Έχετε μπλοκάρει τι διαφημίσεις που βοηθούν την σελίδα μας να συνεχίζει να σας ενημερώνει για ιστορικά θέματα, μιας και είναι η μόνη πηγή εσόδων για να καλύψουμε τα έξοδα σύνδεσης στο διαδίκτυο.Είναι απλές προσεγμένες διαφημίσεις χωρίς απολύτως κανέναν κίνδυνο για σας

ΠΙΣΩ
Το 1826 ο Ιμπραήμ πασάς βρισκόταν ήδη στην Πελοπόννησο και την ερήμωνε, μια σημαντική μονάδα του στρατού του, που αποτελείτο από 8.000 υπό την ηγεσία του Γάλλου αρνησίθρησκου στρατηγού, τον Σουλεϊμάν Πασά επιχειρούσε στην ανατολική Πελοπόννησο, στην πορεία του είχε καταστρέψει τα ορεινά χωρία του Πραστού (τα οποία τα έκαψε), του Αγίου Πέτρου και του Αγίου Ιωάννη και βρισκόταν μπροστά στο κάστρο του Παραλίου Άστρους.

Το κάστρο αυτό δεν είναι κάποια ιδιαίτερα ισχυρή τοποθεσία, είχε δύο προβόλους περιμετρικά από τα βράχια της τοποθεσίας που οι ντόπιοι ονομάζουν «Νησί», σ’ αυτή την οχυρωμένη τοποθεσία είχαν καταφύγει 5.000 άμαχοι από τις διάφορες περιοχές της Κυνουρίας, της Σπάρτης, της Καρύταινας, της Τρίπολης, του Άργους και του Ναυπλίου για να γλυτώσουν από τον εμφύλιο που μαινόταν στην περιοχή.

Το κάστρο του Παραλίου Άστρους υπερασπιζόντουσαν 2.000 μαχητές όλων των ηλικιών με επικεφαλής τον στρατηγό Παναγιώτη Ζαφειρόπουλο ή Άκουρο, μαζί του ο Άκουρος είχε τα αδέλφια του, τον Γενναίο Κολοκοτρώνη, τον Χρήστο Κολοκοτρώνη, τον Πλαπούτα, τον Στάικο Σταϊκόπουλο, τον Τσόκρη, τον Κουτσονίκα, τον Σπηλιάδη τον πρεσβύτερο, τον Ρήγα Παλαμήδη (γερουσιαστής), τον Θεοχαρόπουλο, τον Ανδρέα Μεταξά και τον Γιάννη Πέτα, τέσσερα κανόνια, αλλά και δύο σπετσιώτικα πλοία.

Ο Σουλεϊμάν Πασάς με το ιππικό του στις 5 Αυγούστου 1826 ρίχτηκε στην πεδιάδα του Άστρους και εκεί σκότωσε δύο αμάχους τον Γεροχαρμανή και τον Α. Καζάκο, που έτρεχαν να μπουν στο κάστρο, αλλά όταν αυτό το ιππικό πλησίασε στο κάστρο αποκρούστηκε, στην συνέχεια αποκρούστηκε και η εμπροσθοφυλακή του Σουλεϊμάν Πασά, αλλά και η οργανωμένη επίθεση του κυρίου σώματος των αραπάδων. Κατά τις επιθέσεις αυτές «έσκασε» ένα από τα πυροβόλα των αμυνομένων και σκοτώθηκε ένας από τους χειριστές του ο Ζαχαριάς, το τέλος της ημέρας βρήκε τους αμυνόμενους να διατηρούν τις θέσεις τους με ελάχιστες απώλειες και του Αιγύπτιους να θρηνούν πλήθος νεκρών και να αντιλαμβάνονται ότι δεν έχουν πολλές ελπίδες για μια νίκη σ’ αυτή την περιοχή.

Η κορυφαία στιγμή της ένδοξης στρατιωτικής σταδιοδρομίας του Παναγιώτη Ζαφειρόπουλου υπήρξε η απόκρουση της επίθεσης του Ιμπραήμ, στις 5 και 6 Αυγούστου του 1826. Ο Ιμπραήμ με 25.000 στρατό είχε αρχικά επιχειρήσει να βαδίσει εναντίον του ελληνικού στρατοπέδου στα Βέρβαινα.

Το πληροφορήθηκαν, όμως, αυτό οι Έλληνες και αναδιπλώθηκαν στην οχυρή περιοχή του Αγίου Πέτρου. Επειδή, όμως, ο εχθρός απειλούσε άμεσα και τις νέες αυτές θέσεις στον Άγιο Πέτρο χρησιμοποιώντας άλλες διόδους και επιδιδόμενος σε εμπρησμούς, λεηλασίες και αιχμαλωσίες, οι δυνάμεις των Ελλήνων διαιρέθηκαν σε δύο τμήματα που αποσύρθηκαν το ένα προς το Μαρί και το άλλο προς τον Κοσμά. Η απάντηση του Ιμπραήμ, όταν απέτυχε να εξουδετερώσει τον ελληνικό στρατό στον Άγιο Πέτρο, ήταν να πυρπολήσει τον Άγιο Πέτρο, το Καστρί, τον Άγιο Ιωάννη και την ορεινή Μελιγού. Είναι χαρακτηριστικό το ότι από τα 400 σπίτια του Αγίου Πέτρου διασώθηκαν λιγότερα από δέκα. Από το Άστρος οι μαχητές και οι άμαχοι, που από στιγμή σε στιγμή περίμεναν την εισβολή στην περιοχή τους και την επίθεση του φοβερού μακελάρη, έβλεπαν με δέος τους καπνούς από τους εμπρησμούς των ορεινών χωριών να σηκώνονται πίσω από τα βουνά. Παράλληλα, οι ελληνικές δυνάμεις, μέσα από τα δύσβατα εκείνα περάσματα, παρενοχλούσαν τον εχθρό χτυπώντας τον αιφνιδιαστικά από πίσω και από τα πλάγια, προκαλώντας του σοβαρές φθορές και απελευθερώνοντας αιχμαλώτους. Στη συνέχεια, ο Ιμπραήμ αποφάσισε να επιτεθεί εναντίον του κάστρου του Άστρους, ώστε να εξασφαλίσει τα νώτα του για τις μελλοντικές στρατιωτικές επιχειρήσεις του.

Το κάστρο διέθετε ορισμένα -–λίγα πάντως– κανόνια και πολεμοφόδια. Ένα μέρος από αυτά το είχε προμηθεύσει η Ελληνική Κυβέρνηση, ενώ τα υπόλοιπα εξασφαλίστηκαν με δαπάνες του ίδιου του Ζαφειρόπουλου. Πρέπει να σημειωθεί ότι στο κάστρο και γύρω από αυτό είχαν καταφύγει για να προφυλαχθούν περίπου πέντε χιλιάδες άμαχοι, γυναίκες και παιδιά από τα γύρω χωριά, από την επαρχία Καρύταινας, από την Τριπολιτσά, από το Ναύπλιο, καθώς επίσης και οικογένειες επισήμων από το Ναύπλιο, όπως η οικογένεια του Κανέλλου Δεληγιάννη, ο Γερουσιαστής Ρήγας Παλαμήδης, ο γέρων Σπηλιάδης κ.ά. Στο κάστρο επίσης φιλοξενήθηκε και διασώθηκε ολόκληρη η βιβλιοθήκη του σχολείου του Αγίου Ιωάννη με όλα τα όργανα για τα πειράματα φυσικής .

Χαρακτηριστικά της σημασίας που αποδόθηκε στην άμυνα του κάστρου ήταν όσα αναφέρει ο ίδιος ο Κολοκοτρώνης στα Απομνημονεύματά του. Έμαθε την είδηση της επικείμενης επίθεσης του Ιμπραήμ από τον ίδιο τον Παναγιώτη Ζαφειρόπουλο. Και έστειλε στο κάστρο ισχυρές δυνάμεις για να το υπερασπιστούν. Το Νικηταρά με 200 άνδρες, το Γενναίο Κολοκοτρώνη με 1.000, τον Κολιόπουλο με άλλους 1.000 και τον Κανέλλο Δεληγιάννη με 500. Υπήρχαν και δύο πλοία που βοήθησαν τους αμυνομένους με τα πυροβόλα τους.

Οι Έλληνες μαχητές αντέταξαν επί δύο ημέρες σθεναρή αντίσταση στον Ιμπραήμ, ο οποίος, μετά από δύο άκαρπες επιθέσεις, αναγκάστηκε τελικά να αποχωρήσει. Όπως αναφέρει ο Σπηλιάδης εις τα Απομνημονεύματά του: «Την 5η το πρωί ο εχθρός επλησίασεν εις τους παρακειμένους αμπελώνας δια να το προσβάλει σπουδαιότερον. Ενώ δε επυρπόλει κατ’ αυτού από το τείχος ο Ζαχαρίας λεγόμενος, όστις και εφονεύθη από το πυροβόλον αυτού διαρραγέν, εξώρμησαν ως πενήντα Έλληνες μόνον και εφόνευσαν τινάς εκ των ιππέων, αλλά την επιούσαν ο εχθρός ανεχώρησε προς τον Άγιάννην, και λυσσών δια την αποτυχίαν, εκινήθη κατά του μοναστηρίου του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου, όπου ευρίσκοντο ασθενείς τινές και πληγωμένοι στρατιώται και πολλαί οικογένειαι και οι ευρεθέντες φρουροί ήσαν ολίγιστοι, εκείνοι τον αντέκρουσαν ανδρείως και τον εβίασαν να αποχωρήσει. Στη μνήμη όσων εφονεύθησαν από τον Ιμπραήμ κτίστηκε ο ναός του Αγ. Ιωάννου του Προδρόμου όπου και το νεκροταφείο του χωριού.

Η νίκη αυτή διατήρησε το φρούριο του Άστρους απόρθητο. Ήταν η πρώτη φορά που ο Ιμπραήμ απέτυχε να καταλάβει ελληνικό κάστρο. Επιπλέον η νίκη στο Άστρος, μετά τις ελληνικές ήττες στο Μανιάκι, στο Κρεμμύδι και στο Μεσολόγγι, αναπτέρωσε τις ελπίδες του αγωνιζόμενου Γένους σε μια πολύ δύσκολη στιγμή για τον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα του 1821 και συνέβαλε αποφασιστικά στην προσπάθεια του Έθνους για ελευθερία και κρατική αποκατάσταση.

Ωστόσο, η ευεργετική παρουσία του Παναγιώτη Ζαφειρόπουλου για το Παράλιο Άστρος συνεχίστηκε και κατά την περίοδο της ειρήνης, στα έργα της οποίας έχει επίσης να επιδείξει αξιόλογες επιτυχίες. Το 1828, και προτού ο Ιμπραήμ εγκαταλείψει την Ελλάδα, άρχισε να αναπτύσσει τον οικισμό μας με προοπτική να τον καταστήσει μεγάλο εμπορικό λιμάνι. Επίσης, αξιοποιώντας τη φιλία του με το βασιλιά Όθωνα, ο Παναγιώτης Ζαφειρόπουλος θα πετύχει α. να οριστεί το Παράλιο Άστρος ως έδρα των τοπικών δημόσιων υπηρεσιών και β. να συνταχθεί σχέδιο πόλεως από το 1864.

(ΠΗΓΗ: poimenikos-avlos.blogspot.com, απόσπασμα από την ομιλία του δρος Ευάγγελου Κούκλη στις 7.8.11 σε τιμητική εκδήλωση στο Παράλιο Άστρος)

http://arcadiaportal.gr/

Ανάκτορα και κοινωνική συνοχή

«Ανάκτορα και κοινωνική συνοχή. Κατανοώντας την ανάδυση των Μινωικών ανακτόρων κατά τη διάρκεια της Πρώιμης Εποχής του Χαλκού» είναι ο τίτλος διάλεξης που θα δώσει ο Peter Tomkins (Εργαστήριο Wiener, Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών), την Παρασκευή 25 Νοεμβρίου 2016, και ώρα 18.30, στο κτίριο της Εν Αθήναις Αρχαιολογικής Εταιρείας (Πανεπιστημίου 22). «Από τα πρώτα χρόνια […]

Διάγοντας την καλή ζωή στη Ρωμαϊκή Ανατολή: μαρτυρίες από ψηφιδωτά οικιών

Λεπτομέρεια από ψηφιδωτό της Αντιόχειας. Από τη δρα Christine Kondoleon Το Ίδρυμα Αναστάσιος Γ. Λεβέντης και το Λεβέντειο Δημοτικό Μουσείο Λευκωσίας διοργανώνουν την 25η διάλεξη εις μνήμην Κωνσταντίνου Λεβέντη με τίτλο «Living the Good Life in the Roman East: The Evidence of Domestic Mosaics» («Διάγοντας την καλή ζωή στη Ρωμαϊκή Ανατολή: μαρτυρίες από ψηφιδωτά οικιών»). […]

Μεσαιωνική Ήπειρος: η νεώτερη έρευνα

Εξελίξεις και προοπτικές Επιστημονική Συνάντηση με θέμα «Μεσαιωνική Ήπειρος. Η νεώτερη έρευνα. Εξελίξεις και προοπτικές» διοργανώνουν ο Μουσικοφιλολογικός Σύλλογος «Σκουφάς», στο πλαίσιο του εορτασμού 120 χρόνων από την ίδρυσή του, και η Εφορεία Αρχαιοτήτων Άρτας. Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στην Άρτα, στην αίθουσα του Συλλόγου (Πλατεία Εθνικής Αντιστάσεως), την Παρασκευή 11 Νοεμβρίου 2016 και ώρα […]

Νέα δεδομένα για το ανάκτορο της θρυλικής Ιωλκού στο Διμήνι

Κάτοψη των πολύ εντυπωσιακών μεγάρων στο μυκηναϊκό Διμήνι Καινούργια δεδομένα που τεκμηριώνουν τη σημασία των μυκηναϊκών μεγάρων,  ηλικίας 3.500 χρόνων, που ανακαλύφθηκαν στον αρχαιολογικό χώρο του Διμηνίου, όπου ανιχνεύεται η θρυλική Ιωλκός, ανακοινώθηκαν στη διάρκεια των χθεσινών εργασιών του διεθνούς συνεδρίου που πραγματοποιήθηκε στο Βόλο. Οι εργασίες προστασίας και ανάδειξης του μυκηναϊκού οικισμού που πραγματοποιήθηκαν […]

Τέρμα οι ανασκαφές για τον Ελληνικό πολιτισμό !!!

Προτεραιότητα οι …Πρόσφυγες! Αρχαιολογική υπηρεσία: Πολλαπλές καταγγελίες για οικονομικό στραγγαλισμό της υπηρεσίας Αρχαιολόγοι της Εθνικής αρχαιολογικής υπηρεσίας καταγγέλλουν οικονομικό στραγγαλισμό της υπηρεσίας κυρίως λόγω γραφειοκρατικών εμπλοκών και νομοθετικών παραλείψεων. «Ο ΣΕΑ καταγγέλλει τον πρωτοφανή οικονομικό στραγγαλισμό που υφίσταται η Αρχαιολογική Υπηρεσία τη φετινή χρονιά, και ο οποίος οφείλεται όχι μόνο στις πνιγηρές πολιτικές λιτότητας και […]

Σαν σήμερα η καταστροφή των Ψαρών

Νικόλαος Γύζης, «Μετά την καταστροφή των Ψαρών» Κατά το τέταρτο έτος της Εθνικής Παλιγγενεσίας, ο σουλτάνος Μαχμούτ βρισκόταν σε αδυναμία να καταστείλει την Επανάσταση και ζήτησε τη βοήθεια του υποτελούς του Μεχμέτ Αλή Πασά της Αιγύπτου.

Ν. Ιβανώφ, Βούλγαρος στρατηγός, στη μάχη του Κιλκίς: «Όλα τα είχα προβλέψει, τα είχα σκεφθεί, όλα εκτός από την τρέλα των Ελλήνων».

Μάχη του Κιλκίς: ανύπαρκτη για τα σχολικά βιβλία Ιστορίας Έχω ενώπιόν μου τρεις, ας το ονομάσουμε έτσι, γενεές βιβλίων ιστορίας της Στ΄Δημοτικού. Το πρώτο, το οποίο μόρφωνε τους μαθητές μας ως το σχολικό έτος 2005-2006, με τίτλο «Στα νεότερα χρόνια» και είχε πρωτοεκδοθεί το 1983, αν θυμάμαι καλά. Το δεύτερο είναι το «κοπρώνυμον», το βιβλίο […]

Οἱ Κύπριοι ἐθελοντές στήν ἐπανάσταση τοῦ 1821

Γιάννη Σπανοῦ ἐρευνητῆ Στὴ νοτιοανατολικότερη ἐσχατιὰ τῆς Φυλῆς, τὴ μαρτυρικὴ σκλάβα Κύπρο, ἕνας ἀντίλαλος ἀντηχεῖ ἐπὶ τρεῖς Ἑλληνικὲς χιλιετίες: «Εἷς οἰωνὸς ἄριστος, ἀμύνεσθαι περὶ πάτρης»· χρησμὸς προπατορικῆς νουθεσίας. Μεταδίδεται σὰν ἐμβατηριακὴ παρότρυνση ἀπὸ γενιὰ σὲ γενιά, μὲ τοὺς ὁμηρικοὺς δακτυλικοὺς ἑξάμετρους στίχους, ποὺ μαρτυροῦν τὸ δῶρο τοῦ Κινύρα στὸν Ἀγαμέμνονα, θώρακα, σὰν ἄρρηκτο συμβολικὸ συνεκτικὸ […]