αριθμητική όσο και στην άλγεβρα (π.χ. στις εξισώσεις) και όχι οι Άραβες (οι οποίοι εισήγαγαν ως αριθμητικά σημεία τους ινδικούς αριθμούς που χρησιμοποιούμε μέχρι σήμερα). Διέσωσε όλα τα συγγράμματα μεγάλων Ελλήνων επιστημόνων όπως του Απολλωνίου, του Περγαίου, του Θεωνά του Αλεξανδρέως, του μεγάλου Ευκλείδη – με ερμηνευτικά σχόλια του ιδίου, χρησιμοποιημένα κατόπιν κατά κόρον στη Δύση – του Αρχιμήδη και του Πτολεμαίου και φρόντισε για τη μεταφορά πολλών εξ αυτών των έργων στην αυλή του χαλίφη. Επίσης, συνέταξε αστρονομικούς πίνακες και διόρθωσε ένα λάθος του αστρονόμου Πορφυρίου σχετικά με την κίνηση των πλανητών. Δυστυχώς από το μεγάλο συγγραφικό του έργο δεν σώζεται τίποτα, με την εξαίρεση των σχολίων του Ευκλείδη, λόγω του χρόνου και, κυρίως, του θρησκευτικού φανατισμού κάποιων εικονολατρών, που μετά τον θρίαμβο της Ορθοδοξίας και την επικράτηση της λατρείας των εικόνων, «εξαφάνισαν» τα έργα του εικονομάχου επιστήμονα, μετά το θάνατό του.

Πιο γνωστός ,όμως, κατέστη για την τελειοποίηση του αρχαίου συστήματος τηλεπικοινωνίας, του οπτικού τηλέγραφου. Ως γνωστόν φρυκτωρικούς πύργους χρησιμοποιούσαν οι άνθρωποι από την αρχαιότητα για να προειδοποιούν για επικείμενες επιδρομές. Οι «αλυσίδες», όμως, των φρυκτωριών είχαν μήκος μόνο μερικών δεκάδων χιλιομέτρων. Ο Λέων δημιούργησε μία αλυσίδα μόλις επτά φρυκτωρικών πύργων – σταθμών, μήκους περίπου δύο χιλιάδων χιλιομέτρων (!) από την Κωνσταντινούπολη ως την Ταρσό της Κιλικίας, τους οποίους και έκτισε στις ψηλότερες κορυφές των οροσειρών που μεσολαβούσαν μεταξύ των δύο πόλεων, ώστε η φωτιά τους να είναι ορατή από εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά. Το σύστημα μετέδιδε όχι ένα αλλά δώδεκα διαφορετικά μηνύματα (όπως επιδρομή, νίκη ή ήττα, υποχώρηση του εχθρού, πυρκαγιά, σεισμό ή πλημμύρα κ.α.). αυτό ήταν δυνατό χάρη σε δύο τέλεια συγχρονισμένα μηχανικά ρολόγια (τα πρώτα μηχανικά ρολόγια στην ιστορία!) τοποθετημένα στα δύο άκρα της φρυκτωρικής αλυσίδας, που λειτουργούσαν με βάση μία διαίρεση της ημέρας σε σταθερές ώρες με αντίστοιχα συμφωνημένα 12 μηνύματα. Με το παραπάνω σύστημα, το αυτοκρατορικό επιτελείο στην Κωνσταντινούπολη μπορούσε να πληροφορηθεί για το τι συνέβαινε στο καίριας σημασίας ανατολικό μεθοριακό μέτωπο από μία έως το πολύ έντεκα ώρες! Αυτή η ταχύτητα μετάδοσης μηνυμάτων σε μεγάλες αποστάσεις ξεπεράστηκε μόλις το 19ο αιώνα με την ανακάλυψη του τηλέγραφου! Δυστυχώς, το σύστημα λειτούργησε για πολύ λίγο γιατί, όταν οι Άραβες κατέλαβαν την Ταρσό μερικές δεκαετίες αργότερα, κατέστρεψαν και το μηχανικό ρολόι της πόλης.

Τέλος, ο Λέων, βαθύς γνώστης της αλεξανδρινής τεχνολογίας, δημιούργησε διάφορα «αυτόματα» μεταλλικά αντικείμενα για τα βυζαντινά ανάκτορα, αξιοποιώντας την υδροστατική και αεροστατική πίεση. Έτσι, κατασκεύασε και τοποθέτησε στην αίθουσα του θρόνου, στον «Χρυσοτρίκλινο» (ανάκτορο του 6ου αι.), έναν επιχρυσωμένο πλάτανο που στα κλαδιά του κουνούσαν τα φτερά τους και κελαηδούσαν χρυσά πουλιά, ενώ στην κορυφή του ένας αυτόματος χρυσός άγγελος έπαιζε σάλπιγγα. Κάτω το δένδρο ολόχρυσοι αυτόματοι οινοχόοι κερνούσαν κρασί τους καλεσμένους του αυτοκράτορα! Στη μαρμάρινη βάση του θρόνου, ορειχάλκινα επιχρυσωμένα λιοντάρια, όποτε κάποιος πλησίαζε το θρόνο, σηκώνονταν όρθια, άνοιγαν το στόμα και βρυχιόνταν! Παρόμοια μηχανήματα είχε κατασκευάσει ο Ήρων ο Αλεξανδρεύς για τους Πτολεμαίους, ενώ άλλα αυτόματα προϋπήρχαν στα βυζαντινά ανάκτορα και στην αυλή του Άραβα χαλίφη για τον εντυπωσιασμό των ξένων.

Το πιο εντυπωσιακό επίτευγμα του Λέοντος στον τομέα του αυτοματισμού υπήρξε κατά το «Περί βασιλείου τάξεως», έργο του Κωνσταντίνου ΄Ζ Πορφυρογέννητου (912 – 949) το «μηχανικόν σάρωθρον», δηλαδή μια μηχανική χελώνη που καθάριζε τους δρόμους της Βασιλεύουσας, ίσως χρήσιμη και για τους σύγχρονους οδοκαθαριστές! Όλα αυτά τα εντυπωσιακά μηχανήματα, σύμφωνα με τις πηγές αχρηστεύτηκαν από τους ίδιους τους Βυζαντινούς σε εποχές οικονομικής δυσπραγίας, οπότε είτε τα έλιωναν για να κόψουν χρυσά και χάλκινα νομίσματα, είτε επειδή δεν μπορούσαν να τα συντηρήσουν, τα πετούσαν.

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ -ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

Μερική αντιγραφή και απόδοση στην Νεοελληνική από Πανδέκτης Φυσικής Εκδόσεις ΚΟΝΤΕΟΥ 1975

Theophanis Chronographia, de Boor, II, Teubner, Lipsae 1885, 23

G. Pentogalos-J. Lascaratos, Bulletin of the History of Medicine, 58 (1984), 99-102. L.J. Bliquez, Two lists of Greek Surgical Instruments and the State of Surgery in Byzantine Times, Symposium on Byzantine Medicine, DOP 38 (1984), 187-204

History of Libraries in the Western World, Michael H. Harris, Scarecrow 1995

J.J. Norwich, «Σύντομη Ιστορία του Βυζαντίου», εκδ Γκοβοστη, Δ’ εκδοση,1997

Ε. Γίββων «Παρακμή και πτώση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας»

«Ιστορία του Ελληνικού Έθνους» της εκδοτικής Αθηνών, τομ. Ζ΄ σελ 17

Π. Μπράουν ο Κόσμος της Ύστερης Αρχαιότητας, 150-750 μ.Χ., εκδ. Αλεξάνδρεια

Ιω. Χορτασμένου, Επιστ. 44, (εκδ. H. Hunger, Wien 1969, σ. 200): τάς δευτερας Αθήνας

Βασιλακοπούλου, «Η ελληνική παιδεία στο Βυζάντιο», Φαινόμενα Νεοειδωλολατρίας, εκδ. Θεοδρομία, σ. 280

A History of Science, Cambridge 1946, p. 47

«Ρωμηοσύνη η Βαρβαρότητα» του οικονομολόγου Αναστ. Φιλιππίδη, για περισσότερες πληροφορίες διαβάστε: «Οικονομική Ιστορία του Βυζαντίου«, ένα ογκώδες συλλογικό έργο πού εκδίδεται ταυτόχρονα στα ελληνικά από το Μορφωτικό Ίδρυμα της Εθνικής Τράπεζας και στα αγγλικά από το Dumbarton Oaks Center του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ, http://www.doaks.org/ehbvol.html

Η Βυζαντινή Φιλοσοφία, Β.Ν. Τατάκη, εκδ. Εταιρίας Σπουδών Νεοελληνικού Πολιτισμού και Γενικής Παιδείας, 1977, σ. 177

Γ. Τσαρούχη, «αγαθόν το εξομολογείσθαι»

14.Μάνος Χατζιδάκις, «Ο καθρέφτης και το μαχαίρι»

http://www.myriobiblos.gr/texts/greek/runciman_interview.html, Πηγή: www.flash.gr, «Σερ Στήβεν Ράνσιμαν: Χρειαζόμαστε την πνευματική μετριοφροσύνη«, 6/11/2000, Επιμέλεια: Λαμπρινή Χ. Θωμά

J.J. Norwich, «Σύντομη Ιστορία του Βυζαντίου», εκδ Γκοβόστη, Δ΄ εκδοση, 1997

Ζακ Λακαριέρ, εφημερίδα «Τα Νέα», 12/6/2002

Hans-Georg Beck, Η βυζαντινή Χιλιετία, εκδ. Μορφωτικού ιδρύματος Εθνικής Τραπέζης, σ. 237

19 Πασχάλιον Χρονικόν, 588, 11

20. Λιβάνιος, Προς Θεοδόσιον κατά Τισαμενού, 37

21. Ευάγριος, Εκκλ. Ιστ. PG 86, 2867

22. Στ. Ράνσιμαν, Βυζαντινός πολιτισμός, εκδ. Γαλαξίας, σ. 78

23. Δημόκριτος Απ. 110

24. Δημόκριτος, Απ. 111

25. Ιωάννη Λυδού, Περί Αρχών, 186, 89

26. Βασιλικά, 6,5,2. Μαλάλας 479,8

27. Ράνσιμαν Στήβεν, «Βυζαντινός Πολιτισμός», Αθήνα, 1979 σελ 335
28 Ε. Λ. Μπουρδάκου : «Αρχαία ρομπότ», β΄ έκδοση, εκδόσεις «Ελεύθερη Σκέψις», Αθήνα, 2002.
29 P. Lemerle : «Ο πρώτος βυζαντινός Ουμανισμός», εκδ. Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης, Αθήνα, 1981.
30 Β. Σπανδάτου κ.λ.π. : «Οι θετικοί επιστήμονες της Βυζαντινής Εποχής», εκδ. «Αίθρα», Αθήνα, 1996.

31 Δημήτριος Ντούρτας Δικηγόρος Αθηνών και κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώματος στον Τομέα Ιστορίας, Φιλοσοφίας, Κοινωνιολογίας και Εκκλησιαστικού Δικαίου της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών