Έχετε μπλοκάρει τι διαφημίσεις που βοηθούν την σελίδα μας να συνεχίζει να σας ενημερώνει για ιστορικά θέματα, μιας και είναι η μόνη πηγή εσόδων για να καλύψουμε τα έξοδα σύνδεσης στο διαδίκτυο.Είναι απλές προσεγμένες διαφημίσεις χωρίς απολύτως κανέναν κίνδυνο για σας

ΠΙΣΩ
Ενδιαφέρον κουρδικό δημοσίευμα, αναφέρεται στην αφομοίωση από τους Τούρκους, των Ελλήνων, των Κούρδων, των Αρμενίων, των Σύριων, των Αράβων και των Εβραίων που ζούσαν στην κακώς ονομαζόμενη ‘Οθωμανική Αυτοκρατορία’, ορθότερα Εγγύς Ανατολή, όπως σημειώνει το δημοσίευμα.

Υπάρχει η Εγγύς Ανατολή, η Μέση Ανατολή και η Άπω Ανατολή. Η Εγγύς Ανατολή είναι συνυφασμένη με την βυζαντινή παρουσία που είναι συνέχεια του ελληνικού πολιτισμού και των ελληνικών πληθυσμών στην περιοχή , σημειώνει ο Κούρδος αρθρογράφος Ισμαήλ Μπεσιξή.
Στην εγγύς Ανατολή εντάσσεται η Μικρά Ασία, που η πλευρά προς το Αιγαίο Πέλαγος ονομαζόταν Ιωνία.
Ανατολικά της Ιωνίας είναι η Ανατολία (από εκεί προήλθε το όνομα) και στη συνέχεια είναι τα εδάφη της Καππαδοκίας. Ο Πόντος είναι στη Μαύρη Θάλασσα, μετά τον Πόντο άρχιζε το Λαζιστάν.

Η πλειοψηφία των πληθυσμών στην Ιωνία, την Ανατολία και την Καππαδοκία, ήταν Έλληνες. Στον Πόντο ήταν οι Έλληνες του Πόντου, Αρμένιοι υπήρχαν στην Αρμενία και στην Κιλικία.
Η άφιξη των Τούρκων στη Μικρά Ασία, συνεχίζει το δημοσίευμα, συμπίπτει με το πρώτο εξάμηνο του ενδεκάτου αιώνα. Στοιχεία της εποχής δίνουν τον αριθμό των Τούρκων που ήρθαν στη διάρκεια τριών αιώνων, από τότε, στην περιοχή, δηλαδή, μεταξύ του 11ου και 13ου αιώνα, οι οποίοι κυμαίνονται από 400 έως 600 χιλιάδες.
Αυτοί ήταν πολεμιστές, δηλαδή, άνδρες. Ήρθαν πολεμώντας και παντρεύτηκαν γυναίκες από τον εντόπιο πληθυσμό. Έτσι πήραν γυναίκες των Αρμενίων, των Ελλήνων, των Εβραίων, των Κούρδων, των Σύριων, των Αράβων κλπ. Πρώτα, βέβαια, γινόταν ο εξισλαμισμός, που συνεχίστηκε στους επόμενους αιώνες.
Μέχρι τον 19ο αιώνα κράτησε ο εκτουρκισμός, με τη μορφή των φόρων κατά των χριστιανών που αποτέλεσε μια σοβαρή πίεση για να αλλάξουν θρήσκευμα οι εντόπιοι χριστιανικοί πληθυσμοί, οι γηγενείς.

Όταν οι Τούρκοι άρχισαν να συρρέουν στη Μικρά Ασία, πριν από έξι- επτά αιώνες, ο γηγενής πληθυσμός αριθμούσε περί τα δέκα εκατομμύρια και αυτό που φαίνεται σήμερα είναι ότι ο πληθυσμός στη Μικρά Ασία έχει τα γονίδια των γηγενών πληθυσμών και δεν έχουν ή έστω έχουν ελάχιστη ομοιότητα με τους κατοίκους της Κεντρικής Ασίας, από περιοχές καταγωγής των Τούρκων. Αυτό που κυριαρχεί στη Μικρά Ασία είναι το γονίδιο του Έλληνα και του Αρμένη που είναι περίπου ίδιο.
**
Μέχρι τις αρχές του εικοστού αιώνα οι Έλληνες του Πόντου είχαν τις πανάρχαιες πόλεις, Αμάσεια, Νεοκαισάρεια, Τραπεζούντα, Αργυρούπολη, Ματσούκα, Σαμψούντα, Σινώπη, Μπάφρα κ.ά.
Στις αρχές του εικοστού αιώνα μέχρι το 1914-15 οι επαρχίες του Πόντου είχαν 1135 εκκλησίες , 960 ελληνικά σχολεία και 815 ελληνικές κοινότητες.

Η καταστροφή όλων αυτών των πληθυσμών έγινε με την οργάνωση «Ένωση και Πρόοδο» των Τούρκων για την απονομή της τουρκικής ταυτότητας.

Η οργάνωση προέβλεπε μια ενιαία χώρα στο εσωτερικό της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας που θα ζούσαν μόνο αυτοί που αισθάνονταν Τούρκοι.

Αυτή η οργάνωση είχε ως στόχο τον διωγμό των Ελλήνων, των Αρμενίων, των Κούρδων, των Σύριων, των Αλεβιτών. Δεν έπρεπε να υπάρχουν αυτοί οι πληθυσμοί στην ‘τουρκική αυτοκρατορία’.

Οι «Ενωτικοί» αποφάσισαν ότι έπρεπε να εκδιωχθούν οι Έλληνες της Ιωνίας, της Ανατολίας, της Καππαδοκίας και του Πόντου. Να διωχθεί και ο Αρμενικός πληθυσμός ενώ οι Ασσύριοι, οι Κούρδοι, οι Αλεβίτες, οι Λαζοί και οι άλλες μικρότερες ομάδες να αφομοιωθούν από τους Τούρκους, με πιέσεις και γάμους, ώστε η αυτοκρατορία να είναι καθαρά τουρκική και πυλώνα το Ισλάμ.

Οι διωγμοί και οι δημεύσεις των περιουσιών των Ελλήνων, των Αρμενίων και των Σύριων, έδωσαν οικονομική ώθηση στην Οθωμανική οικονομία και έτσι άρχισε να γεννιέται η τουρκική αστική τάξη.

Μετά τους βαλκανικούς πολέμους του 1912-13 και τη διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, οι Τούρκοι έστρεψαν την προσοχή τους στους εσωτερικούς εχθρούς και αυτοί ήταν οι Έλληνες.

Από το 1911 άρχισε ουσιαστικά ο διωγμός των Ελλήνων της Ιωνίας και τέθηκε το σχέδιο της απομάκρυνσης των συνειδητών Ελλήνων από τη Μικρά Ασία, αυτή η διαδικασία επεκτάθηκε δραστικά μετά το 1913.

Στόχος της ‘Ένωσης και Προόδου’ των Τούρκων ήταν από το 1914 ο διωγμός των Ελλήνων του Πόντου, της Καππαδοκίας, της Ανατολίας και της Ιωνίας. Άρχισε ο εκφοβισμός, οι δολοφονίες, οι καταπιέσεις και το ένα γεγονός διαδέχονταν το άλλο. Στόχος τους ήταν ο διωγμός των Ελλήνων από τον Πόντο, ή θα τους σκότωναν ή θα τους έκαιαν τα σπίτια, ώστε να μην υπάρχει πιθανότητα να ζήσουν στην εσωτερική Οθωμανική αυτοκρατορία που θα αποτελούσε την τουρκική πατρίδα…

Το κείμενο αποτελεί αποσπασματική παρουσίαση της ομιλίας του Κούρδου Ισμαήλ Μπεσιξή (İsmail Beşikci) στο ιστορικό συμπόσιο που έγινε στην Άγκυρα στις 9 Απριλίου 2016 από το έντυπο ‘Newroz’ για «Ο Α΄ παγκόσμιος Πολέμος και μετά, το πρόβλημα της περιφέρειας του Πόντου» [Birinci Dünya Savaşı’nda ve Sonrasında, Trabzon Vilayet Pontus Sorunu].

The Hellenic Information Team

Το παρόν άρθρο μεταφράστηκε και επιμελήθηκε από το © Βαλκανικό Περισκόπιο -Γιῶργος Ἐχέδωρος

Ανάκτορα και κοινωνική συνοχή

«Ανάκτορα και κοινωνική συνοχή. Κατανοώντας την ανάδυση των Μινωικών ανακτόρων κατά τη διάρκεια της Πρώιμης Εποχής του Χαλκού» είναι ο τίτλος διάλεξης που θα δώσει ο Peter Tomkins (Εργαστήριο Wiener, Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών), την Παρασκευή 25 Νοεμβρίου 2016, και ώρα 18.30, στο κτίριο της Εν Αθήναις Αρχαιολογικής Εταιρείας (Πανεπιστημίου 22). «Από τα πρώτα χρόνια […]

Διάγοντας την καλή ζωή στη Ρωμαϊκή Ανατολή: μαρτυρίες από ψηφιδωτά οικιών

Λεπτομέρεια από ψηφιδωτό της Αντιόχειας. Από τη δρα Christine Kondoleon Το Ίδρυμα Αναστάσιος Γ. Λεβέντης και το Λεβέντειο Δημοτικό Μουσείο Λευκωσίας διοργανώνουν την 25η διάλεξη εις μνήμην Κωνσταντίνου Λεβέντη με τίτλο «Living the Good Life in the Roman East: The Evidence of Domestic Mosaics» («Διάγοντας την καλή ζωή στη Ρωμαϊκή Ανατολή: μαρτυρίες από ψηφιδωτά οικιών»). […]

Μεσαιωνική Ήπειρος: η νεώτερη έρευνα

Εξελίξεις και προοπτικές Επιστημονική Συνάντηση με θέμα «Μεσαιωνική Ήπειρος. Η νεώτερη έρευνα. Εξελίξεις και προοπτικές» διοργανώνουν ο Μουσικοφιλολογικός Σύλλογος «Σκουφάς», στο πλαίσιο του εορτασμού 120 χρόνων από την ίδρυσή του, και η Εφορεία Αρχαιοτήτων Άρτας. Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στην Άρτα, στην αίθουσα του Συλλόγου (Πλατεία Εθνικής Αντιστάσεως), την Παρασκευή 11 Νοεμβρίου 2016 και ώρα […]

Νέα δεδομένα για το ανάκτορο της θρυλικής Ιωλκού στο Διμήνι

Κάτοψη των πολύ εντυπωσιακών μεγάρων στο μυκηναϊκό Διμήνι Καινούργια δεδομένα που τεκμηριώνουν τη σημασία των μυκηναϊκών μεγάρων,  ηλικίας 3.500 χρόνων, που ανακαλύφθηκαν στον αρχαιολογικό χώρο του Διμηνίου, όπου ανιχνεύεται η θρυλική Ιωλκός, ανακοινώθηκαν στη διάρκεια των χθεσινών εργασιών του διεθνούς συνεδρίου που πραγματοποιήθηκε στο Βόλο. Οι εργασίες προστασίας και ανάδειξης του μυκηναϊκού οικισμού που πραγματοποιήθηκαν […]

Αρχαίοι Έλληνες, οι τολμηροί πρόδρομοι της μονοθεΐας.

Το μεγαλείο του αρχαίας ελληνικής διανόησης στη φιλοσοφική, πολιτική και ηθική της έκφανση δεν αναδύεται μέσα από ομοιογένεια και ενιαία μορφή. Αντίθετα, μας αποκαλύπτεται με την αντιφατικότητά της, την εκδήλωση και εναλλαγή διαφορετικών -διαμετρικά πολλές φορές- ρευμάτων, που αλληλο-αντιμάχονται και μέσα από την αποδοχή και την άρνηση, τη θέση και την αντίθεση, σταλάζουν στη σύνθεση, […]

Τo Βυζάντιο μετά την άλωση – Η Εκκλησία ως επιβίωση του Βυζαντίου

Ἰωάννη Θ. Μπάκα, λέκτορος ΑΠΘ Ἡ Ἅλωση τῆς Κωνσταντινούπολης τὸ 1453 ἀπὸ τοὺς Ὀθωμανοὺς ἔβαλε τέλος στὴ ζωὴ τῆς Βυζαντινῆς Αὐτοκρατορίας ὡς κρατικῆς πολιτειακῆς ὀντότητας. Ἡ Ἅλωση τῆς Πόλης, παρὰ τὸ ὅτι βιώθηκε ὡς κατακλυσμιαῖο γεγονὸς ἀπὸ τοὺς ὀρθοδόξους, δὲν ὁδήγησε ὡστόσο στὴ διακοπὴ τῆς βυζαντινῆς ἱστορικῆς καὶ πολιτιστικῆς τους παράδοσης. Τὸ τραγικὸ αὐτὸ γεγονὸς […]

Ο αριθμός των βοδιών του Ήλιου

Ο αριθμός των βοδιών του Ήλιου: το βοϊκόν πρόβλημα του Αρχιμήδους Σταύρος Γκιργκένης Το 1773 ο φημισμένος Γερμανός συγγραφέας G. E. Lessing ανακάλυψε χειρόγραφο, το οποίο περιείχε ένα άγνωστο μέχρι τότε αρχαίο ελληνικό ποίημα. Το χειρόγραφο απέδιδε το κείμενο στον Αρχιμήδη (287-212 π.Χ.), ενώ το ποίημα από τότε έγινε γνωστό με τον τίτλο βοϊκόν πρόβλημα […]

Γυναικείες Θεότητες, δοξασίες της περιοχής της Μεσογείου