ΚΟΣΜΟΣ

Η μετάφραση του άρθρου μου για τις διαχρονικές ελληνο-αλβανικές σχέσεις, δημοσιευμένο στο πολύ γνωστό ένθετο «Milosao» στην αλβανική εφημερίδα «Gazeta Shqiptare», την προηγούμενη Κυριακή. Μια απάντηση που προηγήθηκε στην εθνικιστική ρητορική του Αλβανού Πρωθυπουργού.
Μπορείτε να μάθετε και αλήθειες τις οποίες έχουμε όλοι ανάγκη!

«Ορισμοί: Η μακραίωνη ιστορία των σχέσεων ανάμεσα σε Έλληνες και Αλβανούς εμφανίζει ένα πολύσημο και πολυσθενές από τα πιο απλά στη δομή τους, αλλά πολυδιάστατο ως προς το περιεχόμενο της πραγματικότητας στην οποία βρίσκονται. Το ελάχιστο που μπορούμε να πούμε, είναι ότι οι σχέσεις αυτές σε ιστορικό πλαίσιο, δεν έχουν χαρακτήρα αλληλο-εξαίρεσης. Και αν ακόμα δεν ακολουθούν ένα υπόστρωμα ομοιογενοποίησης, όπως στην περίπτωση των Αρβανιτών, έχουν στη βάση τους τη συνεργασία, την κατανόηση, την ανοχή, ως ουσιώδη μορφή της σταθερής πολύ-πολιτισμικότητας, ακόμα και σε περίοδο πολέμου. Πολιτικές διαστρωματώσεις που εξυπηρετούν εθνικές ή εφήμερες ανάγκες και γεωπολιτικά συμφέροντα, προσπαθούν, είτε να εμφανιστούν ως η ΣΥΝΕΧΙΣΤΕ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΣΗ →

«…Για χιλιάδες χρόνια παλαιότεροι πολιτισμοί, όπως αυτοί των Περσών, των Ασσυρίων, των Βαβυλώνιων, έβλεπαν τον άνθρωπο ως ένα απεχθές ον που σέρνονταν μπροστά σε θεότητες και δυνάστες.

Οι ‘Έλληνες όμως, πήραν τον άνθρωπο και τον έστησαν στα πόδια του. Τον δίδαξαν να είναι υπερήφανος… Ο κόσμος είναι γεμάτος θαύματα, έλεγε ο Σοφοκλής, αλλά τίποτα δεν είναι πιο θαυμάσιο από τον άνθρωπο.

Οι Έλληνες έπεισαν τον άνθρωπο, όπως ο Περικλής το τοποθέτησε, ότι ήταν δικαιωματικά ο κάτοχος και ο κύριος του εαυτού του και δημιούργησαν νόμους για να περιφρουρήσουν τις προσωπικές του ελευθερίες.

Οι αρχαίοι Έλληνες ενθάρρυναν την περιέργεια που είχε ο άνθρωπος για τον εαυτόν του και για τον κόσμο που τον περιτριγύριζε, διακηρύττοντας μαζί με τον Σωκράτη ότι μια ζωή χωρίς έρευνα δεν αξίζει τον κόπο να την ζούμε. ΣΥΝΕΧΙΣΤΕ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΣΗ →

Διάλεξη του Καθηγητή Πολιτικής Επιστήμης και πρώην πρύτανη του Παντείου Πανεπιστημίου κ. Γιώργου Κοντογιώργη με θέμα «Η Επικαιρότητα του Ελληνικού Πολιτισμού στον Κόσμο», η οποία οργανώθηκε από την Ελληνική Κοινότητα Μελβούρνης και Βικτωρίας με το Αυστραλιανό Ινστιτούτο Μακεδονικών Σπουδών την Πέμπτη, 30 Οκτωβρίου 2014 στο οίκημα των Ιθακησίων.

Αντικείμενο της διάλεξης αποτελεί η παρουσίαση και η ανάλυση των κύριων χαρακτηριστικών του κοσμοσυστήματος του ελληνικού πολιτισμού και σε ποιό βαθμό παραμένει ο πολιτισμός αυτός επίκαιρος, ζωντανός και πηγή αναφοράς από τους λαούς του πλανήτη μας.

http://lomak.blogspot.gr/

Μια θαυμάσια εκπομπή από το Nationla geographic για την αρχαία Ελληνική πόλη της Πέτρας στην Ιορδανία.

Ένα μοναδικό ανθρώπινο δημιούργημα, η βραχοπολιτεία της Πέτρας, έμενε κρυμμένη στην άμμο της ερήμου για αιώνες ολόκληρους και ανακαλύφθηκε τυχαία από έναν 25χρονο τυχοδιώκτη

Είναι τόσο νωρίς το πρωί που τα μάτια μετά βίας κρατιούνται ανοικτά. Κανείς δεν μιλάει. Οι μόνοι ήχοι που ακούγονται είναι το σφύριγμα του ανέμου και το κουδούνισμα από τα πέταλα των αλόγων καθώς χτυπούν στα χαλίκια μέσα στο στενό πέρασμα του φαραγγιού.

Το φαράγγι που οδηγεί στον αρχαιολογικό χώρο της Πέτρας σε κάποια σημεία έχει πλάτος μόλις δύο μέτρα

Πιο πάνω, εκεί που τελειώνουν τα ψηλά βράχια, ένα μικρό κομμάτι ουρανού προσπαθεί να στείλει το αμυδρό φως του κάτω στο φαράγγι, δημιουργώντας απόκοσμες σκιές στο έδαφος. Ξαφνικά τα στενά βράχια ανοίγουν σε ένα ξέφωτο.

Οι πρώτες αχτίδες του ήλιου λούζουν στο φως τους κίονες και τα αετώματα ενός ναού που ξεπροβάλλει μέσα από τον τραχύ βράχο, στη μέση του πουθενά, σαν την πιο απίθανη ψευδαίσθηση. Η σιωπή δίνει τη θέση της σε ένα αυξανόμενης έντασης μουρμουρητό δέους. Αγαπητοί επισκέπτες, καλωσορίσατε στην Πέτρα!

Η αρχαία βραχοπολιτεία της Πέτρας, ο μεγαλύτερος εθνικός θησαυρός της Ιορδανίας, είναι ένα μυστήριο. Ποια ήταν στην πραγματικότητα αυτή η πόλη; Ποιοι την έχτισαν και γιατί στα βάθη της ερήμου; Για ποιον λόγο το πιο επιβλητικό κτίσμα της περιοχής αποτελείται στην ουσία μόνο από μία πρόσοψη και πίσω της δεν υπάρχει παρά μια μικρή, κενή καμαρούλα; Γιατί ξαφνικά η Πέτρα χάθηκε από την ιστορία και εξαφανίστηκε ακόμη και από τους χάρτες για αιώνες ολόκληρους;

Το στενό φαράγγι που λέγεται Σικ είναι στην πραγματικότητα ένας ενιαίος βράχος που σκίστηκε στα δύο δημιουργώντας εντυπωσιακά σχήματα και χρώματα

Ποιοι ήταν αυτοί οι άγνωστοι κάτοικοί της, οι Ναβαταίοι, που ενώ ήταν νομάδες και έμεναν σε σκηνές ή σε σπηλιές έχτισαν ναούς, παλάτια και θέατρα τέτοιας καλαισθησίας; Και γιατί ενώ δεν βρέθηκαν πουθενά χρυσά κοσμήματα και τα ελάχιστα πήλινα αγγεία τους ήταν χοντροκομμένα και άβαφα είχαν χτίσει έναν ολόκληρο ναό-θησαυροφυλάκιο και σκάλιζαν εξαιρετικά γλυπτά πάνω στον βράχο;

Με μόλις το 1/20 της αρχαίας πόλης να έχει ανασκαφεί μέχρι σήμερα, η γνώση μας για την Πέτρα αλλάζει μέρα με τη μέρα. Νέα μυστικά έρχονται στην επιφάνεια μέσα από τις σκαπάνες των αρχαιολόγων από την Ιορδανία, την Ελβετία, τη Γαλλία και τις ΗΠΑ, που πραγματοποιούν ανασκαφές στην περιοχή.

Η Πέτρα ψηφίστηκε πριν από μερικά χρόνια από εκατομμύρια άτομα σε όλο τον κόσμο ως ένα από τα Νέα Θαύματα του Κόσμου

Τα πιο πρόσφατα ευρήματα είναι εντυπωσιακά: ένα συγκρότημα με πισίνα και λουτρά, μια βίλα ευγενούς, νέοι τάφοι δίπλα στο Θησαυροφυλάκιο, οι οποίοι δίνουν άλλη ερμηνεία στο μυστήριο της κατασκευής αυτού του κτιρίου και πολλά ακόμη που αλλάζουν συνεχώς τα δεδομένα.

Πέρασμα των καραβανιών

Πριν από 2.000 χρόνια, η Πέτρα βρισκόταν στο σταυροδρόμι των καραβανιών που περνούσαν φορτωμένα με μπαχαρικά, υφάσματα και αρώματα από τη μακρινή Ασία.

Οι εφευρετικοί Ναβαταίοι βρήκαν έναν τρόπο να μαζεύουν το πολύτιμο νερό και η πόλη αναπτύχθηκε ταχύτατα, φιλοξενώντας πάνω από 20.000 κατοίκους.

Μόλις το ένα εικοστό της αρχαίας πόλης έχει ανασκαφεί μέχρι σήμερα. Η γνώση μας για την Πέτρα αλλάζει μέρα με τη μέρα

Το θέατρο της πόλης είχε χωρητικότητα 4.000 θεατών, γεγονός που δείχνει το μέγεθος αλλά και το πολιτιστικό επίπεδο της Πέτρας. Ένας ισχυρός σεισμός ισοπέδωσε μεγάλο μέρος της πόλης και κατέστρεψε το υδραυλικό της σύστημα.

Οι δρόμοι των καραβανιών άλλαξαν και οι κάθε λογής επιδρομείς επιτέθηκαν στην Πέτρα στερώντας της τα πλούτη της. Σιγά σιγά η πόλη σιώπησε και χάθηκε στη λήθη της ιστορίας. Ολα αυτά μέχρι τις αρχές του 19ου αιώνα, όταν ένας τολμηρός Ελβετός εξερευνητής που μόλις είχε κλείσει τα 25 χρόνια του, ο J.L. Burckhardt, αποφάσισε να εξερευνήσει τα βάθη της ερήμου στην Εγγύς Ανατολή αναζητώντας χαμένους θησαυρούς.

Υπάρχουν περίπου 800 διαφορετικά αξιοθέατα στον ευρύτερο χώρο της αρχαίας Πέτρας, εκ των οποίων 500 τάφοι. Εδώ ο «τάφος με την υδρία», όπως ονομάζεται

Ο τυχοδιώκτης αυτός ασπάστηκε το Ισλάμ και μεταμφιεσμένος ως Βεδουίνος έφτασε στην έρημη Πέτρα.

Οι διηγήσεις του ξύπνησαν το διεθνές ενδιαφέρον και σύντομα στην περιοχή κατέφθασαν οι αρχαιολόγοι που έφεραν και πάλι στο φως τα μνημεία αυτής της μοναδικής πόλης, που το 1985 χαρακτηρίστηκε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO και λίγο αργότερα ψηφίστηκε από εκατομμύρια άτομα σε όλο τον κόσμο ως ένα από τα Νέα Θαύματα του Κόσμου.

800 αξιοθέατα στην αρχαία πόλη

Υπάρχουν περίπου 800 διαφορετικά αξιοθέατα στον ευρύτερο χώρο της αρχαίας Πέτρας, εκ των οποίων τα 500 είναι τάφοι. Μην πανικοβληθείτε, δεν χρειάζεται να τρέχετε από το ένα στο άλλο. Αξίζει να αφιερώσετε λίγο χρόνο για να απολαύσετε ένα τσάι στη σκιά ή απλώς για να χαζέψετε τη θέα των μνημείων. Επιπλέον, μην παραλείψετε να δείτε το ηλιοβασίλεμα, όταν ο ήλιος πέφτει και τα χρώματα στους βράχους αλλάζουν μαγικά.

Το πιο εντυπωσιακό κτίσμα της Πέτρας, ο ναός της Αλ Χάσνα ή Θησαυροφυλάκιο

Η κύρια δίοδος για την Πέτρα είναι ένα στενό πέρασμα ανάμεσα στα βράχια, που ονομάζεται Σικ. Αυτό που φαίνεται εκ πρώτης όψεως ως φαράγγι, στην πραγματικότητα είναι ένας ενιαίος βράχος με ύψος εκατοντάδων μέτρων που από σεισμούς άνοιξε στα δύο, αφήνοντας ένα κενό που σε κάποια σημεία δεν ξεπερνά τα δύο μέτρα πλάτος.

Κατά μήκος του φαραγγιού υπάρχουν ίχνη από ένα αρχαίο φράγμα και εκατοντάδες περίτεχνα λαξευτοί τάφοι με περίπλοκα σκαλίσματα (ο τάφος της Υδρίας, ο τάφος των Λεόντων, ο τάφος των Οβελίσκων, ο Κορινθιακός τάφος κ.ά.).

Ο «τάφος με την υδρία» και δίπλα του ο κορινθιακός τάφος

Το Σικ οδηγεί στο ξέφωτο που βρίσκεται το πιο εντυπωσιακό κτίσμα της αρχαίας πολιτείας, ο ναός της «Αλ Χάσνα» ή «Θησαυροφυλάκιο», με μια διώροφη πρόσοψη πλούσια διακοσμημένη με κίονες κορινθιακού ρυθμού και ανάγλυφες παραστάσεις. Στο εσωτερικό υπάρχει μόνο ένα δωμάτιο, όπου σύμφωνα με μια εκδοχή γίνονταν οι ιεροτελεστίες προς τιμήν της θεάς Ισιδας, ενώ κατά μια άλλη υπήρχε κρυμμένος ένας αμύθητης αξίας θησαυρός. Σύμφωνα με την επικρατούσα άποψη, το κτίσμα κατασκευάστηκε γύρω στο 85 π.Χ. στα χρόνια του βασιλιά Αρέθα του Τρίτου από Ελληνες τεχνίτες.

Από το Αλ Χάσνα ξεκινά ο δρόμος με τις προσόψεις πολλών τάφων που ανήκουν σε διαφορετικές εποχές, ο οποίος οδηγεί στο αρχαίο ρωμαϊκό θέατρο του 1ου μ.Χ. αιώνα. Κοντά στο θέατρο ξεκινά και η κεντρική οδός της πόλης, με τις κιονοστοιχίες, το Νυμφαίο, τις τρεις Αγορές, το βασιλικό ανάκτορο, το Τέμενος και το Γυμνάσιο.

Το φαράγγι Σικ το οποίο καταλήγει στο εντυπωσιακό Θησαυροφυλάκιο

Υπάρχουν αρκετά σημαντικά αξιοθέατα στους γύρω βράχους, ωστόσο η ανάβαση είναι από αρκετά έως πολύ κουραστική. Αξίζει να κοπιάσετε, ωστόσο, για δύο πολύ ιδιαίτερα αξιοθέατα: το Αλ Μαντμπά ή «Υψηλό Θυσιαστήριο» και το Ελ Ντεΐρ ή αλλιώς «Μοναστήρι». Το Αλ Μαντμπά θα προσεγγίσετε ύστερα από 45λεπτη, σχετικά εύκολη, ανάβαση. Ο χώρος θυσιών βρίσκεται σε έναν βράχο και δίνει την αίσθηση ότι αιωρείται μεταξύ ουρανού και γης.

Το Ελ Ντεΐρ, που είναι χτισμένο πάνω σε ψηλό βράχο, είναι μία από τις πιο περίτεχνες κατασκευές της αρχαίας Πέτρας. Είναι το καλύτερο σημείο για να κλείσετε την επίσκεψή σας, αρκεί να κρατήσετε ενέργεια για μια ανηφορική πορεία με 800 σκαλοπάτια, λαξευμένα στον βράχο!

Το ρωμαϊκό θέατρο είχε χωρητικότητα 4.000 θεατών, γεγονός που δείχνει το μέγεθος αλλά και το πολιτιστικό επίπεδο της Πέτρας

Ο ναός που έχει δύο ορόφους ήταν αρχικά αφιερωμένος στον θεό-βασιλιά Ομπάντας Α’, αλλά την ονομασία «Μοναστήρι» πήρε τη βυζαντινή περίοδο, όταν έγινε τόπος λατρείας των ντόπιων χριστιανών. Η είσοδος οδηγεί σε μια τετράγωνη αίθουσα όπου βρισκόταν ο βωμός.

Από τον πάνω όροφο θα έχετε θέα σε όλες τις γύρω περιοχές, στην κοιλάδα της Πέτρας και στο επιβλητικό βουνό Χορ, στην κορυφή του οποίου -σύμφωνα με την εβραϊκή παράδοση- βρίσκεται ο τάφος του Ααρών.

Η Πέτρα στο φως του φεγγαριού

Η ρωμαϊκή οδός με τους κίονες οδηγούσε σε μια σκεπαστή ρωμαϊκή αγορά

Έπειτα από επίμονες παρακλήσεις των επισκεπτών να δουν την Πέτρα τη νύχτα, οι Αρχές της Ιορδανίας επέτρεψαν να γίνονται νυχτερινές ξεναγήσεις στον χώρο. Οι επισκέψεις ξεκινούν από το Visitor Center κάθε Δευτέρα, Τετάρτη και Πέμπτη, στις 8:30 το βράδυ και διαρκούν 2 ώρες. Το μονοπάτι ανάμεσα στα βράχια είναι φωτισμένο με 1.500 κεριά, οι επισκέπτες βαδίζουν σιωπηλά σε μία σειρά και οδηγούνται μέχρι το Θησαυροφυλάκιο. Εκεί η ξενάγηση γίνεται με μουσική Βεδουίνων, ενώ σερβίρεται αρωματικό τσάι με μέντα. Μη χάσετε αυτή την εμπειρία!

Η καλύτερη εποχή για να επισκεφθείτε την Πέτρα είναι από Οκτώβριο-Μάιο. Η θερμοκρασία κυμαίνεται τότε σε ανεκτά για μεγάλες πεζοπορίες επίπεδα (15-20°C), σε αντίθεση με το καλοκαίρι, όπου ο υδράργυρος βρίσκεται στους 42-45°C.

Όψη του αρχαιολογικού χώρου της Πέτρας από το Θησαυροφυλάκιο

Έχοντας στα χέρια τους, μηχανήματα τελευταίας τεχνολογίας, κορυφαίοι επιστήμονες σαρώνουν με λέιζερ τα αρχαία μνημεία και μας αποκαλύπτουν πολύτιμα μυστικά και δίνουν απαντήσεις σε σημαντικά ερωτήματα.

Σε αυτό το επεισόδιο της σειράς «Σκανάρονας το παρελθόν», αντικείμενο έρευνας η αρχαία πόλη της Πέτρας στην Ιορδανία. Ελληνικής τεχνοτροπίας και αισθητικής μνημείο που η συμβατική ιστορία μας λέει ότι χτίστηκε από… νομάδες άραβες

http://www.apocalypsejohn.com/

Η πρώτη εποχή, η εποχή των «ΖΕΠ ΤΕΠΙ».

Στο κείμενο που ακολουθεί θα γίνει μία συνοπτική παρουσίαση κάποιον όχι τόσο γνωστών αρχαίων μυθολογικών αναφορών, οι οποίες προϋποθέτουν εκτενέστερη μελέτη από τον αναγνώστη, αλλά και μία εκ προοιμίου σοβαρή προσέγγιση καθώς εάν αυτές προσεγγιστούν ανεύθυνα και δίχως ένα ελάχιστο γνωσιολογικό υπόβαθρο, επιτρέπουν σε κάποιους «πονηρούς», να παρουσιάζουν θεωρίες οι οποίες είναι (για τον γράφοντα) τουλάχιστον αστείες, πολύ όμως «εύπεπτες» και «πιασάρικες» ….

Μία από τις πιο αινιγματικές αρχαίες αναφορές που σχετίζονται με τον κατακλυσμό και την Ατλαντίδα, είναι οι Αιγυπτιακές αναφορές σε ιερογλυφική γραφή που αφορούν την εποχή των «ΖΕΠ ΤΕΠΙ». ΖΕΠ σημαίνει «χρόνος» και ΤΕΠΙ σημαίνει πρώτος. Η εποχή «ΖΕΠ ΤΕΠΙ» σηματοδοτεί συνεπώς την πρώτη εποχή – πρώτη φορά, για τους αρχαίους Αιγυπτίους. Οι αναφορές που υπάρχουν προέρχονται από τρεις διαφορετικές πηγές. Από ιερογλυφικές επιγραφές του ναού (Εντφού) της Άνω Αιγύπτου (εποχή των Πτολεμαίων γύρω στο 250 π.χ ), από τους Πάπυρους του Τορίνο (ιερατικός πάπυρος με τα ονόματα των Φαραώ), που περιγράφουν την εποχή του Ραμσή και την έξοδο των Εβραίων γύρω στο 1250 π.χ, αλλά και την πέτρα του Παλέρμο η οποία χρονολογείται στην πέμπτη δυναστεία του παλαιού βασιλείου γύρω στο 2500 π.χ. |
Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι πίστευαν πως τα θεμέλια του πολιτισμού τους εδραιώθηκαν κατά τη διάρκεια αυτής της ένδοξης εποχής. Ο R. T. Rundle Clark, καθηγητής Αιγυπτιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ αναφέρει σχετικά με τις αρχαίες αρχές της Πρώτης αυτής Εποχής:

«Κάθε τι του οποίου η ύπαρξη ή η αυθεντία πρέπει να δικαιολογηθεί ή να εξηγηθεί πρέπει να αναφέρεται στην Πρώτη Εποχή. Αυτό ήταν πραγματικότητα για τα φυσικά φαινόμενα, τις ιεροτελεστίες, τα βασιλικά εμβλήματα, τα σχέδια των ναών, τις μαγικές ή ιατρικές φόρμουλες, το ιερογλυφικό σύστημα, το ημερολόγιο – όλα τα εφόδια του πολιτισμού… Όλα όσα ήταν καλά ή αποτελεσματικά ιδρύθηκαν στις αρχές της «Πρώτης Εποχής» – η οποία ήταν, επομένως, μια χρυσή εποχή απόλυτης τελειότητας…».

Ήταν η εποχή που οι σοφοί Θεοί ήρθαν από ένα νησί που καταποντίστηκε, φέρνοντας μαζί τους στην νέα τους χώρα την Κέμ (Αίγυπτο) έναν ανεπτυγμένο πολιτισμό. Σύμφωνα με τα αρχεία αυτά, υπήρξε μία εποχή που οι Θεοί και οι Ημίθεοι συνυπήρξαν με τους ανθρώπους όταν τα πνεύματα «Νετέρου» πήραν την μορφή ανθρώπων. Είχαν σώματα ανθρώπων και κεφάλια ζώων. Ήταν η εποχή πολύ πριν την εποχή του Μήνη ο οποίος ήταν ο πρώτος βασιλιάς της Αιγύπτου (Ο Μήνης ένωσε τα βασίλεια της Άνω Αιγύπτου και Κάτω Αιγύπτου, και ιδρυτής της 1ης δυναστείας ). Οι Μυθικοί αρχαίοι αυτοί Θεοί, συμβασίλευαν με τους ανθρώπους για εκατοντάδες χρόνια ο κάθε ένας, παρόλα αυτά όμως υπό ορισμένες συνθήκες αρρώσταιναν και πέθαιναν, άρα δεν ήταν αθάνατοι. Τα Θεϊκά αυτά όντα προήλθαν από τα αρχέγονα ύδατα της ανυπαρξίας, κατόπιν εντολής του ερπετοκέφαλου Θεού που παραμένει χωρίς όνομα στα κείμενα του Εντφού.

Η εποχή αυτή διήρκεσε αρκετές χιλιάδες χρόνια, ώσπου τα έργα των Θεών που συμβίωσαν με τους ανθρώπους ξεχάστηκαν. Οι αρχαιολόγοι την εποχή των θεών, που είναι γνωστή σαν «Πρώτη Φορά» ή «Εποχή Των Ζεπ Τεπί», δεν την αποδέχονται φυσικά ως πραγματική ιστορική περίοδο, διότι αφενός αφορά μία μυθολογική αναφορά, και αφετέρου διότι οι χρονικές περίοδοι που αναφέρονται στα κείμενα είναι αντισυμβατικές σε σχέση με τα πορίσματα της αρχαιολογίας. Ένας από αυτούς τους αρχαίους Θεούς ήταν και ο Θεός Θώθ ο οποίος αργότερα θα ονομασθεί και ως Ερμής ο «Τρισμέγιστος», ταυτιζόμενος με τον Θεό Ερμή των Ελλήνων. Λέγεται πως ονομάσθηκε Τρισμέγιστος διότι κατείχε τα τρία μέρη της κοσμικής σοφίας: Της αστρολογίας, της Αλχημείας, και της Θεουργίας.

Οι πρώτες αναφορές για τον Θεό Θώθ γίνονται την εποχή των Πτολεμαίων από τον Αιγύπτιο αρχιερέα και ιστορικό του 3ου π. Χ. αιώνα Μανέθωνα, που έγραψε την ιστορία της Αιγύπτου στα ελληνικά. Σύμφωνα με τα αρχεία στα οποία είχε πρόσβαση ο Μανέθωνας ο Θώθ ή Ερμής ο Τρισμέγιστος έζησε στην εποχή των θεών.

Σύμφωνα με τον Στοβαίο, ο Ερμής ο Τρισμέγιστος είχε γράψει 42 βιβλία στην ιερογλυφική γραφή, εκ των οποίων τα 6 αφορούν τις ιατρικές του γνώσεις ενώ τα υπόλοιπα 36 είναι φιλοσοφικού και κοσμολογικού περιεχομένου. Ο Κλήμης της Αλεξάνδρειας ένας από τους πρώτους πατέρες της Χριστιανικής εκκλησίας, αναφέρει ότι τα σαράντα δύο ιερά βιβλία της Αιγύπτου αποτελούσαν μέρος των βιβλίων του Ερμή. Ο Νεοπλατωνικός Ιάμβλιχος στηρίζεται στην αυθεντία του Αιγυπτίου ιερέα Αβαμμών και αποδίδει χίλια διακόσια βιβλία στον Ερμή τον Τρισμέγιστο. Ο Διογένης ο Λαέρτιος αποδίδει μια ηλικία 48.863 χρόνων πριν από την εποχή του Μέγα Αλεξάνδρου στα βιβλία του Ερμή και των ιερών αρχείων των Αιγυπτίων.
Ο Θεός Θώθ ήταν ο κύριος της σοφίας, και όλων των Επιστημών, της αλχημείας, της μαγείας, υπήρξε επίσης ο ιδρυτής των απόκρυφων μυστηρίων. Επινόησε και δίδαξε τη ιερογλυφική γραφή στους Αιγυπτίους. Σε αυτόν αποδίδονται πολλές από τις ιερές γραφές, ανάμεσα στις οποίες συγκαταλέγεται η Βίβλος των Αναπνοών, ένα τμήμα της Βίβλου των Νεκρών, ο Σμαράγδινος Πίνακας και το Κυμβάλιο.

Ο Θωθ εμφανίζεται επίσης ως αρχιερέας της μυθικής Ατλαντίδος και ιδρυτής της πρώτης αποικίας της χαμένης ηπείρου στην Αίγυπτο , την οποία κυβέρνησε επί αιώνες, υπερβαίνοντας σε χρόνο τη διάρκεια της ζωής των ανθρώπων. Στην συνέχεια τοποθέτησε στη Μεγάλη Πυραμίδα τα αρχεία του. Όσο αφορά τον χρονικό προσδιορισμό της εποχής αυτής, εκτός των γνωστών αναφορών από τον Τίμαιο του Πλάτωνα που αποτελούν μέρος των όσων φέρεται να είπε ο Αιγύπτιος ιερέας στον Σόλωνα (1), ο Ηρόδοτος αναφέρει για τις δυναστείες των αρχαίων αυτών Θεών:

«Όταν ο λογογράφος Εκαταίος (γεννήθηκε γύρω στο 549 π.Χ.) ήταν στις Θήβες (της Αιγύπτου, το σημερινό Κarnak) , οι ιερείς του Δία, αφού άκουσαν την προσπάθειά του να συνδέσει την καταγωγή του με κάποιο θεό δεκάξι γενιές πίσω, έκαναν ακριβώς αυτό που έκαναν και σε μένα αν και, αντίθετα από τον Εκαταίο, εγώ απέφυγα την προσωπική γενεαλογία. Με οδήγησαν στο μεγάλο μέγαρο και μέτρησαν τα ξύλινα αγάλματα που υπάρχουν εκεί, ο αριθμός ήταν ακριβώς αυτός που είπα , αφού κάθε αρχιερέας βάζει να του στήσουν ένα άγαλμα εκεί πριν πεθάνει.
Καθώς μου τα έδειχναν, μετρώντας τα συγχρόνως, ξεκίνησαν από το άγαλμα του αρχιερέα που είχε πεθάνει πιο πρόσφατα και συνέχισαν με την σειρά, αφού με διαβεβαίωσαν ότι καθ ένας τους ήταν γιος του προκατόχου του. Όταν ο Εκαταίος ανέλυσε το γενεαλογικό του δέντρο, για να καταλήξει ότι πρόγονός του πριν από δεκάξι γενιές ήταν ένας θεός, οι ιερείς αρνήθηκαν να τον πιστέψουν και επέμειναν ότι δεν υπάρχει θνητός με θεϊκή καταγωγή. Aντέκρουσαν τον ισχυρισμό του ανατρέχοντας στη γενεαλογία των δικών τους αρχιερέων και τόνισαν ότι καθένα από τα αγάλματα αναπαριστούσε έναν «πίρωμη» που ήταν γιος ενός άλλου «πίρωμη» έως ότου απαρίθμησαν και τα τριακόσια σαράντα πέντε αγάλματα και δεν έκαναν την παραμικρή προσπάθεια να τους συνδέσουν με κάποιο θεό ή ήρωα. Αυτά, λοιπόν, ήταν τα πλάσματα που αναπαριστούσαν τα αγάλματα. δεν ήταν θεοί αλλά άνθρωποι. «Πίρωμις» στα ελληνικά σημαίνει «όμορφος και γενναίος».Ωστόσο, πριν από την εποχή τους, η Αίγυπτος κυβερνιόταν πράγματι από θεούς, που ζούσαν στη γη ανάμεσα στους ανθρώπους, και κάθε φορά ένας από αυτούς είχε την εξουσία. Τελευταίος τους ήταν ο Ώρος, γιος του Όσιρη- ο Ώρος είναι ο Απόλλωνας για τους Έλληνες. Ήταν λοιπόν ο Ώρος, ο τελευταίος θεός που κάθισε στον θρόνο της Αιγύπτου, αυτός που κατατρόπωσε τον Τυφώνα. Ο Όσιρις λέγεται στα ελληνικά Διόνυσος».

Οι 345 ανδριάντες των αρχιερέων ισούνται με 10.350 χρόνια αν υπολογίσουμε με βάση τα 30 χρόνια για τον καθένα (αναλάμβανε στα 30 και παράδιδε στον γιο του στα 60). Ο Ηρόδοτος ο ίδιος υπολόγισε 11.340 χρόνια για 341 γενιές.
Εξαιρετικό σχετικό επίσης ενδιαφέρον παρουσιάζε το Εβραϊκό απόκρυφο βιβλίο του Ενώχ, (δεν συμπεριλαμβάνεται στα βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης). Ο Ενώχ θεωρείται ότι είναι ο έβδομος μετά τον Αδάμ Πατριάρχης των Εβραίων που έζησε πριν από τον Κατακλυσμό. Όπως αναφέρθηκε παραπάνω, η διάρκεια Βασιλείας των Θεών, υπερέβαινε σε χρόνο τη κανονική διάρκεια της ζωής των ανθρώπων. Αντίστοιχα η διάρκεια ζωής των Εβραίων προπατόρων υπερβαίνει κατά πολύ τα ανθρώπινα έτη ζωής. Φυσικά είναι γνωστό πόσο πολύ έχει επηρεαστεί η Εβραϊκή μυθολογία (και όχι μόνο) από την Αιγυπτιακή, συνεπώς μάλλον δεν είναι τυχαίος ο συσχετισμός. Πιο συγκεκριμένα:

  • Ο Ενώς ήταν γιος του Σήθ, εγγονός του Αδάμ και πατέρας του Καϊνάν. Σύμφωνα με τη διήγηση της Βίβλου ο Ενώς έζησε 905 έτη (Γένεση 5,6-11). Ο Ενώς πίστευε στο Θεό, τον λάτρευε και πάντοτε επικαλούνταν τ’ όνομά του. Ο Ενώς απέκτησε γιους και κόρες. Σε ηλικία 90 ετών απέκτησε τον Καϊνάν.
  • ΟΚαϊνάν ήταν γιός του Ενώς και πατέρας του Μαλελεήλ. Σύμφωνα με τη διήγηση της Βίβλου ο Καϊνάν έζησε 910 έτη (Γένεση 5,9-14). Ο Καϊνάν απέκτησε γιους και κόρες. Σε ηλικία 70 ετών απέκτησε τον Μαλελεήλ.
  • Ο Μαλελεήλ ή Μααλαλεήλ ήταν γιός του Καϊνάν και πατέρας του Ιάρεδ. Σύμφωνα με τη διήγηση της Βίβλου ο Μαλελεήλ έζησε 960 έτη (Γένεση 5,12-17). Ο Μαλελεήλ απέκτησε γιους και κόρες. Σε ηλικία 65 ετών απέκτησε τον Ιάρεδ.
  • Ο Ιάρεδ ήταν γιός του Μαλελεήλ και πατέρας του Ενώχ. Σύμφωνα με τη διήγηση της Βίβλου ο Ιάρεδ έζησε 962 έτη (Γένεση 5,15-20). Ο Ιάρεδ απέκτησε γιους και κόρες. Σε ηλικία 162 ετών απέκτησε τον Ενώχ.
  • Ο Ενώχ ήταν γιός του Ιάρεδ και πατέρας του Μαθουσάλα τον οποίο απέκτησε σε ηλικία 65 ετών. Σύμφωνα με τη διήγηση της Βίβλου ο Ενώχ έζησε 365 χρόνια (Γένεση 5,18-24). Ο Ενώχ απέκτησε γιους και κόρες. Σε ηλικία 65 ετών απέκτησε τον Μαθουσάλα. Ο Ενώχ ήταν υπόδειγμα πίστης προς το Θεό. Μοναδικό ήταν και το τέλος της επίγειας ζωής του, αφού δεν πέθανε όπως όλοι οι θνητοί, αλλά «μετατέθηκε» όπως αναφέρει η Αγία Γραφή (Γένεση 5,24. Εβραίους 11,5), δηλαδή αρπάχθηκε στον ουρανό από το Θεό, επειδή είχε ευαρεστήσει το Θεό.
  • Ο Μαθουσάλας ήταν γιός του Ενώχ και παππούς του Νώε. Σύμφωνα με τη διήγηση της Βίβλου σε ηλικία 187 ετών γέννησε το Λάμεχ, μετά τη γέννηση του οποίου έζησε άλλα 782 χρόνια, και απόκτησε γιους και κόρες (Γένεση 5,21-27). Πέθανε σε ηλικία 969 ετών, ένα έτος πριν τον κατακλυσμό. Είναι ο μεγαλύτερος σε ηλικία στην ιστορία της ανθρωπότητας.
  • Ο Λάμεχ ήταν γιός του Μαθουσάλα. Σε ηλικία 182 ετών γέννησε το Νώε, για τον οποίο είπε ότι «αυτός θα μας ανακουφίσει από τα έργα μας, από τον κόπο της χειρωνακτικής δουλειάς και από τη γη, που την καταράστηκε ο Κύριος». Σύμφωνα με τη διήγηση της Βίβλου ο Λάμεχ μετά τη γέννηση του Νώε έζησε 555 χρόνια και απέκτησε γιους και κόρες. Έζησε συνολικά 777.

Στο βιβλίο του Ενώχ ανάμεσα στα άλλα πολύ ενδιαφέροντα, γίνεται αναφορά για Αγγέλους οι οποίοι:

« Και συνέβη όταν αυξήθηκαν οι υιοί των ανθρώπων, εκείνες τις μέρες να γεννηθούν ωραίες και χαριτωμένες θυγατέρες. Και οι άγγελοι, τα τέκνα του ουρανού, τις είδαν και τις πεθύμησαν, και είπαν μεταξύ τους: ‘ Ελάτε, ας εκλέξουμε για μας συζύγους από τα τέκνα των ανθρώπων και ας γεννήσουμε για μας δικά τους τέκνα.’
Και ο Σεμιαζάς, που ήταν αρχηγός τους, τους είπε: ‘ Φοβάμαι πως δεν θα συμφωνήσετε να κάνουμε αυτό το πράγμα, και μόνος εγώ θα πληρώσω την τιμωρία μιας μεγάλης αμαρτίας.’ Και όλοι αυτοί απάντησαν προς αυτόν και είπαν: ‘ Ας ορκιστούμε όλοι όρκο, και ας δεσμευτούμε μεταξύ μας με αμοιβαίες κατάρες για να μην εγκαταλείψουμε το σχέδιο αυτό αλλά να πράξουμε αυτό που αποφασίσαμε.’ Τότε ορκίσθηκαν όλοι μαζί και δέσμευσαν τους εαυτούς τους με αμοιβαίες κατάρες.
Και συνολικά ήταν διακόσιοι, όσοι κατέβηκαν κατά τις μέρες του Ιάρεδ επί της κορυφής του όρους Ερμών, και το ονόμασαν Ερμών, διότι ορκίσθηκαν και αναθεμάτισαν ο ένας τον άλλον πάνω σ’ αυτό. Και αυτά είναι τα ονόματα των αρχηγών τους:
Σεμιαζάς ο αρχηγός τους, Αραθάκ, Κιμβρά, Σαμμανή, Δανειήλ, Αρεαρώς, Σεμιήλ, Ιωμειήλ, Χωχαριήλ, Εζεκιήλ, Βατριήλ, Σαθιήλ, Ατριήλ, Ταμιήλ, Βαρακιήλ, Ανανθά, Θωνιήλ, Ραμιήλ, Ασεάλ, Ρακειήλ, Τουριήλ. Αυτοί είναι οι αρχηγοί τους κατά δεκάδες. (Κεφάλαιο 6, στίχοι 1 – 8).
Και όλοι οι υπόλοιποι έλαβαν μαζί με αυτούς για τον εαυτό τους γυναίκες, και ο καθένας διάλεξε από μία, και άρχισαν να εισέρχονται σε αυτές και να μολύνουν τον εαυτό τους μαζί τους, και δίδαξαν σε αυτές γοητείες και φαρμακείες και ριζοτομίες, και τις έμαθαν να γνωρίζουν τα βότανα. Και αυτές συνέλαβαν, και εγέννησαν μεγάλους γίγαντες, ύψους τριών χιλιάδων πήχεων, οι οποίοι καταβρόχθισαν τους κόπους των ανθρώπων. Και άρχισαν να αμαρτάνουν κατά των πτηνών και των ζώων, και των ερπετών, και των ιχθύων, και να τρώγει ο ένας τις σάρκες του άλλου, και να πίνουν το αίμα. Και η γη κατηγόρησε τους ανόμους. (Κεφάλαιο 7, στίχοι 1 – 6).
Και ο Αζαήλ δίδαξε τους ανθρώπους να κατασκευάζουν ξίφη, και μαχαίρια και ασπίδες και θώρακες, και έκαμε εις αυτούς γνωστά τα μέταλλα της γης και την τέχνη της κατεργασίας αυτών, και ψέλια και στολίδια, και τη χρήση του αντιμονίου και το καλλωπισμό των βλεφάρων, και όλα τα είδη των πολύτιμων λίθων και όλα τα βαφικά. Και έγινε πολλή ασέβεια, και διέπραξαν πορνεία και επλανήθησαν και διεφθάρησαν από τις διδασκαλίες αυτών. Ο Σεμιαζάς τους δίδαξε τις γοητείες και τις ριζοτομίες, ο Αρμαρώς την λύση των γοητειών, ο Ρακειήλ την αστρολογία, ο Χωχιήλ τα σημεία της γης, ο Σαθιήλ τους αστερισμούς, ο Σεριήλ την πορεία της σελήνης.»

Στην συνέχεια αναφέρονται αναλυτικά τις τέχνες που δίδαξαν οι άγγελοι στις γυναίκες και το κακό που έσπειραν οι γίγαντες στη γη, μέχρις ότου οι τέσσερις ισχυρότεροι άγγελοι, ο Μιχαήλ, ο Γαβριήλ, ο Σουριήλ και ο Ουριήλ έριξαν το βλέμμα τους στη γη και διαπίστωσαν τι είχε συμβεί, οπότε και ενημέρωσαν το Θεό. Ο Θεός αποφάσισε να ριφθούν οι εκπεσόντες στα βάθη της αβύσσου για πάντα, οι γίγαντες να αφανιστούν από τα ίδια τους τα χέρια και το αμαρτωλό γένος των ανθρώπων να εκλείψει από τον Κατακλυσμό.
Δεν μπορεί κανείς να μην εντοπίσει εδώ τις ομοιότητες με την Τιτανομαχία και τον Προμηθέα.!
Υπάρχει άραγε άλλο στοιχείο που θα συνηγορούσε στην χρονολογία του Πλάτωνα περί Ατλαντίδος, αλλά και των μνημείων που υποτίθεται πως άφησαν πίσω τους οι αρχαίοι αυτοί Θεοί;
Πολλοί ερευνητές και υποστηριχτές της «απαγορευμένης αρχαιολογίας», πιστεύουν πως οι μεγάλες πυραμίδες της Γκίζας και η Σφίγγα της Αιγύπτου, μπορούν στους να αποκαλύψουν πολλά, αν κάποιος ασχοληθεί με του Ουρανό και τα άστρα… Είναι εξάλλου κοινά πλέον αποδεκτό πως η θέση όλων των αρχαίων ναών και ιερών, σχετίζονταν με την αστρονομία και την θέση των άστρων, καθώς αυτά αποτελούσαν απεικόνιση του Ουρανού στην γη. Όπως φαίνεται όλα συνηγορούν στο ότι τα πάντα είναι αλληλοσυνδεδεμένα, πάνω σε ένα παγκόσμιο γεωδαιτικό δίχτυ. Σημαντικό ρόλο έπαιζαν επίσης οι Ισημερίες και τα Ηλιοστάσια που στην αρχαιότητα συνέπιπταν με διαφορετικές αστρονομικές θέσεις από τις σημερινές.

Οι Δελφοί για παράδειγμα , βρίσκονταν στην διασταύρωση των αξόνων του ζωδιακού ανάμεσα στις ισημερίες και τα ηλιοστάσια. Αυτό που συμβαίνει όμως με τα αρχιτεκτονήματα έχει την αντιστοιχία του και στο ανθρώπινο σώμα. Αντίστοιχα , ο κάθετος άξονας βορά –νότου συμβολίζει τον κορμό και το όρθιο σώμα ενώ ο οριζόντιος Ανατολής- Δύσης αντιστοιχεί στο διάφραγμα. Το χειμερινό ηλιοστάσιο ταυτίζεται με το βορά, το θερινό με το νότο, η εαρινή ισημερία με την ανατολή και τη φθινοπωρινή με τη δύση. Έτσι, ο κάθετος άξονας, είναι τα ηλιοστάσια και ο οριζόντιος οι ισημερίες.

Η κάθοδος των ψυχών στο πεδίο της ύλης συμβολίζεται από το θερινό ηλιοστάσιο στον Καρκίνο επειδή από εκείνη τη μέρα και μετά αρχίζει το φως να λιγοστεύει και το σκοτάδι να κατακτά όλο και μεγαλύτερο μέρος του εικοσοτετραώρου. Έτσι αντίστοιχα οι ψυχές φεύγουν από το μέγιστο φως και εισέρχονται στο σώμα και στην υλική ζωή που σιγά-σιγά τις κάνει να ξεχνούν τη θεία καταγωγή τους.Η αντίστροφη διαδικασία συμβαίνει στο Χειμερινό ηλιοστάσιο όταν από τη μέγιστη νύχτα περνάμε σταδιακά στο ολοένα αυξανόμενο φως. Αυτή η επιστροφή ή έλευση του φωτός στην αρχαιότητα είχε ταυτιστεί με τα Μιθραικά μυστήρια ενώ στον χριστιανικό κόσμο με την έλευση του Χριστού, του οποίου η έλευση στη γη , ως Φως του κόσμου , τοποθετείται στις 25 Δεκεμβρίου, δηλαδή πολύ κοντά στο χειμερινό ηλιοστάσιο. Η εαρινή Ισημερία καθοριζόταν από τον Ταύρο και η φθινοπωρινή από τον Αετό ή Σκορπιό, ενώ το θερινό ηλιοστάσιο ήταν στον Λέοντα και το χειμερινό στον Υδροχόο.

Ας επιστρέψουμε όμως στην Αίγυπτο. Για χιλιάδες χρόνια η Μεγάλη Σφίγγα το μοναδικό αυτό μνημείο της Αιγύπτου, έχει τα μάτια της στραμμένα προς την Ανατολή και το βλέμμα στον ουρανό, διαβάζοντας στα αστέρια ένα μήνυμα ξεχασμένο εδώ και αιώνες από την ανθρωπότητα.

Υπάρχουν εξαιρετικά πειστικές ενδείξεις αν όχι αποδείξεις πως οι τρεις Πυραμίδες της Γκίζας στα δυτικά της Σφίγγας, είναι στην πραγματικότητα ένας ακριβής χάρτης των τριών αστεριών της ζώνης του Ωρίωνα…

Οι 3 πυραμίδες έχουν κατασκευαστεί σαν γήινη απεικόνιση των 3 αστερισμών του Ωρίωνα όπως αυτοί φαίνονται στον ουρανό το 10.450 π.Χ.

Η Σφίγγα, είναι ένας ισημερινός δείκτης που κοιτάζει προς την ανατολή του ήλιου, όταν αυτός ανέτειλε από το ζώδιο του Λέοντα. Πότε συνέβη αυτό; Μεταξύ 10.300-8.140 π.Χ. Ήταν η εποχή του Λέοντα, του ζωδίου της δημιουργίας. (2)

Λίγα είναι γνωστά για την εποχή αυτή. Αστρολογικά αυτή ήταν η «Χρυσή Εποχή , καθώς ο Λέων κυβερνάει το χρυσό. Ήταν τότε που ο Ήλιος λατρευόταν σαν αρχέγονος θεός του φωτός και της ζωής.
Η Σφίγγα είναι ένα μνημείο «λιονταρίσιο», με λιονταρίσιο σώμα και όπως λένε, με λιονταρίσιο αρχικά κεφάλι. Σύμφωνα με τους ερευνητές η Σφίγγα χτίστηκε κατά την εαρινή ισημερία του έτους 10.500 π.Χ. Τη στιγμή που ο Ήλιος κατά την εαρινή ισημερία εκείνης της χρονιάς βρισκόταν 12 μοίρες κάτω από τον ορίζοντα, με το ζώδιο του Λέοντα να έχει ήδη αρχίσει να ανατέλλει. Η γήινη λιονταρίσια Σφίγγα ήταν το πανομοιότυπο του αστερισμού του Λέοντα.
Οι ερευνητές παρατήρησαν επίσης πως μόλις ο Ήλιος αρχίσει να φωτίζει τον ουρανό, αν κάποιος γυρίσει προς το νότο κάνοντας μια γωνία 90 μοιρών από το σημείο που η Σφίγγα ατενίζει την ανατολή, θα δει ότι πάνω στο μεσουράνημα του μεσημβρινού βρίσκονται τα τρία αστέρια της ζώνης του Ωρίωνα. Ο σχηματισμός και οι αποστάσεις αυτών των αστεριών, είναι πανομοιότυπο του σχηματισμού και των αποστάσεων των τριών πυραμίδων της Γκίζα.

Πόσο τυχαία μπορεί να είναι όλα αυτά; Και γιατί η εποχή του Λέοντα που άρχισε με αυτά τα αστρονομικά φαινόμενα, ονομάστηκε «η Πρώτη Φορά» ή «χρυσή εποχή»;
Στην Ελληνική μυθολογία λόγο για την χρυσή εποχή, κάνει ο Ησίοδος. Οι άνθρωποι τότε ζούσαν σαν θεοί, δεν είχαν βάσανα και δεν γνώριζαν μόχθο ούτε γεράματα, αλλά ήταν πάντα παλικάρια, χαίρονταν σε γιορτινά συμπόσια, δεν προσβάλλονταν από αρρώστιες και ο θάνατος τους έμοιαζε με ύπνο γλυκό.
Μετά το «χρυσό γένος» δημιουργήθηκε από τους θεούς το ασημένιο γένος. Ήταν μια κυριολεκτικά δυστυχισμένη γενιά. Η αιτία της δυστυχίας της ήταν η αμυαλιά και η άρνησή της να προσφέρει τιμές στους θεούς.

Ακολουθεί το χάλκινο γένος. Ήταν ένα γένος που χρησιμοποιούσε τον χαλκό. Είχε χάλκινα σπίτια και χάλκινα όπλα. Ήταν ένα γένος ανθρώπων πολεμοχαρές. Αφανίστηκε εξαιτίας των πολεμικών συγκρούσεων.
Ακολουθεί το τέταρτο γένος, το γένος των ηρώων, γένος δίκαιο και αντρείο, που εξολοθρεύτηκε όμως σε πολέμους.
Το πιο δυστυχισμένο γένος ήταν το σιδερένιο γένος. Είναι η εποχή, στην οποία ζει ο ποιητής. Την περιγράφει με μελανά χρώματα. Το γένος αυτό θα καταστραφεί λόγω της ηθικής εξαχρείωσης των ανθρώπων. Καμιά τιμή δεν θα έχει όποιος κρατά το λόγο του ούτε ο δίκαιος και ο καλός, αλλά θα τιμούν περισσότερο τον κακό και τον αχρείο. Το μόνο δίκαιο θα είναι η δύναμη, ενώ θα λείπει η συναίσθηση του αληθινού δίκαιου. Η Αιδώς και η Νέμεσης (ο σεβασμός και το δίκαιο) θα πετάξουν στον Όλυμπο, θα εγκαταλείψουν τη γη. Η ηθική εξαχρείωση και διαστροφή θα φέρουν ακόμα και βιολογικές ανωμαλίες. Τα παιδιά θα γεννιόνται με άσπρα μαλλιά και δεν θα μοιάζουν των γονιών τους. Οι τερατογενέσεις αυτές θα σημάνουν και το τέλος της σιδερένιας γενιάς.

Ίσως δεν είναι επίσης τυχαίο πως ο Θεός Ακέρ ή Ακάρ, ένας από τους πρωιμότερους θεούς στο αιγυπτιακό μυθολογικό πάνθεον ο οποίος λατρευόταν ως προσωποποίηση του ορίζοντα, παριστάνονταν ως δύο λέοντες που ατένιζαν σε εκ διαμέτρου αντίθετες κατευθύνσεις, με τον δίσκο του Ηλίου ανάμεσα τους, συμβολίζοντας το χθες και το σήμερα. Έτσι απεικονίζονται και στο στήθος της Σφίγγας.

Εξαιτίας αυτής της απεικόνισης ο Ακέρ έλαβε το συνοδευτικό Ρούτι, που σημαίνει δύο λιοντάρια, φύλακες της εισόδου και της εξόδου από τον Κάτω Κόσμο. Με αυτή την ιδιότητα ο Ακέρ είναι ο αρχαιότερος φύλακας και σε αυτόν απευθύνονταν οι νεκροί για να ανοίξει τις πύλες του Κάτω Κόσμου. Από την ίδια εικονοπλασία προέρχεται και η συνήθεια της τοποθέτησης λεοντόμορφων ειδωλίων ή αγαλμάτων στις πύλες των ανακτόρων, των τάφων και των κατοικιών έως σήμερα.

Κλείνοντας θα ήθελα να επισημάνω πως είναι πολλά τα μυθολογικά εκείνα στοιχεία που αναζητούν απαντήσεις, και των οποίων οι ενδείξεις έρχονται σε αντίθεση με τα πορίσματα της αρχαιολογικής σκαπάνης. Σε κάθε περίπτωση ο χρόνος θα δείξει εάν η ιστορία του πλανήτη αλλά και του ανθρώπινου πολιτισμού είναι αυτή που σήμερα η επιστήμη αποδέχεται, ή υπάρχουν έαν οι αρχαίοι είχαν καλά κρυμμένα μυστικά, τα οποία ίσως κάποτε αποκαλυφθούν….

Παραπομπές:

( 1 ) H διάρκεια του πολιτισμού μας, όπως λένε τα ιερά μας βιβλία των Αιγυπτίων), είναι οκτώ χιλιάδες χρόνια. Θα σου μιλήσω λοιπόν με συντομία για τους νόμους και τα υπέροχα έργα των συμπολιτών σου που έζησαν πριν από εννέα χιλιάδες χρόνια….Ύστερα όμως από αρκετό καιρό (μετά τις 9.000 χρόνια πριν) έγιναν μεγάλοι σεισμοί και πλημμύρες και μέσα σ’ ένα φοβερό μερόνυχτο η γη κατάπιε ολόκληρο το στρατό σας ενώ η Ατλαντίδα βούλιαξε στην θάλασσα.

(2) Κάθε 25.800 έτη συμβαίνει μια πλήρη περιστροφή που κάνουν οι πόλοι του άξονα της γης γύρω από τον Πόλο της Εκλειπτικής. Η κίνηση αυτή μοιάζει πρακτικά σαν μια σβούρα, που ολοκληρώνει μια περιστροφή σε 25.800 έτη. Όπως το Ηλιακό έτος έχει 12 μηνιαίες υποδιαιρέσεις, έτσι και το Μεγάλο Έτος έχει 12 υποδιαιρέσεις, που καθορίζονται από την μετατόπιση του άξονα της γης, και το πέρασμά του από τα 12 ζώδια. Κάθε υποδιαίρεση λοιπόν χρονικά, σχηματίζει μια περίοδο 2150 Ηλιακών Ετών περίπου. Κάθε 2.000 χρόνια περίπου, ο πλανήτης μας, και ενδεχόμενα και οι ανθρώπινες συμπεριφορές, επηρεάζονται από κάποιες βασικές αρχές που χαρακτηρίζουν το κάθε ζώδιο. Οι εποχές αυτές είναι:

• Η εποχή του Κριού, από το 2.000 Π.Χ. μέχρι το 0, χαρακτηρίστηκε από την ανάγκη του ανθρώπου για να εξερευνήσει τον κόσμο και να επεκτείνει τις δραστηριότητες του. Μιά εποχή που έδωσε περισσότερη αυτοπεποίθηση, και ώθησε τον κόσμο να αναλάβει πρωτοβουλίες και να αλλάξει πολλά δεδομένα στην ζωή μας. Οι πόλεμοι ήταν κυρίαρχη τάση την εποχή εκείνη, περισσότερο για επεκτατικούς λόγους, μια και οι λαοί αναγκαστικά ερχόντουσαν σε μεγαλύτερη επαφή μέσα από την μεγαλύτερη επεκτατική τους κινητικότητα. Το Κριάρι, εμφανίστηκε σαν σύμβολο στην πολιορκητική μηχανή, που ήταν ένα από τα βασικά όπλα της εποχής. Το θετικό στοιχείο της εποχής εκείνης ήταν η ανάμιξη των πολιτισμών, και η μετάδοση της γνώσης, αλλά το αρνητικό ήταν φυσικό ο πολεμοχαρής χαρακτήρας των λαών εκείνων. Άλλωστε Κυβερνήτης του Κριού δεν είναι ο Αρης ο Θεός του πολέμου;

• Η εποχή του Ταύρου, από το 4.000 π.Χ. – 2.000 π.Χ., ανέδειξε τον Αιγυπτιακό πολιτισμό, και ο ταύρος λατρευόταν σαν ιερό ζώο τότε. Το ζώδιο του Ταύρου έχει σαν βασικά στοιχεία την σταθερότητα και την ανάγκη γιά γήινες απολαύσεις. Ακόμα, ο ταύρος έχει σαν χαρακτηριστικό τον Τέκτονα, και η εποχή αυτή ανέδειξε έντονα αρχιτεκτονικά μνημεία, όπως οι πυραμίδες, αλλά θα πρέπει να σημειώσουμε ότι βασικό τους στοιχείο ήταν η σταθερότητα.

• Η εποχή των Διδύμων, 6.000 Π.Χ. – 4.000 Π.Χ., ήταν σαφώς η εποχή που έσπρωξε τους λαούς να επικοινωνήσουν μεταξύ τους, και σε εκείνη την εποχή εμφανίζονται τα πρώτα σοβαρά δείγματα αυτής της προσπάθειας. Οι περισσότερες θεότητες ήταν επίσης Δίδυμες.

• Η εποχή του Καρκίνου, 8.000 Π.Χ. – 6.000 Π.Χ., ήταν η εποχή που ο κόσμος βίωσε μεγάλες φυσικές καταστροφές, ειδικά πλημμύρες, και ένιωσε έντονη την ανάγκη να προστατευτεί από τις δυνάμεις της φύσης. Η ανασφάλεια είναι ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά του Καρκίνου, όπως και η ανάγκη δημιουργίας της οικογένειας. Ακόμα, η εποχή εκείνη εμφάνισε έντονα την ανάδειξη των μητριαρχικών κοινωνιών, και την παρουσία του θηλυκού στοιχείου και της λατρείας της Σελήνης.

• Η εποχή του Λέοντα, 10.000 Π.Χ. – 8.000 Π.Χ., ανέδειξε μεγάλες Ηγεμονιες, όπως οι Ατλαντες, καθώς και τον Ηλιο σαν κυρίαρχο στοιχείο λατρείας των λαών εκείνων. Το χρυσάφι επίσης, χαρακτηριστικό τού ζωδίου του Λέοντα, εκτιμήθηκε ιδιαίτερα την εποχή εκείνη.

Πηγή
από το εξαιρετικό και πολύ πλούσιο
http://xletsos-basilhs.blogspot.gr/

( Εθνική Βιβλιοθήκη Γαλλίας- Παρίσι )

Β.Ν.Μακρής Πλοίαρχος Ε.Ν.

Στό προηγούμενο τεύχος καλύφθηκε με μερικά κενά, ο Χάρτης τού Johannes Ruysch του 1507, ο οποίος παραδόξως παρουσιάζει μέρη τα οποία δεν είχαν ακόμη ανακαλυφθεί.
Στο τεύχος αυτό θα γίνει μια προσπάθεια σ’ ένα χάρτη που έχει δημιουργήσει αρκετές συζητήσεις και αμφιβολίες.
Από τα διασωθέντα κείμενα της βιβλιοθήκης του Χριστόφορου Κολόμβου, γνωρίζουμε ότι είχε μελετήσει και πιθανώς αντιγράψει την Κοσμογραφία (Imago Mundi) του καρδινάλιου D’ Aillys,
Προφανώς ένα από τα 600 αντίγραφα που έγιναν στην Bolognia το 1344 μετά την μεταφορά της Κοσμογραφίας του Πτολεμαίου στην Δύση από τον Εμμανουήλ Χρυσολορά το 1395 και την οποία ο Πάπας Πίος ο 2ος (Aenias Silvius Piccolomini) μοίρασε στους Καρδιναλίους του.

Από τις προσωπικές σημειώσεις και την βιογραφία του Χριστόφορου Κολόμβου από τον γιο του Ντιέγκο, γνωρίζουμε ότι είχε 4 χάρτες σε χαρτί οι οποίοι συμπεριλάμβαναν και παγκόσμιο χάρτη, (Mapa Mundi), πιθανόν ένας από αυτούς διασώθηκε.

Οπωσδήποτε η τέχνη, διακόσμηση και εργαστηριακή επεξεργασία του χάρτη αυτού, δείχνει εργασία εμπειρου χαράκτη, ιδιαίτερα αν συγκριθεί με τα υποτυπώδη σκίτσα του αδελφού του Βαρθολομαίου Κολόμβου και του συνεργάτη του Alessandro Zorzi.

Αν λάβουμε υπ’ όψιν τους υπολογισμούς του Χρ.Κολόμβου, είναι προφανέςότι είχε και τον Χάρτη που αντέγραψε ο Johannes Ruysch και τον παγκόσμιο χάρτη που αντέγραψε το 1507 ο Martin Waleseemuller, ο οποίος δείχνει την Ιαπωνία την οποία ανακάλυψαν αργότερα (1542) οι Πορτογάλοι.
Οι Χάρτες αυτοί έχουν και οι δύο ένα κοινό σφάλμα , δείχνουν την Ανατολική ακτή της Ασίας με μήκος 292 μοιρών, σφάλμα που προέκυψε μάλλον από πολλαπλές αντιγραφές η και πιθανόν από τον ίδιο τον Κλαύδιο Πτολεμαίο.

Οι υπολογισμοί και τα επιχειρήματα του Χρ. Κολόμβου ήταν ότι, αν η Δυτική ακτή της Ισπανίας, όπου και ο πρώτος περίπου μεσημβρινός ( 0 ) του Πτολεμαίου, απέχει από την ανατολική ακτή της Ασίας 292 μοίρες προχωρώντας ανατολικά, τότε ο θαλάσσιος δρόμος προς τα Δυτικά είναι πολύ συντομότερος, δηλαδή 360-292=78 μοίρες..
Φυσικά παρά το γεγονός ότι η σκέψη του ήταν σωστή, πολλά από τα δεδομένα ήσαν λανθασμένα.
Συμπτωματικά η απόσταση Ευρώπης – Αμερικής είναι περίπου σωστή.

Ένας άλλος λανθασμένος υπολογισμός του Χρ. Κολόμβου ήταν ότι υπολόγιζε στην Μοίρα 56 και 2/3 μίλια Ιταλικά (1477,5 μέτρα), πράγμα που είχε σαν συνέπεια την σμίκρινση του Ισημερινού κατά 5500 περίπου μίλια. Προφανώς παραπλανηθείς από τον χάρτη που του έδωσε ο Φλωρεντίνος γιατρός και φίλος του Paolo Toscanelli).
Το γεγονός όμως ότι φεύγοντας από τον πρώτο σταθμό του μετά το Πάλος, τις Καναρίους νήσους την 6ην Σεπτεμβρίου 1492, έδωσε εντολή στους Πλοιάρχους της ‘’PINTA’’ (Martin Alfonso Pinzon) και της ‘’NINIA’’ (Vincente Yanez Pinzon), ότι μετά από πλεύση 700 λευγών (2415 μίλια), δεν θα ταξιδεύουν νύχτα για να μην χτυπήσουν την στεριά, σημαίνει ότι γνώριζε τον προορισμό του με βεβαιότητα έστω και αν οι υπολογισμοί του ήσαν λανθασμένοι.

Αν ο Αριστοτέλης γνώριζε και περιέγραφε την θάλασσα των Σαργασών ‘’Ηρεμες θάλασσες γεμάτες φύκια, μακριά πέρα από τις στήλες του Ηρακλή’’ (Γιβραλτάρ), 1750 χρόνια πρίν από το Χρ. Κολόμβο, σημαίνει πως πολύ πριν από το Χρ. Κολόμβο κάποιος η κάποιοι πήγαν στην Αμερική και γύρισαν να διηγηθούν τι είδαν.
Αν ο Κλαύδιος Πτολεμαίος στον 1ον μ.χ. αιώνα δηλαδή 1300 χρόνια πριν από το Χρ.Κολόμβο, τοποθέτησε τον πρώτο μεσημβρινό του στις Καναρίους νήσους η νήσους των Μακάρων όπως τις νομάζει 1300 χρόνια πριν ανακαλυφθούν από κάποιο Γενοβέζο και Ισπανούς ναυτικούς το 1345, τότε η η Ιστορία θα πρέπει να αναθεωρηθεί η η Ιστορία δεν ανταποκρίνεται στην αλήθεια.
Όπως και αν έχει το πράγμα, ας το αφήσουμε στους ειδικούς ας γυρίσουμε στον Χάρτη.

Παρά το γεγονός ότι ο χάρτηος φαίνεται μάλλον πρωτόγονος, παρουσιάζει ορισμένα χαρακτηριστικά τα οποία αξίζουν προσεκτικότερη μελέτη.
Α) Ο Χάρτης έχει ένα κανονικό δεκαεξάγωνο του οποίου οι διαγώνιες μας λέγουν οι ΕΙΔΙΚΟΙ δείχνουν τις πορείες. (Σαν πλοίαρχος δεν μπορώ να καταλάβω γιατί θα πρέπει να διασχίσω την Αφρική και Ευρώπη για να πάω από την Γκαμπόν στην Βαλτική, αν η θάλασσα είναι ανοιχτή, εκτός αν το πλοίο διαθέτει φτερά).
Οι περισσότερες από τις διαγωνίους κύριοι ΕΙΔΙΚΟΙ σκονταύτουν στις στεριές.

B) H ακτίνα του περιγεγραμμένου κύκλου στο δεκαεξάγωνο, είναι η ακτίνα της γης με την κλίμακα του χάρτη, όσον είναι δυνατόν να προσδιορισθεί με κάποια σχετική ακρίβεια, λόγω πολλαπλών αντιγραφών
Από έμπειρους χαράκτες όχι όμως και καλούς γεωγράφους.

Γ) Παρά το γεγονός ότι ο χάρτης έχει τέσσερα ανεμολόγια με καθαρή ένδειξη του Αληθινού Βορρά σε τέσσερες Γωνίες του δεκαεξαγώνου, το δίκτυον των μεσημβρινών και παραλλήλων παρουσιάζει μια γωνία 22,5 Μοίρες προς τον αληθινό Βορρά.

Δ) Η Ισλανδία παρουσιάζεται σαν τρία χωριστά νησιά.

Ε) Στην σημερινή Σαχάρα παρουσιάζει μια μεγάλη λίμνη Lacuo Mano (τρέχουσα λίμνη ) και ποτάμια.

ΣΤ) Ο Χάρτης του κόσμου στην άκρη παρουσιάζει το γεωκεντρικό σύστημα του Πτολεμαίου και σχεδόν τέλεια αναπαράσταση της Νοτίου Αφρικής και του ακρωτηρίου της Καλής Ελπίδας, λίγα χρόνια πριν το παραπλεύσει ο Vasco Da Gama το1497, ο οποίος δεν επέστρεψε στην Ευρώπη μέχρι το 1499.

Προφανώς το κέντρο προβολής του χάρτη είναι το κέντρο του κανονικού δεκαεξαγώνου το οποίο βρίσκεται στο Μαρόκο.
Αν το δεκαεξάγωνο στραφεί επί του κέντρου του κατά 22.5 μοίρες οπότε οι μεσημβρινοί συμπίπτουν με τον πραγματικό Βορρά έχουμε μερικές εκπλήξεις.

  • 1) Ο Ισημερινός πέρνει την κανονική του θέση κάτω από την σημερινή νησίδα Σάο Τομέ και την Λιμπρεβίλ της Γκαμπόν
  • 2) Οι γεωγραφικές συντεταγμένες των διαφόρων τόπων συμπίπτουν με τα σημερινά περίπου δεδομένα.
  • 3) Οι αποστάσεις των παραλλήλων ανά 15 μοίρες ειναι συσχετισμένες με τις τριγωνομετρικές σχέσεις των πλατών σφαιρικού σχήματος προβαλλομένου σε επίπεδο.

Μετά τις εκπλήξεις ακολουθούν τα ερωτήματα.
Ι) Ποιός και πότε έφτιαξε τους χάρτες από τους οποίους ο Πτολεμαίος πήρε τις πηγές του, δεδομένου ότι ο ίδιος δεν ταξίδευε, έχοντας γνώσεις σημερινού χαρτογράφου και χρησιμοποιόντας μαθηματικούς υπολογισμούς πολύ προχωρημένους για τον Χρ. Κολόμβο που μπαρκάρισε στα 14 χρόνια του.

ΙΙ) Γιατί ο χαρτογράφος έχοντας γνώσεις να φτιάξει ένα τόσο εξελιγμένο χάρτη παρουσιάζει το δίκτυο των μεσημβρινών και παραλλήλων 22.5 μοίρες εκτός πραγματικού.

ΙΙΙ) Που βρήκε ο χαρτογράφος την Λίμνη στην Σαχάρα η οποία κατά τους γεωλόγους είχε βλάστηση και ήταν κατοικίσημη 20-30000 χρόνια πριν από την εποχή μας, αλλά είναι έρημος τουλάχιστον 16000 χρόνια.

ΙV) Τι άλλο πιθανόν να βρεθεί από το δεκαεξάγωνο και το δίκτυό του.

Πιθανώς ο Ηρόδοτος απαντά σε μερικές από τις απορίες μας, καλό θα ήταν να ξαναδιαβασθεί λίγο προσεκτικότερα.

Υ.Γ. Ο Martin Waldseemuller ξέχασε να μεταφράσει τους ανέμους.
ΚΕΚΙΑ – ΕΥΡΟΝΟΤΟ – ΛΙΒΟΝΟΤΟ – ΑΦΡΙΚΑΝΟ – ΖΕΦΥΡΟ στον χαρτη που παρουσιαζει δια δικο του.

Εξωγήινοι και Απαγορευμένα νησιά.

Άλλο ένα βίντεο της φανταστικής σειράς «ΑΡΧΑΙΟΙ ΕΞΩΓΗΙΝΟΙ» του History Channel2, που εδώ αναφέρεται σε μυστηριώδη και απαγορευμένα νησιά. Απολάυστε και πάλι ένα ταξίδι φαντασίας όπως εδώ ΣΥΝΕΧΙΣΤΕ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΣΗ →

Μια πολύ καλή αναφορά που κάνει το History Chanel2 στην σχέση ζωής και πολιτισμών επί της γης με εξωγήινους και τα μυστηριώδη βουνά ανά την υφήλιο.
Δείτε το, κάντε ένα ταξίδι φαντασίας στο παρελθόν και στα πέρατα του διαστήματος. ΣΥΝΕΧΙΣΤΕ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΣΗ →

Το πιο γνωστό παράδειγμα είναι η Ελληνίδα Θεά Αράχνη.

Πεπλατυσμένος λίθος με ασυνήθιστα χαραγμένα σχήματα ανακαλύφθηκε κοντά σε αιγυπτιακή όαση. Η επιγραφή που φέρεται ως συνομήλικη με τις πυραμίδες, παρουσιάζει νέα ερωτήματα σχετικά με το παρελθόν, ενός από τους παλαιότερους πολιτισμούς στον κόσμο.
Η όαση Χάργκα βρίσκεται δυτικά  από την αρχαία πρωτεύουσα του Λούξορ, σε απόσταση 175 χιλιομέτρων. Γύρω από την όαση υπάρχουν διάφορα αρχαιολογικά μνημεία, πολλών περιόδων, με κυριαρχία ενός κτηρίου, τριών χιλιάδων ετών και ενός  παλαιοχριστιανικού νεκροταφείου του 7ου αιώνα.
Οι αρχαιολόγοι του
Αμερικανικού Πανεπιστημίου του Καΐρου (American University in Cairo), ισχυρίζονται ότι η λίθινη πλάκα είναι τουλάχιστον 6.000 ετών. Βρέθηκε στην περιοχή «Ουαντί»- μια ξηρά κοίτη ρέματος, όπου στο παρελθόν είχαν ανακαλυφθεί διάφορα αντικείμενα προδυναστικής περιόδου.
Στη λίθινη πλάκα υπάρχουν σχέδια από αράχνες και έντομα που παγιδεύονται στο ιστό, έτσι τουλάχιστον αποφαίνονται οι επιστήμονες.

«Προσεγγίζοντας το αληθινό νόημα των σχεδίων μπορεί κανείς να μαντέψει και να υποβάλει την πιο πιθανή εκδοχή», λέει η αιγυπτιολόγος Σαλίμα Ίκραμ (Salima Ikram), καθηγήτρια στο Αμερικανικό Πανεπιστήμιο του Καΐρου.
Σύμφωνα με την επιστήμονα, οι αράχνες αποτελούσαν στοιχεία μύθων σε πολλούς πολιτισμούς σε όλον τον κόσμο.

Το πιο γνωστό παράδειγμα είναι η Ελληνίδα Θεά Αράχνη.
Η Αράχνη είναι πρόσωπο της ελληνικής μυθολογίας που αναφέρεται στις Μεταμορφώσεις του Οβιδίου. Ήταν κόρη του Κολοφωνίου πορφυροβάφου Ίδμονος, στην πόλη της Λυδίας Ύπαιπα (habitabat Hypaepis)Η Αράχνη καυχήθηκε πως ήταν ανώτερη στην υφαντική τέχνη από τη θεά Αθηνά, που μεταμορφώθηκε σε γριά και τη συμβούλεψε να είναι πιο σεμνή. Η Αράχνη όμως δεν συμμορφώθηκε και άρχισε μάλιστα να κεντάει τους έρωτες των θεών για να τους ταπεινώσει. Η Αθηνά την χτύπησε τότε στο μέτωπο και της ξέσχισε τους ιστούς, και τότε η Αράχνη απαγχονίστηκε, αλλά η θεά την καταράστηκε να συνεχίσει το έργο της κρεμασμένη, μεταμορφώνοντάς την στο ομώνυμο έντομο. Ο Βιργίλιος και ο Οβίδιος χρησιμοποίησαν ποιητικά το μύθο.

Κανείς ωστόσο δεν μπορεί να ξέρει τη σχέση των  αρχαίων κατοίκων της ερήμου  με την αράχνη και αν υπάρχει σύνδεση με το συμβολικό χαρακτήρα της Ύφανσης στην ανθρώπινη πορεία, όπως παρουσιάζεται και στο ελληνικό πάνθεο ή απλά είναι ένα  στοιχείο ως εικόνα που υπήρχε στη βλάστηση της όασης στην έρημο.

© mikres-ekdoseis- Γιῶργος Ἐχέδωρος