ΑΙΓΑΙΟ

Ήταν Κυριακή, 11 Νοεμβρίου 1912. Η Χίος γιόρταζε τους πολιούχους της, Αγίους Μηνά, Βίκτωρα και Βικέντιο. Τα ξημερώματα εκείνης της μεγάλης μέρας εμφανίστηκε στο στενό μεταξύ Οινουσσών και Μικράς Ασίας και πλησίαζε σιγά–σιγά ο ελληνικός στόλος που ερχόταν να απελευθερώσει το νησί. Στις 9 το πρωί κατέφθασε στο λιμάνι λέμβος με λευκή σημαία μεταφέροντας τον υποπλοίαρχο Αλεξ. Χατζηκυριάκο επικεφαλής αντιπροσωπείας του ελληνικού στόλου που είχε ήδη αγκυροβολήσει έξω από το λιμάνι. ΣΥΝΕΧΙΣΤΕ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΣΗ →

Η περιοχή του Αιγαίου θεωρείται κατεξοχήν ηφαιστειογενής ζώνη, περιοχή δηλαδή, όπου λόγω των πολλών τεκτονικών ρηγμάτων, επιτρέπεται συχνά η ώθηση του μάγματος από τον πυρήνα της γης προς το φλοιό της. Τα ηφαίστεια της Αίγινας, των Μεθάνων, του Πόρου, της Μήλου, της Κιμώλου, της Πολυαίγου,( Η Πολύαιγος ή Υπόληβος ή Πόληβος είναι ένα κυκλαδίτικο νησί του Αιγαίου Πελάγους. Βρίσκεται 2 χλμ. νοτιοανατολικά της Κιμώλου, 6,2 χιλιόμετρα ανατολικά της Μήλου και 15 χλμ. νοτιοδυτικά από την Σίφνο) της Φολεγάνδρου, της Θήρας, της Νισύρου και της Κω σχηματίζουν το λεγόμενο Αιγαιακό ηφαιστειακό τόξο, στα νότια κράσπεδα της καταποντισμένης Αιγαιίδος.
ΣΥΝΕΧΙΣΤΕ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΣΗ →

Ο Προϊστορικός Οικισμός του Ακρωτηρίου

Το Ακρωτήρι είναι χωριό της Σαντορίνης με 450 κατοίκους, με βάση την απογραφή του 2001. Βρίσκεται στο νοτιοδυτικό άκρο του νησιού σε απόσταση 15 χιλιομέτρων από τα Φηρά. Διοικητικά, ανήκει στο Τοπικό διαμέρισμα Ακρωτηρίου του Δήμου Θήρας. Κατά τους μεσαιωνικούς χρόνους αποτελούσε ένα από τα καστέλια του νησιού. Έγινε παγκοσμίως γνωστό χάρη στον προϊστορικό οικισμό που ανακαλύφθηκε στις ανασκαφές, τις οποίες άρχισε συστηματικά στην περιοχή ο Σπύρος Μαρινάτος το 1967. Γεωγραφικά, η περιοχή αποτελεί πραγματικό ακρωτήριο με απόκρημνες ακτές, που προβάλλει επί 3 μίλια δυτικά του νότιου τμήματος της Σαντορίνης. ΣΥΝΕΧΙΣΤΕ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΣΗ →

Μια μεγάλη έκθεση φιλοξενεί το Μουσείο Ηρακλειδών υπο τον τίτλο «ΠΛΕΥΣΙΣ-Ναυπηγικη και Ναυσιπλοϊα των Ελληνων απο την αρχαιοτητα εως τους νεοτερους χρονους και χαρτογραφεί την εξέλιξη της ναυτοσύνης. Η πρωτοβουλία είναι υπό την αιγίδα του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού και τα εγκαίνια θα γίνουν το Σάββατο 1 η Οκτωβρίου.

Η ιστορία της ελληνικής Πλεύσεως στο Αιγαίο και τη Μεσόγειο παρουσιάζεται μέσα από περίπου σαράντα χειροποίητα ξύλινα ομοιώματα ελληνικών πλοίων (0,60 μ. έως 1,50 μ.), κατασκευασμένα με παραδοσιακό τρόπο και με γνήσια αυθεντικά υλικά, τα οποία χρονολογούνται από την προϊστορική αρχαιότητα έως τις αρχές του 20ού αιώνα.
ΣΥΝΕΧΙΣΤΕ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΣΗ →

Από την υποβρύχια έρευνα καταγράφηκαν κτηριακές κατασκευές άγνωστες μέχρι σήμερα καθώς και δομικό υλικό καθ’ όλο σχεδόν το μήκος της δυτικής ακτογραμμής.

Υποβρύχια έρευνα στη δυτική ακτή της Δήλου

Στο διάστημα 5 έως 15 Σεπτεμβρίου 2016 πραγματοποιήθηκε η πρώτη συνεργατική υποβρύχια έρευνα στη Δήλο με τη Γαλλική Σχολή Αθηνών (EFA), υπό τη Διεύθυνση της Εφορείας Εναλίων Αρχαιοτήτων (EAA). Επιστημονικοί υπεύθυνοι της έρευνας από πλευράς της ΕΕΑ ήταν η καταδυόμενη αρχιτέκτονας Αικ. Ταγωνίδου και από πλευράς EFA ο δρ J.-Ch. Moretti.

Η υποβρύχια έρευνα αφορούσε στη χαρτογράφηση-αποτύπωση των βυθισμένων αρχαιολογικών καταλοίπων της δυτικής ακτής της Δήλου και την ενσωμάτωση των κτηριακών αποτυπώσεων και δεδομένων της στο σύστημα (SIG) της Γαλλικής Σχολής Αθηνών για τη Δήλο. ΣΥΝΕΧΙΣΤΕ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΣΗ →

ΠΙΣΩ
Το βράδυ χαράματα προς 7 Ιουνίου 1822 οι γνωστοί τρομοκράτες Κανάρης και Πιπίνος ανατινάζουν στα στενά της Χίου και της μικρασιατικής παραλίας την τουρκική ναυαρχίδα του Καρα Αλή στέλνοντας στο θάνατο ναύτες, αξιωματικούς αλλά και τον ίδιο το ναύαρχο.
Η επιχείρηση έγινε για λόγους εκδίκησης για τη σφαγή της Χίου.

Στο εγχείρημα βοήθησαν δύο παράγοντες: αφενός ότι η νύχτα ήταν πολύ σκοτεινή καθώς δεν είχε φεγγάρι και αφετέρου ότι στο κατάφωτο κατάστρωμα της ναυαρχίδας οι Τούρκοι, κάπου δυό χιλιάδες, γιόρταζαν το Μπαϊράμι κι έτσι τα μέτρα φρούρησης ήταν ελλιπή.

Η φωτιά απ” το μπουρλότο μεταδόθηκε ταχύτατα στο καράβι και ειδικά στην πυριτιδαποθήκη πλησίον της οποίας κόλλησαν τα πυρπολικά. ΣΥΝΕΧΙΣΤΕ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΣΗ →

ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΠΟΥΡΝΑΡΑ

Εσωτερική άποψη του μηχανισμού. Οι ερευνητές ανακάλυψαν συνολικά 3.400 χαρακτήρες (γράμματα, σύμβολα κ.λπ.).

Ηταν λίγο πριν από το Πάσχα του 1900 όταν δύο πλοιάρια Συμιακών σφουγγαράδων κατέφυγαν στα Αντικύθηρα για να γλιτώσουν από μια θαλασσοταραχή που τους βρήκε μεσοπέλαγα. Μόλις ησύχασε ο καιρός, ένας από τους σφουγγαράδες, ο Ηλίας Σταδιάτης, βούτηξε με το σκάφανδρο για να εξερευνήσει τον βυθό. Οταν ξεπέρασε τα 40 μέτρα βάθος πρέπει να είδε ένα αξέχαστο θέαμα: ο πυθμένας ήταν σπαρμένος με μαρμάρινα αγάλματα, αγγεία και απομεινάρια ενός αρχαίου σκαριού. Πήρε το χέρι ενός χάλκινου αγάλματος και αναδύθηκε στην επιφάνεια. Χωρίς να το γνωρίζει, ο σφουγγαράς συνετέλεσε στη γέννηση μιας νέας επιστήμης στα νερά του Αιγαίου: την ενάλια αρχαιολογία. ΣΥΝΕΧΙΣΤΕ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΣΗ →

ΠΙΣΩ
Σαν σήμερα, 30 Μαρτίου 1822, αρχίζει η σφαγή των Ελλήνων της Χίου, μια κανονική γενοκτονία, που κάποιοι στην Τουρκία, δυστυχώς και στην Ελλάδα, θέλουν να ξεχάσουμε…

Το 1818 ο Παντιάς Ροδοκανάκης και ο Νικόλαος Μυλωνάς αποτάθηκαν στο Δημήτριο Υψηλάντη για την απελευθέρωση του νησιού από τους Τούρκους. Ζήτησαν έτσι ναυτική βοήθεια από τις Σπέτσες , την Ύδρα και τα Ψαρά, που συμφώνησαν με την ιδέα απελευθέρωσης του νησιού. Μεγάλη μερίδα όμως Χιωτών διαφωνούσαν με την ιδέα του ξεσηκωμού, λόγω των προνομίων που κατείχαν στο νησί. ΣΥΝΕΧΙΣΤΕ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΣΗ →

ΠΙΣΩ
Η 7η Μαρτίου του 1948 αποτελεί ορόσημο για τα Δωδεκάνησα. Είναι η μέρα που τα νησιά μας, από τη σύσταση του νεοελληνικού κράτους, γίνονται πλέον αναπόσπαστο κομμάτι της Ελλάδας.

Κορίνα Πενέση
Τα Δωδεκάνησα (Πάτμος, Λέρος, Κως, Κάλυμνος, Αστυπάλαια, Νίσυρος, Τήλος, Σύμη, Ρόδος, Χάλκη, Κάρπαθος, Κάσος) εξαιτίας της γεωγραφικής τους θέσης στο σταυροδρόμι ανατολής και δύσης υπέστησαν πολλές επιδρομές στην ιστορία τους από Πέρσες, Σαρακηνούς, Βενετούς, Γενουάτες, Τούρκους (Σελτζούκους και Οθωμανούς). Από το 1309 μέχρι το 1522 περιήλθαν στην εξουσία των Ιωαννιτών Ιπποτών ΣΥΝΕΧΙΣΤΕ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΣΗ →