ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΠΡΟΣΩΠΑ

Η διαμόρφωση και η εξέλιξη της πόλης-κράτους των Αθηνών σε σχέση με της Σπάρτης ήταν φυσικά εντελώς διαφορετική. Η συγκρότησή της τοποθετείται τον 8ο αιώνα π.Χ., όταν συνενώνονται πολιτικά όλοι οι κάτοικοι της Αττικής σε έναν συνοικισμό με πολιτικό κέντρο την Αθήνα. Στη διάρκεια των δύο αιώνων που θα ακολουθήσουν η πόλη θα γνωρίσει ολόκληρο το φάσμα των πολιτειακών μεταβολών. ΣΥΝΕΧΙΣΤΕ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΣΗ →

Ο δυνάστης της Καρίας Μαύσωλος εκμεταλλεύτηκε τη δυσαρέσκεια των Ροδίων απέναντι στους Αθηναίους και κατά τη διάρκεια του «Συμμαχικού πολέμου» (357–355 π.Χ.) εγκατέστησε καρικές φρουρές στη Ρόδο.
Σημειώνεται ότι οι Αθηναίοι κήρυξαν τον πόλεμο αυτόν στους πάλαι ποτέ συμμάχους τους, τους Βυζαντίους, Ροδίους, Χίους και Κώους, οι οποίοι αρνήθηκαν να τους καταβάλουν τις συμμαχικές εισφορές, τις «συντάξεις». ΣΥΝΕΧΙΣΤΕ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΣΗ →

Ποια η αναζήτηση του Μ.Αλεξάνδρου στην σκληρότερη έρημο του κόσμου; Μήπως εκπλήρωνε μια θεϊκή αποστολή; Πέτυχε;

Γράφει ο Γιάννης Σοφούλης

Τι αναζητούσε ο Μέγας Αλέξανδρος στην «Φυλακή της Ερήμου»;
Έχουν ειπωθεί πολλά για την εκστρατεία του Μ. Αλεξάνδρου συνολικά και πιο ειδικά για το τμήμα της εκείνο που έλαβε χώρα στην κεντρική Ασία. Πιο συγκεκριμένα αυτό το τμήμα που πραγματοποιήθηκε στην έρημο της Τάκλα Μακάν!

Ποιος ήταν ο πραγματικός στόχος του όταν τόλμησε να διασχίσει μια από τις σκληρότερες ερήμους του πλανήτη (κατά πολλούς η σκληρότερη). Τι ήταν αυτό που τον οδήγησε να υπερνικήσει όλα τα εμπόδια και να αψηφήσει τις πλέον αντίξοες συνθήκες, για να κάνει αυτή τη διαδρομή; ΣΥΝΕΧΙΣΤΕ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΣΗ →

Πολύευκτος Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως (956-970μ.χ.)
Πολύευκτος (πολύ+εύχομαι = ο πολυπόθητος)

Ένας ακόμη Πατριάρχης της Ορθόδοξης Εκκλησίας, με ισχυρό χαρακτήρα.Έδρασε καταλυτικά στην Ιστορία του Βυζαντίου, ασκώντας Εξωτερική πολιτική και επηρεάζοντας τα πολιτικοκοινωνικά δρώμενα της εποχής του, στρεφόμενος κατά των αυτοκρατόρων (σήμερα θα λέγαμε πολιτικών) όταν αυτοί παρέβαιναν τους θρησκευτικούς και πολιτικούς κανόνες.Όχι μόνο ασκούσε κριτική και «βέτο» σε εσωτερικά ζητήματα, άλλα έκανε και εξωτερική πολιτική επ’ ωφελείας της χώρας του και επί των ημερών του μεταβάλλεται σε πολιτικοποιημένη δύναμη. ΠΡΟΛΟΓΟΣ Σοφία Ντρέκου ΣΥΝΕΧΙΣΤΕ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΣΗ →

Την Αυγούστα Θεοφανώ κατηγόρησαν ότι δολοφόνησε τρεις αυτοκράτορες.

Σύζυγος δύο αυτοκρατόρων, μητέρα του Βασίλειου Βουλγαροκτόνου και αδίστακτη πολιτικός. Η αυτοκράτειρα του Βυζαντίου, Θεοφανώ, οργάνωσε τη δολοφονία του συζύγου της για να τον αντικαταστήσει με τον εραστή της και ανιψιό του, Ιωάννη Τσιμισκή.
Η Θεοφανώ γεννήθηκε στην Πελοπόννησο και ήταν κόρη ενός ταπεινού ταβερνιάρη. Κανείς δεν ξέρει πώς κατάφερε μία φτωχή κοπέλα από άσημη οικογένεια να φτάσει στο υψηλότερο αξίωμα της βυζαντινής αυτοκρατορίας.
Μία εκδοχή είναι ότι έγινε διαγωνισμός ομορφιάς για να επιλεχθεί η νύφη του μελλοντικού αυτοκράτορα και η Θεοφανώ ξεχώρισε για τα κάλλη της. ΣΥΝΕΧΙΣΤΕ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΣΗ →

Η γυναίκα και οι κόρες του Δαρείου εκλιπαρούν τον Μ. Αλέξανδρο να θάψουν τον Βασιλιά πριν τις εκτελέσει και αυτός τους χαρίζει τη ζωή και όλα τους τα προνόμια. Η γενναιοδωρία και η ευφυΐα του στρατηλάτη.

Ο Αλέξανδρος κυνηγά τον Δαρείο .Ζωγραφική 11ου αι. της αυτοκρατορίας της Ρωμανίας «Βυζάντιο» -Βρίσκεται στην Μαρκιανή Βιβλιοθήκη της Βενετίας .Πιθανά από το πλιάτσικο των Εσπέριων το 1204. – Κωδ .Ελληνικός αρ. 479 Φάκελος 8 /5 ,τίτλος: Βουκεφάλας
Ο Μέγας Αλέξανδρος ήρθε αντιμέτωπος το 333π.Χ. με τον Δαρείο Γ’ Κοδομανό, τον Βασιλιά των Περσών με σκοπό να καταλάβει τη στενή διάβαση που οδηγούσε από τη Κιλικία στη Συρία. Σύμφωνα με τις αρχαίες πηγές το στράτευμα του Αλέξανδρου αποτελούταν από 30.000 στρατιώτες και του Δαρείου από 150.000 ή 100.000 Πέρσες και Έλληνες μισθοφόρους. Ο Μεγάλος Βασιλιάς, όπως αποκαλούσαν τον Δαρείο, τράπηκε σε φυγή και ο Αλέξανδρος ξεκίνησε να τον καταδιώκει. Ο Δαρείος είχε προβάδισμα 800 μέτρα, αλλά ο Αλέξανδρος συνέχισε να το κυνηγά έως ότου έπεσε σκοτάδι. Σε πείσμα όλων αυτών δεν έφτασε στο στρατόπεδο με άδεια χέρια. ΣΥΝΕΧΙΣΤΕ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΣΗ →

Περί των περιστατικών του θανάτου του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου

Γουσταύου Σλουμβερζέ

Περί δε των περιστατικών του θανάτου του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου αι σύγχρονοι διηγήσεις διαφέρουσιν απ’ αλλήλων. Οι θρύλοι αντικατέστησαν την αλήθειαν, ήτις μένει αμφίβολος. Ουδείς των ιστορικών της πολιορκίας παρέστη εις τον θάνατον αυτού. Ο πιστός Φραντζής, όστις είχεν ακολουθήσει αυτόν μέχρι της δραματικής εκείνης ιππηλασίας ανά το μήκος τοΰ τείχους, ης αφήκεν εις ημάς την συγκινητικήν αναμνησιν, λέγει ρητώς, ότι την εσχάτην εκείνην ώραν δεν ευρίσκετο πλησίον του αγαπητού ηγεμόνος, αλλ’ ήτο μακράν, εντεταλμένος αποστολήν τίνα, όπως επιθεώρηση άλλο μέρος της Αμύνης (1). ΣΥΝΕΧΙΣΤΕ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΣΗ →

Ο Αχιλλέας κακοποιεί τη σορό του Έκτορα. Αριστερά ο Πρίαμος και η Εκάβη. Δεξιά ο τύμβος του Πάτροκλου και η φτερωτή ψυχή του. Στο κέντρο η Ίριδα.

~~{ * }~~

«Το γένος των Ηρώων συγκροτεί το μυθικό παρελθόν της Ελλάδας των πόλεων, τις ρίζες με τις οποίες έρχονται να συνδεθούν τα γένη των οικογενειών, οι κοινωνικές ομάδες, οι κοινότητες των Ελλήνων. Περισσότερο και από τη λατρεία των θεών, ακόμα και των πολιούχων, η λατρεία των ηρώων έχει ένα χαρακτήρα πολιτικό και ταυτόχρονα στενά συνδεδεμένο με τη γη. Λειτουργούν ως πρότυπα δόξας αλλά και προστασίας μιας κοινότητας.

Σε κάθε περίπτωση, συνενώνουν τα μέλη μιας ομάδας γύρω από μια λατρεία, η οποία ανήκει κατ’ αποκλειστικότητα σε αυτήν και εμφανίζεται στενά συνδεδεμένη με έναν συγκεκριμένο τόπο. ΣΥΝΕΧΙΣΤΕ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΣΗ →